แผนที่ไร้ทางออก

กลิ่นอับชื้นของหินผาและละอองไอเย็นที่เกาะตามผนังถ้ำคูหาที่เจ็ด สะท้อนแสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าต่างระบบโฮโลแกรมที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า *ติ๊ด! ระบบตรวจพบความผิดปกติของโครงสร้างพื้นที่—เส้นทางด้านหน้าถูกปิดตายด้วยกฎเกณฑ์มิติระดับ S* เสียงแจ้งเตือนจากระบบไร้ความปรานีดังขึ้นในหัวของลีโอ ขณะที่ดวงตาสีเทาเข้มของเขาหรี่ลงอย่างใช้ความคิด นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนอากาศเบาๆ สามครั้งเพื่อเรียกดูแผนผังเขาวงกตที่บิดเบี้ยวจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ความพ่ายแพ้จากคำเย้ยหยันในตอนที่แล้ว *“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... โปรเพลเยอร์ผู้พ่ายแพ้”* ยังคงก้องกังวานอยู่ในความทรงจำ แต่นั่นไม่ใช่เวลามาใส่ใจกับอดีต ในเมื่อตอนนี้ลมหายใจของสมาชิกทีมฮันเตอร์อีกห้าชีวิตกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย "ลีโอ ทางตันแล้ว... หินยักษ์พวกนั้นหนาเป็นเมตรแถมยังมีอักษรเวทผนึกอยู่ด้วย ต่อให้ฉันใช้สกิลเบรกเกอร์ทุบจนสุดแรง ก็คงทำได้แค่สะกิดผิวเท่านั้น" เซร่าหอบหายใจเบาๆ เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากมน เธอใช้หลังมือปาดปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากใบหน้า แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แต่ดวงตากลมโตคู่สวยที่มองมายังชายหนุ่มข้างกายก็ยังคงเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นอย่างไม่เสื่อมคลาย เธอไม่เคยสงสัยในตัวเขา แม้กระทั่งในวันที่ไพ่ในมือของพวกเขาเหลือเพียงใบสุดท้ายที่ไม่มีใครกล้าเดิมพัน ลีโอยังคงนิ่งเงียบ เขารู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที อุณหภูมิในถ้ำลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่าม่านบาตรความร้อนกำลังจะปิดตัวลง หากพวกเขายังติดอยู่ที่นี่จนถึงเที่ยงคืน โครงสร้างร่างกายจะถูกแช่แข็งด้วยคำสาปของดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ "เซร่า จำตอนที่เราดวลกันในรอบรองชนะเลิศรายการคิงส์คัพได้ไหมคะ?" จู่ๆ ลีโอก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงความตึงเครียด ฮันเตอร์สาวกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอท่ามกลางบรรยากาศที่หนทึบ "ถามอะไรตอนนี้ล่ะคะคุณโปรเพลเยอร์ ตอนนั้นคุณต้อนฉันจนมุมด้วยคอมโบการ์ดภูตเหมันต์ไม่ใช่หรือไง จำได้แม่นเลยล่ะ เพราะมันทำให้ฉันนอนไม่หลับไปสามวันสามคืนเลยทีเดียว" "นั่นแหละค่ะที่ฉันกำลังจะใช้" ลีโอสะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดเวทมนตร์สีครามขอบทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ ลวดลายบนการ์ดส่องแสงสว่างวาบจนขับไล่ความมืดมิดรอบตัวให้ถอยร่น *[การ์ดระดับตำนาน: เขาวงกตกระจกเงา (Mirror Maze Protocol)]* เซร่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อการ์ด "เดี๋ยวก่อนนะ... นั่นมันการ์ดนำทางเชิงพื้นที่ประเภทความน่าจะเป็นศูนย์นี่นา! นายจะใช้มันแหวกมิติในสถานที่ปิดตายแบบนี้เนี่ยนะ มันเสี่ยงเกินไปแล้ว ถ้าคำนวณองศาผิดพลาดแม้แต่เซนติเมตรเดียว พวกเราจะถูกแรงดันมิติฉีกร่างเป็นชิ้นๆ เลยนะ!" "มีความน่าจะเป็นรอดชีวิตเจ็ดสิบสี่จุดสองเปอร์เซ็นต์ค่ะ" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตาจริงจังจนน่ากลัว "และฉันไม่มีนิสัยชอบเดิมพันด้วยอัตราต่อรองที่ต่ำกว่าเจ็ดสิบห้า... ยกเว้นว่าฉันจะมีเธอยืนอยู่ข้างๆ เพื่อช่วยดึงเชือกเซฟตี้ให้นะคะ เซร่า" คำพูดนั้นทำเอาหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ เธอเผลอยิ้มออกมาบางเบา แม้สถานการณ์จะหน้าสิ่วหน้าขวานเพียงใด ผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่ทิ้งนิสัยชอบพูดจาชวนให้คนฟังใจเต้นระทึกอยู่เรื่อย "ให้ตายสิ... นายเนี่ยนะ" เซร่าถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของชายหนุ่ม เธอวาดแขนแกร่งโอบรอบเอวสอบของเขาไว้แน่น เป็นสัญญาณเตือนว่า *'ฉันพร้อมแล้ว อยากทำอะไรก็ทำเลย ฉันจะคอยหนุนหลังให้เอง'* ลีโอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย—รอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่ง นิ้วมือของเขากดลงบนการ์ดในมือเต็มแรง *บูมมม—!* แสงสีครามสว่างจ้าจนกลืนกินทุกสิ่งในถ้ำ แรงระเบิดจากการดึงมิติทำให้ผนังหินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษหินและฝุ่นผงตลบอบอวล ทว่าท่ามกลางพายุพลังงานนั้น เส้นทางเบื้องหน้ากลับค่อยๆ บิดเบี้ยวและคลายตัวออก ราวกับประตูมิติที่ถูกเปิดด้วยกุญแจดอกที่ถูกต้อง *ติ๊ด! ยืนยันการใช้การ์ด "เขาวงกตกระจกเงา" สำเร็จ... ปลดล็อกเส้นทางลับสู่ชั้นที่แปด* *คำเตือน: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้จุดพิกัดด้วยความเร็วสูง* ลีโอหอบหายใจเล็กน้อย ร่างกายรู้สึกอ่อนล้าจากการฝืนใช้มานาน แต่เขากลับนิ่งงันเมื่อสายตากวาดไปเห็นความเปลี่ยนแปลงบนหน้าต่างระบบ ฮันเตอร์สาวที่อยู่ด้านหลังเองก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ขนลุกชันไปทั่วร่าง อุณหภูมิรอบตัวไม่ได้อุ่นขึ้นตามที่คาดการณ์ไว้ กลับลดดิ่งลงจนกลายเป็นศูนย์ในพริบตา ละอองน้ำค้างกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งร่วงหล่นกราวราวกับหิมะโปรยปรายในฤดูหนาวที่ตายด้าน ฝีเท้าม้าศึกหนักหน่วงและเสียงโซ่ตรวนลากถูพื้นดังขึ้นจากความมืดมิดหลังประตูมิติที่เพิ่งเปิดออก มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ทั่วไปในชั้นนี้... แต่มันคือเสียงของสิ่งมีชีวิตที่ถูกผนึกไว้ด้วยความแค้นอันยาวนานนับพันปี "ลีโอ..." เซร่ากระซิบเสียงสั่น เธอกระชับดาบในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด "นั่นมัน... เสียงอะไรน่ะ?" ลีโอยังคงไม่ตอบ เขากวาดสายตามองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาขวางหน้าจอระบบหลัก ตัวอักษรสีเลือดกระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงหัวใจของเขาที่เต้นระรัวผิดจังหวะ *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS]* *[บอสลับประจำดันเจี้ยน: "ราชันย์ผู้ไร้บัลลังก์" ตื่นจากการหลับใหลแล้ว]* *[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: คุณได้นำพา "สิ่งนั้น" กลับสู่โลกภายนอกโดยไม่เจตนา]* เงามืดมหึมาทาบทับลงมาเบื้องหน้า พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำราวกับมาจากขุมนรกกระซิบข้างหูของชายหนุ่ม... *“ขอบคุณที่เปิดประตูให้... เจ้าหนู”* --- ขอบคุณสำหรับการติดตามและร่วมเดินทางไปกับเด็คการ์ดของลีโอในตอนนี้นะคะ!