หนีตายจากหายนะ

กลิ่นคาวเลือดและเศษซากมานาที่แตกสลายคละคลุ้งไปทั่วโพรงถ้ำใต้ดิน แรงสั่นสะเทือนระดับริกเตอร์ขนาดย่อมกำลังฉีกกระชากเพดานหินย้อยเบื้องบนให้ร่วงหล่นลงมาดั่งห่าฝน ลีโอ (เลโอเนล) กัดฟันแน่นจนได้กลิ่นคางคกคาวเลือดในปาก ดวงตาสีไพลินของเขาไม่ได้มองไปยังหินผาที่กำลังถล่มลงมาทับถม แต่ตรึงแน่นอยู่กับร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทเบื้องหน้า ดวงตาสีม่วงคู่นั้น... เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเงาสะท้อนของ "เด็คการ์ดพินาศ" สำรับสีเลือดที่หน้าตาเหมือนของเขาไม่มีผิดเพี้ยน "คิดว่าจะเก็บกวาดขยะในดันเจี้ยนนี้คนเดียวได้หมดอย่างนั้นเหรอคะ, ลีโอ?" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจเอ่ยขึ้น พร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่คีบการ์ดเวทมนตร์สีแดงฉานขึ้นมาเตรียมพร้อม "น่าเสียดายนะคะที่เกมนี้... มีผู้เล่นที่ถือครอง 'กฎแห่งการพินาศ' ได้แค่คนเดียวเท่านั้น" "หนอย... ยัยปีศาจ!" เซร่าคำรามลั่นในลำคอ ร่างกายกำยำสมส่วนในชุดเกราะฮันเตอร์สายแทงค์ของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลจากการปะทะก่อนหน้านี้ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความมุ่งมั่นที่จะปกป้องเพื่อนร่วมทีมลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย ฮันเตอร์สาวก้าวเท้าเข้ามาขวางหน้าลีโอ พร้อมกับยกโล่ขนาดใหญ่ขึ้นตั้งรับแรงกดดันจากมานาที่แผ่ออกมาจากหญิงสาวลึกลับคนนั้น "ลีโอ! ดันเจี้ยนกำลังจะถล่มลงมาทับพวกเราอยู่แล้วนะ! อย่าไปเสียเวลากับยัยโรคจิตนี่เลย ถอยกันก่อนเถอะ!" แต่ลีโอกลับยกมือซ้ายขึ้นห้ามเซร่าไว้เบาๆ สมองอันรวดเร็วราวดิจิตอลคอมพิวเตอร์ของอดีตโปรเพลเยอร์กำลังคำนวณอัตราความน่าจะเป็นในเสี้ยววินาที *ความน่าจะเป็นที่พวกเราจะวิ่งฝ่าทางออกไปได้ในสภาพที่ดันเจี้ยนกำลังพังทลาย: 14.3%* *ความน่าจะเป็นที่จะรอดชีวิตหากโดนการ์ดโจมตีสวนกลับของยัยนี่ระหว่างทาง: 0.0%* *และ... ความน่าจะเป็นที่ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ระบบส่งมาเพื่อทดสอบ 'เด็คสำรับที่สอง': 99.9%* "เซร่า... ฟังฉันให้ดีนะ" ลีโอกระซิบเสียงต่ำ ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดจากฝุ่นควันและออกซิเจนที่ลดฮวบลง "เตรียมสกิล 'โล่อัสนีพิทักษ์' ไว้ให้พร้อมทันทีที่ฉันให้สัญญาณ นับถอยหลังสามวินาที... เราจะพุ่งไปทางเสาหินศิลาโบราณด้านซ้าย ไม่ใช่ทางออกหลัก" เซร่าเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่ด้วยความเชื่อใจที่มีต่อกลยุทธ์ของลีโอสะสมมานานนับแรมเดือน เธอก็พยักหน้ารับอย่างหนักแน่นทันที "เข้าใจแล้ว! ห้ามตายเด็ดขาดนะ นายยังติดเลี้ยงสเต็กเนื้อย่างมังกรฉันอยู่นะ!" "หึ... ใครตายก่อนกันแน่" ลีโอแอบยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพื่อคลายความตึงเครียด ก่อนที่ดวงตาของเขาจะกลับมาคมกริบดั่งใบมีด เปรี๊ยะ! การ์ดในมือของหญิงสาวลึกลับถูกดีดออกด้วยพลังมานาสีเลือด มันหมุนควงสว่านแหวกอากาศพุ่งตรงมาที่พวกเขาด้วยความเร็วสูง เสียงกรีดร้องของอากาศรอบด้านดังราวกับเสียงหวีดหิวของยมทูต *การ์ดเวทมนตร์โจมตีระดับสูง: [ก로ล - กรงเล็บโลหิตทมิฬ]* "ตอนนี้แหละเซร่า!" สิ้นเสียงคำรามของลีโอ เซร่ากระแทกโล่ลงกับพื้นดินจนเกิดคลื่นกระแทกสีทองคำขาวพุ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บโลหิตอย่างจัง แรงระเบิดมหาศาลทำให้แรงสั่นสะเทือนทวีความรุนแรงขึ้นไปอีกขั้น เศษหินขนาดยักษ์บนเพดานหล่นลงมาปิดกั้นเส้นทางหนีทั้งหมดในพริบตา ฝุ่นควันตลบอบอวลจนมองไม่เห็นแม้แต่ปลายนิ้วของตัวเอง ลีโอ อาศัยจังหวะชุลมุนและควันพรางตา คว้าแขนของเซร่าแล้วพุ่งตัวเข้าไปในซอกหลืบของศิลาโบราณตามที่คำนวณไว้ เสียงหินถล่มดังสนั่นหวั่นไหวกลบเสียงทุกอย่างรอบตัว ราวกับโลกใบนี้กำลังแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ความมืดมิดเข้าปกคลุมพวกเขาทั้งคู่ทันทีที่แผ่นหินยักษ์ปิดตายทางเข้าออก แฮก... แฮก... เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวระทึก ลีโอนั่งคุกเข่าลงกับพื้นหินเย็นเฉียบ มือข้างหนึ่งกำการ์ดในเด็คของตัวเองแน่นจนสั่นเทา นี่คือวิกฤตที่อันตรายที่สุดตั้งแต่เขาข้ามมิติมายังโลกแฟนตาซีแห่งนี้ ไม่มีร้านค้า ไม่มีจุดเซฟ และไม่มีทางหนีทีไล่ที่แน่นอน "ลีโอ... ทางออกถูกปิดตายหมดแล้ว..." เซร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวล ขณะที่ใช้มือปัดฝุ่นตามตัว "เรา... ติดอยู่ในนี้จริงๆ เหรอเนี่ย?" "ยังไม่จบหรอก..." ลีโอตอบเสียงเรียบ พยายามควบคุมสติให้กลับคืนมาโดยเร็วที่สุด สายตาของเขาพยายามปรับให้คุ้นชินกับความมืดมิดภายในซอกหลืบศิลาโบราณแห่งนี้ ที่นี่ไม่ใช่แค่ซอกหินธรรมดา แต่มีกลิ่นอายของพลังงานมานาโบราณบางอย่างที่ถูกผนึกเอาไว้ซ่อนอยู่ ทันใดนั้นเอง... หน้าต่างแจ้งเตือนสีฟ้าโปร่งแสงของระบบที่เขาคุ้นเคย ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่ๆ ไม่ใช่ภารกิจปกติ แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต! [เตือนภัยระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อของ 'เด็คการ์ดพินาศ' ทั้งสองสำรับในพื้นที่ปิดตาย!] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ได้ถล่ม... แต่กำลังทำการ 'รีเซ็ตระบบ' เพื่อคัดเลือกผู้ครอบครองที่แท้จริง!] [คำเตือนจากระบบ: ประตูแห่งบททดสอบที่สามกำลังจะเปิดออก และสิ่งที่รอคอยพวกท่านอยู่เบื้องหลังความมืดนั้น... คือเงาสะท้อนในอดีตที่ลีโอไม่มีวันลืมเลือน!] กึก... คร_ด_ด_ด! เสียงกลไกโบราณดังขึ้นจากเบื้องลึกใต้พื้นดินที่พวกเขากำลังยืนอยู่ ผนังหินด้านหลังลีโอกำลังแยกตัวออกจากกันอย่างช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินทอดยาวที่อาบไล้ด้วยแสงสีม่วงประหลาด และที่ปลายทางเดินนั้น... ร่างของใครบางคนกำลังก้าวเท้าเดินออกมา พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังก้องกังวานไปทั่วโสตประสาท "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... โปรเพลเยอร์ผู้พ่ายแพ้" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมลุ้นและเดินทางฝ่าหายไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!