ระดับเลเวลที่ก้าวกระโดด

กลิ่นคาวเลือดจางๆ และละอองมานาสีฟ้าเข้มที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศคือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่า การสังหารหมู่เมื่อครู่ไม่ใช่ความฝัน "อัตราการดรอปของการ์ดระดับ Rare จากดันเจี้ยนเขตแดนใต้ดินนี้... ต่ำกว่าที่คำนวณไว้สามเปอร์เซ็นต์นะคะ" ลิซ่า—อดีตโปรเพลเยอร์การ์ดเกมผู้ผันตัวมาเป็นผู้ถือครองเด็คพินาศ ขยับแว่นสายตาที่เคลือบด้วยเวทI/O พลางกวาดสายตามองหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าที่โปรยปรายอยู่เบื้องหน้า นิ้วเรียวยาวกดสไลด์เคลียร์หน้าต่างอินเทอร์เฟซของระบบอย่างคล่องแคล่ว เสียงแจ้งเตือนการเลื่อนระดับดังก้องอยู่ในโสตประสาทไม่ขาดสายราวกับเสียงรัวกลองชุดใหญ่ในคอนเสิร์ต เซร่า ฮันเตอร์สาวร่างสูงโปร่งในชุดเกราะหนังเบาสีเข้มทรุดตัวลงพิงผนังถ้ำอย่างหมดแรง แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับกว้างจนแทบจะถึงใบหู เหงื่อกาฬชุ่มโชกกรอบหน้าสวยคมจนเส้นผมสีน้ำตาลเข้มเปียกลู่แนบแก้ม เธอใช้ดาบใหญ่คู่ใจยันพื้นไว้ต่างไม้เท้า ก่อนจะหัวเราะร่วนออกมาเบาๆ "ฮ่าๆ สามเปอร์เซ็นต์ที่คุณว่าเนี่ย ทำให้พวกเรากวาดล้างฝูง 'ออร์คเงาพเนจร' ไปเกือบห้าร้อยตัวในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมงเลยนะลีโอ นายยังจะมานั่งบ่นเรื่องตัวเลขยิบย่อยพวกนี้อีกเหรอคะ?" เซร่าหันมาเลิกคิ้วแซว พลางใช้หลังมือปาดเหงื่อที่หน้าผาก ลีโอ (เลอนาเอล) ไม่ได้ตอบทันที ดวงตาสีเทาเข้มภายใต้กรอบแว่นยังคงจดจ้องอยู่กับสถิติและกราฟความน่าจะเป็นของการ์ดในมือ เปลวไฟสีครามจากการ์ดเวทมนตร์ระดับสูงที่เพิ่งใช้งานยังคงคุโชนอยู่ในปลายนิ้ว เขาเป็นชายหนุ่มประเภทที่หากคำนวณอะไรไว้แล้วผลลัพธ์คลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียว มันจะกลายเป็นหนามยอกอกที่เขาต้องรีบแก้ไขทันที "ความแม่นยำคือชีวิตค่ะเซร่า" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อยแต่นุ่มนวล "อีกสิบสองชั่วโมงข้างหน้า หอคอยท้าทายแห่งบาปปฐมภูมิจะเปิดประตู บอสชั้นที่ยี่สิบ 'มังกรทมิฬกลืนสุริยา' ไม่ใช่ยอนมอนป่ากระจอกๆ แบบที่เราเพิ่งฟันร่วงไป ถ้าความน่าจะเป็นในการจั่วการ์ดคอมโบชุด 'พันธนาการแห่งราชาอสูร' ของฉันต่ำกว่าเกรด A+ มีหวังพวกเราได้กลายเป็นอาหารว่างของมันจริงๆ แน่นอนค่ะ" เซร่าหรี่ตามองเพื่อนร่วมทีมหนุ่มผู้เคร่งขรึม แม้ปากจะบ่นเรื่องความเป๊ะ แต่เธอก็รู้ดีว่าภายใต้ท่าทีเยือกเย็นและคำนวณเก่งระดับปีศาจของลีโอนั้นซ่อนความใส่ใจเอาไว้อย่างแนบเนียน ขนาดตอนที่เธอกำลังจะพลาดท่าโดนกรงเล็บออร์คเงาเมื่อครู่ เป็นลีโอนี่แหละที่ยอมเสียแต้มมานาสำรองก้อนสุดท้ายเพื่อกดใช้การ์ด 'โล่สะท้อนวิญญาณ' ช่วยชีวิตเธอไว้โดยไม่ลังเลเลยสักนิด "จ้าพ่อคนสมบูรณ์แบบ..." เซร่าอมยิ้มบางๆ เธอทิ้งตัวนั่งลงขัดสมาธิกับพื้นถ้ำที่เย็นเฉียบ หยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูมาเปิดดื่มอึกใหญ่ "แล้วแผน 'ฟาร์มเลเวลแบบก้าวกระโดด' ที่นายโม้ไว้เมื่อคืน มันจะเริ่มตอนไหนล่ะคะคุณนักคำนวณ? เลเวลสามสิบห้าของฉันมันเริ่มร้องประท้วงอยากอัปเกรดสกิลแทงค์ขั้นสูงเต็มทีแล้วนะ" ลีโอปัดหน้าจอโฮโลแกรมทิ้ง การ์ดสำรับสีดำสนิทลวดลายแปลกตาถูกสับเข้าหากันอย่างรวดเร็วเกิดเป็นเสียงกระทบกันเบาๆ ชวนฟัง "ตอนนี้แหละค่ะ" สิ้นคำพูดของลีโอ พื้นถ้ำใต้ดินที่ควรจะสงบเงียบหลังจากการกวาดล้าง ก็เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ รอยแตกสีม่วงเข้มปรากฏขึ้นบนผนังหินรอบด้าน ละอองมานาสีฟ้าที่ลอยอยู่เมื่อครู่ถูกดูดกลืนหายไปในความมืดมิดอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เซร่าผุดลุกขึ้นยืนอัตโนมัติ มือเรียวกระชับด้ามดาบแน่น สัญชาตญาณฮันเตอร์เตือนภัยร้องลั่นในหัว บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ความกดอากาศมหาศาลกดทับลงบนบ่าจนแทบหายใจไม่ออก "นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่ว่าพวกเราเคลียร์ดันเจี้ยนนี้หมดแล้วเหรอ?" เซร่าเอ่ยถามเสียงเครียด สายตาคมกวาดมองไปรอบกายที่เริ่มบิดเบี้ยวราวกับภาพวาดโดนน้ำละลาย ลีโอไม่ได้ตอบ เขายังคงยืนนิ่ง สงบเยือกเย็นราวกับรูปปั้นหินอ่อน แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกลับเปล่งประกายคมกริบ การ์ดใบหนึ่งในมือของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และที่สำคัญที่สุด... ระบบแจ้งเตือนที่เขาเฝ้ารอคอยมาตลอดสามวันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีเลือดขนาดใหญ่ [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับ 'ดันเจี้ยนซ้อนทับ: เขาวงกตแห่งเจตจำนงที่สาบสูญ' ทำงาน] [ระบบกำลังดึงข้อมูลผู้เล่นเข้าสู่โซนพิเศษ: ห้วงมิติรอยต่อเลเวล 50] [คำเตือน: อัตราการได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) เพิ่มขึ้น 500% แต่หากพ่ายแพ้ เด็คการ์ดทั้งหมดจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์] เซร่าหันขวับมามองหน้าลีโอด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น "เดี๋ยวก่อนนะลีโอ... นี่นายจงใจให้พวกเราโดนดูดเข้ามาในโซนนี้ตั้งแต่แรกงั้นเหรอ?" ลีโอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแบบโปรเพลyerที่กุมความลับของเกมไว้ในกำมือทั้งหมด "ถ้าไม่เสี่ยงเข้าเขตแดนระดับนี้ เลเวลของพวกเราไม่มีทางก้าวกระโดดทันกำหนดการบุกหอคอยพรุ่งนี้เช้าแน่ค่ะเซร่า..." ลีโอสะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดนับสิบลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ เรียงตัวกันเป็นวงแหวนเวทมนตร์ขนาดมหึมา "เตรียมตัวให้ดีนะคะ... บทเรียนเร่งรัดของจริงกำลังจะเริ่มต้น ณ บัดนี้แล้วค่ะ" ทว่า ในวินาทีที่วงแหวนเวทมนตร์ปลดปล่อยแสงสว่างจ้าเพื่อทำการเคลื่อนย้าย เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องลึก พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่สั่นสะท้อนไปถึงก้นบึ้งของวิญญาณ... ไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ในระบบที่พวกเขาเคยรู้จัก แต่มันคือเสียงหัวใจที่กำลังเต้นระรัวของ 'บางสิ่ง' ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนานนับพันปี ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์บ้าบิ่นของลีโอนะคะ!