ระบบที่มากกว่าแค่การฟาร์ม

"ถ้าการ์ดระดับ R นี่คือขีดจำกัดของฉันในตอนนี้... งั้นก็แสดงว่าวิธีคิดเรื่องมานาของฉันมันผิดมาตั้งแต่ต้นสินะคะ" เสียงพึมพำของลีโอเจือความครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง ขณะที่นิ้วเรียวยาวพลิกการ์ดกระดาษเวทมนตร์สีเงินยวงในมือไปมา แสงเรืองรองสีฟ้าจางสะท้อนเข้ากับนัยน์ตาสีเทาเข้มที่ฉายแววคำนวณอย่างเยือกเย็น บนโต๊ะไม้สนเก่าแก่ภายในห้องพักแรมย่านเขตกิลด์ฮันเตอร์เต็มไปด้วยเศษซากการ์ดเวทมนตร์ชำรุด ที่เขาใช้ทดลองทฤษฎีระบบเลเวลอัปตลอดทั้งคืน เซร่าที่กำลังขัดเกดาบใหญ่คู่ใจอยู่มุมห้องเงยหน้าขึ้นมอง เธอวางผ้าลงบนโต๊ะก่อนจะส่งยิ้มกว้างที่เป็นเอกลักษณ์มาให้ ดวงตากลมโตคู่นั้นมีความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม สะท้อนภาพของชายหนุ่มผู้แบกรับความกดดันเบื้องหลังเด็คการ์ดพินาศ "อย่าเพิ่งกดดันตัวเองเกินไปเลยค่ะ ลีโอ! แค่เมื่อวานนายพลิกสถานการณ์ด้วยการคอมโบ [กับดักกระจกเงา] เข้ากับ [หมอกพิษไร้ลักษณ์] จนพวกเรากวาดดันเจี้ยนระดับ B มาได้แบบไร้รอยขีดข่วน นั่นก็สุดยอดเกินกว่าฮันเตอร์หน้าใหม่คนไหนจะทำได้แล้วนะ" "มันไม่ใช่แค่เรื่องการชนะหรอกนะคะ เซร่า..." ลีโอส่ายหัวช้าๆ เขาผ่อนลมหายใจออกยาวเหยียด "เธอเองก็เห็นหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาหลังเคลียร์ดันเจี้ยนใช่ไหมคะ? ระบบไม่ได้มอบ 'ค่าประสบการณ์' ให้พวกเราแบบตรงไปตรงมาเหมือนเกมแฟนตาซีทั่วไป... แต่มันประเมินค่าจาก 'ความคุ้มค่าและความซับซ้อนของการใช้การ์ด'" ฮันเตอร์สาวสายแทงค์กระพริบตาปริบๆ เดินเข้ามาร่วมวงใกล้ๆ กลิ่นอายความแข็งแกร่งและพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นของเธอช่วยลดทอนบรรยากาศตึงเครียดลงไปได้มาก เซร่าจ้องมองหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีทองที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ซึ่งปรากฏข้อมูลเฉพาะตัวของลีโอ [ระบบผู้กล้า: เด็คการ์ดพินาศ (Deck of Ruin)] [ผู้ถือครอง: เลโอเนล] [เลเวล: 15 (Exp: 89/1000)] [แต้มการ์ดสะสม: 340 แต้ม] [เงื่อนไขการอัปเลเวล: ปลดล็อกคอมโบการ์ดระดับ Rare ขึ้นไป 3 รูปแบบ หรือทำลายการ์ดระดับ Epic ด้วยมือเปล่า] "เงื่อนไขประหลาดอีกแล้วสินะคะ..." เซร่าขมวดคิ้วมุ่นยามอ่านเงื่อนไขบรรทัดสุดท้าย "ทำลายการ์ดระดับ Epic ด้วยมือเปล่า? บ้าไปแล้ว การ์ดระดับนั้นแค่หาดูก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ในเมืองชายแดนแบบนี้ นี่ยังบังคับให้ทำลายมันอีกเหรอเนี่ย" "นั่นแหละคือสิ่งที่น่าสนใจค่ะ" มุมปากของลีโอยกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มแบบโปรเพลyerที่เจอความท้าทายยากระดับนรกแตกปรากฏขึ้น "ระบบนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เรา 'สะสมความแข็งแกร่ง' แบบดั้งเดิม แต่มันถูกออกแบบมาเหมือนระบบเกมการ์ดประเภท Deckbuilder ที่บีบให้เราต้อง 'บริหารทรัพยากร' และ 'เสียสละ' เพื่อแลกกับพลังที่ก้าวกระโดด" ลีโอยื่นมือไปแตะที่หน้าต่างโฮโลแกรม ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนใสๆ ของระบบก็ดังขึ้นในหัว [ติ๊ง! ตรวจพบความเข้าใจที่ถูกต้องของผู้ถือครอง] [ระบบปลดล็อกฟังก์ชันเสริม: 'การหลอมรวมการ์ดข้ามสายพันธุ์' (Cross-Fusion)] [คำเตือน: ความล้มเหลวจะส่งผลให้การ์ดวัตถุดิบหายสาบสูญถาวร และอาจเกิดผลสะท้อนกลับทางจิตใจ] บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที เซร่าสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ เธ้ารู้ดีว่าการหลอมรวมการ์ดในโลกนี้นั้นอันตรายแค่ไหน นักเวทมนตร์อักขระหลายคนต้องกลายเป็นคนสติฟั่นเฟือนก็เพราะการทดลองผสานการ์ดที่เข้ากันไม่ได้ "ลีโอ... นายแน่ใจเหรอคะ?" เซร่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล มือใหญ่หนาเอื้อมมาแตะแขนเสื้อของเขาเบาๆ "มันดูเสี่ยงเกินไปนะ ถ้าเกิดการ์ดหลักในเด็คของนายพังขึ้นมา..." "ความเสี่ยงคือต้นทุนที่ต่ำที่สุดในการทำกำไรมหาศาลค่ะ เซร่า" ลีโอหันมาสบตาเธอนิ่ง แววตาคู่นั้นมั่นคงจนฮันเตอร์สาวต้องยอมจำนน เธอย่อมรู้ดีว่าเมื่ออดีตโปรเพลเยอร์คนนี้ตัดสินใจแล้ว ต่อให้เอาช้างมาฉุดก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจได้ ลีโอหยิบการ์ดสองใบขึ้นมาวางบนโต๊ะ ใบแรกคือ [อัศวินเหล็กกล้าไร้พ่าย] การ์ดเวทมนตร์สายป้องกันระดับ R ที่มีความทนทานสูงแต่วิ่งช้าเป็นเต่า ใบที่สองคือ [เงาพายุหมุน] การ์ดเวทมนตร์สายความเร็วระดับ R เช่นกัน ทั้งสองใบดูเหมือนจะอยู่คนละขั้วและไม่มีทางนำมาใช้ร่วมกันได้ในทางทฤษฎี "ถ้าเราผสานความหนาแน่นของเกราะเหล็กเข้ากับแรงเหวี่ยงของพายุหมุน..." ลีโอกระซิบกับตัวเอง สมองประมวลผลความน่าจะเป็นนับล้านวิธีในเสี้ยววินาที "ผลลัพธ์ที่ได้จะไม่ใช่แค่การเคลื่อนที่เร็วขึ้น แต่จะเป็น... การสร้าง 'เขตอาคมพายุคมดาบ' ที่เคลื่อนที่ได้อิสระ" นิ้วเรียวแตะลงที่การ์ดทั้งสองใบ พร้อมกับเอ่ยคำสั่งเสียงเรียบผ่านจิตใจ "ยืนยันการหลอมรวม... เริ่มกระบวนการ Cross-Fusion!" แสงสว่างวาบสีเจิดจ้าพุ่งทะลักออกจากตัวการ์ด เสียงคำรามราวกับพายุหมุนและเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นก้องอยู่ในหัวของลีโอ เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มกรอบหน้าคมคาย ความเจ็บปวดแปล๊บที่แล่นพล่านเข้าสู่สมองทำให้เขาต้องกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน เซร่าทำได้เพียงยืนลุ้นระทึกอยู่ข้างๆ โดยไม่กล้าส่งเสียงรบกวนแม้แต่น้อย เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ แสงสว่างค่อยๆ หรี่ลง... บนโต๊ะไม้เหลือการ์ดเพียงใบเดียว การ์ดใบใหม่ปรากฏลวดลายอักขระสีทองอร่าม รูปวาดบนการ์ดไม่ใช่ทั้งอัศวินและพายุ แต่เป็น 'พายุโลหะหมุนวน' ที่แผ่ไอสังหารน่ากลัวออกมาจางๆ [ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้ถือครองหลอมรวมสำเร็จ] [ได้รับการ์ดใหม่ระดับ SR (Super Rare): 'พายุโลหะทลายปฐพี' (Gale Steel Tempest)] [ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น +500 แต้ม!] [เลเวลอัป! เลโอเนล เลื่อนสู่เลเวล 16] หน้าต่างโฮโลแกรมพุ่งทะยานขึ้นรัวๆ พร้อมกับพลังมานาสายหนึ่งที่ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของลีโอ ทำให้ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนตลอดคืนมลายหายไปในพริบตา เขายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ "เห็นไหมคะ เซร่า... ระบบนี้ไม่ได้แค่ให้เราฟาร์มมอนสเตอร์เพื่อเก็บเวล แต่มันบังคับให้เราต้อง 'คิดค้น' และ 'สร้างสรรค์' กลยุทธ์ใหม่ๆ ออกมาเรื่อยๆ ต่างหาก" เซร่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างยอมแพ้ "นายเนี่ยนะ... ทำให้คนอื่นใจหายใจคว่ำได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ สมแล้วที่เป็นนักวางแผนมือหนึ่งของฉัน" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและทั้งคู่กำลังจะเตรียมตัวออกเดินทางไปยังดันเจี้ยนระดับต่อไป เสียงกริ่งเวทมนตร์หน้าประตูห้องพักแรมก็ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด—*กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!*—รัวเร็วผิดปกติจนน่าตกใจ ลีโอขมวดคิ้วฉับ แววตาเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นทันที เขาสส่งสัญญาณมือให้เซร่าเตรียมตั้งรับ พร้อมกับซ่อนการ์ด [พายุโลหะทลายปฐพี] ไว้ในมือเสื้ออย่างแนบเนียน ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยเสียงทุบหนักหน่วง และเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเจ้าหน้าที่กิลด์ฮันเตอร์ที่ดังทะลุประตูไม้เข้ามา "คุณเลโอเนล! คุณเซร่า!แย่แล้วครับ! ดันเจี้ยนลับเขต 4 จู่ๆ ก็เกิดการ 'รีเซ็ตตัวเอง' แบบฉับพลัน... และตอนนี้... มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาที่นี่โดยผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยของกิลด์มาได้ทั้งหมดโดยไม่มีรอยขีดข่วนเลยแม้แต่นิดเดียวครับ!" ลีโอนิ่งงันไปชั่วขณะ สมองประมวลผลความน่าจะเป็นอย่างรวดเร็ว ดันเจี้ยนลับรีเซ็ต? และมีคนฝ่าระบบความปลอดภัยของกิลด์มาได้โดยไร้รอยขีดข่วน? มันเป็นไปไม่ได้เว้นแต่ว่า... ประตูกลอนไม้หน้าห้องถูกพลังเวทมนตร์มหาศาลกระแทกจนพังกระเด็นเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา ฝุ่นควันตลบอบอวล ท่ามกลางแสงสว่างยามสายที่สาดส่องเข้ามา ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทและหน้ากากเงินลายประหลาดก้าวเท้าพ้นธรณีประตูเข้ามาอย่างเชื่องช้า น้ำเสียงทุบต่ำเยียบเย็นราวกับมาจากขุมนรกเอ่ยขึ้น ทะลุกผ่านความเงียบงันและหยุดลมหายใจของคนทั้งห้อง "สวัสดีค่ะ... ผู้ถือครองเด็คการ์ดพินาศ ฉันตามหาคุณมานานเหลือเกิน..." (โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ) ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับกลยุทธ์ของลีโอในบทนี้นะคะ!