เสียงเรียกจากหอคอย

กลิ่นอายความชื้นของกระดาษโบราณผสมผสานกับควันจางๆ จากท่อมานาในเขตสลัมชั้นใน ทำให้ลีโอต้องขยับปกเสื้อโค้ตขึ้นสูงเพื่อกันความเย็นที่เริ่มกัดกินผิวเนื้อ การคำนวณความน่าจะเป็นในหัวของเขากำลังรันผลลัพธ์รอบที่เจ็ดสิบสี่ติดต่อกันโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก บนโต๊ะไม้ผุกร่อนตรงหน้า การ์ดเวทมนตร์ระดับ C สามใบกำลังสั่นระริกตามคลื่นความถี่แปลกประหลาดที่แผ่ออกมาจากใจกลางมหานคร "นายกำลังคำนวณถึงเปอร์เซ็นต์ความซวยรอบใหม่ หรือกำลังคิดว่าจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเช่าห้องเดือนนี้กันแน่คะ ลีโอ" เสียงใสแจ๋วแต่เจือแววเย้าแหย่ดังขึ้น พร้อมกับการทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่เกรงใจ เซร่าในชุดเกราะหนังเบaว์สีเข้มขัดมันวาว เธอเพิ่งกลับมาจากกิลด์ฮันเตอร์พร้อมกับถุงกระดาษบรรจุขนมปังอบร้อนและกลิ่นอายของการต่อสู้ที่ยังจางไม่หมด ดวงตาสีอำพันของเธอจ้องมองเพื่อนร่วมทีมหนุ่มด้วยความคุ้นชิน มือเรียวหยิบการ์ดใบนึงขึ้นมาพิจารณาเล่นราวกับมันเป็นแค่เศษกระดาษไร้ค่า ลีโอไม่ตอบทันที นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะตามอัตราการเต้นของหัวใจ ดวงตาสีเทาเข้มสะท้อนแสงเรืองรองจากหน้าต่างระบบฮันเตอร์ที่เปิดค้างไว้ *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานา ณ หอคอยพยากรณ์โบราณ (เขต 7)* *ระดับความยาก: A+ (กลุ่ม)* *เงื่อนไขบังคับ: ต้องใช้ฮันเตอร์สายแทงค์อย่างน้อย 1 นาย และผู้เล่นสายควบคุมเด็คการ์ด 1 นาย เพื่อเปิดประตูผนึก]* "ไม่ใช่ทั้งสองอย่างค่ะเซร่า" ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่นอารมณ์ใดๆ "แต่ฉันกำลังคิดว่า... ทำไมกิลด์ใหญ่ถึงโยนภารกิจระดับ A+ ที่ต้องใช้การประสานงานสูงขนาดนี้ ให้กับฮันเตอร์อิสระไร้สังกัดอย่างพวกเรา สองคน" เซร่าชะงักมือที่กำลังจะหยิบขนมปัง รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าเลือนหายไปแทนที่ด้วยความจริงจัง เธอวางการ์ดลงบนโต๊ะอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าจนระยะห่างระหว่างเธอกับลีโอลดแคบลง "เพราะพวกเขากลัวไงคะ" หญิงสาวตอบเสียงเบาแต่หนักแน่น "นายก็รู้ว่าหอคอยนั่นถูกปิดตายมาสามปีเต็ม หลังจากเหตุการณ์ที่ทีมสำรวจชุดแรกหายสาบสูญอย่างไร้ร่องรอย กิลด์ใหญ่พยายามส่งคนเข้าไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครรอดกลับมาเล่าความจริงเลยสักคน... ยกเว้นแต่ว่า นายจะมีวิธีจัดการกับกลไกการ์ดอาคมโบราณพวกนั้นได้เหมือนตอนที่เราเคลียร์ดันเจี้ยนใต้ดิน" ลีโอนิ่งเงียบ สายตาของเขาจดจ้องไปยังการ์ดในมือที่เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท—สัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจากระบบ โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยกำลังกายเพียงอย่างเดียว แต่มันคือกระดานหมากรุกขนาดใหญ่ที่ซ่อนเงื่อนงำ และตัวเขาก็เป็นเพียงผู้เล่นเบี้ยตัวเล็กๆ ที่บังเอิญถือเด็คการ์ดซึ่งสามารถพลิกกระดานได้ทุกเมื่อหากเดินเกมไม่พลาด "ถ้าอย่างนั้น..." ลีโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากออร่ารอบตัวทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะเปลี่ยนไปในพริบตา "เราคงต้องไปพิสูจน์กันให้เห็นกับตา ว่าเสียงเรียกจากหอคอยนั้น ต้องการให้เราไปตาย... หรือไปเปิดประตูสู่ความลับที่พวกมันซ่อนไว้กันแน่" การเดินทางสู่เขต 7 ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเต็มผ่านรถรางมานาเก่าๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้ง1 ที่วิ่งผ่านโค้งหักศอก ยิ่งเข้าใกล้หอคอยพยากรณ์โบราณมากเท่าไหร่ ท้องฟ้าเบื้องบนก็ยิ่งถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆหมอกสีเทาเข้มที่บิดเบี้ยวเป็นรูปเกลียวคลื่น อาคารทรงกระบอกสูงเสียดฟ้าตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ผนังหินแกรนิตสีดำสนิทปราศจากหน้าต่าง มีเพียงรอยสลักอักษรรูนโบราณที่เรืองแสงสีม่วงเรื่อๆ สลับกับการกะพริบราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิต เซร่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ เธอขยับโล่ขนาดใหญ่บนหลังให้เข้าที่ ก่อนจะหันมามองเพื่อนร่วมทางที่กำลังยืนนิ่งหน้าประตูเหล็กบานยักษ์ "นายพร้อมนะ ลีโอ?" "สำหรับการเป็นหนี้บุญคุณระบบ และการเดินเข้าไปในสุสานที่ถูกลืม... ฉันพร้อมเสมอค่ะ" ลีโอตอบรับด้วยรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ ที่นานๆ ครั้งจะปรากฏขึ้น มือเรียวของลีโอยื่นออกไปสัมผัสกับร่องรอยสลักบนประตู ทันทีที่ปลายนิ้วแตะลงไป แสงสีฟ้าสว่างวาบก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ระบบส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วในหัวของเขาจนแทบจะจับใจความไม่ได้ *[ยืนยันตัวตนสำเร็จ: ผู้เล่นเลโอเนล และฮันเตอร์เซร่า]* *[กำลังปลดล็อกประตูผนึกชั้นที่ 1...]* *[คำเตือน: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาเคลื่อนตัวเข้าประชิดจากด้านหลัง ความเร็ว 120 เมตรต่อวินาที!]* ลีโอยังไม่ทันได้เอ่ยปากเตือน ร่างของเซร่าก็ตอบสนองตามสัญชาตญาณนักรบ เธอตวัดโล่หนักอึ้งกลับหลังไปตั้งรับแรงกระแทกมหาศาลที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวจนเศษหินรอบตัวแตกกระจาย แรงปะทะทำให้เซร่าต้องถอยหลังไปสามก้าว พื้นรองเท้าครูด1 ไปกับพื้นหินจนเกิดประกายไฟ เมื่อฝุ่นควันจางลง เงาร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาจากความมืดมิดของหมอกหนา ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิทปิดบังใบหน้าครึ่งบน ทว่าสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจของลีโอดิ่งวูบลงไปถึงตาตุ่ม คือการ์ดเวทมนตร์ระดับ SSS ที่ลอยวนเวียนอยู่รอบปลายนิ้วของอีกฝ่าย—เป็นการ์ดใบเดียวกับที่ควรจะสูญหายไปพร้อมกับทีมสำรวจเมื่อสามปีก่อน! "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... ผู้เล่นหน้าใหม่" น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยทักทาย พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ซ่อนอยู่ใต้เงาฮู้ด "นายคิดจริงๆ หรือว่า การมาที่นี่ เป็นการตัดสินใจของนายเอง?" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางมากับกลยุทธ์ของลีโอนะคะ!