ก้าวแรกสู่แรงก์ A

เสียงคำรามกึกก้องที่สะเทือนไปถึงขั้วหัวใจไม่ใช่สิ่งที่ลีโอใส่ใจในวินาทีนี้ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นใสกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ตัวเลขความทนทานของเกราะบอส ‘อสูรเหล็กกล้าการGargantua’ กำลังลดฮวบลงอย่างต่อเนื่องตามสมการความน่าจะเป็นที่เขาคำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยน “เซร่า! ทางซ้ายสามสิบองศา! แรงกระแทกจากการโจมตีครั้งต่อไปจะทำลายเสาหินต้นที่สี่ ใช้โล่ซับแรงปะทะแล้วดีดตัวออก อย่ารับตรงๆ!” น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดของลีโอตวัดผ่านความอลหม่านภายในดันเจี้ยนชั้นลึก เซร่าที่กำลังหอบหายใจจนตัวโยน ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยเขม่าควันและหยาดเหงื่อ ไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว ฮันเตอร์สาวสายแทงค์ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนขาขวา กระแทกโล่เหล็กกล้าเข้ากับพื้นศิลาเพื่อสร้างจุดศูนย์ถ่วง ก่อนจะพุ่งทะยานไปตามมุมองศาที่สหายหนุ่มคำนวณให้อย่างแม่นยำราวจจับวาง *เปรี้ยง!* แรงระเบิดจากการปะทะระหว่างหมัดมหึมาของบอสกับโล่เวทมนตร์ส่งผลให้เศษหินกระจายไปทั่วสารทิศ แต่ด้วยตำแหน่งยืนที่สมบูรณ์แบบตามกลยุทธ์ แรงสะท้อนกลับทั้งหมดจึงถูกถ่ายเทลงสู่พื้นดิน แทนที่จะกระแทกใส่ร่างของเซร่าโดยตรง “เยี่ยม! ตามแผนเป๊ะเลยลีโอ!” เซร่าตะโกนกลับมาด้วยรอยยิ้มกว้าง แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ แต่ความเชื่อมั่นที่เธอมีต่อชายหนุ่มผู้นี้ไม่เคยสั่นคลอนเลยสักนิด ตั้งแต่วันแรกที่เธอยอมเสี่ยงเดิมพันเข้าดันเจี้ยนร่วมกับโปรเพลเยอร์ตกอับคนนี้ จนถึงวินาทีที่พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับบอสประจำดันเจี้ยนแรงก์ B ตัวแรก ลีโอยกมือขึ้นปัดเส้นผมที่ชื้นเหงื่อออกจากหน้าผาก นิ้วเรียวยาวกรีดกรายผ่านอากาศด้วยความเร็วสูง สำรับการ์ดในมือซ้ายเปล่งแสงเรืองรองสีทองอ่อนๆ ออกมา นี่ไม่ใช่สำรับการ์ดธรรมดา แต่เป็น ‘เด็คระบบ’ ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากเศษเสี้ยวพลังงานของดันเจี้ยนและการคำนวณระดับโปรเฟลเยอร์ที่มนุษย์ทั่วไปไม่อาจเข้าถึง “อย่าเพิ่งวางใจ เซร่า… ของจริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากค่ะ” ลีโอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง ดวงตาคู่คมกวาดมองไปที่การ์ดสามใบสุดท้ายในมือ ระบบแสดงผลอัตราความสำเร็จพุ่งสูงขึ้นถึงเกรด A เป็นครั้งแรกตั้งแต่วันที่เขาข้ามมิติมายังโลกใบนี้ บอสอสูรเหล็กกล้าคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว มันเริ่มใช้สกิล ‘คลั่งโลหิต’ กล้ามเนื้อทั่วร่างขยายใหญ่ขึ้นเป็นเท่าตัว ไอสีดำทมิฬพวยพุ่งออกจากรอยแยกบนผิวหนัง สร้างแรงกดดันมหาศาลจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ลิซ่า (ระบบแจ้งเตือน) ส่งเสียงเตือนในหัวของลีโอถี่รัว แต่เขาเลือกที่จะเมินเฉยต่อเสียงนั้น ในโลกของการ์ดเกม ความกลัวคือศัตรูตัวฉกาจที่สุด ส่วนความใจเย็นคืออาวุธที่คมกราบที่สุด “รับมือคอมโบนี้ให้ดีนะเจ้าเศษเหล็ก…” ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนสันหลังวาบราวกับกำลังเดินอยู่บนปากเหวลึก มือขวาดีดการ์ดใบแรกออกไปกลางอากาศ การ์ดใบนั้นสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าคราม พุ่งเข้าตรึงข้อต่อของบอสเอาไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งพันธะเวทมนตร์ ตามด้วยการ์ดใบที่สองที่ถูกโยนตามไปติดๆ เพื่อลดความเร็วในการเคลื่อนที่ของเป้าหมายลงถึงเจ็ด puluh เปอร์เซ็นต์ และสุดท้าย… การ์ดใบที่สาม การ์ดระดับแรร์ที่เขาซ่อนไว้ก้นสำรับมาตลอดการต่อสู้ *[การ์ดเวทมนตร์: สะท้อนภาพลวงตาแห่งสัจธรรม]* แสงสว่างจ้าเจิดจ้าจนทุกคนต้องหลับตาลง บอสอสูรเหล็กกล้าที่กำลังพุ่งเข้ามาหมายจะบดขยี้ร่างของลีโอให้แหลکสลาย กลับต้องชะงักงิ้นเมื่อภาพตรงหน้าสะท้อนเงาของมันเองเข้าจังเบอร์ แรงกระแทกจากการโจมตีที่มันสะสมไว้ถูกสะท้อนกลับด้วยกฏเกณฑ์ของระบบการ์ด สร้างความเสียหายแบบคริติคอลทวีคูณใส่จุดอ่อนกลางอกที่ไม่มีเกราะป้องกัน *ตูมมมม!* เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า ร่างมหึมาของบอสอสูรเหล็กกล้ากระเด็นถอยหลังไปชนกับกำแพงดันเจี้ยนจนพังทลายลงมาเป็นแถบๆ ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่ร่างของบอสจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองระยิบระยับ เซร่าทรุดตัวลงนั่งพักพิงกับโล่คู่ใจด้วยความเหนื่อยอ่อน เธอมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน แม้จะรู้ว่าลีโอเก่งกาจเพียงใด แต่คอมโบเมื่อครู่นี้มันเกินกว่าคำว่า ‘กลยุทธ์’ ไปไกลโข มันคือศิลปะการควบคุมเกมที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าลีโอเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นกังวานกว่าทุกครั้ง *[ยินดีด้วย! ฮันเตอร์เลโอเนล สามารถพิชิตดันเจี้ยน ‘ซากปรักหักพังแห่งอัคนีโลหะ’ สำเร็จเป็นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์]* *[ประเมินผลงานต่อสู้: เกรด A+]* *[ท่านได้รับสิทธิ์เลื่อนขั้นเป็นฮันเตอร์ ‘แรงก์ A’ อย่างเป็นทางการ]* ลีโอถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขากำลังจะหันไปเอ่ยปากชมสหายร่วมรบ แต่ทว่า… บรรยากาศรอบตัวกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน อุณหภูมิภายในดันเจี้ยนที่ควรจะลดลงหลังบอสถูกกำจัด กลับพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติ ราวกับว่ามีเตาหลอมมาตราส่วนมหาศาลกำลังถูกเปิดใช้งานใต้พื้นพิภพ รอยแยกสีแดงฉานปรากฏขึ้นบนผนังศิลาที่พังทลาย ละอองแสงสีทองของบอสที่ควรจะสลายหายไป กลับถูกดูดกลืนเข้าไปในรอยแยกนั้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของทั้งคู่—เสียงที่ไม่ได้มาจากมนุษย์ และไม่ได้มาจากระบบ *“ยินดีต้อนรับ… สู่ชั้นที่แท้จริงของผู้กล้า”* ลีโอเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย สัญชาตญาณนักกีฬาอีสปอร์ตระดับโลกกรีดร้องเตือนภัยขั้นวิกฤต นิ้วมือที่เคยนิ่งสงบกลับเย็นเฉียบขึ้นมาทันทีเมื่อหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานไร้ซึ่งสัญญาณเตือนล่วงหน้า และข้อความสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นแทนที่ข้อมูลเดิม *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับ ‘ภัยพิบัติ’ ที่ถูกผนึกไว้ใต้ดันเจี้ยนแรงก์ B… เด็คการ์ดทั้งหมดของท่านกำลังเข้าสู่ภาวะ ‘ล็อกอัตโนมัติ’]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับกลยุทธ์ของลีโอในบทนี้นะคะ!