คุณหมอนักปรุงยาในยุคหินที่โชคชะตาเล่นตลก•ตอนที่ 27

ชีวิตหลังแต่งงานที่อบอุ่น

ผลงานโดย หมอภัทรแก้ไขชะตา
คราบน้ำมันหมูที่เหลือจากการเจียวเมื่อครู่ยังคงเคลือบอยู่บนผิวตะหลิวเหล็กขึ้นสนิม แต่สำหรับพัดชาแล้ว มันคือประกายแห่งความหวังที่จะเปลี่ยนกระทะใบบัวเก่าๆ นี้ให้กลายเป็นเครื่องมือสร้างความมั่งคั่งในยุค 70 "พี่สิงหา... ยกหม้อตุ๋นยาลงได้แล้วครับ เคี่ยวต่ออีกสิบนาทีรากโสมป่าจะเละเกินไป เสียคุณค่าทางยาหมด" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาดเอ่ยขึ้นท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นของตุ๋นเนื้อตุ๋นยาจีนที่ลอยฟุ้งอบอวลไปทั่วห้องครัวดินเผา สิงหาในชุดเสื้อกล้ามสีเขียวเข้มที่เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมชายชาตรี รีบวางฟืนในมือแล้วก้าวฉับๆ เข้ามาหาภรรยา ดวงตาคมเข้มคู่นั้นไม่ได้มองหม้อตุ๋นยาเลยแม้แต่น้อย แต่ทอดมองใบหน้าเนียนใสของพัดชาที่มีรอยเขม่าคราบควันไฟเปื้อนอยู่เล็กน้อยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความทะนุถนอม ชายหนุ่มหยิบผ้าขนับเก่าๆ ที่สะอาดออกมาบรรจงเช็ดคราบเขม่าที่แก้มอิ่มของภรรยาอย่างเบามือ ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะบอบช้ำจนแตกสลาย พัดชากะพริบตาปริบๆ หัวใจดวงน้อยที่เคยด้านชาจากการต่อสู้กับญาติจอมสูบในตระกูลเดิมกลับสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านตามประสาคนทำงานไร่ ค่อยๆ ซึมซับเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตใจ "เจ้าตัวเล็กนี่... ดื้อจริงๆ ทำไมปล่อยให้หน้าตาเลอะเทอะแบบนี้" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเอื้อนด้วยความเอ็นดู "ผมไม่ได้ดื้อสักหน่อย แค่กำลังคำนวณสัดส่วนสมุนไพรที่จะนำไปแปรรูปขายในตลาดมืดพรุ่งนี้ต่างหาก" พัดชาอมยิ้มบางๆ ก่อนจะเอียงศีรษะซบลงกับลาดไหล่กว้างของสามีตามสัญชาตญาณ ความเหนื่อยล้าจากการจัดการกับป้าสะใภ้จอมโลภเมื่อวานมลายหายไปสิ้นเมื่อมีแผ่นหลังกว้างนี้คอยรองรับ ในช่วงเวลาสั้นๆ หลังแต่งงาน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้เริ่มต้นจากความรักที่โหมกระหน่ำ หากแต่ก่อตัวขึ้นจากความเข้าใจ การร่วมทุกข์ร่วมสุข และการเป็น "พื้นที่ปลอดภัย" ให้แก่กันและกัน สิงหาไม่เคยถามว่าเหตุใดแพทย์หนุ่มผู้มีความรู้สูงอย่างเขาถึงยอมมาตกยากอยู่ในหมู่บ้านชนบทห่างไกลเช่นนี้ มีเพียงการกระทำที่เงียบเชียบแต่มั่นคง คอยหาฟืน ขุดแปลงเกษตร ป้องกันไม่ให้ใครหน้าไหนกล้าเข้ามาหาเรื่องภรรยาในปกครอง "พรุ่งนี้ผมจะไปส่งที่ตลาดเอง ทางช่วงนั้นดินยังแฉะ รถจักรยานบรรทุกของหนักเกินไป เดี๋ยวเธอจะเจ็บมือ" สิงหากล่าวพร้อมกับโอบเอวบางเข้ามาแนบชิด พลางสูดดมกลิ่นหอมสะอาดจากเรือนผมของภรรยา "ไม่ต้องห่วงหรอกครับพี่ 30 เปอร์เซ็นต์ของกำไรล็อตนี้ ผมตั้งใจจะเอามาซื้อผ้าฝ้ายเนื้อดีตัดเสื้อใหม่ให้พี่สักสองตัว ช่วงนี้พี่ทำงานหนักเพื่อผมมามากพอแล้ว" พัดชาหันกลับมาสบตาคมกริบ รอยยิ้มของเขาฉาบด้วยความจริงใจจนน่าหลงใหล ทว่า บรรยากาศอันแสนหวานและอบอุ่นในห้องครัวกลับต้องสะดุดลง เมื่อเสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นดังขึ้นอย่างไม่มีมารยาทจากภายนอก ตามมาด้วยเสียงแหลมปรี๊ดของหัวหน้ากลุ่มแม่บ้านประจำหมู่บ้าน ที่ขึ้นชื่อเรื่องการสอดรู้สอดเห็นและชอบหาเรื่องชาวบ้านไม่เว้นแต่ละวัน "พัดชา! สิงหา! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! พวกแกซ่อนของเถื่อนอะไรไว้ในบ้าน กลิ่นยาสุนัขบ้าอะไรหอมฟุ้งไปสามบ้านแปดบ้านแบบนี้ หรือว่าแอบลักลอบต้มตุ๋นยาจีนผิดกฎหมาย!" รอยยิ้มบนใบหน้าของพัดชาเลือนหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยแววตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก สิงหาขมวดคิ้วมุ่น รังสีความกดดันแผ่ซ่านออกจากร่างกำยำจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบ เขากำลังจะก้าวไปเปิดประตูเพื่อจัดการป้าแก่ปากเสียคนนั้นให้เด็ดขาด แต่พัดชากลับยื่นมือเรียวยาวไปแตะแขนห้ามไว้เสียก่อน แพทย์หนุ่มยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์แบบนักวางแผนที่เตรียมตบหน้าคนอวดดีให้หน้าชา "ใจเย็นก่อนครับพี่สิงหา... ป้าวิไลมาหาเรื่องถึงที่แบบนี้ แปลว่าข่าวลือเรื่องยาบำรุงกำลังสูตรพิเศษของเราคงแพร่สะพัดไปไกลเกินคาดแล้วล่ะครับ" พัดชาหยิบขวดเซรามิกบรรจุยาบำรุงสูตรเข้มข้นขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ "ในเมื่อพวกเขากระMันกระเมืออยากเห็นนัก เราก็ควรต้อนรับขับสู้ให้สมเกียรติ... แต่ก่อนเปิดประตู ผมว่าเรามาลองชิมน้ำซุปหม้อนี้ให้อิ่มท้องเสียก่อนดีกว่า รสชาติกำลังกลมกล่อมได้ที่พอดีเลยนะครับ" สิงหามองรอยยิ้มของภรรยาแล้วพลอยมุมปากกระตุกยิ้มตาม แม้ภายนอกพัดชาจะดูบอบบางราวกับคุณชายตระกูลใหญ่ แต่ยามที่ดวงตาส่อประกายเจ้าเล่ห์เช่นนี้... ต่อให้เป็นเสือโคร่งในป่าลึกก็ยังต้องเกรงกลัว เสียงทุบประตูด้านนอกยังคงดังโครมครามไม่หยุด พร้อมกับเสียงตะโกนด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายที่เริ่มดึงดูดความสนใจของเพื่อนบ้านให้แอบชะเง้อมองผ่านรั้วไม้ไผ่ แต่ในจังหวะที่สิงหากำลังจะเอื้อมมือปลดกลอนประตูไม้เก่าๆ นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครอีกหลายคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากหน้าบ้าน พร้อมกับเสียงตะโกนลั่นของชายแปลกหน้าที่ไม่มีใครในหมู่บ้านเคยเห็นหน้ามาก่อน... "เปิดสำนักทะเบียน! ทางการได้รับแจ้งว่าบ้านหลังนี้มีการลักลอบค้าขายเวชภัณฑ์เถื่อนและสมุนไพรต้องห้าม... ค้นให้ทั่ว!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางสาดความสะใจและสนับสนุน "หมอภัทรแก้ไขชะตา" มาโดยตลอดนะครับ
สารจากนักเขียน (หมอภัทรแก้ไขชะตา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหมอนักปรุงยาในยุคหินที่โชคชะตาเล่นตลก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%