ตลาดสมุนไพรคึกคัก

"ถ้าพวกท่านยังยืนขวางทางเดินเข้าฟาร์มของภรรยาผมอีกก้าวเดียว อย่าหาว่าผมไม่เตือนเรื่องกฎหมายคุ้มครองทรัพย์สินส่วนบุคคลก็แล้วกัน" น้ำเสียงของสิงหาไม่ได้ดังตวาด แต่มันเย็นเยียบและหนักแน่นราวกับก้อนหินผาที่พร้อมจะทับร่างของใครก็ตามที่กล้าล้ำเส้น ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อทำงานสีซีด ยืนกอดอกขวางประตูรั้วไม้ไผ่ที่ตอนนี้ถูกขยายอาณาเขตออกไปกว้างขวาง สายตาคมกริบจ้องมองกลุ่มญาติฝ่ายอดีตสามีที่เคยมาตามรังควานอย่างไม่เกรงกลัว ป้าสะใภ้ใหญ่ที่เคยเชิดหน้าชูตาถือดีว่าเป็นผู้ใหญ่ในตระกูล ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นางตั้งใจจะมาทวงส่วนแบ่งจากผลผลิตสมุนไพรที่เลื่องลือไปทั่วทั้งอำเภอ แต่พอเจอสายตาดุจพญาเสือของสิงหาเข้าไป ขาทั้งสองข้างก็พลอยก้าวถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ "คะ... แค่จะมาเยี่ยมเยียนตามประสาญาติพี่น้อง ทำเป็นดุไปได้" ป้าสะใภ้พยายามกลบเกลื่อนความกลัวด้วยการเชิดคอขึ้นสูง แต่เสียงสั่นเครือได้ทรยศความเย่อหยิ่งของนางจนหมดสิ้น "ญาติหรือครับ?" พัดชาเดินถือตระกร้าไม้ไผ่สานบรรจุรากโสมตากแห้งหอมกรุ่นออกมาจากเรือนพัก รอยยิ้มบนใบหน้าของอดีตศัลยแพทย์นั้นงดงามแต่ทว่าเยือกเย็นจนน่าขนลุก "วันที่สามีฉันถูกพวกท่านขับไล่ออกจากบ้านโดยไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าติดตัว วันที่ฉันนอนป่วยปางตายอยู่ในกระท่อมร้าง พวกท่านเคยจำคำว่า 'ญาติ' เหล่านี้ได้ด้วยหรือครับ?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าสบตาคู่หงส์ที่ฉายแววเฉียบคมและทรงพลัง พัดชาในเวลานี้ไม่ใช่หญิงสาวอ่อนแอให้ใครรังแกอีกต่อไป แต่เป็นเจ้าของฟาร์มสมุนไพรและพืชผลเกษตรอินทรีย์ที่แม้แต่เจ้าหน้าที่รัฐยังต้องเดินทางมาศึกษาดูงานด้วยความเคารพ ฟาร์มของพวกเขาในยามนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่แปลงเกษตรเล็กๆ หลังเขาอีกต่อไปแล้ว ชื่อเสียงของ "สมุนไพรตระกูลพัด" ขจรขจายไปไกลถึงตลาดมืดในเมืองหลวงและมณฑลข้างเคียง คุณภาพของโสม สมุนไพรบำรุงเลือด และผักปลอดสารพิษที่เติบโตด้วยน้ำจากมิติพิเศษ ให้ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์จนพ่อค้าคนกลางต่างแย่งกันเสนอราคาสูงลิ่วเพื่อขอโควต้าสินค้าล็อตแรก "กลับไปเสียเถอะครับ" สิงหาเอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมกับขยับตัวเข้าประชิดรั้วไม้ "ที่นี่ไม่มีพื้นที่สำหรับคนหน้าหนา และไม่มีสมุนไพรเหลือเผื่อแผ่ให้คนที่รอแต่จะเอาเปรียบผู้อื่น ถ้ายังไม่อยากให้ผมแจ้งเจ้าหน้าที่ข้อบุกรุกและกรรโชกทรัพย์ เชิญเดินออกไปทางเดิมซะ" กลุ่มญาติจอมสูบมองหน้ากันอย่างเลิกลั่ก สุดท้ายความอับอายและความกลัวในอำนาจมืดของสิงหาก็เอาชนะความโลภ พวกเขาจึงต้องจำใจเดินคอตกถอยร่นออกไปจากอาณาเขตฟาร์มท่ามกลางสายตาของชาวบ้านละแวกนั้นที่แอบมองดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ด้วยความสะใจ เมื่อบรรยากาศกลับสู่ความสงบ พัดชาจึงถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ ความตึงเครียดบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มือเรียวบางวางตะกร้าสมุนไพรลงบนโต๊ะไม้ไผ่ ก่อนจะหันไปสบตากับสามีรูปร่างกำยำที่ยืนอยู่ใกล้ๆ "เหนื่อยไหมครับ?" สิงหาถามเสียงนุ่ม มือใหญ่เอื้อมไปปัดเศษฝุ่นที่ข้างแก้มของภรรยาออกอย่างทะนุถนอม ความแข็งกร้าวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นที่อ่อนโยนที่สุดสำหรับคนตรงหน้า "ไม่เหนื่อยเลยครับ มีคุณคอยเป็นโล่ป้องกันให้แบบนี้ ผมยิ่งมีแรงทำเงินเพิ่มอีกเป็นกองเลย" พัดชาส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้สามี ก่อนจะหยิบผ้าขนับผืนเล็กมาซับเหงื่อที่ขมับให้เขาด้วยความใส่ใจ ในช่วงบ่าย ตลาดสมุนไพรชั่วคราวที่ทางอำเภออนุญาตให้จัดขึ้นบริเวณลานกว้างหน้าสถานีรถไฟก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน บรรยากาศคึกคักเสียยิ่งกว่างานเทศกาลประจำปี แผงลอยของพัดชาและสิงหาถูกห้อมล้อมไปด้วยพ่อค้าแม่ค้า รวมถึงผู้มีฐานะจากในเมืองที่ได้ยินกิตติศัพท์ความมหัศจรรย์ของสมุนไพรยุค 70-80 นี้ "นี่คือรากโสมป่าที่ผ่านการคัดสรรพิเศษ ช่วยบำรุงธาตุและปรับสมดุลร่างกายได้เป็นอย่างดีครับ" พัดชาอธิบายสรรพคุณด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและน่าเชื่อถือ สินค้าในตระกร้าถูกหยิบออกไปอย่างรวดเร็วจนแทบไม่ทันตั้งตัว ธนบัตรในมือของสิงหาหนาขึ้นเรื่อยๆ ตามยอดขายที่พุ่งทะยานจนสร้างสถิติใหม่ให้กับตลาดแห่งนี้ ทว่า ในขณะที่การค้าขายกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นและทำกำไรมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักแน่นของชายในชุดสูทสากลเรียบหรู พร้อมกับบอดี้การ์ดสวมแว่นตาดำอีกสองคน ก็แหวกฝูงชนตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าแผงค้าของพวกเขา ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าคมคายและแววตาดุดันกวาดสายตามองสินค้าบนโต๊ะ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ขวดเซรามิกบรรจุยาสมานแผลสูตรลับของพัดชา เขายกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทรงอำนาจ "หมอพัด... ในที่สุดผมก็ตามหาตัวคุณเจอ ของในร้านนี้ ผมเหมาทั้งหมด ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่ก็ตาม และผมมีข้อเสนอที่เปลี่ยนชีวิตคุณได้ทันที... สนใจรับฟังไหมครับ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สาดความสะใจ และสนับสนุน "หมอภัทรแก้ไขชะตา" มาโดยตลอดนะครับ