สัมผัสที่คุ้นเคย

เอกสารแผ่นนั้นร่วงหล่นลงบนพื้นพรมราคาแพงระยับราวกับใบไม้แห้งที่ไร้ค่า... ศจีกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจจนเสียงหลง เมื่อภาพถ่ายและหลักฐานการยักยอกเงินรวมถึงแผนการชั่วร้ายที่เธอเคยทำลับหลังภาคินถูกเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัลในห้องทำงานส่วนตัว "สะ... แสบนักนะ!" ศจีพยายามจะพุ่งเข้ามาตบหน้าผู้หญิงที่ยืนไขว่ห้างด้วยรอยยิ้มเยع็นชา ทว่าบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของลีลาวดีกลับก้าวเข้ามาขวางไว้ด้วยท่าทีคุกคามจนเธอต้องถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว "อย่ามาแตะต้องตัวฉันด้วยมือสกปรกของคุณเลยค่ะ ศจี" ลีลาวดีลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเพิร์ลเกรย์ขับเน้นให้เธอดูสง่างาม น่าเกรงขาม และเย้ายวนใจในคราวเดียวกัน ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองอดีตสามีที่กำลังนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้หนัง ภาคินไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องของชู้รักเก่าแม้แต่น้อย สายตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่เพียงเรือນร่างของอดีตภรรยา หัวใจที่เคยด้านชาบัดนี้กลับเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความรู้สึกผิด ความโหยหา และความปรารถนาอันดิบเถื่อนตีรวนขึ้นมาในอกจนหายใจแทบไม่ออก ภาพของลีลาวดีในยามนี้ช่างแตกต่างจากผู้หญิงหม่นหมองคนเดิมลิบลับ เธอดูลุ่มลึก ทรงพลัง และเย้ายวนใจเสียจนเขาแทบคลั่ง "ออกไปจากห้องของฉันซะ ศจี" ภาคินเอ่ยเสียงเรียบเย็น แต่น่ากลัวเสียจนผู้หญิงคนนั้นไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ก่อนที่เธอจะถูกลากตัวออกไปอย่างไร้ความปรานี ประตูห้องปิดลง ความเงียบงันเข้ามาปกคลุม ทว่าบรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยกระแสความเร่าร้อนที่ถูกกดทับไว้เนิ่นนาน ภาคินลุกขึ้นช้าๆ ขายาวก้าวเข้าไปหาหญิงสาวทีละก้าว ดวงตาคมเข้มดั่งพญาเหยี่ยวคู่นั้นเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความต้องการที่แผดเผา "ลี..." เขาครางเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือหนาเอื้อมออกหมายจะคว้าตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด ลีลาวดีไม่ได้ถอยหนี เธอกลับยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย ปล่อยให้เขาก้าวเข้ามาจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับผนังห้องเย็นเฉียบ ขณะที่ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ และน้ำหอมราคาแพงรดอยู่ข้างแก้ม "คุณคิดว่าจะทำตามอำเภอใจได้เหมือนเดิมเหรอคะ คุณภาคิน" เสียงหวานเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากของเขา ท้าทายและเย้ายวนในคราวเดียวกัน ภาคินไม่ตอบคำถาม เขาใช้การกระทำเป็นคำตอบ มือหนารวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวอย่างแรงจนเธอแนบชิดกับแผงอกกว้าง สัมผัสจากอดีตสามีที่คุ้นเคยแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าจนผิวเนื้อกายสาวสั่นสะท้าน ริมฝีปากหยักลึกก้มลงประกบจูบทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวล แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหา รุ่มร้อน และดุดันราวกับคนอดอยากมานานนับปี ภาคินบดขยี้ริมฝีปากอิ่มด้วยความกระหาย ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ มือข้างหนึ่งสอดเข้าใต้กลุ่มผมยาวสลวยเพื่อตรึงท้ายทอยของเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ขณะที่มืออีกข้างลูบไล้ไปตามแผ่นหลังโค้งเว้า บีบเคล้นสะโพกอิ่มอย่างเร่าร้อนตามสัญชาตญาณดิบ ลีลาวดีครางแผ่วในลำคอ ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนระทวยลงตามแรงปรารถนาที่เขาโหมกระพือ รสจูบอันคุ้นเคยนี้... สัมผัสที่เธอเคยโหยหาและเจ็บปวดในเวลาเดียวกันกำลังปลุกเร้าทุกอณูผิวในร่างกายของเธอให้ตื่นขึ้น ความทรงจำเก่าๆ ไหลย้อนกลับมา ความเจ็บช้ำที่เคยมีถูกแผดเผาด้วยไฟสิตวาสนาระหว่างคนทั้งคู่ มือเรียวบางที่เคยผลักไส บัดนี้กลับเลื่อนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง เล็บคมจิกข่วนลงบนลาดไหล่หนาอย่างลืมตัวเพื่อระบายความเสียวซ่าน ลีลาวดีเผยริมฝีปากต้อนรับสัมผัสวาบหวาม ปล่อยให้ลิ้นของเขาเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่รู้เบื่อ บรรยากาศในห้องทำงานกว้างใหญ่พลันร้อนระอุขึ้นมาทันที เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วดั่งจะหลุดออกมาจากอก ภาคินดันร่างบางแนบติดกับผนัง กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น มือหนาสอดเข้าไปใต้ร่มผ้า ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดที่ร้อนผ่าวราวกับเปลวเพลิง ความนุ่มหยุ่นของเรือนร่างที่เขาโหยหามาเนิ่นนานอยู่ใกล้แค่เอื้อม ริมฝีปากร้อนผละจากเรียวปากบวมเจ่อ ลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยสีKุหลาบจาง ลีลาวดีแหงนเงยลำคอขึ้นด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน มือหนาเลื่อนต่ำลงปลดกระดุมเสื้อสูทของเธอออกทีละเม็ดอย่างร้อนรน สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านที่ลูบไล้ผิวเนื้อเปลือยเปล่าทำให้เธอสะท้านเฮือก ความปรารถนาอันลึกซึ้งกำลังครอบงำสติสัมปชัญญะของคนทั้งคู่จนแทบมอดไหม้ ทว่า... ในวินาทีที่มือของเขากำลังจะเกี่ยวรั้งขอบชุดชั้นในตัวสวยออก และริมฝีปากร้อนกำลังจะครอบครองยอดอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบ ภาพใบหน้าของเด็กแฝดตัวน้อย... น้องลันและน้องลิล ที่กำลังส่งยิ้มรอแม่อยู่ที่บ้านก็ผุดขึ้นมาในหัวดั่งสายฟ้าฟาด! สติที่เกือบจะหลุดลอยไปกลับถูกดึงกลับมาอย่างเฉียบพลัน ลีลาวดีลืมตาโพลง มือเรียวที่เคยโอบกอดเขาไว้ เปลี่ยนเป็นออกแรงผลักแผงอกกว้างเต็มแรงทันที! *พรวด!* ภาคินที่กำลังเคลิบเคลิ้มถึงกับเซถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยความคาดไม่ถึง ดวงตาคมเข้มฉายแววปรารถนารuเร่าและงุนงงระคนกัน เขาจ้องมองหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยฤทธิ์พิศวาส ทว่าแววตาคู่นั้นกลับเย็นชาและเฉียบคมขึ้นมาอีกครั้ง "พอแค่นี้ค่ะ... คุณภาคิน" ลีลาวดีเอ่ยเสียงหอบกระซิบ ร่างกายยังคงสั่นน้อยๆ จากพิษรักที่เขาเพิ่งจุดขึ้น แต่แววตากลับแข็งกร้าวไร้เยื่อใย ภาคินกัดกรามแน่น ลมหายใจหอบกระชั้น อารมณ์ดิบเถื่อนที่ยังค้างคาทำให้เขาดูราวกับเสือร้ายที่กำลังหิวกระหาย "ลี... ทำไมล่ะ? คุณเองก็ต้องการผมเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอ..." เขาเอ่ยเสียงพร่าพราย ก้าวเท้าเข้าหาเธออีกครั้งหมายจะครอบครอง "ต้องการคุณเหรอคะ?" ลีลาวดีแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ น้ำเสียงเย้ยหยันบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "อย่าหลงตัวเองให้มากนักเลยค่ะคุณภาคิน สิ่งที่คุณเพิ่งได้รับไป มันก็แค่... เศษทานที่ฉันนึกเวทนาอดีตสามีที่กำลังจะกลายเป็นคนหมดตัวก็เท่านั้น!" คำพูดราดน้ำมันลงบนกองไฟทำให้ภาคินชะงักงัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวดและโกรธเกรี้ยวระคนกัน ขณะที่ลีลาวดีหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเขาโดยไม่แม้แต่จะชายตามองอีก ทว่า... ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปเปิดประตู เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน พร้อมกับร่างของเลขาหนุ่มที่เปิดพรวดเข้ามาด้วยใบซีดเผือด "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... มีคนส่งซองเอกสารลับนี้มาที่แผนกประชาสัมพันธ์ และตอนนี้... ข่าวลือเรื่องทายาทลับของคุณกำลังแพร่สะพัดไปทั่วบริษัทแล้วครับ!" ลีลาวดีชะงักเท้าก้าวแรกที่กำลังจะเดินพ้นประตู รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ส่วนภาคินหน้าซีดเผือดลงทันที เมื่อเลขาหนุ่มยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ และภาพถ่ายของเด็กแฝดชายหญิงหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับเขาราวกับแกะ ก็ร่วงหล่นลงต่อหน้าต่อตาเขา! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "มิคายามวิกาล" เสมอมานะคะ!