ความคลั่งของพ่อหมาป่า

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและควันไฟที่ตลบอบอวลอยู่เบื้องหน้า หาได้น่าสะพรึงกลัวเท่ากับความว่างเปล่าที่เกือบจะกลืนกินหัวใจของภาคินในวินาทีที่เขารู้ว่า... ลูกชายของเขาถูกพาตัวมาสู่นรกบนดินแห่งนี้ "ถ้าพวกแกแตะต้องเส้นผมของเด็กคนเดียว ฉันจะเผาโคตรเหง้าศักราชของพวกแกให้ไม่เหลือแม้แต่ขี้เฝ้า!" เสียงคำรามต่ำลึกราวกับพญาหมาป่าที่ถูกพรากโซ่ตรวนและดวงใจดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของโกดังร้างริมท่าเรือ ภาคินในยามนี้ไม่มีคราบของประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเย็นชาผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในวงการธุรกิจอีกต่อไปแล้ว สภาพของเขาช่างน่าเวทนาและน่าหวาดหวั่นในคราวเดียวกัน เสื้อสูทราคาแพงยับยู่ยี่เปื้อนคราบเขม่าและหยาดเหงื่อ ปลายกระบี่ในมือข้างหนึ่งลากไปกับพื้นคอนกรีตเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ นัยน์ตาคมกริบทอประกายสีเลือดด้วยความคลุ้มคลั่ง บ้าคลั่ง จนแม้แต่พวกมือปืนรับจ้างเดนตายยังต้องผถอยหลังกรูดด้วยความหวาดผวา เขาก้าวเท้าฝ่าดงกระสุนเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต ราวกับร่างกายนี้ไร้ซึ่งความรู้สึกเจ็บปวด ภาพในหัวของภาคินมีเพียงใบักหน้าจิ้มลิ้มที่ถอดแบบมาจากลีลาวดีราวกับแกะ... น้องลัน แก้วตาดวงใจของเขาและเธอ เด็กน้อยผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องมาแปดเปื้อนความโสมมของผู้ใหญ่ เพียงเพราะความแค้นบ้าคลั่งในอดีตที่เขาเป็นคนก่อขึ้นด้วยมือของตนเอง ความสำนึกผิดถาโถมเข้าใส่หัวใจดั่งคลื่นสึนามิซัดกระหน่ำจนเขาแทบกระอักเลือด ความเจ็บปวดที่ลีลาวดีเคยได้รับมาตลอดหลายปีที่ถูกเขาย่ำยี ในวันนี้... เขากำลังลิ้มรสมันทีละหยดอย่างสาสมแล้ว "ท่านประธาน... ยอมวางอาวุธซะเถอะครับ ไม่งั้นไอ้เด็กนี่..." เสียงแหบพร่าของหัวหน้าโจรดังขึ้น พร้อมกับคมมีดเย็นเฉียบที่จ่ออยู่บนลำคอขาวเนียนของเด็กชายตัวน้อย "อย่านะ!" ภาคินตวาดลั่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือที่กำด้ามกระบี่สั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัวเป็นครั้งแรกในชีวิต ลูกผู้ชายอย่างเขาไม่เคยหวั่นเกรงต่อความตาย แต่ความคิดที่ว่าจะสูญเสียสายเลือดเนื้อเชื้อไขไปตลอดกาล... มันฆ่าเขาทั้งเป็นยิ่งกว่าการตกนรกทั้งเป็นเสียอีก ในมุมมืดของโกดัง ลีลาวดีที่แอบสะกดรอยตามมาด้วยความเป็นห่วงและหัวใจที่แทบสลาย หัวใจของคนเป็นแม่บีบรัดเข้าหากันจนเจ็บแปลบ เธอเห็นสามีเก่า—ผู้ชายที่เธอเคยสาปแช่งและตัดขาดเยื่อใย—กำลังเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องลูกชายโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หยาดน้ำใสไหลอาบแก้มเนียนเงียบๆ ความเกลียดชังที่เคยฝังรากลึกในอกถูกความเด็ดเดี่ยวและความห่วงหาอาทรเข้ากัดเซาะจนสั่นคลอน แววตาของภาคินในยามนี้ไม่มีความเย่อหยิ่งเหลืออยู่เลย มีเพียงความเวทนาและการยอมจำนนต่อโชคชะตา หากแลกชีวิตของเขากับความปลอดภัยของลูกชาย เขายินดีจะแลกมัน ณ วินาทีนี้ "แกอยากได้อะไร... เงินเท่าไหร่ หรือชีวิตฉัน เอาไปสิ! แต่อย่าทำอะไรลูกฉัน!" ภาคินกัดฟันกรอด ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าวอย่างระมัดระวัง แม้สติจะหลุดลอยเพราะความคลั่ง แต่สัญชาตญาณความเป็นพ่อยังคงคอยคุมเชิงทุกฝีก้าว ทว่า... ในจังหวะที่คมมีดกำลังจะขยับเข้าใกล้เนื้ออ่อนของเด็กน้อย ลีลาวดีก็ไม่อาจทนดูอยู่เงียบๆ ได้อีกต่อไป เธอตัดสินใจพุ่งตัวออกจากเงาไม้มืดพร้อมกับท่อนเหล็กในมือ ฟาดเข้าใส่ลูกน้องคนสนิทของคนร้ายที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังอย่างแม่นยำและเด็ดเดี่ยว! พลั่ก! เสียงเหล็กกระทบเข้ากับลาดไหล่อย่างจังจนโจรคนนั้นล้มคว่ำไม่เป็นท่า ภาคินเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างระหงของอดีตภรรยาเข้ามาเสี่ยงอันตรายร่วมกับเขา "ลี! คุณเข้ามาทำไม มันอันตรายนะ!" "ถ้าคุณตายแล้วลูกจะเป็นยังไง!" ลีลาวดีตวาดกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่นัยน์ตากลับเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน เธอมองหน้าเขา แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งตัดพ้อ โกรธเกรี้ยว และความผูกพันที่ไม่อาจตัดขาด ในวินาทีที่ความชุลมุนถึงขีดสุด ภาคินอาศัยจังหวะที่คนร้ายเสียสพาน พุ่งเข้าชาร์จตัวหัวหน้าโจรอย่างดุร้ายราวกับสัตว์ป่าปกป้องลูกน้อย หมัดหนักๆ ซัดเข้าที่ใบหน้าของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเลือดอาบ ก่อนที่เขาจะคว้าตัวน้องลันเข้าสู่อ้อมอก กอดร่างเล็กสั่นเทานั้นไว้แน่นแนบหัวใจที่กำลังเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความเงียบงันเข้าปกคลุมโกดังร้างทันทีเมื่อความโกลาหลสงบลง ภาคินกอดลูกชายไว้แน่น ร่างกายของเขาสั่นสะท้อนด้วยแรงอารมณ์ เขารั้งร่างเล็กเข้าหาตัวราวกับกลัวว่าเด็กน้อยจะสลายหายไปในอากาศ ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับลีลาวดีที่ยืนหอบหายใจโยนท่อนเหล็กทิ้งลงพื้น แววตาของอดีตสามีภรรยาคู่นี้ประสานกันท่ามกลางซากปรักหักพัง ความเย็นชาและความบาดหมางที่เคยคั่นกลางระหว่างพวกเขามานานนับปี ถูกชะล้างด้วยหยาดน้ำตาและคราบเลือดจนหมดสิ้น ภาคินขยับริมฝีปากที่สั่นเทา เอ่ยคำพูดที่กลั่นออกมาจากก้นบึ้งของวิญญาณด้วยเสียงที่แหบพร่าที่สุดในชีวิต "ผมขอโทษ... ลี... ผมขอโทษสำหรับทุกอย่าง..." ลีลาวดีเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนหยาดน้ำตาที่เอ่อล้น แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยถ้อยคำใดตอบกลับความสำนึกบาปนั้น สายตากลับเหลือบไปเห็นกระเป๋าเอกสารหนังสีดำที่ตกอยู่ใต้กองลังไม้เก่าๆ ใกล้ตัว หัวซิปเปิดอ้าออกเผยให้เห็นเอกสารกองหนึ่งที่หล่นกระจัดกระจาย และสิ่งที่สะดุดตาเธอกลับไม่ใช่กองเงินสินบน... แต่เป็นซองกระดาษสีน้ำตาลที่มีตราประทับของสถาบันนิติเวช พร้อมตัวอักษรหัวข้อชัดเจนที่ระบุผลการตรวจยืนยันสายเลือด ซึ่งหลุดออกมาจากแฟ้มเอกสารลับของศจี... หญิงสาวผู้กุมความลับทั้งหมดในอดีต! หัวใจของลีลาวดีกระตุกวูบ เมื่อเธอก้มลงหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านด้วยมือที่สั่นเทา... และพบความจริงที่ถูกปิดบังมาตลอดว่า แท้จริงแล้ว "น้องลิล" ลูกสาวฝาแฝดอีกคนของเธอ... ไม่ได้อยู่ที่นี่ และไม่เคยอยู่ในการควบคุมของพวกมันเลย! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเจ็บปวดและเดินทางมาด้วยกันจนถึงบทนี้นะคะ