คอมเมนต์แสบๆ ที่แอบยิ้มตาม

หน้าจอโทรศัพท์มือถือในความมืดสลัวของห้องนอน สะท้อนแสงสีฟ้าสว่างวาบลงบนใบหน้าของรินรดาที่กำลังขมวดคิ้วมุ่น นิ้วเรียวกดเลื่อนฟีดหน้าจอขึ้นลงอย่างหงุดหงิดปนหมั่นไส้ ข้อความในกระทู้รีวิวแกดเจ็ตรุ่นล่าสุดของเพจ ‘ธันวาพาไปส่อง’ กำลังเป็นไวรัลในกลุ่มไอที และแน่นอนว่า... ตัวเธอก็คือเหยื่อป้ายยาคนล่าสุดที่เพิ่งโดนเขาจิกกัดทางอ้อมในคลิปสตรีมสดเมื่อวานนี้ “ยัยรินรดาเอ๊ย แกมันใจง่ายเกินไปแล้ว!” เธอแอบบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในห้องนอนที่เงียบสงบ พลางทิ้งตัวลงนอนหงายราบไปกับฟูกนุ่ม ปลายจมูกรั้นย่นเข้าหากันด้วยความหมั่นไส้ขั้นสุด เมื่อนึกถึงน้ำเสียงนิ่งๆ แต่เจ็บจี๊ดถึงทรวงของพ่อหนุ่มนักรีวิวไอทีหน้าดุคนนั้น ปกติแล้วธันวาขึ้นชื่อลือชาเรื่องความปากร้ายและรีวิวสินค้าแบบตรงไปตรงมาชนิดที่ว่าแบรนด์ไหนจ่ายเงินมาก็ไม่ช่วยถ้าของมันห่วยแตก แต่ใครจะไปรู้ล่ะคะว่าเบื้องหลังรีวิวฮาร์ดคอร์เหล่านั้น มันจะมีมุมอะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่ นิ้วเรียวเล็กกดเข้าไปในหน้าโปรไฟล์ส่วนตัวของเขา (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าไปแอบส่องบ่อยตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกัน) ปกติแล้วธันวาแทบจะไม่เคยโพสต์อะไรที่เป็นเรื่องส่วนตัวเลย นอกจากภาพสเปกคอมพิวเตอร์ คีย์บอร์ดกลไกราคาเหยียบหมื่น และแมวเปอร์เซียหน้าบึ้งชื่อเจ้าเต้าหู้ แต่วันนี้... โพสต์ปักหมุดด้านบนสุดกลับเป็นบทความยาวเหยียดที่เขาเขียนรีวิวหูฟังไร้สายรุ่นที่เธอเคยบ่นว่าทำหายในสตอรี่เมื่อสองสัปดาห์ก่อน รินรดาชะงัก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านบรรทัดแรก *“หลายคนบอกว่าหูฟังรุ่นนี้เสียงกลางเด่นเกินไปจนฟังเพลงร็อกไม่สนุก แต่สำหรับบางคนที่ชอบเปิดเพลงคลอเบาๆ ระหว่างนั่งจัดโต๊ะทำงาน หรืออาจจะเผลอทำตกหายระหว่างวิ่งจ๊อกกิ้งตอนเย็น (แล้วทำหน้าม่อยกระรอกตื่นตระหนกใส่กล้องสตอรี่) ฟังก์ชันตัดเสียงรบกวนตัวนี้ถือว่าทำงานได้น่ารักจนน่าให้อภัย... สรุปคือ ผ่านครับ ซื้อให้ตัวเองหรือซื้อให้ใครบางคนแถวนี้ใช้แก้เหงา ก็คุ้มค่าเงินดี”* อ่านถึงตรงนี้ รินรดาถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองเบาๆ "ใครบางคนแถวนี้เหรอ? หมายถึงฉันรึไงกันเล่า ตาบ้าธันวา!" เธอเผลอยกมือขึ้นมาเกาแก้มที่เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ หัวใจเจ้ากรรมเต้นผิดจังหวะไปสามวิฯ เต็มๆ ปรกติเวลาโดนเขาด่าในคอมเมนต์ เธอมักจะสวนกลับด้วยสติกเกอร์หน้าโกรธหรือรูปมีมตลกๆ ทันที แต่พอมาเจอโหมดละมุนละไมแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ มันกลับทำให้รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อนับร้อยตัวบินวนอยู่ในท้องอย่างบอกไม่ถูก รินรดาพลิกตัวนอนคว่ำ เอาคางเกยหมอนใบโต สายตายังคงจ้องมองหน้าจอไม่วางตา นิ้วเรียวเลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์ด้านล่างที่มีแฟนคลับเข้าไปแซวกันสนั่นหวั่นไหว *“อุ๊ย คุณธันวาช่วงนี้รีวิวมีความหวานนะเนี่ย สงสัยโดนไวรัสความรักเล่นงาน”* *“เดี๋ยวๆ บรรทัดที่บอกว่าซื้อให้ใครบางคนแถวนี้ใช้แก้เหงา นี่พาดพิงถึงอินฟลูฯ สาวสายสดใสคนนั้นรึเปล่าคะเนี่ย 555”* แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเจ้าของเพจตัวจริงอย่างธันวาเข้ามาตอบคอมเมนต์นั้นด้วยตัวเอง สั้นๆ แต่ทำเอารินรดาแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้งลงพื้นด้วยความเขิน *“พูดมากน่า... ไปเคลียร์คิวงานรีวิวกล้องรอบหน้าให้ทันก่อนเถอะ เดี๋ยวโดนหักค่าขนมแน่”* รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง แก้มเนียนใสแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู เธอพึมพำกับหมอนใบโปรด "ฮึ่ม! ใครเขากลัวนายหักค่าขนมกันเล่า ตาคนนี้นี่มันน่าตีจริงๆ เลย!" แม้ปากจะบ่นอุบอิบแบบนั้น แต่รอยยิ้มกว้างที่หุบแทบไม่ลงบนใบหน้าของเธอกลับปฏิเสธความรู้สึกจริงๆ ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชันแชทดังขึ้นท่าย์กลางความเงียบ รินรดาสสะดุ้งเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ปรากฏข้อความจากบัญชีผู้ใช้ชื่อ *'T.Thanwa'* ที่ไม่ได้ทักมาส่วนตัวแบบนี้นานแล้ว *T.Thanwa: "เลิกอ่านแล้วก็นอนซะพรุ่งนี้มีงานแต่เช้า อย่าให้ต้องไปเคาะประตูเรียกถึงคอนโดนะ คุณนักรีวิวสายป่วน"* รินรดากะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอนั่งนิ่งค้างอยู่บนเตียง สมองประมวลผลคำขู่ปนความใส่ใจนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ปลายนิ้วซุกซนจะรีบพิมพ์ตอบกลับไปด้วยความเร็วแสง *Rinrada: "รู้ได้ไงว่ากำลังอ่านอยู่! แอบติดกล้องวงจรปิดไว้ที่ห้องฉันเหรอคุณธันวา! ลามกที่สุด!"* ส่งข้อความเสร็จ เธอก็เตรียมจะพิมพ์ต่อว่า 'ฝันหวาน' แต่จังหวะนั้นเอง สถานะในแชทก็ขึ้นว่า *'กำลังพิมพ์...'* ติดต่อกันหลายวินาทีจนน่าใจหาย ธันวาพิมพ์ข้อความยาวเหยียดส่งกลับมาทันที ซึ่งเป็นข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก และทำให้ค่ำคืนนี้กลายเป็นคืนที่นอนไม่หลับไปตลอดกาล *T.Thanwa: "ไม่ได้ติดกล้อง... แต่หน้าจอโทรศัพท์ของคุณมันสะท้อนอยู่ในแว่นตาผมตอนสตรีมสดเมื่อกี้ต่างหาก ยัยทึ่มเอ๊ย... พรุ่งนี้ห้ามสาย เจอกันที่สตูดิโอแปดโมงตรง ห้ามเบี้ยว ไม่งั้นผมจะไปปลุกด้วยตัวเองถึงห้องจริงSด้วย"_** รินรดาตาโตเท่าไข่ห่าน มือไม้เย็นเฉียบขึ้นมาทันทีเมื่อนึกภาพตามว่าถ้าเขามาเคาะประตูห้องเธอจริงๆ ในสภาพหัวยุ่งหน้าสดจะเป็นยังไง เธอรีบกดลบข้อความที่จะพิมพ์ตอบแต่ดันเผลอไปกดปุ่มโทรออกเสียงเรียกเข้าแทน! เสียงตู๊ด... ยาวนานราศีกำลังจะระเบิดดังขึ้นในความเงียบ ก่อนที่ปลายสายจะกดรับทันทีโดยไม่มีการลังเล พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำนิ่งสนิทที่กระซิบแผ่วเบาผ่านลำโพงราวกับอยู่ใกล้แค่ข้างหู "ดึกดื่นป่านนี้แล้ว... ยังไม่อยากนอน หรือว่าอยากฟังผมเล่านิทานกล่อมเด็กก่อนนอนล่ะครับ... คุณรินรดา?" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาอมยิ้มและร่วมลุ้นไปกับความโบ๊ะบ๊ะของคู่กัดคู่นี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!