ดาวเหนือกับคนหลงทาง

"บอกแล้วไงคะว่าถ้าทำหน้าบึ้งใส่ฉันอีกที ฉันจะปรับเงินคุณชั่วโมงละร้อยในฐานะที่ทำลายบรรยากาศโลกสวยของอินฟลูเอนเซอร์!" รินรดาแกล้งทำเสียงเข้มใส่หน้าจอสมาร์ทโฟน ทั้งที่ในความเป็นจริง ปลายนิ้วเรียวที่กำลังรัวแป้นพิมพ์แชตกลับสั่นเทาเล็กน้อย ความเงียบงันของห้องพักยามวิกาล—หลังจากที่เธอเพิ่งเผชิญหน้ากับคอมเมนต์ใจร้ายระลอกใหญ่ในโลกออนไลน์—มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในก้นมหาสมุทรที่ไร้แสงสว่าง แต่แล้ว แจ้งเตือนแชตสีเขียวคุ้นตาเด้งขึ้นมา ขัดจังหวะความดิ่งของอารมณ์พอดิบพอดี *ธันวา (นักรีวิวสายดุ): ไร้สาระ น่ารำคาญ* *ธันวา (นักรีวิวสายดุ): เปิดประตูห้องเดี๋ยวนี้ค่ะ รินรดา* รินรดากะพริบตาปริบๆ มองข้อความนั้นด้วยความงุนงง ก่อนที่เสียงเคาะประตูรัวเร็วและหนักแน่นจากด้านนอกจะดังขึ้น ทำเอาหัวใจดวงน้อยที่กำลังห่อเหี่ยวสะดุ้งวาบ เธอก้าวเท้าเดินไปแง้มประตูด้วยความระแวง ทว่าภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้ลมหายใจสะดุด ธันวายืนอยู่ตรงนั้น ในชุดเสื้อฮู้ดสีเทายับยู่ยี่ ผมเผ้ากระ세ยราวกับคนเพิ่งลุกจากเตียงนอนแบบกะทันหัน ในมือข้างหนึ่งถือแก้วโกโก้อุ่นๆ ที่ยังมีควันลอยกรุ่น ส่วนมืออีกข้าง... กำโทรศัพท์มือถือค้างไว้หน้าจอแชต "คุณ... มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้คะเนี่ย บ้านฉันกับบ้านคุณมันคนละโซนกรุงเทพฯ เลยนะ" รินรดาพยายามฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความสั่นไหวในน้ำเสียง แต่ดูเหมือนจะตบตาคนช่างสังเกตอย่างเขาไม่ได้เลยสักนิด ธันวาไม่ตอบคำถาม เขาใช้ไหล่ดันบานประตูให้เปิดกว้างขึ้นแล้วถือวิสาสะเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องพักของเธอโดยไม่ได้รับอนุญาต สายตาดุดันคู่นั้นกวาดมองสภาพห้องที่ปิดไฟมืดสนิท มีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงสว่างวาบสะท้อนคราบน้ำตาจางๆ บนแก้มเนใส "ปิดคอมฯ ซะ" น้ำเสียงของเขาทุบทำลายความเงียบลงอย่างไร้ความปรานี แต่มันกลับไม่ใช่คำสั่งที่เย็นชา มันเจือไปด้วยความบังคับแกมบังคับใจที่แปลกประหลาด "ฉันยังทำงานไม่เสร็จ..." "ฉันบอกให้ปิด" ธันวาเดินตรงเข้ามา ปิดฝาแล็ปท็อปของเธอลงเสียงดัง *'พับ'* สนั่นห้อง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวโปรดของเธออย่างไร้พิธีรีตอง แล้วตบเบาะข้างๆ สองครั้ง "มานั่งนี่ค่ะ ยัยตัวแสบ" รินรดากะพริบตาปริบๆ ความดื้อรั้นที่มักจะมีไว้เถียงเขาทุกคำหายไปไหนหมดไม่รู้ เธอยอมเดินคอตกไปนั่งลงข้างๆ อย่างว่าง่าย กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆปะปนกับกลิ่นไอร้อนของโกโก้ในแก้วลอยมาแตะจมูก มันให้ความรู้สึกปลอดภัย... ความรู้สึกที่เธอโหยหามาตลอดตั้งแต่เริ่มก้าวเข้าสู่วงการนี้ "รู้ไหมคะว่าการเป็นรินรดา อินฟลูเอนเซอร์ที่ใครๆ ก็บอกว่าสดใสตลอดเวลามันเหนื่อยแค่ไหน..." เสียงของเธอบด3เบาลง กลายเป็นเสียงกระซิบที่สั่นเครือ รอยยิ้มที่เคยประดับบนใบหน้าหลุดลอกออก เผยให้เห็นตัวตนที่เปราะบางและโดดเดี่ยว "เวลาที่โลกทั้งใบใจร้ายใส่ฉัน ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะร้องไห้เลยด้วยซ้ำ เพราะทุกคนคาดหวังให้ฉันเป็นพลังบวก... ถ้าฉันพัง ใครจะคอยซ่อมฉันล่ะคะ" ความเงียบโรยตัวลงมาระหว่างพวกเขาทั้งสองคนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความเงียบที่น่ากลัว ธันวาไม่ได้เอ่ยปากดุหรือพ่นคำพูดขวานผ่าซากใส่เธอเหมือนทุกที มือหนาที่มักจะใช้จับเมาส์แกะกล่องรีวิวสินค้าไอทีราคาแพงค่อยๆ ยื่นแก้วโกโก้อุ่นๆ มาจรดริมฝีปากของเธอ "ดื่มซะค่ะ" เขากล่าวเสียงนุ่มอย่างหาได้ยากยิ่ง "แล้วก็เลิกทำตัวเก่งในวันที่อยากร้องไห้ได้แล้ว" รินรดารับแก้วมาถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทา ความอุ่นซ่านจากเครื่องดื่มค่อยๆ แผ่กระจายผ่านปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจที่หนתเหน็บ เธอมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของธันวา—ผู้ชายที่ปากร้าย จู้จี้ และเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว แต่ในวินาทีที่เธอร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า เขากลับก้าวเข้ามาเป็นคนเดียวที่ยืนกางร่มรอรับเธอไว้ "ธันวา..." เธอเผลอเอ่ยชื่อจริงของเขาออกมาเบาหวิวโดยไม่มีคำนำหน้า "หื้ม?" เขาหันมาสบตา ประกายในดวงตาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของการล้อเล่น มีเพียงความจริงจังที่หนักแน่นราวกับภูเขาหิน "ถ้าวันหนึ่ง... ฉันหมดพลังจะยิ้มจริงๆ คุณจะยังอยู่ตรงนี้ไหมคะ" ธันวานิ่งงันไปชั่วขณะ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขายื่นออกไปปัดปอยผมที่เคลียแก้มเนียนออกให้อย่างเบามือ สัมผัสอุ่นๆ นั้นทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวูบ แรงดึงดูดบางอย่างดึงให้ใบหน้าของพวกเขยิบเข้าหากันทีละน้อย จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน "คนหลงทางอย่างเธอ... จะไปไหนรอดถ้าไม่มีดาวเหนือคอยนำทางล่ะคะ" ธันวาพึมพำชิดริมหิมฝีปากของเธอ ดวงตาคมกริบมองลึกเข้ามาในดวงตาคู่สวยราวกับจะสลักภาพเธอไว้ในความทรงจำ ก่อนที่เขาจะรวบเอวบางเข้าหาตัวโดยไม่มีการลังเล และทาบทับริมฝีปากลงมาอย่างนุ่มนวล ท่ามกลางความตกใจที่ทำเอาสมองของรินรดาขาวโพลนไปหมด ทว่า ในวินาทีที่หัวใจกำลังเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เสียงแจ้งเตือนข้อความแชตจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่วางคว่ำอยู่บนโต๊ะกระจกก็สว่างวาบขึ้นมา พร้อมกับข้อความปริศนาที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอ... *[ข้อความจากเบอร์แปลก]: "อย่าไว้ใจผู้ชายคนนั้น รินรดา เขากำลังหลอกให้เธอรักเหมือนกับที่เคยทำ1กับฉัน..."* สมุดบันทึกสีน้ำตาลขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาอินและฟินไปด้วยกันในตอนนี้นะคะ!