คนบ้างานกับคนบ้าพลัง

"คุณธันวาคะ นี่มันสมุดไดอารีทำมือของรินนะ! ไม่ใช่คู่มือประกอบการใช้เราเตอร์ Wi-Fi ยุคหิน!" เสียงหวานใสที่มักจะเจือรอยยิ้มอยู่เสมอในคลิปวิดีโอ ตอนนี้กลับตวัดสูงขึ้นเกือบแปดหลอดจนคนในร้านกาแฟมินิมอลแถวอารีย์หันมามองเป็นตาเดียว รินรดาแทบจะเอาหน้าผากโขกโต๊ะไม้สักตรงหน้าให้รู้แล้วรู้รอด เธอสูดลมหายใจเข้าลึกจนอกกระเพื่อม พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังพุ่งปรี๊ดขึ้นมาถึงขีดสุดกับผู้ชายหน้านิ่งที่นั่งไขว่ห้างจิบอเมริกาโน่ไม่ใส่น้ำตาลฝั่งตรงข้าม ธันวาปรายตามองสมุดบันทึกปกสีน้ำตาลวินเทจที่กางอยู่บนโต๊ะ เล่มเดียวกับที่เธอใช้จดสตอรี่เรื่องราวอบอุ่นหัวใจประจำวัน เขาวางแก้วกาแฟลงกระทบจานรองเสียงดังคลิก ก่อนจะขยับแว่นสายตา เลนส์สะท้อนแสงไฟในร้านจนรินรดาคาดเดาไมเลยว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกำลังฉายแววอะไรอยู่ "ผมไม่ได้บอกว่าเป็นคู่มือเราเตอร์ครับคุณรินรดา..." น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น ยิ่งทำให้คนฟังของขึ้นหนักกว่าเดิม "แต่มันคือไดอารีที่เต็มไปด้วยน้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง ไม่มีโครงสร้างการเล่าเรื่องที่ชัดเจน ถ้าคุณอยากให้ช่องเติบโตและยอดวิวทะลุหลักแสนในโปรเจกต์รีวิวไลฟ์สไตล์คู่กัน คุณต้องตัดความเวิ่นเว้อพวกนี้ออกแล้วแทนที่ด้วยสเปกเชิงเปรียบเทียบ..." "หยุดเลยนะคะ!" รินรดายกมือขึ้นห้ามปรามราวกับตำรวจจราจรโบกรถหยุด เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ อย่างขัดใจ "นี่แหละคือเอกลักษณ์ของริน! ความเรียล ความละมุน ความนุบนิบที่คนดูเขาเข้ามาเสพเพื่อฮีลใจหลังจากเจอเรื่องแย่ๆ มาทั้งวัน ใครเขาอยากจะมานั่งฟังคุณธันวาร่ายยาวเรื่องความเร็วในการรับส่งข้อมูลหรือค่าลูเมนของหลอดไฟตอนสี่ทุ่มครึ่งกันล่ะคะ!" "เขาก็คือกลุ่มเป้าหมายที่ต้องการความจริงจังยังไงล่ะครับ" ธันวาเถียงกลับทันควัน นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตากลมโตของเธอ "ความรู้สึกมันกินไม่ได้หรอกนะคุณริน การรีวิวที่ดีต้องอิงจากข้อมูลดิบที่เชื่อถือได้ ไม่ใช่ใช้อารมณ์ความรู้สึกนำทางไปวันๆ แบบที่คุณกำลังทำอยู่" บรรยากาศบนโต๊ะเงียบลงชั่วขณะ ราวกับมีคลื่นกระแสไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านระหว่างคนทั้งคู่ รินรดานิ่งงังไปชั่ววินาที คำพูดของเขามันจี้ใจดำเธอนิดหน่อย ยอมรับเลยว่าภายใต้รอยยิ้มสดใสที่เธอมอบให้ผู้คนในโลกออนไลน์ เธอกลัวความเงียบเหงาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความสำเร็จพวกนี้เป็นที่สุด และไดอารีเล่มนี้ก็คือเกราะป้องกันเดียวที่เธอใช้โอบกอดตัวเอง แต่จะให้ยอมแพ้ผู้ชายขวานผ่าซากคนนี้เหรอ? ไม่มีทางเสียหรอกค่ะ! ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อย รินรดายื่นมือไปดึงสมุดไดอารีสีน้ำตาลกลับมาแนบอกอย่างหวงแหน เธอยิ้มหวานหยดชนิดที่น้ำตาลยังต้องยอมแพ้ แต่คำพูดที่หลุดออกมากลับคมกริบไม่แพ้กัน "งั้นเรามาเดิมพันกันไหมล่ะคะคุณนักรีวิวไอทีสายดุ..." ธันวาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างสนใจ "เดิมพันอะไรครับ?" "คลิปตัวใหม่ที่เราจะปล่อยสัปดาห์นี้... แยกกันทำ คลิปของคุณกับคลิปของริน ใครได้ยอด engagement สูงกว่า ฝ่ายนั้นเป็นผู้ชนะ ส่วนผู้แพ้..." รินรดาลากเสียงยาวอย่างเจ้าเล่ห์ "ต้องยอมทำตามคำสั่งของผู้ชนะทุกอย่างเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม!" ธันวาจ้องมองรอยยิ้มท้าทายบนใบหน้าสวยหวานนั้น นัยน์ตาคมไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก ผู้ชายที่ใช้ชีวิตอยู่บนความเป๊ะและกฎเกณฑ์มาตลอดอย่างเขา ไม่เคยกลัวการแข่งขันอยู่แล้ว โดยเฉพาะการแข่งกับอินฟลูเอนเซอร์สาวจอมพลังคนนี้ "น่าสนใจดีนี่ครับ..." ธันวาโน้มตัวเข้าไปใกล้โต๊ะฝั่งเธอเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบาจนหัวใจดวงน้อยๆ ของรินรดากระตุกวูบ "เตรียมตัวรับความพ่ายแพ้ไว้ได้เลยครับคุณรินรดา" พับผ่าสซิ! ทำไมผู้ชายคนนี้เวลาพูดจานิ่งๆ แบบนี้ ถึงได้มีดาሜจต่อหัวใจเธอนักนะ! รินรดารีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ พยายามบอกตัวเองว่านั่นคือความโกรธ ไม่ใช่ความเขินเด็ดขาด! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความจากสมาร์ตโฟนบนโต๊ะดังขึ้นทำลายความเงียบ รินรดาก้มลงมองหน้าจอ ปรากฏว่าเป็นข้อความแชตจากกลุ่มไลน์ทีมงานที่ส่งไฟล์ข้อมูลดิบล่าสุดมาให้ เธอกำลังจะหยิบขึ้นมาตอบ แต่จู่ๆ หน้าจอโทรศัพท์ของธันวาที่วางคว่ำไว้อยู่ข้างๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับชื่อผู้ติดต่อที่ปรากฏบนหน้าจอ... ชื่อนั้นทำให้รอยยิ้มท้าทายบนใบหน้าของรินรดาสลายหายไปในพริบตา ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนสงสัย เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนป๊อปอัพเด้งขึ้นมาบนหน้าจอของธันวาพอดี... *"ธันวาคะ... เรื่องที่เราคุยกันเมื่อคืน ตกลงว่าพี่ตัดสินใจจะกลับไปอยู่ที่สตูดิโอเดิมแล้วนะ..."* หัวใจของรินรดากระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม บรรยากาศรอบตัวเย็นเฉียบลงทันทีเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับธันวา ที่ตอนนี้สีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชาลงจนน่ากลัว ดวงตาคมกริบคู่นั้นหลบสายตาเธอไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะรีบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์มือถือลงอย่างรวดเร็ว ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาอมยิ้มและร่วมลุ้นไปกับความโบ๊ะบ๊ะของคู่กัดคู่นี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!