แชตกลุ่มที่เดือดทะลุปรอท

เสียงฝีเท้าที่ก้าวผ่านกระจกฝ้าหน้าห้องเมื่อครู่ไม่ได้นำพามาซึ่งผู้บุกรุกอย่างที่หัวใจเจ้ากรรมนึกหวาดกลัวไปเองค่ะ แต่มันคือเสียงสะท้อนของความเงียบงันในคอนโดมิเนียมส่วนตัวที่ย้ำเตือนว่า รินรดา คนนี้กำลังนั่งจดจ่ออยู่หน้าจอโทรศัพท์มือถือจนเกินเหตุ... ใช่ค่ะ เกินเหตุไปมากทีเดียวสำหรับอินฟลูเอนเซอร์สาวสายสดใสผู้ไม่เคยกลัวอะไรบนโลกใบนี้ ยกเว้นก็แต่... ประโยคคำสั่งสั้นๆ ของนักรีวิวไอทีปากร้ายอย่างคุณธันวา หน้าจอสมาร์ทโฟนในมือสั่นระรัวติดต่อกันเป็นชุด จนฉันเกือบจะเผลอปาเครื่องราคาแพงนี้ลงบนโซฟาด้วยความหมั่นไส้ *@Thanwa.Review: คุณรินรดาครับ ไฟล์รูปที่ส่งมาเซ็ตล่าสุด มุมแสงด้านขวาตกกระทบกับตัวเครื่องผิดสเปกไปสามองศา รบกวนถ่ายใหม่ทั้งหมดด้วยครับ กำหนดส่งก่อนเที่ยงคืนนี้* ให้ตายเถอะค่ะ! นี่มันตีสองสี่สิบห้านาทีแล้วนะคะคุณธันวา! คนหรือหุ่นยนต์ตรวจรับพัสดุกันแน่ ถึงได้ขยันสร้างงานกลางดึกกลางดื่นแถมยังเป๊ะทุกตารางนิ้วจนน่าหมั่นไส้ขนาดนี้ ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่กำลังตีตื้นขึ้นมา พร้อมกับนิ้วเรียวที่รัวแป้นพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความไวแสง *Rinrada.Diary: นี่คุณ! ตอนนี้มันกี่โมงกี่าม and you ยังมีหน้ามาสั่งให้ฉันลุกขึ้นมาถ่ายรูปสินค้าใหม่เหรอคะ? ตาฉันจะปิดอยู่แล้วเนี่ย! ถ้าอยากได้มุมเป๊ะสามองศานัก ทำไมไม่ลุกมาถ่ายเองล่ะคะคุณพ่อรูปหล่อ!* ส่งเสร็จฉันก็แอบสะใจเล็กน้อยที่ได้ต่อปากต่อคำใส่พ่อหนุ่มไอทีสุดเนิร์ดคนนั้น แต่ผ่านไปไม่ถึงสามวินาที ชื่อบัญชีของคู่กรณีก็ขึ้นสถานะ *'กำลังพิมพ์...'* รัวๆ จนฉันเดาได้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังขมวดคิ้วมุ่นจนรอยย่นระหว่างคิ้วคงผูกกันเป็นโบว์ไปแล้วแน่ๆ *@Thanwa.Review: ผมเป็นคนตรวจงานครับ ไม่ใช่คนทำงานแทนคุณ และที่สำคัญ... ถ้าคุณตั้งใจตรวจเช็กไฟล์ตั้งแต่รอบแรก เราคงไม่ต้องมานั่งเถียงกันตอนนี้ รบกวนมืออาชีพหน่อยครับ* โอโห้! คำว่า "มืออาชีพ" นี่มันจี๊ดขึ้นสมองเป็นริ้วๆ เลยค่ะ ฉันกัดริมฝีปากล่างด้วยความเจ็บใจ พลิกตัวนอนคว่ำลงกับโซฟานุ่มแล้วระดมพิมพ์ตอบกลับไปแบบไม่เกรงใจเรตติ้งช่องตัวเองเลยสักนิด *Rinrada.Diary: แหม! พูดอย่างกับตัวเองไม่เคยพลาด! ถ้าเก่งนักก็เชิญนั่งตรวจงานคนเดียวไปจนเช้าเลยค่ะ ฉันจะนอน! Good night ค่ะคุณนักรีวิวผู้แสนจะperfect!* ฉันกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้วคว่ำมันลงกับโซฟาทันทีโดยไม่รอฟังคำตอบ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหงุดหงิดปนความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก... ปกติแล้วรินรดาคนนี้ไม่เคยปล่อยให้ใครมาพูดจาขัดหูใส่ได้นานเกินห้านาทีหรอกนะคะ แต่ทำไมกับผู้ชายคนนี้ ยิ่งเถียงกัน ฉันกลับยิ่งจำแววตาดุๆ คู่นั้นได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เสียอย่างนั้นล่ะค่ะ เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าก็เริ่มลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในห้อง ทว่าก่อนที่ฉันจะได้ลุกขึ้นไปล้างหน้า เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์กลุ่มงานรีวิวสินค้าก็ดังขึ้นรัวๆ จนต้องคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูด้วยความงัวเงีย ภายในกลุ่มแชทที่มีสมาชิกหลักสิบคน ทั้งทีมงานโปรดักชัน ผู้จัดการส่วนตัว และตัวแทนแบรนด์สินค้า กำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับกำหนดการออนエアคลิปรีวิวตัวใหม่ที่ดูเหมือนจะมีปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์เพลงประกอบ *Producer_Jane: แย่แล้วทุกคน! ทางค่ายเพลงแจ้งมาว่าท่อนฮุคที่เราตัดต่อลงไปใช้เชิงพาณิชย์ไม่ได้ ต้องเปลี่ยนเพลงใหม่หมดเลย!* *Manager_P’Nan: อ้าวเฮ้ย! แล้วกำหนดส่งพรีวิวให้ลูกค้าคือวันพรุ่งนี้เช้านะคะ จะทันได้ยังไงเนี่ย!* ความเงียบงันชั่วขณะเข้าปกคลุมกลุ่มแชท ทุกคนต่างรู้ดีว่าการตัดต่อใหม่ทั้งหมดต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองวัน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเสร็จทันกำหนด ทันใดนั้นเอง ข้อความจากบัญชีที่ฉันคุ้นตาที่สุดก็เด้งขึ้นมาตัดบทสนทนาที่กำลังอลหม่าน *@Thanwa.Review: ส่งไฟล์ดิบทั้งหมดมาให้ผมครับ เดี๋ยวผมจัดการเรื่องตัดต่อและใส่เสียงประกอบใหม่ให้เอง* ข้อความสั้นๆ นั้นทำเอาห้องแชทเงียบกริบไปชั่วขณะ ทุกคนต่างรู้ดีว่าธันวาเป็นคนรักความสมบูรณ์แบบและหวงพื้นที่ส่วนตัวแค่ไหน น้อยครั้งมากที่เขาจะยอมลงมือแก้ปัญหาหน้างานให้คนอื่น โดยเฉพาะกับฉันที่เพิ่งจะทะเลาะกันไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน *Manager_P’Nan: เดี๋ยว... ธันวาจะช่วยแก้ให้จริงเหรอคะเนี่ย ไหวแน่นะ?* *@Thanwa.Review: ผมไม่ได้ทำเพราะใจดีครับ แต่ทำเพราะงานนี้มีชื่อผมเป็นที่ปรึกษาร่วมกับคุณรินรดา... และผมไม่อยากเสียชื่อเพราะความสะเพร่าของใครบางคน* อ่านจบแล้วฉันก็เกือบจะปาโทรศัพท์ทิ้งรอบที่สองในวันเดียวกัน! นี่เขาจงใจเหน็บฉันอ้อมๆ อีกแล้วใช่ไหมคะเนี่ย! ด้วยความหมั่นไส้และอยากเอาชนะ ฉันเลยรีบพิมพ์ตอบกลับไปทันทีแบบไม่ทันคิดหน้าคิดหลัง *Rinrada.Diary: ไม่ต้องมาทำเป็นปากแข็งเลยค่ะคุณธันวา! ยอมรับมาเถอะว่าแอบเป็นห่วงผลงานของฉัน กลัวฉันจะฉายแสงเด่นเกินหน้าเกินตาคุณล่ะสิ!* ฉันกดส่งข้อความนั้นไปพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ นึกภาพหน้าบึ้งๆ ของเขาเวลาโดนฉันแซวคงตลกน่าดู แต่แล้ว... นิ้วที่กำลังจะกดล็อกหน้าจอก็ต้องชะงักกึก เมื่อข้อความตอบกลับจากธันวาไม่ได้ส่งมาในกลุ่มสาธารณะ แต่เด้งเข้ามาที่กล่องข้อความส่วนตัว (Direct Message) ของฉันแทน *@Thanwa.Review: ถ้าคิดว่าตัวเองเก่งนัก... กล้าพอจะมานั่งดูผมแก้ไฟล์นี้ด้วยตัวเองที่คอนโดผมตอนนี้ไหมล่ะครับ รินรดา* ลมหายใจของฉันสะดุดกึกทันที หัวใจเจ้ากรรมกระหน่ำเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เมื่อจู่ๆ หน้าจอแชทส่วนตัวก็ปรากฏพิกัดตำแหน่งที่ตั้งคอนโดของเขา พร้อมกับข้อความล่าสุดที่ทิ้งท้ายไว้ว่า... *"ผมเปิดประตูรอคุณอยู่ข้างนอกห้องของคุณแล้วครับ... เปิดประตูออกมาสิครับ คนเก่ง"* --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาอมยิ้มและร่วมลุ้นไปกับความโบ๊ะบ๊ะของคู่กัดคู่นี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!