ความสุขที่สั้นนัก

กลิ่นกาแฟคั่วเข้มผสมกับความตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนกันได้ในห้องประชุมวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรู ลมหายใจอุ่นร้อนที่ยังคงวนเวียนอยู่ข้างใบหูจากเหตุการณ์เมื่อคืน ราวกับรอยประทับที่ลบไม่ออก แม้ว่าตอนนี้รินรดาจะยืนอยู่ห่างจากทัพพ์ถึงสามเมตร และสวมเกราะป้องกันด้วยมาดเลขาหน้าตายที่ไร้ที่ติก็ตาม "เอกสารงบประมาณไตรมาสหน้า... ผมตรวจดูแล้ว" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่กลับทรงพลังจนคนฟังต้องเม้มปากแน่น ทัพพ์ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปกำลังนั่งไขว่ห้าง ปลายนี้วกนิ้วเคาะโต๊ะกระจกใสเป็นจังหวะ ราวกับเสือดาวที่กำลังรอเวลาตะครุบเหยื่อ "แต่ดูเหมือนว่า คุณรินรดาจะมีสมาธิกับตัวเลขน้อยลงนะช่วงนี้ หรือว่าสมองของคุณ... กำลังคิดเรื่องอื่นอยู่" รินรดาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแวววาววับอย่างไม่ยอมแพ้ รอยยิ้มบางเบาถูกยกขึ้นที่มุมปากเพื่อกลบเกลื่อนความรุ่มร้อนในอกที่เขาสร้างขึ้นเมื่อคืน "ดิฉันทำหน้าที่ในส่วนของเลขาได้ไม่ขาดตกบกพร่องแน่นอนค่ะท่านประธาน ส่วนเรื่องอื่น... เป็นพื้นที่ส่วนตัวที่คิดว่าไม่จำเป็นต้องรายงานให้เจ้านายทราบ เว้นเสียแต่ว่าท่านประธานอยากจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกน้องเป็นงานอดิเรก" คำตอบยอกย้อนที่เจ็บแสบและเป็นเอกลักษณ์ทำให้ทัพพ์ชะงักไปนิด ดวงคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยอย่างนึกหมั่นไส้ผู้หญิงคนนี้เสียจริง ปากเก่ง ทันคน ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร... ยิ่งเถียง ยิ่งดื้อ ยิ่งทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาอยากจะสยบเธอให้ราบคาบด้วยซ้ำ แต่กระนั้น เขากลับทำได้แค่แค่น้ำเสียงฮึดฮัดในลำคอ "ปากดีแบบนี้... ระวังตัวไว้เถอะ รินรดา" ทัพพ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปใกล้เธอทีละก้าวอย่างคุกคาม ขณะที่รินรดาก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "คนที่คิดว่าตัวเองคุมเกมได้ตลอดเวลา มักจะพลาดท่าในตอนท้ายเสมอ" "ถ้าหมายถึงเรื่องเมื่อคืน... ดิฉันถือว่ามันเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานที่ผิดพลาดค่ะ และรับรองว่าจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง" เธอสวนกลับทันควัน สายตาไม่หลบเลี่ยงแม้ใบหน้าของเขาจะอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบเดียว กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขากำลังทำลายสมาธิเธอทีละน้อย ทัพพ์โน้มใบหน้าลงมาดวงตาคมกริบจับจ้องริมฝีปากที่ขยับเถียงเขาไม่หยุด "อุบัติเหตุงั้นเหรอ... หึ ช่างกล้าพูดนะ" เขาแค่นเสียงเบาๆ ก่อนจะกระซิบชิดริมฝีปากเธอ "แต่เสียใจด้วย รินรดา... คนอย่างทัพพ์ ไม่มีทางปล่อยให้เหยื่อที่อยู่ในกำมือหลุดรอดไปได้ง่ายๆ หรอก" จังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความระอุระหว่างทั้งสองคน ทัพพ์ผละออกด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย ขณะที่รินรดารีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นเลขาผู้เคร่งขรึมทันที จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วก้าวไปเปิดประตู ร่างสูงโปรดของ "คีย์" คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจยืนยันตัวตนอยู่เบื้องหน้า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาแบบแบดบอย ดวงตาคมกวาดมองทั้งรินรดาและทัพพ์สลับกันไปมาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "ขอโทษทีครับที่ขัดจังหวะเวลาอัน Niche ของท่านประธานกับเลขาคนเก่งพอดี" คีย์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงกวนประสาท ก้าวเท้าล้ำเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับเชิญ สายตาคมกริบกวาดตามองโต๊ะทำงานที่มีเอกสารกระจายอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหยุดที่ใบหน้าของรินรดาที่เรียบเฉย "พอดีผมมีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับโปรเจกต์ใหญ่ที่อยากจะมาปรึกษา... หรือว่าพวกคุณกำลังคุยเรื่อง 'ส่วนตัว' กันอยู่ ถึงได้ทำหน้าตกใจขนาดนั้น?" รินรดานิ่งเงียบ ไม่ต่อปากต่อคำเพราะรู้ว่าคีย์เป็นคนเจ้าเล่ห์และจ้องจะหาช่องเล่นงานทัพพ์อยู่ตลอดเวลา บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความอบอุ่นเร่าร้อนเมื่อครู่กลายเป็นสนามรบขนาดย่อมที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ทัพพ์หรี่ตามองคีย์ รังสีความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากตัวเขาทันที มือหนากอดอกมองคู่แข่งด้วยแววตาเหยียดหยามเล็กน้อย "ถ้าเรื่องงานเชิญที่ห้องประชุมใหญ่ แต่นี่มันห้องทำงานส่วนตัวของผม... ถ้าคุณคีย์ไม่มีธุระสำคัญเกี่ยวกับบริษัท เชิญออกไป" "ใจร้อนจังนะครับ ท่านประธานทัพพ์" คีย์หัวเราะในลำคอ เดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น สายตาเหลือบไปเห็นแฟ้มเอกสารบนโต๊ะที่ถูกเปิดทิ้งไว้ มันเป็นเอกสารลับเกี่ยวกับการลงทุนร่วมทุนครั้งใหญ่ที่รินรดาเพิ่งทำสรุปมา "อุ๊ย... นี่มันเอกสารลับโครงการใหม่นี่นา ว้าว เลขาส่วนตัวคนนี้คงสำคัญกับคุณมากสินะ ถึงได้รู้ข้อมูลวงในทุกอย่าง... หรือว่า... มากกว่าแค่เรื่องงาน?" คีย์หันมามองรินรดาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายแฝง แววตานั้นเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์และจ้องจะขุดคุ้ยความสัมพันธ์ลับระหว่างเธอกับทัพพ์อย่างชัดเจน รินรดารู้สึกถึงสันหลังที่เย็นวาบ แม้ภายนอกจะยังคงตีหน้าตายเอาไว้ได้ แต่เธอก็รู้ดีว่าคีย์ไม่ใช่คนที่จะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปง่ายๆ หากเขาจับพิรุธความสัมพันธ์ของเธอและทัพพ์ได้ ชื่อเสียงของทัพพ์และบริษัทจะต้องสั่นคลอนแน่ ทัพพ์ก้าวเข้ามาขวางระหว่างคีย์กับรินรดา ร่างสูงใหญ่บังตัวเธอไว้มิดชิด ดวงตาดำมืดจ้องมองคีย์อย่างดุดัน "ระวังคำพูดของคุณไว้ให้ดี คีย์ การก้าวก่ายเรื่องของคนอื่นมันแสดงถึงความไร้มารยาท" "ผมไม่ได้ก้าวก่ายนะทัพพ์... ผมแค่สงสัย" คีย์ยิ้มเยาะ ยกมือขึ้นยอมแพ้เล็กน้อย "ก็แค่สงสัยว่า... ความสัมพันธ์ระหว่าง 'ท่านประธานผู้เย็นชา' กับ 'เลขาหน้าตาย' คนนี้ มันมีอะไรลึกซึ้งกว่าที่คนอื่นเขารู้กันหรือเปล่า... โดยเฉพาะข่าวลือที่ว่า พวกคุณสองคน มักจะอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้องทำงานหลังเวลาทำการเสมอ..." บรรยากาศในห้องหยุดนิ่งลงทันที ทัพพ์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา รังสีความโกรธแผ่กระจายออกมาอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่รินรดากำมือแน่นใต้โต๊ะ หัวใจเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่นว่าความลับกำลังจะถูกเปิดเผย คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างผู้กุมชัยชนะ ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูทัพพ์ด้วยเสียงที่ดังพอให้รินรดาได้ยินชัดเจน "ดูเหมือนว่า... ผมเจอจุดอ่อนของคุณเข้าให้แล้วล่ะ ทัพพ์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ