เจ้านายสายดุ

แฟ้มเอกสารหนาปึกสี่สิบหน้าถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใส เสียงกระแทกดังปึ้งสะท้อนก้องห้องทำงานเพดานสูงในยามสายของวันใหม่ แรงลมจากการเหวี่ยงเอกสารทำให้เส้นผมสีเข้มของรินรดาปลิวไหวเล็กน้อย แต่เจ้าตัวกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา หญิงสาวยืนนิ่ง สองมือประสานกันไว้ที่หน้าท้อง ท่าทีสงบเสงี่ยมผิดกับประกายตาคมกริบที่ตวัดขึ้นมองผู้บริหารหนุ่มผู้กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงาน "ผมต้องการข้อมูลวิเคราะห์คู่แข่งทั้งหมดของโปรเจกต์ 'โอเอซิส' ภายในเที่ยงนี้... และขอแบบละเอียด ไม่ใช่การก็อปปี้วางรายงานขยะจากอินเทอร์เน็ตเหมือนที่ผ่านๆ มา" ทัพพ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น ใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ ดวงตาคมกริบมองตรงมาที่เลขาฯ สาวราวกับจะประเมินความอดทนของเธอ รินรดายิ้มรับ รอยยิ้มนั้นสุภาพเรียบร้อยจนเกือบจะสมบูรณ์แบบ หากแต่แววตาไม่ได้ยิ้มตามเลยแม้แต่น้อย "รับทราบค่ะ... เอ้ย! รับทราบครับ ท่านประธาน" รินรดาแกล้งทำเป็นสะดุดคำพูดเล็กน้อยเพื่อจงใจกวนประสาท "แต่เกรงว่า 'เที่ยงนี้' คงจะเร็วไปหน่อยสำหรับงานวิเคราะห์เจาะลึกสี่สิบหน้า เว้นเสียแต่ว่าคุณทัพพ์จะช่วยกรุณาบอกใบ้ให้สักนิดว่า แหล่งข้อมูลลับที่บริษัทคู่แข่งซ่อนไว้ มันอยู่ใต้พรมห้องทำงานของคุณหรือเปล่าคะ... เอ๊ย! ของผมครับ" ทัพพ์ขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาดุคมวาวโรจน์ขึ้นวูบหนึ่งด้วยความหงุดหงิดที่ถูกย้อนเกล็ด ปากเก่งนักนะผู้หญิงคนนี้ ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นเรียบร้อย พออยู่กันสองต่อสองทีไร แม่นี่มักจะมีวิธีทำให้เขาเลือดขึ้นหน้าได้ทุกที "ถ้าคิดว่าเวลาแค่นี้มันมากเกินไปสำหรับการทำงานในฐานะเลขาฯ มือหนึ่งที่คุณโมนักหนา จะยื่นใบลาออกตอนนี้เลยก็ได้นะ รินรดา ผมไม่รั้งไว้หรอก" ทัพพ์แค่น "ลาออกตอนนี้ก็อดดูคนบางคนดิ้นรนสิครับ" รินรดาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความท้าทายไว้อย่างเต็มเปี่ยม "งานแค่นี้จิ๊บจ๊อยมากครับท่านประธาน เดี๋ยวเที่ยงตรง เอกสารฉบับนี้จะไปอยู่บนโต๊ะของคุณอย่างเนี๊ยบที่สุด รับรองว่าไม่มีที่ให้ติแน่นอน... ขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ" พูดจบเธอก็หมุนตัวเดินนطสะโพกด้วยจังหวะมั่นคงออกจากห้อง โดยไม่รอให้เจ้านายหนุ่มได้เอ่ยปากไล่ซ้ำสอง ทัพพ์มองตามแผ่นหลังบางที่ลับตาไปพร้อมกับลมหายใจอุ่นร้อนที่พ่นออกมาแรงๆ มือหนากำปากกาในมือแน่นจนข้อต่อขาวโพลน ปากดีนัก... ทั้งที่ในใจเขากลับนึกกลัวอยู่ลึกๆ ว่าวันหนึ่งเธอจะยื่นใบลาออกจริงๆ รอยยิ้มกวนประสาทและแววตาท้าทายคู่นั้น มันกลายเป็นสิ่งเสพติดที่เขาปฏิเสธไม่ได้เสียแล้วว่าขาดมันไม่ได้ เวลาล่วงเลยจนถึงสิบเอ็ดนาฬิกาห้าสิบนาที ประตูห้องทำงานถูกเคาะเบาๆ สามทครั้งก่อนที่รินรดาจะก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้มสีดำสนิทในมือ เธอเดินตรงมาที่โต๊ะทำงาน วางเอกสารลงอย่างนิ่มนวลตรงหน้าเขา "ตรงเวลาเป๊ะ ยิ่งกว่านาฬิกาปลุกเสียอีกนะครับ" รินรดายิ้มหวานหยด ทัพพ์เปิดแฟ้มออกตรวจดูทีละหน้า ดวงตาคมกริบกวาดอ่านตัวเลขและบทวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว ยิ่งอ่าน คิ้วหนาก็ยิ่งขมวดเข้าหากันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเนื้อหามันลึกซึ้ง ครบถ้วน และเฉียบคมจนแม้แต่เขาก็ยังจับผิดไม่ได้ "เก่งนักนะ" ทัพพ์พึมพำเบาๆ แต่รินรดากลับหูดีเกินคาด "ขอบคุณที่ชมครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวไปพักเที่ยง... อ๊ะ เกือบลืมไป" รินรดาชะงักเท้าที่กำลังจะหันหลังกลับ เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกนิด ส่งยิ้มร้ายกาจให้ชายหนุ่ม "ตอนบ่ายโมงมีประชุมกับบอร์ดบริหารนะครับคุณทัพพ์ หวังว่าคุณจะอารมณ์ดีพอจะไม่เหวี่ยงใส่ใครเหมือนเมื่อเช้านะครับ" ทัพพ์เงยหน้าขึ้นขמลมอง มองคนตัวเล็กที่ถือไพ่เหนือกว่าในมืออย่างหมั่นไส้ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวที่ยืนยันตัวอยู่หน้าโต๊ะ จนรินรดาต้องผถอยหลังไปชนขอบโต๊ะโดยอัตโนมัติ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านแผ่เข้าโอบล้อม รินรดาเผลอกลั้นหายใจเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาคมดุของทัพพ์ตอนนี้ไม่ได้เย็นชาอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยประกายร้อนแรงที่ทำให้หัวใจคนมองเต้นผิดจังหวะ "ปากเก่งแบบนี้... นอกเวลางานเรามาเคลียร์กันหน่อยดีไหม รินรดา" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้วเนียนจนขนลุกซู่ รินรดาพยายามตั้งสติ เม้มปากแน่นแล้วเชิดหน้าขึ้นสู้สายตา "เคลียร์อะไรไม่ทราบครับ ผมเป็นแค่ลูกจ้าง..." ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับเสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังแทรกบรรยากาศตึงเครียดขึ้นเสียก่อน "ขอโทษทีครับคุณทัพพ์ พอดีผมเดินมาตามนัดกินข้าวเที่ยงกับคุณรินรดา... เอ๊ะ หรือว่าผมมาขัดจังหวะสำคัญอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย" คีย์ยืนพิงกรอบประตู รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับบนใบหน้าคมคาย ดวงตาสีอ่อนมองภาพคนทั้งคู่ที่ยืนแนบชิดกันด้วยความหมายลึกซึ้ง รินรดาเบิกตากว้าง รีบดันอกทัพพ์ออกทันที ส่วนทัพพ์ผละตัวถอยหลัง ใบหน้าหล่อเหลากลับคืนสู่ความเย็นชาและดุดันราวน้ำแข็งขั้วโลกในเสี้ยววินาที --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะครับ