ประกาศลาออก

บรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางของท่านประธานเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเกินจังหวะ เลขาฯ สาวที่เพิ่งพุ่งพรวดเข้ามาเมื่อครู่รีบหันหลังกลับแทบไม่ทัน พร้อมกับปิดประตูเสียงดังสนั่น ทิ้งให้ความกระอักกระอ่วนที่พุ่งพล่านปะทะกับบรรยากาศเย็นเยียบในห้อง ทัพพ์ไม่ได้ขยับถอยห่าง เขายังคงกักรังเธอไว้ในวงแขนแกร่ง สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องใบหน้าที่แดงซ่านของรินรดาไม่วางตา ราวกับต้องการอ่านทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณของคนตรงหน้า "ตกใจจนลืมทำหน้าที่เลขาส่วนตัวไปแล้วหรือไง" ทัพพ์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความสั่นพร่าในน้ำเสียง เขาค่อยๆ ผละออกเพียงเล็กน้อย แต่สายตายังคงฉาบด้วยความหวงแหนที่ปิดไม่มิด รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกตีรวนกันมั่วซั่ว ทั้งความเขินอายที่ถูกจับได้ และความเด็ดขาดที่เธอเพิ่งตัดสินใจมาตลอดคืน เธอใช้ฝ่ามือดันแผงอกแกร่งของเขาออกอย่างเต็มแรง แรงนั้นไม่ใช่การหยอกเย้า แต่เป็นการประกาศจุดยืน "ท่านประธานควรตั้งสติได้แล้วค่ะ" รินรดาเค้นเสียงพยายามให้มั่นคงที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา "ดิฉันไม่ได้ลืมหน้าที่ แต่ดิฉันมาที่นี่เพื่อทำหน้าที่สุดท้าย... ในฐานะเลขานุการของคุณ" ทัพพ์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาที่เคยอ่อนแสงลงแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาทันที "หน้าที่สุดท้าย? หมายความว่ายังไง" รินรดาสูดหายใจเข้าลึก เธอคว้าซองสีขาวที่ถือติดมือมาตั้งแต่ต้นวางลงบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อดี ซองที่ดูบางเบา แต่น้ำหนักของมันกลับถ่วงความรู้สึกจนหนักอึ้ง "ใบลาออกค่ะ" เธอเอ่ยคำนั้นออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ดิฉันขอยื่นเรื่องลาออกอย่างเป็นทางการ โดยจะให้มีผลทันทีหลังจากเคลียร์งานเอกสารที่คั่งค้างให้เสร็จภายในวันนี้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่ความเงียบที่อบอวลด้วยเคมี แต่เป็นความเงียบที่กดดันจนอากาศแทบหายใจไม่ออก ทัพพ์จ้องมองซองจดหมายนั้นราวกับมันเป็นก้อนระเบิดเวลา เขาสบตาเธอด้วยสายตาที่เธอยังไม่อาจแปลความหมายได้ "คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์จะเดินจากไปแบบนี้เหรอ รินรดา" ทัพพ์ถามเสียงต่ำ เขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกก้าวที่เขาย่างผ่าน เหมือนพายุที่กำลังก่อตัว "ดิฉันไม่ได้ขออนุญาต แต่ดิฉันกำลังแจ้งให้ทราบ" รินรดาเชิดหน้าขึ้น แม้ในใจจะหวั่นเกรงกับแรงกดดันมหาศาลจากชายหนุ่มตรงหน้า "การที่ความสัมพันธ์ของเรา... หรืออะไรก็ตามที่มันเพิ่งเกิดขึ้น มันไม่ใช่มืออาชีพเลยค่ะ และดิฉันไม่อยากให้ชีวิตส่วนตัวกับงานต้องมาปนกันจนพังพินาศเพราะความเห็นแก่ตัวของใครบางคน" "ใครบางคน? เธอหมายถึงฉัน?" ทัพพ์หยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว แววตาของเขาซ่อนความตัดพ้อเอาไว้ลึกๆ "เพราะข่าวลือเรื่องคีย์งั้นเหรอ? เธอถึงเลือกที่จะหนีไปแบบนี้" "เพราะคุณไม่เคยชัดเจน และดิฉันก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นตัวเลือกในเกมธุรกิจของคุณ!" รินรดาสวนกลับด้วยความอัดอั้น "คีย์กำลังจับตาดูเรา ทุกอย่างที่เกิดขี้นในห้องนี้เมื่อครู่... ถ้าคนอื่นเห็นมากกว่าแค่เลขาฯ หน้าห้อง คุณคิดว่าตำแหน่งประธานของคุณจะเหลืออะไร?" ทัพพ์แค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไร้ความหมายแฝงความขมขื่น "เธอกลัวฉันจะเสียชื่อเสียง หรือกลัวใจตัวเองกันแน่?" เขาเอื้อมมือมาคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ แต่หนักแน่น รินรดาพยายามดึงมือออกแต่ทัพพ์ไม่ยอมปล่อย "ฉันไม่เซ็น" เขากล่าวเสียงเรียบ "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปไหนทั้งนั้น ไม่ใช่ตอนนี้ และไม่ใช่เพราะเหตุผลไร้สาระแบบนี้" รินรดามองลึกลงไปในดวงตาที่แฝงความโหยหาของเขา ความใจอ่อนเริ่มสั่นคลอนหัวใจเธอ แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากโต้ตอบ เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขัดจังหวะขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทัพพ์ปล่อยมือเธออย่างไม่เต็มใจแล้วรับสายด้วยท่าทางหงุดหงิด "ว่าไง?" "ท่านประธานครับ... คุณคีย์มาถึงที่ออฟฟิศแล้วครับ เขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับคุณเรื่องโปรเจกต์ใหม่ และดูเหมือนว่า... เขาจะไม่ได้มาคนเดียว เขาพาคณะกรรมการบริหารมาด้วยครับ" ปลายสายรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ทัพพ์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมามองหน้าเลขาสาวของเขา สายตาของเขามีความหมายซ่อนเร้นบางอย่างที่ทำให้รินรดารู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง "หึ... มาเร็วดีนี่" ทัพพ์วางสายแล้วจ้องมองรินรดาด้วยสายตาเย็นชา แต่แฝงไปด้วยความหมายที่เธอต้องรีบถอดรหัส "ถ้าเธออยากลาออกนัก ก็จงพิสูจน์ให้เห็นสิว่าเธอเป็นเลขาสาวที่เก่งกาจพอจะจัดการกับ 'หายนะ' ที่กำลังจะเดินเข้าประตูมาในอีกหนึ่งนาทีข้างหน้า" ทัพพ์ขยับตัวเข้าใกล้เธออีกครั้งแล้วกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "แต่ถ้าเธอทำพลาดแม้แต่นิดเดียว... ฉันจะถือว่าเธอยังไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนทั้งนั้น และหลังจากจบเรื่องนี้ เราสองคนต้องคุยกันยาว... แบบที่ไม่มีใครขัดจังหวะได้อีก" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนเริ่มดังใกล้เข้ามาหน้าห้องทำงาน ประตูกำลังจะถูกเปิดออก รินรดาใจเต้นรัว สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดกำลังจะเกิดขึ้น และตอนนี้เธอไม่มีทางถอยหลังกลับได้อีกแล้ว ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของตัวละครในบทที่เข้มข้นนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ