กฎระเบียบใหม่ในจวนอ๋อง

เสียงกระทบกันของหยกมันสำปะหลังเนื้อดีกับขอบโต๊ะไม้จันทน์แดงดังขึ้นเบาๆ ท่ามกลางความเงียบงันยามราตรี ทว่ากลับดังก้องกังวานเสียจนไป๋ลี่หลินที่กำลังก้มหน้าตรวจสอบสมุนไพรในหีบยาต้องชะงักมือ นางมิได้เงยหน้าขึ้นทันที ทว่าปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่กดดันบรรยากาศภายในห้องนอนอันกว้างใหญ่ที่มีเพียงแสงจากเปลวเทียนสีชาดไหววับ "ท่านอ๋องทรงว่างงานถึงเพียงนี้เชียวหรือคะ จึงต้องมานั่งนับก้าวเดินของหม่อมฉันในยามวิกาล" ลี่หลินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ปลายลิ้นแตะสัมผัสรสชาติขมปร่าของชาสมุนไพรที่เพิ่งดื่มไป นางสวมชุดนอนผ้าแพรต่วนสีมุกปักลายดอกเหมยสีขาวบางเบา ทว่าท่าทีกลับองอาจราวนางพญา หาใช่ชายาผู้หวาดกลัวสามีไม่ มู่หรงเฉินในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นทองลายพยัคฆ์ทะยานเมฆา ไม่ได้สะทกสะท้านต่อวาจาเชือดเฉือนนั้น ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละน้อย กลิ่นอายบุรุษผู้คร่ำหวอดในค่ายกลและสนามรบแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายคล้ายจะหนาวเยือกขึ้นมาหลายส่วน ดวงเนตรคมกริบดั่งพญาอินทรีวาวโรจน์ในความมืด ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งบนตั่งยาวริมหน้าต่างอย่างถือสิทธิ์ "ความปลอดภัยของพระชายา คือภาระหน้าที่อันดับแรกของเปิ่นหวาง" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างไร้ช่องโหว่ มู่หรงเฉินกวาดสายตามองไปรอบห้องนอนที่บัดนี้ถูกจัดระเบียบใหม่โดยฝีมือของสตรีตรงหน้า ตู้ยาไม้ไผ่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ตำราพิชัยสงครามผสมผสานกับตำราแพทย์แผนปัจจุบันถูกวางซ้อนกันบนโต๊ะหนังสือ "อีกอย่าง... ข่าวกรองจากหน่วยเงาแจ้งว่า จ้าวเฟยเฟยแอบลักลอบส่งจดหมายพิษเข้ามาในเขตเรือนชั้นในเมื่อยามโพล้เพล้ เปิ่นหวางเกรงว่าพระชายาผู้ปราดเปรื่องจะประเมินความริษยาของสตรีผู้นั้นต่ำเกินไป" ลี่หลินแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ นางวางคีมทองเหลืองลงบนโต๊ะกระทบกันดัง *กริ๊ก* ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับท่านอ๋องผู้เยือกเย็น ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทันอย่างไม่ปิดบัง "เกรงว่าจะเป็นความห่วงใยที่แปลกประหลาดเสียหน่อยกระมังคะ... ข่าวกรองรวดเร็วปานสายฟ้าแลบเช่นนี้ เกรงว่าท่านอ๋องคงจะทรงจงใจเปิดช่องทางให้คุณหนูรองจ้าวเคลื่อนไหว เพื่อใช้หม่อมฉันเป็นเหยื่อล่อปลาตัวใหญ่ในบ่อเสียมากกว่า" ลี่หลินก้าวเข้าไปประชิด รัศมีแห่งความเฉลียวฉลาดแผ่ซ้ำจนมู่หรงเฉินต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย นางเอื้อมมือเรียวไปแตะที่สาบเสื้อของเขาแผ่วเบา สัมผัสเย็นเยียบทะลุผ่านเนื้อผ้า "แต่การที่องค์ชายผู้สูงศักดิ์ถึงกับยอมหอบหมอนและผ้าห่มย้ายสำนักมาบรรทมร่วมห้องกับหม่อมฉันด้วยข้ออ้างเรื่องความปลอดภัย... ช่างทำให้หม่อมฉันรู้สึกซาบซึ้งจนแทบจะหลั่งน้ำตาออกมาเป็นเลือดเชียวค่ะ" จมูกโด่งคมของมู่หรงเฉินขยับเข้าใกล้เรือนร่างหอมกรุ่นกลิ่นโสมตังกุยผสมดอกเหมยของนาง ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนแทบไร้ช่องว่าง ปลายนิ้วแกร่งยื่นไปเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนใสของนางอย่างถือวิสาสะ ดวงตาคมเข้มลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่พร้อมจะกลืนกินสตรีตรงหน้าได้ตลอดเวลา "เจ้าฉลาดเกินไปแล้ว... ลี่หลิน" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมใบหู พาเอาขนลุกเกรียว "ในเมื่อสตรีตัวแสบเช่นเจ้ารู้ทันทุกหมากกล ไฉนเลยเปิ่นหวางจะไม่ต้องลงมาเดินหมากด้วยตนเองเล่า? อีกอย่าง... เตียงนอนในห้องนี้กว้างขวางพอสำหรับสองคน เหตุใดเปิ่นหวางจะต้องทนหนาวเหน็บอยู่ห้องหนังสือคนเดียวในเมื่อมีชายารูปงามรอปรนนิบัติอยู่ทั้งคน" "พระชายามีสิทธิ์อันชอบธรรมที่จะปฏิเสธนะคะ" นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นระรัวผิดจังหวะจากระยะประชิดนี้ก็ตาม "เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางจะให้โอกาสเจ้าปฏิเสธหรือ?" มุมปากหนายกยิ้มร้ายกาจ มือแกร่งรวบเอวคอดกิ่วของนางเข้ามาแนบชิดโดยไม่ทันให้ตั้งตัว ลี่หลินสูดลมหายใจเข้าลึก นางเตรียมจะใช้เข็มเงินอาบยาชาฝังลงที่จุดชีพจรของเขา ทว่ามู่หรงเฉินกลับรู้ทัน เขารวบข้อมือนางไว้มั่นด้วยมือข้างเดียว พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกัน "หากเจ้ากล้าใช้เข็มเล่มนั้น... เปิ่นหวางจะถือว่าเจ้ารุกรานสามี และบทลงโทษในยามค่ำคืนนี้ จะมิใช่แค่การนอนร่วมเตียงเดียวกันอย่างแน่นอน" คำขู่เยือกเย็นแต่แฝงด้วยความเร่าร้อนทำให้ลี่หลินต้องกัดริมฝีปากด้วยความขัดเคือง สตรีผู้ครองตำแหน่งหมอเทวดาและกุนซือหญิง กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้กับความหน้าด้านหน้าทนของท่านอ๋องผู้เยือกเย็นผู้นี้อย่างจำยอม ในขณะที่บรรยากาศภายในห้องเริ่มระอุขึ้นด้วยแรงปรารถนาและการเชือดเฉือนทางคำพูด ทันใดนั้นเอง... เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งตามด้วยเสียงรายงานร้อนรนขององครักษ์เงา "กราบทูลท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... มีม้าเร็วจากชายแดนเหนือส่ง 'ราชโองการลับ' ประทับตราหยกเลือดมาถึงหน้าประตูจวน พร้อมกับ... ศีรษะของแม่ทัพตระกูลจ้าวถูกส่งมาในกล่องไม้พะยูงพ่ะย่ะค่ะ!" มู่หรงเฉินชะงักกักขังลี่หลินไว้ในอ้อมแขน ดวงเนตรคมกริบเปลี่ยนเป็นสีนิลกาฬเข้มจัดทันที ส่วนลี่หลินเบิกตากว้าง รอยยิ้มเยาะหยันเลือนหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยความตื่นตะลึงเมื่อตระหนักได้ว่า... เกมการเมืองในราชสำนักได้ก้าวล่วงเข้ามาถึงห้องนอนของพวกเขาในยามวิกาลนี้แล้ว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ส้มหวานมิติลับ" เสมอมานะคะ