หลักฐานมัดตัวแน่นหนา

เสียงสะบัดปลายพู่กันขนกระต่ายป่ากระทบลงบนกระดาษสาเนื้อดีดังขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ในห้องทรงอักษรที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานไม้กฤษณาอันสงบเยือกเย็น ทว่าบรรยากาศเบื้องกลับคุกรุ่นราวกับมีเปลวเพลิงซ่อนอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง ไป๋ลี่หลินในชุดคลุมผ้าไหมปักลายเหมันต์สีมุก ปลายแขนเสื้อกว้างรวบไว้ด้วยสายรัดปักดิ้นทองเพื่อความคล่องตัวในการปฏิบัติงาน นางกำลังตรวจสอบบัญชีลับและรายชื่อสมรู้ร่วมคิดที่ถูกคัดลอกด้วยลายมือบรรจง เอกสารเหล่านี้คืออาศัยแรงกดดันจากเบื้องหลังและหลักฐานการทุจริตคดโกงที่ถูกซุกซ่อนไว้ในคลังสมบัติของตระกูลจ้าวมานานนับทศวรรษ "เจ้าแน่ใจหรือว่าเอกสารชุดนี้จะผ่านพระเนตรของฮ่องเต้โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์หนุ่มดังขึ้นจากมุมห้อง ท่านอ๋องมู่หรงเฉินก้าวเท้าเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ร่างสูงใหญ่ในชุดฉลองพระองค์สีนิลสนิทแผ่ไอสังหารและอำนาจกดดันจนแม้แต่อากาศรอบตัวยังคล้ายจะแข็งตัว ลี่หลินมิได้เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร มุมปากของนางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ นางวางพู่กันลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะหันไปสบตาคมกริบดั่งเหยี่ยวอินทريของสามีในนาม "หม่อมฉันมิเคยปล่อยให้สิ่งใดมีความเสี่ยง ท่านอ๋อง... พระองค์ทรงลืมไปแล้วหรือว่าผู้ใดเป็นผู้ถวาย ‘ยาถอนพิษ’ แด่ฝ่าบาทเมื่อยามค่ำคืนก่อน? ฮ่องเต้ทรงรอคอยโอกาสที่จะสั่นคลอนอำนาจของขุนนางเก่าแก่เหล่านี้มานานแล้ว เอกสารที่ชี้ชัดถึงการยักยอกเสบียงคลังหลวงและซ่องสุมกำลังพลนี้ มิใช่เพียงแค่หลักฐาน แต่มันคือศาสตราวุธที่จะปลิดชีพตระกูลจ้าวให้สิ้นซากในคราเดียว" มู่หรงเฉินก้าวเข้าไปประชิดร่างบาง ความเย็นชาในแววตาพลันเจือด้วยประกายความลุ่มหลงยากจะห้ามใจ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปปอยผมสลวยที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มของนางอย่างทะนุถนอม "เจ้าช่างร้ายกาจนัก ลี่หลิน... สตรีใดในแผ่นดินนี้จะกล้าเล่นเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิตเช่นเจ้า" "หม่อมฉันเพียงแต่ปกป้องตนเองและท่านอ๋องจากเงื้อมมือของงูพิษก็เท่านั้น หากตระกูลจ้าวยังคงลอยนวล หม่อมฉันคงไม่มีวันได้นอนหลับอย่างเป็นสุข และที่สำคัญ..." ลี่หลินจงใจเว้นจังหวะ ดวงตากลมโตคู่สวยพินิจใบหน้าหล่อเหลาดุดันที่โน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "หม่อมฉันยังไม่ได้ใบหย่าจากท่านอ๋อง จะยอมตายด้วยน้ำมือของพวกมันได้อย่างไรเล่าคะ" มุมพระโอษฐ์ของมู่หรงเฉินกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและมีเพียงนางเท่านั้นที่ได้ครอบครอง เขารวบเอวบางเข้าหาตัวแนบแน่น ไออุ่นจากร่างกายของเขาลอยละล่องเข้ามาปะทะจนหัวใจของแพทย์หญิงอัจฉริยะเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ "เรื่องใบหย่า... เจ้าตัดใจเสียเถอะ ชาตินี้หรือชาติไหน เปิ่นหวังก็ไม่มีวันปล่อยมือจากเชลยศึกที่ฉลาดล้ำเช่นเจ้าเป็นอันขาด" ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานล้ำและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย เสียงฝีเท้าเร่งรีบของขันทีประจำพระองค์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบที่หน้าประตูห้องทรงอักษร "ทูลท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงร้องตื่นตระหนกดังลอดเข้ามา "ราชโองการด่วนจากท้องพระโรง... ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้กุมตัวเสนาบดีจ้าวและพวกพ้องทั้งหมดเข้าคุกหลวงทันที! เอกสารลับที่ถูกส่งถึงพระเนตรเมื่อยามย่ำรุ่งระบุความผิดครบถ้วนไม่มีตกหล่น ศัตรูทางการเมืองทั้งหมดถูกกวาดล้างระลอกใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" ลี่หลินชะงัก รอยยิ้มแห่งชัยชนะผุดขึ้นที่มุมปาก นางหันไปสบตากับมู่หรงเฉินที่ตอนนี้ประกายตาดุดันกลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็นเฉียบขาด ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังคิดว่าเกมนี้สิ้นสุดลงแล้ว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงอีกชุดหนึ่งก็ดังขึ้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับเงาร่างขององครักษ์เงาที่พุ่งทะยานเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าด้วยเนื้อตัวชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อและกลิ่นคาวเลือด "ท่านอ๋อง พระชายา!แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! ขณะที่ราชองครักษ์กำลังเข้าตรวจค้นห้องลับของตระกูลจ้าว พวกเราพบหีบเหล็กผนึกยันต์โลหิตซ่อนอยู่ชั้นในสุด... และเมื่อเปิดออก... สิ่งที่อยู่ข้างในนั้นคือ...!" องครักษ์ผู้นั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "คือตราประหยัดหยกของกองทัพพยัคฆ์ทักษิณของท่านอ๋อง... ที่ประทับคู่กับจดหมายลับลายพระหัตถ์ของ... ขององค์รัชทายาทแคว้นศัตรูพ่ะย่ะค่ะ!" มู่หรงเฉินหรี่ตาลงทันที ไอสังหารทะลักทะลายออกมาจากร่างสูงจนน่าสะพรึงกลัว ในขณะที่ดวงตาคู่สวยของไป๋ลี่หลินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—นี่ไม่ใช่การกวาดล้างธรรมดา แต่มันคือ "แผนซ้อนแผน" ที่ล้ำลึกและอันตรายยิ่งกว่าที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนาอันลึกล้ำนี้เคียงข้างกันนะคะ