ราชาผู้ครองโลกธุรกิจ

เสียงกราวของกลีบกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์นับล้านกลีบที่โปรยปรายลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ไร้เสียงนับสิบลำ สะท้อนแสงระยิบระยับราวกับหิมะที่ต้องแสงอาทิตย์บนยอดเขาเอเวอเรสต์ ทว่านี่ไม่ใช่ยอดเขาหนาวเหน็บ แต่คือใจกลางมหานครหลวงที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นอาณาจักรแห่งความฝัน ภายในมหาวิหารคริสตัลขนาดยักษ์ที่สร้างขึ้นด้วยงบประมาณมหาศาลกว่าหมื่นล้านเครดิต แขกผู้มีเกียรติระดับประธานาธิบดี แม่ทัพฮันเตอร์แรงก์ SSS และมหาเศรษฐีติดอันดับโลก ต่างนั่งนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น ไร้ซึ่งเสียงกระซิบกระซาบใดๆ มีเพียงเสียงลมหายใจที่ถูกกลืนหายไปกับความอลังการที่เกินกว่าจินตนาการของมนุษย์จะสรรค์สร้าง รินทร์ในชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทตัดเย็บด้วยมือจากช่างเสื้อหลวงแห่งราชสำนักยุโรป กระดุมเม็ดเป้าประดับด้วยเพชรน้ำงามไร้ตำหนิ ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นพิธี ดวงตาคมกริบกวาดมองความยิ่งใหญ่ที่เขาสร้างขึ้นด้วยสองมือและระบบทัณฑ์ทรมานอันเยือกเย็น ไม่มีร่องรอยของความเย่อหยิ่ง มีเพียงความลุ่มลึกและเด็ดขาดของผู้ที่ถือครองชะตากรรมของโลกไว้ในกำมือ "คุณรินทร์ครับ... ทางสมาคมฮันเตอร์นานาชาติเพิ่งส่งโทรเลขด่วน แจ้งว่าผู้นำจากห้าทวีปเดินทางมาถึงน่านฟ้าแล้ว และขออนุญาตนำเรือเหาะส่วนตัวลงจอดเพื่อร่วมแสดงความยินดีครับ" เลขานุการส่วนตัวก้มกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาด้วยความยำเกรง รินทร์เพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างเยือกเย็น สายตาของเขายังคงทอดมองไปยังประตูบานใหญ่เบื้องหน้า ประตูที่กำลังจะเปิดออกเพื่อต้อนรับหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ ในห้องพักรับรองพิเศษ ลินินกำลังยืนมองเงาของตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ประดับด้วยอัญมณีเวทมนตร์ที่ทอแสงระยิบระยับตามจังหวะการเต้นของหัวใจ ขับเน้นความงดงามตามธรรมชาติที่ไร้การปรุงแต่ง ทว่าสิ่งที่ทำให้มือของเธอยังคงสั่นระริกไม่ใช่ความตื่นเต้นจากความหรูหรา หากแต่เป็นความทรงจำในอดีต ภาพวันที่เธอกับรินทร์ต้องนั่งแบ่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยเดียวกันในห้องเช่าแคบๆ รั่วๆ วันที่ผู้คนต่างรุมเหยียดหยามและผลักไสให้พวกเขาเป็นเพียงเศษสวะของสังคม "ลินิน... ถึงเวลาแล้วครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นที่หน้าประตู เมื่อเธอก้าวออกมาและประสานสายตากับรินทร์ โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน รินทร์ก้าวเข้าไปใกล้ ชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียดย่ำจนจมดิน คุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างสุภาพต่อหน้าผู้มีเกียรติทั่วโลก บรรจงจุมพิตที่หลังมือเรียวบางของหญิงสาวผู้ไม่เคยปล่อยมือจากเขาเลยแม้แต่ในวินาทีที่มืดมนที่สุด "ผมเคยสัญญาไว้แล้วนะครับลินิน ว่าผมจะเอาทั้งโลกนี้มาวางไว้แทบเท้าคุณ และวันนี้... มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น" เสียงของรินทร์ดังชัดเจนก้องไปทั่วห้องโถงผ่านไมโครเวทมนตร์ สะสะเทือนหัวใจของทุกคนที่ได้ยิน ลินินกลั้นน้ำตาแห่งความตื้นตันไว้ไม่อยู่ หยดน้ำใสไหลรินผ่านแก้มเนียนอย่างเงียบงันเธอยิ้มออกมา รอยยิ้มที่งดงามที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ "ฉันไม่ได้ต้องการโลกทั้งใบหรอกค่ะรินทร์... ฉันต้องการแค่ยืนอยู่ข้างคุณแบบนี้ก็พอแล้ว" (ขออภัยครับ ลินินเผลอใช้คำตามความคุ้นเคย แต่ความจริงในใจเธอมีเพียงรินทร์ผู้เดียวที่มั่นคงเสมอ) เสียงดนตรีบรรเลงบทเพลงแห่งพันธสัญญาดังขึ้นอย่างกังวาน ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปตามพรมแดงที่ปูลาดด้วยดอกไม้หายากนำเข้าจากมิติอสูรระดับสูง สายตานับพันคู่จ้องมองด้วยความอิจฉาและเคารพยำเกรง โดยเฉพาะกลุ่มตระกูลใหญ่ที่เคยหักหลังและดูถูกรินทร์ในอดีต บัดนี้พวกเขาก้มหน้าต่ำจนแทบจะชิดพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาชายผู้กุมอำนาจทั้งเศรษฐกิจและการทหารไว้ในมือ พิธีสาบานตนดำเนินไปอย่างศักดิ์สิทธิ์ ท่ามกลางสักขีพยานระดับโลก แหวนเพชรแห่งราชันถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของลินิน พร้อมๆ กับเสียงปรบมือที่ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า แขกเหรื่อทุกคนลุกขึ้นยืนถวายความเคารพอย่างพร้อมเพรียง ทว่า... ในวินาทีที่พิธีเฉลิมฉลองกำลังจะก้าวเข้าสู่ช่วงเวลาที่งดงามที่สุด หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของรินทร์ก็สว่างวาบขึ้นมาด้วยแสงสีแดงฉาน ระบบทัณฑ์ทรมานส่งสัญญาณเตือนภัยระดับ SSS ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นต่อต่อหน้าต่อตาเขา: "ตรวจพบการเคลื่อนไหวของ 'ผู้เฒ่าแห่งเงา' จากรอยแยกมิติหมายเลข 0 เป้าหมายคือทำลายงานแต่งงานและลักพาตัวเจ้าสาว" รินทร์หันไปมองหน้าลินินภรรยาสุดที่รักเพียงชั่วพริบตา แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนก มีเพียงประกายความเย็นเยียบที่แผ่รังสีสังหารออกมารอบตัวจนอุณหภูมิในมหาวิหารลดฮวบลงอย่างฉับพลัน เขายื่นมือไปสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ปราศจากวงเงินจำกัดออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจ1เย็น เสียงรูดบัตรผ่านเครื่องอนุมัติวงเงินฉุกเฉินของระบบดัง "ติ๊ด!" ยาวนานก้องกังوالในความเงียบสงบ พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบ AI ที่ดังขึ้นในโสตประสาทของรินทร์เพียงผู้เดียว: "หักเงิน 1,000,000,000,000 เครดิต สำเร็จ... ทำการเรียกกองกำลังทัณฑ์ทรมานเงาทมิฬ 500,000 นาย ปิดล้อมมิตินอกอาคารเรียบร้อยแล้วครับ นายท่าน" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS