วันแห่งความสุข

เสียงปรบมือดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงระดับเจ็ดดาวบนยอดตึกระฟ้าใจกลางมหานครฮันเตอร์ แต่สำหรับรินทร์แล้ว เสียงเหล่านั้นเป็นเพียงคลื่นความถี่ว่างเปล่าที่ไหลผ่านหูซ้ายทะลุหูขวา สิ่งเดียวในโลกที่ชัดเจนและมีความหมายในวินาทีนี้ คือเงาสะท้อนของหญิงสาวในชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ดวงตาคู่นคมของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของโลกอสูรและระบบแรงก์ SSS ทอดมองลินินด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าตัวอักษรใดจะบรรยายได้ มือเรียวยาวที่เคยกำจัดราชาอสูรมาแล้วนับไม่ถ้วน บัดนี้กำลังสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่เขากำลังจะทำสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต "รินทร์... คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ มือเย็นเฉียบเลย" ลินินเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับเอื้อมมือเรียวบางมาสัมผัสฝ่ามือของเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเธองดงามราวกับแสงตะวันที่สาดส่องเข้ามาในขุมนรก ในวันที่เขายังเป็นเพียงพนักงานรายวันผู้ต่ำต้อย ถูกเหยียบย่ำและหักหลังจนแทบไม่เหลือความเป็นมนุษย์ หญิงสาวคนนี้คือคนเดียวที่กุมมือเขาไว้ ไม่เคยรังเกียจ และเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นคลื่นอารมณ์ที่โถมเข้ามา เขาไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่กลับค่อยๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่งบนพื้นพรมทอด้วยเส้นไหมบริสุทธิ์ ท่ามกลางความตกตะลึงของบรรดาแขกเหรื่อระดับสูง มหาเศรษฐี และฮันเตอร์ระดับแนวหน้าของโลกที่ต่างพากันหยุดหายใจ การกระทำอันกะทันหันนี้ทำให้เสียงพูดคุยทั้งห้องเงียบกริบลงในพริบตา "ลินินครับ..." เสียงทุ้มนุ่มแต่หนักแน่นกังวานไปทั่วบริเวณ ดวงตาของรินทร์สะท้อนภาพของเธอเพียงผู้เดียว "ตลอดเวลาที่ผ่านมา โลกใบนี้มอบความโหดร้ายและความอยุติธรรมให้เรามามากพอแล้ว ผมเคยคิดว่าตัวเองคงเป็นเพียงเศษสวะที่โชคชะตาทอดทิ้ง... จนกระทั่งผมได้พบคุณ" ลินินยกมือขึ้นปิดปาก น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน ดวงตาคู่สวยเริ่มเอ่อล้นไปด้วยหยดน้ำใส เธอย่อมรู้ดีว่าเส้นทางที่พวกเขาก้าวผ่านมานั้นมันเลือดเย็นและยากลำบากเพียงใด "คุณคือเหตุผลเดียวที่ทำให้ผมยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดนี้ได้" รินทร์กล่าวต่อ สายตาแน่วแน่มั่นคง "อำนาจ เงินตรา และระบบทัณฑ์ทรมานที่ผมครอบครอง... ไม่มีค่าอะไรเลยหากปราศจากรอยยิ้มของคุณ วันนี้... บนเส้นทางที่ไม่มีใครกล้าดูถูกเราอีกต่อไป ผมอยากใช้ทุกวินาทีที่เหลืออยู่ของชีวิตเพื่อปกป้องและดูแลคุณ" ปลายนิ้วของรินทร์บรรจงหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท เมื่อฝากล่องถูกเปิดออก แสงประกายเจิดจ้าจากแหวนเพชรเม็ดงามที่ผ่านการเจียระไนด้วยพลังงานมานาบริสุทธิ์ก็ส่องประกายระยิบระยับ สะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง "แต่งงานกับผมนะครับ ลินิน" ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่หยดน้ำตาแห่งความสุขจะร่วงหล่นจากดวงตาของลินิน เธอยิ้มกว้างทั้งน้ำตา หัวใจดวงน้อยพองโตจนแทบระเบิด "ค่ะ... ฉันหมายถึง... ผมตกลงครับ เอ๊ย! ฉันตกลงค่ะ!" ลินินพูดยังไม่ทันจบก็หัวเราะออกมาทั้งน้ำตาด้วยความเขินอาย เธอยื่นมือซ้ายให้อย่างสั่นเทา รินทร์บรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้าง左อย่างทะนุถนอม ราวกับเธคือสิ่งเปราะบางและล้ำค่าที่สุดในจักรวาล เสียงเฮและเสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า แขกเหรื่อต่างลุกขึ้นยืนถวายความเคารพและร่วมแสดงความยินดีให้กับราชันย์แห่งฮันเตอร์และหญิงสาวผู้ครองหัวใจของเขา ทว่า... ในวินาทีที่รินทร์กำลังจะลุกขึ้นสวมกอดคู่ชีวิตเพื่อฉลองช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ ร่างของเขากลับชะงักกึก สัมผัสจากระบบ SSS ที่เชื่อมต่อกับจิตวิญญาณส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด หน้าจอสีฟ้าโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเพียงผู้เดียว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้แววตาเยือกเย็นของรินทร์เปลี่ยนเป็นคมกริบดั่งใบมีด [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบร่องรอยพลังงานมานาต้องห้ามจากมิติเบื้องล่าง กำลังพยายามเจาะทะลวงเขตอาคมของงานแต่งงาน] [เป้าหมาย: ขัดขวางและทำลายพิธีการสำคัญของผู้ครอบครองระบบ] รินทร์ค่อยๆ โอบกอดลินินไว้แน่นขึ้น กระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นเป็นปกติ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดเยือกเย็น "หลับตาไว้สักครู่นะครับที่รัก... ดูเหมือนจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมงานแต่งของเรา" ก่อนที่ลินินจะทันได้เอ่ยถามอะไร เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นที่เบื้องล่างของตึกระฟ้า กระจกนิรภัยบานยักษ์ด้านหลังเวทีแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของเงาดำนับร้อยที่พุ่งทะยานขึ้นมาจากความมืดมิดยามค่ำคืน! แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS