ศัตรูเริ่มเคลื่อนไหว

"ยอดเงินในบัญชีของตระกูลเราถูกถอนออกไปเจ็ดสิบล้านเครดิตภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที... และปลายทางคือบัญชีที่ไม่มีชื่อในระบบทะเบียนราษฎร์" เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาลงบนโต๊ะไม้สักทองดังสนั่นห้องประชุมลับ ชั้นที่แปดสิบของตึกมหานคร ฮันเตอร์สมาคม แรงกดดันระดับแรงก์ S แผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ไพศาล ผู้นำแห่งตระกูลผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่ง ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าเหล่าผู้อาวุโสในห้องด้วยความเดือดดาล ไม่มีใครกล้าสบตา ความเงียบงันเข้าปกคลุมราวกับป่าช้า ท่ามกลางความตึงเครียดนี้ หน้าจอโฮโลแกรมตรงกลางห้องก็ปรากฏภาพของชายหนุ่มคนหนึ่ง—รินทร์ ผู้ชายที่เมื่อสัปดาห์ก่อนยังเป็นแค่ฮันเตอร์ปลายแถวรับจ้างแบกหาม แต่ตอนนี้กลับเป็นชื่อที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งตลาดมืดและสมาคม "พวกท่านปล่อยให้ไอ้สวะนี่กว้านซื้อหุ้นเหมืองแร่เวทมนตร์และเขตแดนปิดตายไปครึ่งหนึ่งของประเทศได้อย่างไร?" ไพศาลเค้นเสียงลอดไรฟัน ถามด้วยความรังเกียจระคนหวาดระแวง "ตรวจสอบประวัติมันหรือยัง ว่าเบื้องหลังมันคือใคร ขั้วอำนาจไหนที่กล้าท้าทายตระกูลเรา" "เรียนท่านผู้นำ..." ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาไร้กรอบ เลขานุการส่วนตัวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเลื่อนเอกสารแผ่นสุดท้ายขึ้นมา "เราตรวจสอบทุกตารางนิ้วของประวัติเขาแล้วครับ รินทร์เป็นแค่เด็กกำพร้าที่เคยเกือบตายในดันเจี้ยนระดับ E ไม่มีเส้นสาย ไม่มีตระกูลหนุนหลัง... แต่ทว่า..." "แต่ทว่าอะไร? พูดออกมาให้หมด!" "มีผู้หญิงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอด หญิงสาวชื่อ ลินิน... และในช่วงสามวันที่ผ่านมา มีการเคลื่อนไหวทางการเงินจากบัญชีลับของบริษัทในเครือเรา โอนเข้า-ออกบัญชีของเธออย่างไร้ร่องรอย เหมือนมีใครบางคนจงใจใช้เงินของเราเอง... มาซื้อกิจการของเราคืนทีละชิ้นครับ" สิ้นคำรายงาน รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของไพศาล ความหยิ่งผยองของผู้ครองอำนาจมานานทำให้เขาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "หึ... คิดจะใช้เงินซื้ออำนาจงั้นรึ? เด็กน้อยไร้เดียงสา ช่างไม่รู้อะไรเลยว่าอำนาจที่แท้จริงในโลกนี้ไม่ได้วัดกันที่ตัวเลขในบัญชี แต่วัดกันที่ใครมีคมดาบที่เฉียบคมกว่ากัน" ไพศาลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รัศมีพลังกดดันพวยพุ่งจนกระจกห้องประชุมสั่นเครือ "ส่งหน่วยพิฆาตเงาไปจัดการมันซะ เอาตัวผู้หญิงคนนั้นมาเป็นตัวประกัน ส่วนไอ้รินทร์... ตัดหัวมันแล้วเอามาโยนไว้ที่หน้าสมาคม ให้พวกมันรู้ว่าใครคือเจ้าของบัลลังก์ที่แท้จริง" ตัดภาพมายังอีกด้านหนึ่งของเมือง ภายในเพนต์เฮาส์หรูหราอลังการที่สามารถมองเห็นทัศนียภาพยามค่ำคืนได้แบบ 360 องศา รินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง สายตาคมกريบจ้องมองหน้าจอระบบสเตตัสสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับตัวเลขผลกำไรมหาศาลจากการเทคאוِเวอร์ธุรกิจของตระกูลใหญ่ที่ไหลเข้าสู่บัญชีไม่ขาดสาย *[ระบบผู้กล้า เลเวลอัปฮันเตอร์ ทำงานเสร็จสิ้น]* *[ท่านได้ครอบครองหุ้น 51% ของกลุ่มบริษัทไพศาลเรียบร้อยแล้ว]* *[ปลดล็อกสถานะ: "ผู้บงการเงาขั้นสูงสุด"]* รินทร์ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบรสชาติล้ำลึก แววตาไม่มีความตื่นเต้นยินดีแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก เขาผ่านจุดที่ต้องดีใจกับเงินตรามาแล้ว ตอนนี้... มันคือเกมการแก้แค้นที่เขาเป็นผู้กำหนดกติกา "คิดไม่ถึงเลยนะคะว่า... คนที่เราเคยต้องก้มหัวให้ในอดีต วันนี้จะกลายมาเป็นลูกน้องทางอ้อมของเราไปเสียแล้ว" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเข้มแข็งดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงของลินินที่ก้าวออกมาจากห้องแต่งตัว เธอสวมชุดราตรีสีดำสนิทขับเน้นผิวขาวผ่องและสง่างาม รัศมีของหญิงสาวผู้เคียงข้างมหาเศรษฐีผู้ทรงอำนาจแผ่ซ่านออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ เธอนั่งลงข้างกายรินทร์ มือเรียววางทับลงบนหลังมือของเขาอย่างมั่นคง รินทร์หันไปมองคู่ชีวิต รอยยิ้มที่อ่อนโยนและอบอุ่นที่สุดถูกมอบให้เธอเพียงคนเดียว ต่างจากความไร้ปรานีที่เขาใช้กับโลกภายนอก "เหนื่อยไหม ลินิน? ตั้งแต่คุณต้องมาทนลำบากกับผมในวันที่ไม่มีอะไร จนถึงวันนี้ที่เราต้องยืนอยู่ท่ามกลางศัตรูที่จ้องจะเอาชีวิต" รินทร์เอ่ยถามเสียงนุ่ม มือหนากุมมือเธอไว้แน่น ลินินส่ายหัวเบาๆ รอยยิ้มงดงามปรากฏบนใบหน้า ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววเด็ดเดี่ยว "ถ้าไม่มีวันลำบากวันนั้น ฉันก็คงไม่รู้ว่าใครคือคนที่รักฉันด้วยใจจริงค่ะรินทร์... ไม่ว่าทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคหรือคมดาบรออยู่สักกี่เล่ม ฉันก็จะยืนอยู่ตรงนี้ ข้างหลังคุณ... ไม่เคยเปลี่ยน" คำพูดนั้นหนักแน่นยิ่งกว่าคำสัญญาใดๆ รินทร์ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอก ไออุ่นจากเธอคือเกราะป้องกันเดียวที่ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขายังคงมีความเป็นมนุษย์ ทว่า... บรรยากาศแห่งความสงบสุขก็อยู่ได้ไม่นาน *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบวาบไปทั่วทั้งเพนต์เฮาส์ หน้าจอระบบรักษาความปลอดภัยแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดรอบนอก ตึกสูงระฟ้าที่ควรจะปลอดภัย กลับถูกคุกคามด้วยเงาดำปริศนาหลายสิบสายที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมาทางระเบียงด้วยความเร็วสูง รังสีอำมหิตแผ่พุ่งทะลุกระจกเข้ามาจนสัมผัสได้ "หน่วยพิฆาตเงาของตระกูลไพศาลสินะ..." รินทร์พึมพำเบาๆ ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานด้วยพลังของระบบทัณฑ์ทรมาน เขาลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ปลดกระดุมเสื้อสูทออกเล็กน้อยเพื่อให้ขยับตัวได้สะดวก พร้อมกับที่ลินินถอยไปยืนพิงกำแพงอย่างสงบ เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับหยิบปืนพกเวทมนตร์ขึ้นมาบรรจุกระสุนอย่างคล่องแคล่ว สายตาดุดันขึ้นมาทันทีสมฐานะคู่ชีวิตของฮันเตอร์แรงก์ SSS *เพล้ง!* กระจกนิกรอบเพนต์เฮาส์แตกกระจายละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงลมพายุหมุนกรรโชกเข้ามาพร้อมกับเงาดำสวมหน้ากากเหล็กสิบกว่าคน ยืนแยกเขี้ยวอยู่บนขอบหน้าต่าง อาวุธในมือเปล่งประกายแสงสีม่วงอาบยาพิษร้ายแรง "รินทร์! พวกแกตายซะเถอะ!" หัวหน้าหน่วยพิฆาตเงาคำรามลั่น พร้อมพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือเสียง หมายจะปลิดชีพเป้าหมายในดาบเดียว รินทร์ไม่แม้แต่จะขยับหนี มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัวที่สุดเท่าที่พวกมันเคยเห็นมาในชีวิต เขายื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้แรงกดดัน ทันใดนั้น... อากาศรอบตัวก็หยุดนิ่งสนิท แรงโน้มถ่วงมหาศาลกดทับลงบนร่างของหน่วยพิฆาตเงาทั้งสิบคนจนพวกมันทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น เสียงกระดูกลั่นดังกรอบแกลบพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย "พวกแกคิดว่าส่งสุนัขรับจ้างมาเห่าหอนหน้าบ้านฉัน แล้วเกมนี้มันจะจบลงแค่นี้งั้นเหรอ?" รินทร์ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาหัวหน้าหน่วยพิฆาตเงาที่กำลังดิ้นรนอย่างทุรนทุราย รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนมือของมันอย่างไร้ความปรานี ก่อนที่หัวหน้าหน่วยพิฆาตเงาจะทันได้เอ่ยคำขอร้อง ชีวิตของมันก็ถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งความมืดที่ผุดขึ้นมาจากพื้นห้อง ทว่า... ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่รินทร์กำลังจะลากคอมันมาเค้นหาความจริง หน้าจอโฮโลแกรมแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสีดำก็เด้งขึ้นมาบังหน้าสายตาของเขาโดยไม่คาดฝัน *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของ "ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งสมาคมฮัน터" บุคคลระดับภัยพิบัติแรงก์ EX กำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของท่านโดยใช้เวลาอีกเพียง 30 วินาที]* รินทร์ชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่า... เกมนี้ไม่ได้มีแค่ตระกูลไพศาลเป็นผู้เล่น แต่ยังมีเงาขนาดมหึมาที่ชักใยอยู่เบื้องหลังพวกมันทั้งหมดกำลังก้าวออกมาจากความมืดเพื่อเผชิญหน้ากับเขาด้วยตัวเอง! แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS