เสียงแจ้งเตือนจากระบบ SSS

"ไอ้สวะรินทร์ แกมันก็แค่ตัวถ่วงของกิลด์เรา ไสหัวไปซะ!" กระดาษใบแจ้งไล่ออกปลิวมากระทบใบหน้าของชายหนุ่ม เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ 'กิตติ' หัวหน้ากิลด์เพลิงทมิฬดังก้องไปทั่วห้องโถงกว้าง รินทร์ก้มมองซากเกราะเก่าๆ ที่ผ่านการใช้งานมานับครั้งไม่ถ้วน รอยแผลเป็นบนมือของเขาบอกเล่าเรื่องราวความภักดีที่เขาอุทิศให้กับองค์กรแห่งนี้มาตลอดสามปีเต็ม แต่วันนี้ สิ่งที่เขาสัตย์ซื่อกลับตีค่าเขาไม่ต่างจากเศษขยะชิ้นหนึ่ง ลินิน หญิงสาวคนรักที่ยืนกุมมือเขาไว้แน่น ใบหน้าหวานซีดเผือกด้วยความตกใจและโกรธแค้น ดวงตาคู่สวยคลอหน่วงไปด้วยหยาดน้ำตา แต่เธอกลับไม่ได้ถอยหนี เธอกลับก้าวขึ้นมาบังหน้าเขาไว้ครึ่งตัว ราวกับต้องการปกป้องชายผู้เป็นโลกทั้งใบของเธอในวันที่เขากำลังแตกสลาย "พวกคุณทำเกินไปแล้วนะ! รินทร์ทำงานให้พวกคุณจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทำไมถึงทำร้ายกันได้ลงคอ!" น้ำเสียงของลินินสั่นเครือแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "โอ๊ะ ดูแฟนแกสิ รินทร์... สวยใช้ได้นี่นา ถ้าไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อข้าวแกarกิน ยอมปล่อยให้เธอนอนกับฉันสักคืนไหมล่ะ เผื่อฉันจะเมตตาโยนเศษเงินให้สักร้อยเครดิต ฮ่าๆๆๆ!" กิตติหัวร่อต่อกระซิกด้วยความสนุกสนาน ท่ามกลางเสียงหัวIเราะสมเพชเวทนาของเหล่าสมาชิกกิลด์นับสิบชีวิตที่ยืนดูเหตุการณ์ ในวินาทีที่ความอดทนของมนุษย์เดินทางมาถึงขีดจำกัด รินทร์มิได้ระเบิดอารมณ์โกรธเกรี้ยวออกมาอย่างที่ใครคาดคิด เขากลับนิ่งเงียบ แววตาสนเท่ห์ฉายชัดผ่านม่านตาที่หรี่แคบลง ความเยือกเย็นเข้าเกาะกุมหัวใจราวกับสายน้ำแข็งไหลผ่าน ติ๊ง! เสียงระฆังใสสะอาดกังวานขึ้นในโสตประสาทของรินทร์เพียงคนเดียว หน้าจอโปร่งแสงสีทองอร่ามที่เต็มไปด้วยอักขระโบราณปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทับซ้อนกับภาพใบหน้าเย้ยหยันของกิตติได้อย่างพอดิบพอดี [ระบบทัณฑ์ทรมานและมหาอำนาจ SSS ทำงานสมบูรณ์] [ตรวจพบเจตนาดูหมิ่น เหยียดหยาม และด้อยค่าเป้าหมาย: รินทร์] [ผู้กระทำผิด: กิตติ (หัวหน้ากิลด์เพลิงทมิฬ)] [บทลงโทษระบบ: แปลงมูลค่าความดูถูกเป็นทุนสำรองส่วนบุคคล] [ยอดเงินโอนเข้าบัญชีลับ: 1,000,000,000 เครดิต (หนึ่งพันล้านเครดิตถ้วน)] รินทร์กะพริบตาปริบๆ ข้อความแจ้งเตือนยอดเงินฝากในธนาคารกลางที่เชื่อมต่อกับชิปใต้ผิวหนังของเขาสั่นเตือนไม่หยุด ตัวเลขศูนย์หลายสิบหลักพุ่งทะยานผ่านหลักพันล้านในชั่วพริบตาเดียว ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง กลิ่นอายของอำนาจที่แท้จริงกำลังไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด นี่คือ... พลังแห่งระบบที่ตอบสนองต่อความต่ำตมของมนุษย์ ยิ่งพวกมันเหยียดหยามเขามากเท่าไหร่ บัญชีของเขาก็ยิ่งพองโตขึ้นเท่านั้น "แกเงียบทำไมวะ ไอ้ใบ้แดก! กลัวจนขี้ขึ้นสมองแล้วล่ะสิ" กิตติเห็นรินทร์นิ่งเงียบไป ยิ่งได้ใจ ก้าวเข้ามาใกล้แล้วใช้หลังมือตบเข้าที่ไหล่ของรินทร์เบาๆ เป็นการหยามเหยียดซ้ำสอง "ไสหัวไปซะ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไม่งั้นฉันจะสั่งสอนแกให้จำไปจนวันตาย!" [ติ๊ง! ตรวจพบการดูหมิ่นระดับสอง] [ยอดเงินโอนเข้าบัญชีลับ: อีก 2,000,000,000 เครดิต] [ยอดเงินรวมปัจจุบัน: 3,000,000,000 เครดิต] รินทร์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของเขานั้นเย็นเยียบเสียจนกิตติถึงกับชะงักโดยไม่รู้ตัว มันไม่ใช่รอยยิ้มของคนแพ้ แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองดูเหยื่อเดินเข้าสู่กรงขัง "ขอบใจแกมากนะ... กิตติ" รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่ากังวานก้องไปทั่วห้องโถงที่เงียบสงัดลงถนัดตา "แก... ว่าอะไรนะ?" กิตติขมวดคิ้ว รู้สึกแปลกประหลาดกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงของชายตรงหน้า "ฉันบอกว่า ฉันขอบคุณคำดูถูกของแกจริงๆ" รินทร์ค่อยๆ ดึงมือของลินินที่สั่นเทามากุมไว้เบาๆ ส่งรอยยิ้มที่อบอุ่นที่สุดให้กับหญิงสาว เป็นรอยยิ้มเดียวกับวันที่เขาสัญญาว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุดไม่ว่าจะแลกมาด้วยอะไรก็ตาม "ลินิน กลับบ้านกันเถอะครับ ที่นี่อากาศไม่ค่อยดี มีแต่กลิ่นสาบของพวกสุนัขจรจัด" "รินทร์..." ลินินมองสามีด้วยความประหลาดใจ เธสัมผัสได้ถึงความมั่นใจที่เปี่ยมล้นและทรงพลังจากฝ่ามือที่กุมอยู่ มันไม่ใช่ความอับจนหนทางอีกต่อไป "แกกล้าดียังไงมาว่าพวกเราเป็นสุนัข!" ลูกน้องคนสนิทของกิตติชักดาบออกมาจากฝักด้วยความโกรธเกรี้ยว พลังเวทสีแดงฉานแผ่พุ่งออกมาขู่ขวัญ "อยากตายนักใช่ไหม ไอสวะ!" รินทร์ไม่ได้แม้แต่จะชายตามองคมดาบที่พุ่งตรงมา เขายกข้อมือซ้ายขึ้นแตะเข้ากับอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กบนใบหู น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเฉียบขาดเอ่ยคำสั่งออกไปโดยไม่ลังเล "เอไอ... จัดการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์เพลิงทมิฬ รวมถึงตึกทำการใหญ่ และหนี้สินทั้งหมดที่พวกมันติดค้างอยู่กับสถาบันการเงิน ให้เสร็จสิ้นภายในสามนาทีนี้" [รับคำสั่งครับ... กำลังประมวลผลเครดิต 3,000,000,000 เครดิต... ดำเนินการซื้อกิจการสำเร็จ 100%] สิ้นเสียงระบบ ร่างของรินทร์และลินินยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ทว่าภายนอกอาคาร เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ตระดับไฮend กลับดังสนั่นหวั่นไหว แรงลมมหาศาลตีระลอกคลื่นเข้ามาจนกระจกหน้าต่างห้องโถงสั่นสะเทือน เฮลิคอปเตอร์หรูหราสีดำด้านรุ่นท็อปสุดของเครือจักรภพประทับตราสัญลักษณ์ตระกูลขุนนางไร้พ่าย ค่อยๆ ลดระดับลงจอดสนิทบนลานดาดฟ้าส่วนตัวของตึกกิลด์เพลิงทมิฬอย่างอารยะ ประตูห้องโถงหลักถูกผลักเปิดออกโดยบอดี้การ์ดสวมสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตที่เดินเรียงหน้ากระดานเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้ารินทร์พร้อมเพรียงกัน "ท่านประธาน... ทุกอย่างเรียบร้อยตามบัญชาแล้วครับ กิลด์เพลิงทมิฬตกเป็นกรรมสิทธิ์ของคุณรินทร์อย่างสมบูรณ์แบบแล้วครับ" หัวหน้าบอดี้การ์ดกล่าวรายงานด้วยความเคารพสูงสุด กิตติและเหล่าสมาชิกกิลด์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพรงด้วยความหวาดกลัวจนแทบถลนออกมาจากเบ้า ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พลังกดดันระดับ SSS ที่รินทร์ปลดปล่อยออกมาในเสี้ยววินาทีนั้น ทำให้พวกมันรู้สึกราวกับกำลังถูกภูเขาไฟทั้งลูกกดทับร่างเอาไว้ รินทร์ก้าวผ่านร่างของกิตติที่กำลังตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ เขาหยุดเดินชั่วครู่ เหลือบสายตาลงมองอดีตหัวหน้าผู้เคยหยิ่งทะนงด้วยแววตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ "เมื่อกี้... แกบอกว่าจะให้ฉันทำอะไรกับลินินนะ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเริ่มต้นแห่งการล้างแค้นครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS