แผนซ้อนแผน

เสียงก้องกังวานของส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนในห้องจัดแสดงนิทรรศการผ้าไหมโบราณ ไม่ได้สร้างความรื่นหูให้แก่ผู้ใดเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันคือเสียงนับถอยหลังของกับ 10... 9... 8... ที่รินรดากลั่นกรองไว้ในสมองอย่างแม่นยำทุกองศา ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทหยุดยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าภาพร่างคอลเลกชันใหม่ที่เธอบรรจงสร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อเหยียบย่ำอีโก้ของใครบางคนให้จมดิน ความเงียบงันภายในห้องโถงกว้างขวางถูกฉีกกระชากด้วยเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ใกล้เข้ามาทุกที "คุณชะล่าใจเกินไปแล้วนะ รินรดา" น้ำเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นกายเย็นยะเยือกของน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาที่เธอเคยเกลียดชังมันเข้าไส้ในยديอดีต รินรดาไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง เธอเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยันที่สะท้อนผ่านกระจกเงาบานใหญ่เบื้องหน้า มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังสีดำยังคงจัดระเบียบพู่กันบนโต๊ะทำงานอย่างใจเย็น ราวกับว่าคนที่กำลังยืนอยู่ข้างหลังเธอในยามนี้เป็นเพียงฝุ่นผงไร้ค่า "ถ้าการมีความมั่นใจในฝีมือตัวเองแปลว่าชะล่าใจ... งั้นฉันก็คงเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดใน100 ปีนี้แล้วล่ะค่ะ คุณธรรศ" รินรดาเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าบาดลึกราวกับคมมีดที่อาบด้วยน้ำผึ้ง ธรรศก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอในระยะประชิด ความกดดันจากแผ่นอกกว้างที่ทาบทับอยู่เบื้องหลังทำให้อากาศรอบตัวเหมือนจะเบาบางลง แววตาของซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลเต็มไปด้วยความระอุของโทสะและความหวาดระแวงที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากอันเยือกเย็น "คุณกำลังเล่นกับไฟ เธอกำลังทำลายทุกอย่างที่ผมสร้างมาด้วยการดึงเอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนกับธุรกิจ" ธรรศขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือหนายื่นออกไปหมายจะคว้าข้อแขนเรียวของเธอเพื่อบังคับให้หันมาเผชิญหน้า แต่รินรดากลับไวกว่า เธอสะบัดแขนหลบอย่างไม่ใยดี พร้อมกับหมุนตัวกลับมาสบตาเขาตรงๆ นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นว่างเปล่า ไร้ซึ่งร่องรอยของความรัก ความโหยหา หรือแม้แต่ความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกที่พร้อมจะแช่แข็งทุกสิ่งที่ขวางทาง "เรื่องส่วนตัวเหรอคะ?" รินรดาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้หัวใจของธรรศกระตุกวูบอย่างหาสาเหตุไม่ได้ "วันที่ฉันถูกคุณเขี่ยทิ้งเหมือนสิ่งของไร้ค่า วันที่เด็กในท้องของฉันต้องดับสลายไปพร้อมกับความอยุติธรรมที่คุณสร้างขึ้น... ตอนนั้นคุณเคยคิดถึงคำว่า 'ธุรกิจ' หรือ 'ความถูกต้อง' บ้างไหมคะ ธรรศ" ชื่อของเขาที่หลุดออกมาจากริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดราวกับรอยเลือด ช่างกรีดแทงหัวใจของชายหนุ่มให้เจ็บปวดราวกับถูกไฟรุมสุม ธรรศชะงักงันไปชั่วขณะ สมองของเขากำลังประมวลผลคำพูดเหล่านั้นด้วยความสับสน ปมความทรงจำสีเทาในอดีตที่เขาพยายามลบเลือน กลับถูกเธอยกขึ้นมาตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเลือดเย็น ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าฝูงใหญ่ก็ดังขึ้นจากโถงทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย รินรดากลับไม่ได้มีทีท่าตกใจแม้แต่น้อย เธอกลับยกย่องรอยยิ้มที่ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิมขึ้นที่มุมปาก "ดูเหมือนว่า... 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ที่คุณร่วมมือกันกำจัดฉัน จะมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้นะคะ" รินรดากระซิบเสียงเบา ชวนให้ธรรศต้องขมวดมวลคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ประตูห้องจัดแสดงถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ร่างท้วมของ 'คุณหญิงมณี' ผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการแฟชั่นและเป็นพันธมิตรทางธุรกิจคนสำคัญของธรรศ ก้าวเข้ามาพร้อมกับชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำอีกสามคน ใบหน้าอันอิ่มเอิบไปด้วยอำนาจฉายแววอำมหิตอย่างไม่ปิดบัง "จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้ยัยเด็กนี่มีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากเสนอหน้าในวงการนี้ได้อีก!" คุณหญิงมณีตวาดกร้าว พร้อมกับส่งสัญญาณให้ลูกน้องพุ่งตรงเข้ามาหารินรดาที่ยืนอยู่ลำพัง ธรรศเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สัญชาตญาณดิบของความเป็นมนุษย์สั่งให้เขาก้าวไปขวางหน้าอดีตภรรยาโดยอัตโนมัติ "คุณหญิง! นี่มันหมายความว่ายังไง ทำไมถึงทำแบบนี้!" "ถอยไปซะ ธรรศ! แกก็รู้ว่าถ้าโครงการนี้หลุดมือไปที่คุณรินรดา บริษัทของเราและตระกูลของแกจะพังพินาศแค่ไหน ผู้หญิงคนนี้รู้มากเกินไป และเธอต้องหายไปจากที่นี่!" คุณหญิงมณีคำรามลั่น รินรดาที่ยืนอยู่ด้านหลังธรรศไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอกลับยกมือขึ้นกอดอก มองภาพอดีสามีที่กำลังยืนเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนเรียวปากสวยอีกครั้ง "คิดเหรอคะว่าคนอย่าง รินรดา จะยอมเดินเข้าตาจนโดยไม่มีแผนสำรอง?" เสียงหวานใสเอמהขึ้นอย่างใจเย็น เธอดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง ทันใดนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องจัดแสดงก็สว่างวาบขึ้น ภาพวิดีโอบันทึกการสนทนาระหว่างคุณหญิงมณีและกลุ่มคนที่รับจ้างทำลายหลักฐานคอลเลกชัน ถูกฉายหราต่อหน้าทุกคน เสียงสนทนาอันชั่วร้ายเกี่ยวกับการวางแผนกำจัดเธอและฮุบกิจการ ถูกเปิดเผยออกอากาศผ่านระบบสตรีมมิ่งที่เชื่อมต่อไปยังสื่อมวลชนทั่วประเทศในเสี้ยววินาทีนั้นเอง! คุณหญิงมณีหน้าซีดเผือด เข่าทรุดฮวบลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีด ขณะที่ลูกน้องชุดดำต่างหันรีหันขวางไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป ธรรศหันขวับกลับมามองรินรดาด้วยความตะลึงงัน ดวงตาคมกริบฉายแววหวาดหวั่นระคนทึ่ง เมื่อตระหนักได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา... ตัวเขาเองก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมแก้แค้นที่เธอวางเอาไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว รินรดาก้าวเข้าไปใกล้ธรรศที่กำลังยืนแข็งทื่อ เธอโน้มใบกระซิบชิดริมหูของเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจากซาตาน "เกมเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นนะคะ... สามีเก่าของฉัน" ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของธรรศกำลังจะหยุดเต้นด้วยความหวาดกลัวต่อความน่ากลัวของผู้หญิงตรงหน้า เสียงฝีเท้าฝีเท้าสุดท้ายก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พร้อมกับร่างสูงโปร่งของคีย์ คู่คิดคนสนิทที่เดินเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ คีย์ส่งยิ้มให้รินรดาเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตาคมปลาบมามองที่ธรรศ แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของซีอีโอหนุ่มเย็นเฉียบจนแทบแข็งตัว "ผลตรวจ DNA ยืนยันอย่างเป็นทางการแล้วครับ... ว่าเด็กผู้ชายที่รินอุ้มท้องในวันที่คุณเซ็นใบหย่า ไม่ใช่ลูกชู้... แต่เขาคือสายเลือดแท้ๆ ของคุณ ธรรศ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในเกมแค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ