แฟ้มเอกสารสีดำสนิทถูกกระแทกลงบนกระจกโต๊ะทำงานราคาแพงจนเกิดเสียงทึบหนักหน่วง แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้กาแฟในแก้วเซรามิกกระฉولออกมาเล็กน้อย แต่มันยังน้อยกว่าแรงปะทะทางอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในห้องกระจกเก็บเสียงชั้นบนสุดของตึกระฟ้า
ศศิธรยืนกอดอก ใบหน้าเรียบนิ่งดุจน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือที่แสดงเส้นทางการเงินของบริษัท บัญชีลับที่ถูกโอนถ่ายออกไปยังบริษัทเปลือกนอก (Shell Company) ในต่างประเทศไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และลายเซ็นดิจิทัลที่ปลายทางก็ชัดเจนเสียจนไม่ต้องสืบหาให้เสียเวลา... ภากร
“คุณไว้ใจคนผิดมานานเกินไปแล้วนะครับ ศศิ”
เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลดังขึ้นจากมุมห้อง คริษฐ์ก้าวเท้าช้าๆ ออกมาจากเงาสลัวของเสาปูนเปลือย สถาปนิกหนุ่มในชุดสูทสีชาโคลถอดเสื้อสูทออกพาดไว้บนพนักเก้าอี้ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านบนออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างและรอยสักเลือนรางที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าชั้นดี
“ฉันจัดการเองได้ คริส” ศศิธรตวัดสายตากลับมามองชายหนุ่ม น้ำเสียงของเธอยังคงแข็งกร้าวและดุดันตามวิสัยของนักบริหารหญิงผู้ไม่เคยยอมสยบให้ใคร “ภากรคิดว่าเขาฉลาดพอที่จะเล่นเกมใต้ดิน แต่เขาประเมินฉันต่ำไป”
“แต่เขาไม่ได้เล่นแค่เกมธุรกิจ เขาเล่นสกปรก” คริษฐ์สาวเท้าเข้าไปใกล้ร่างบาง กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ และฟีโรโมนความเป็นชายพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัสของเธอจนลมหายใจของศศิธรสะดุดไปเสี้ยววินาที “หนอนบ่อนไส้ในแผนกบัญชีของคุณถูกซื้อตัวไปเรียบร้อยแล้ว ถ้าคุณเปิดเกมชนตรงๆ ตอนนี้ บอร์ดบริหารจะเข้าข้างภากรเพราะตัวเลขงบประมาณที่ถูกบิดเบือน”
คริษฐ์หยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ร่างสูงใหญ่ทาบทับร่างของเธอจนแทบไม่มีช่องว่าง มือหนาวางลงบนขอบโต๊ะทำงานทั้งสองข้าง กักขังประธานสาวไว้ในวงแขนอย่างจงใจ
“แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง นั่งมองมันฮุบโปรเจกต์ใหญ่ไปหรือไงคะ... เอ๊ย... หรือไง” ศศิธรเกือบหลุดคำพูดตามความคุ้นเคย แต่ดวงตาคมดุหันมาค้อนขวิดใส่คนฉวยโอกาสที่โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน
คริษฐ์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มที่มุมปากของเขาช่างร้ายกาจและทรงเสน่ห์จนน่าหมั่นไส้ “ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่ได้แค่วางแปลนตึก แต่ผมวางแผนชีวิตคุณไว้หมดแล้ว... รวมถึงเรื่องของพวกเราด้วย”
นิ้วเรียวแกร่งไล้ผ่านเส้นผมสีดำสนิทที่ถูกรวบไว้อย่างประณีตของเธอ คลายปิ่นปักผมออกช้าๆ จนเส้นผมยาวสลวยสยายเคลียไหล่เปลือยเปล่าภายใต้เสื้อสูทเข้ารูป แรงสัมผัสเพียงเล็กน้อยนั้นกลับสร้างกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วสันหลังของหญิงสาว ศศิธรเม้มริมฝีปากแน่นพยายามดึงสติสัมปชัญญะกลับมาท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มร้อนระอุ
“เรากำลังคุยเรื่องงาน คริษฐ์”
“งานก็ส่วนงานครับ แต่ตอนนี้... เกมซ้อนเกมที่ผมตลบหลังภากรไว้ มันกำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว” คริษฐ์กระซิบชิดใบหู รอร้อนเป่ารดผิวเนื้อจนเธอกายสั่นสะท้าน “ผมส่งข้อมูลบัญชีปลอมที่เจาะจงให้ภากรเห็นเข้าไปในระบบของมันแล้ว... คืนนี้ มันจะคิดว่ามันกำลังจะได้ชัยชนะ และมันจะนัดคุณออกไปเจรจา”
ศศิธรหันขวับ ดวงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “คุณหลอกให้มันตายใจ?”
“ยิ่งมันมั่นใจมากเท่าไหร่ มันยิ่งพลาดง่ายขึ้นเท่านั้น” คริษฐ์หมุนตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้า ดวงตาคมกริบดุกจEเสือร้ายที่จ้องตะครุบเหยื่อ “และสถานที่ที่มันนัด... คือห้องสวีทส่วนตัวของโรงแรมหรูริมแม่น้ำ ที่ซึ่งกล้องวงจรปิดทุกตัวถูกควบคุมโดยระบบของผมทั้งหมด”
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจที่เริ่มกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ ศศิธรแหงนเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ความดุดันในแววตาของประธานสาวค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยประกายไฟแห่งความเร่าร้อนที่ถูกจุดขึ้นอย่างตั้งใจ
“คุณนี่มัน... ร้ายกาจกว่าที่ฉันคิดเสียอีกนะ คริส”
“ถ้าไม่ร้าย... ผมจะเอาชนะผู้หญิงที่ดุที่สุดในเมืองนี้ได้ยังไงล่ะครับ”
มือหนาเลื่อนลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่ว รั้งร่างบางเข้าหาตัวแนบแน่นจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นส่ำ ศศิธรสูดหายใจเข้าลึกเมื่อฝ่ามืออุ่นร้อนของสถาปนิกหนุ่มสอดลูบไล้ขึ้นมาตามแผ่นหลัง ผ่านเนื้อผ้าอย่างจงใจยั่วยวน แรงดึงดูดระหว่างพวกเขารุนแรงเสียจนกฎเกณฑ์ทุกอย่างในห้องทำงานพังทลายลงในพริบตา
คริษฐ์ไม่รอช้า เขาประกบเรียวปากลงบนกลีบปากอิ่มที่กำลังเผยอขึ้นเพื่อจะเถียง สัมผัสนั้นไม่ได้นุ่มนวลอ่อนหวาน แต่มันดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยความกระหายหิวที่สะสมมานาน ศศิธรครางอือในลำคอ สมองขาวโพลนไปหมด แรงต่อต้านทั้งหมดมลายหายสิ้นเมื่อปลายลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานอย่างเอาแต่ใจ มือเรียวเลื่อนขึ้นขยุ้มกลุ่มผมของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง
รสจูบdeep kiss ลึกซึ้งและยาวนานจนลมหายใจขาดห่วง คริษฐ์อุ้มร่างบางขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะทำงานโดยที่ริมฝีปากยังไม่ยอมผละออกจากกัน ร่างกายแนบชิดติดกันจนสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านผ่านเสื้อผ้า ศศิธรแอ่นอกรับสัมผัสวาบหวาม ปลายนิ้วของเธอจิกเกร็งลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวในยามที่โลกทั้งใบหมุนเคว้ง
“อื้อ... คริส... พอ... เดี๋ยวใครเข้ามา” เธอกระซิบหอบหายใจ คอระหงเอียงหลบเมื่อริมฝีปากร้อนลากไล้ลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยแดงจางๆ ท่ามกลางกลิ่นกายหอมเย้ายวน
“ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอกครับ... ถ้าผมยังไม่อนุญาต” เสียงกระซิบพร่าต่ำชิดริมฝีปาก ก่อนที่มือหนาจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและเนินอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบสะท้าน
คริษฐ์ก้มลงใช้ริมฝีปากครอบครองยอดอกผ่านชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิท แรงดูดดึงและสัมผัสเปียกชื้นทำให้ศศิธรกายสะดุ้งเฮือก เสียงครางหวานหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากที่สั่นเทา เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาแน่นขึ้นเมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว สัมผัสของเขาดิบเถื่อน รุนแรง แต่กลับเย้ายวนใจจนเธอแทบขาดใจ
ในขณะที่ไฟแห่งอารมณ์กำลังโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนข้อความบนสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศอันเร่าร้อน
*ติ๊ง!*
คริษฐ์ชะงักเล็กน้อย เขาเงยหน้าขึ้นจากทรวงอกอิ่ม เม้มริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูข้อความสั้นๆ บนหน้าจอ
ดวงตาคมกริบของสถาปนิกหนุ่มฉายแววเยียบเย็นขึ้นทันที รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง... รอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อเข้ามาในกรงได้สำเร็จ
“ภากรติดกับแล้วครับ ศศิ...” คริษฐ์กระซิบแผ่วเบาข้างใบหูที่ยังคงแดงก่ำจากอารมณ์ปรารถนา “มันกำลังเดินทางไปที่โรงแรม... และมันส่งข้อความมาบอกว่า... มันมี ‘เซอร์ไพรส์’ ชิ้นใหญ่รอต้อนรับคุณอยู่คนเดียว”
ศศิธรหอบหายใจรัว ดวงตาคมดุไหววับ เธอดึงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่อย่างรวดเร็ว ความเร่าร้อนเมื่อครู่ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและเด็ดเดี่ยวในพริบตา
“งั้นเราก็อย่าปล่อยให้ ‘แขกไม่速เชิญ’ ต้องรอนานเลยค่ะ” ประธานสาวกล่าวเสียงเรียบ ดวงตาส่งประกายท้าทายกลับไปยังชายหนุ่ม “ไปดูกันซิว่า... เกมนี้ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายแหลกสลาย”
คริษฐ์หัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เขายื่นมือออกไปประคองใบหน้าสวยคมของเธอไว้ นิ้วโป้งเกลี่ยรอยลิปสติกที่เลอะมุมปากเบาๆ ก่อนจะกระซิบประโยคสุดท้ายที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำยิ่งกว่าเดิม
“เตรียมตัวให้พร้อมนะครับที่รัก... เพราะทันทีที่คุณก้าวเข้าห้องนั้น ฉากจบของภากร จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความเร่าร้อนที่ยาวนานที่สุด... ระหว่างเราสองคน”
---
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความสัมพันธ์อันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะครับ
สถาปนิกหน้านิ่งกับบอสสาวสายดุ•ตอนที่ 12
เกมซ้อนเกม
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สถาปนิกหน้านิ่งกับบอสสาวสายดุ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!