มือที่ยื่นเข้ามา

เอกสารสัญญาที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ถูกปาลงบนพื้นหินอ่อนราคาแพงใจกลางห้องทำงานของศศิธร เสียงกระดาษกระทบพื้นดังก้องกังวานพอๆ กับเสียงลมหายใจที่สั่นพร่าของหญิงสาวที่ยืนกำหมัดแน่นอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ “คุณคิดว่าการถอนตัวของซัพพลายเออร์หลักกลางคันแบบนี้ มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือไง ศศิ?” คริษฐ์ในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้มยืนพิงขอบโต๊ะทำงานของเธอ ท่าทางเขาสงบนิ่ง ทว่าแววตาที่จ้องมองมากลับวาวโรจน์ไปด้วยความคุกรุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าหน้านิ่งนั้น เขาขยับตัวก้าวเข้ามาใกล้เธอเพียงหนึ่งก้าว กลิ่นน้ำหอมยาสูบผสมมัสก์จางๆ ของเขาทำเอาศศิธรรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมด “ภากรอยู่เบื้องหลังทั้งหมด” เธอเค้นเสียงตอบ ลมหายใจติดขัด “เขากำลังบีบให้ฉันหมดสภาพก่อนวันประชุมบอร์ดบริหาร” “รู้แล้วยังไงต่อ?” คริษฐ์โน้มตัวลงมา ใบหน้าของเขาห่างจากใบหน้าเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร นิ้วเรียวยาวของเขายื่นมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าเธอเบาๆ สัมผัสนั้นแผ่วเบาจนน่าขนลุก แต่มันกลับแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้ศศิธรไม่อาจขยับหนี “จะนั่งรอให้เขาบดขยี้จนจมดิน หรือจะยอมให้ผมยื่นมือเข้าไปจัดการเรื่องสกปรกพวกนี้ให้?” ศศิธรเงยหน้ามองดวงตาคมกริบของอีกฝ่าย เธอเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งและไม่เคยยอมแพ้ใคร แต่ในวินาทีนี้ เธอรู้ดีว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหว และมือของผู้ชายตรงหน้าคือสิ่งเดียวที่ฉุดรั้งเธอไว้ไม่ให้ร่วงหล่นลงไปในเหวนั้น “ทำไมคุณถึงต้องทำขนาดนี้?” เธอถาม เสียงของเธอนิ่งสนิท ทว่าข้างในกลับสั่นไหวด้วยความสับสน “ถามหาเหตุผลจากผู้ชายที่เพิ่งจะกระซิบข้างหูคุณเมื่อคืนน่ะหรือครับ?” คริษฐ์แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะใช้มือหนาจับยึดขอบโต๊ะกักขังร่างเพรียวบางของเธอไว้ระหว่างแขนทั้งสองข้าง “ผมไม่ได้ใจดีกับทุกคนนะศศิ แต่กับคุณ... ผมมองเห็นผลประโยชน์ที่คุ้มค่าเกินกว่าจะยอมให้ใครหน้าไหนมาพังมันเล่น” เขาขยับเข้าไปใกล้จนหน้าผากสัมผัสกัน ศศิธรหลับตาลงรับสัมผัสร้อนผ่าวจากลมหายใจของเขา ความดุดันที่เขาเคยแสดงออกเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนที่แฝงมากับความต้องการ เธอยอมรับว่าเขามีอำนาจเหนือเธอ ไม่ใช่แค่ในแง่ธุรกิจ แต่ในแง่ของสัญชาตญาณดิบที่สั่นคลอนหัวใจเธอทุกครั้งที่เขาแตะต้อง “ผมมีบัญชีรายชื่อซัพพลายเออร์สำรองและเงินทุนหมุนเวียนที่จะทำให้บอร์ดบริหารต้องหุบปากสนิท” คริษฐ์กระซิบชิดริมฝีปากเธอ ก่อนจะจูบย้ำลงมาที่มุมปากเบาๆ ราวกับเป็นการให้รางวัล “แลกกับการที่คืนนี้... คุณต้องอยู่ใต้คำสั่งของผมเพียงคนเดียว” ศศิธรสะดุ้งเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ถอยหนี กลับกัน เธอยกมือขึ้นคว้าปกเสื้อของเขาไว้แน่น เป็นการตอบรับที่เงียบเชียบแต่ชัดเจนที่สุด ความตึงเครียดในใจที่สะสมมาตลอดทั้งวันมลายหายไป เหลือเพียงแรงปรารถนาที่พุ่งพล่าน มือหนาของคริษฐ์เลื่อนลงมาโอบรั้งเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่น เขาจัดการยกตัวเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานด้วยความรวดเร็ว แรงปะทะของร่างกายทำให้ศศิธรหลุดเสียงครางแผ่วๆ ออกมา คริษฐ์ไม่รอช้า เขาแทรกกายเข้าไประหว่างเรียวขาของเธอ บดจูบลงมาด้วยความเร่าร้อนที่ต่างจากความสุขุมในเวลาทำงานโดยสิ้นเชิง ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดสำรวจโพรงปากหวานอย่างหิวกระหาย ในขณะที่มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้กระโปรงทำงานตัวสวย เลื่อนไล้ไปตามต้นขาอ่อนที่สั่นสะท้านด้วยความกระสัน “บอสสาวสายดุที่ใครๆ ก็กลัว... ตอนนี้ดูเหมือนจะเหลือแค่ผู้หญิงของผมคนเดียวเท่านั้นนะ” เขาถอนจูบออกช้าๆ มองใบหน้าที่แดงระเรื่อด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหล ศศิธรหอบหายใจถี่ สายตาของเธอพร่าเลือนไปด้วยอารมณ์ “คุณมันปีศาจ... คริษฐ์” “ปีศาจตัวนี้จะปกป้องสมบัติของเขาให้ดีที่สุด ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้อง... แม้แต่ปลายเล็บ” เขาก้มลงไซ้ซอกคอขาวเนียน สัมผัสรุนแรงและดิบเถื่อนทำให้ศศิธรต้องแหงนหน้าขึ้น ร่างกายของเธอตอบสนองเขาทุกอย่างเหมือนเครื่องจักรที่ถูกโปรแกรมไว้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในฐานะผู้บริหารหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณของการเป็นผู้ถูกครอบครองที่ยอมสยบแทบเท้าชายผู้ทรงอิทธิพลคนนี้ ขณะที่มือของคริษฐ์กำลังจะปลดตะขอเสื้อในของเธอ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรุนแรงจนทั้งคู่ชะงัก คริษฐ์ไม่ผละออก แต่กลับกดจูบลงที่ซอกคอเธอแรงขึ้นอีกหนึ่งครั้งเหมือนเป็นการทำเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของก่อนจะถอยออกมาเพียงเล็กน้อย “คุณศศิครับ! แย่แล้วครับ! ฝ่ายตรวจสอบภายในบุกเข้ามาพร้อมหมายค้นสำนักงานใหญ่แล้วครับ!” เสียงของเลขาฯ หน้าห้องที่ดังผ่านบานประตูเข้ามาทำให้บรรยากาศเร่าร้อนหยุดกะทันหัน ศศิธรเบิกตากว้าง ความเป็นจริงพุ่งเข้าชนเต็มเปา แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเสียสมาธิ คริษฐ์กลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น พลางหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวขึ้นมากดโทรออกด้วยท่าทางเยือกเย็นดั่งผู้คุมเกม “ไม่ต้องตื่นเต้นครับศศิ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความน่าเกรงขาม “ให้พวกเขาเข้ามา... เพราะคนที่ถือหมายค้นตัวจริงน่ะ ไม่ใช่พวกนั้นหรอก แต่เป็นผม” เขากดสายทิ้งแล้วยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ “และหลังจากนี้... ศศิธร คุณจะไม่มีวันได้กลับไปเป็นประธานบริหารคนเดิมอีกต่อไป” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามดื่มด่ำไปกับความเร่าร้อนในบทนี้ครับ หากพร้อมแล้วไปต่อกันในตอนที่ 12 นะครับครับ