ล่าตัวการใหญ่

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำบนโต๊ะทำงานกระจกใส สะท้อนความเกรี้ยวกราดที่ศศิธรพยายามสะกดกลั้นไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย แววตาของประธานสาวแห่งกลุ่มทุนอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่กราดมองรายงานการเงินที่ถูกตกแต่งตัวเลขอย่างแนบเนียน หลักฐานชิ้นสำคัญที่มัดตัวภากรว่าอยู่เบื้องหลังการทุจริตและพยายามฮุบโปรเจกต์พันล้านกำลังนอนสงบนิ่งอยู่ตรงหน้า ทว่าความจริงข้อนั้นกลับไม่ได้ทำให้เธอบรรเทาความตึงเครียดลงเลยแม้แต่น้อย ในเมื่อเกมการค้านอกกฎหมายของอีกฝ่ายก้าวล้ำเส้นความปลอดภัยของเธอมาไกลเกินกว่าจะจัดการด้วยกระบวนการยุติธรรมแบบปกติ "มันคิดตื้นเกินไปที่จะเล่นเกมนี้กับผม" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบในห้องทำงานส่วนตัว คริษฐ์ก้าวออกจากมุมห้องที่แสงไฟสลัวตกกระทบไหล่กว้างและสันกรามคมคาย สถาปนิกหนุ่มในชุดสูทเข้ารูปสไตล์อิตาลีไม่ได้ดูเหมือนคนที่มีหน้าที่แค่ขีดเส้นตารางอาคารอีกต่อไป แววตาของเขานิ่งสนิท ทว่าดุดันและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจนบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลง ศศิธรเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ความรู้สึกอึดอัดระคนหวาดหวั่นแล่นริ้วขึ้นมาในอก เธอเกลียดความรู้สึกพึ่งพาคนอื่น แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ในยามที่พายุแห่งอำนาจกำลังโถมเข้าใส่ เธอกลับมีชายคนนี้ยืนหยัดเป็นกำแพงเหล็กให้อย่างมั่นคง "คุณกำลังเล่นกับไฟ คริส" ศศิธรเอ่ยเสียงเรียบ พยายามรักษามาار์คความเด็ดขาดเอาไว้ แม้หัวใจจะเต้นระรัวยามที่เขาก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว "ภากรมีเส้นสายในสภา ถ้าเราเคลื่อนไหวพลาดแม้แต่นิดเดียว ข้อมูลพวกนี้จะกลายเป็นแค่เศษกระดาษ" "ผมไม่เคยพลาดในสิ่งที่ผมต้องการจะปกป้อง... และในสิ่งที่ผมต้องการจะล่า" คริษฐ์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนแฟ้มเอกสารเบาๆ จังหวะการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและทรงอำนาจ เขายื่นมือออกไปคว้าข้อมือเรียวของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ แรงบีบกระชับหนักแน่นพอที่จะส่งผ่านความเร่าร้อนและความดุดันเข้าไปถึงกระดูก ศศิธรสะดุ้งเล็กน้อย เธอพยายามจะชักมือกลับ แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับตรึงข้อมือเธอไว้มั่น บังคับให้เธอต้องลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานอย่างไร้ทางหนี "ปล่อยนะ คริส..." เสียงของเธอแผ่วลงเล็กน้อยเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้ม "คุณดื้อกับผมมามากพอแล้ว ศศิ" คริษฐ์โน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความสุขุม "ในเมื่อหลักฐานมันฟ้องว่ามันกล้าแตะต้องคุณ ผมก็ไม่มีเหตุผลอะไรต้องไว้หน้ามันอีกต่อไป... คืนนี้ ภากรจะสูญเสียทุกอย่าง รวมถึงลมหายใจที่มันใช้เชิดหน้าชูตาอยู่ในวงการนี้" กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพงโชยเข้าแตะนาสิก ยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะของศศิธรพร่าเลือน ความตึงเครียดจากเกมธุรกิจมลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยกระแสความเร่าร้อนทางกายที่คริษฐ์มักจะจุดชนวนขึ้นมาทุกครั้งที่เขารุกรานพื้นที่ส่วนตัวของเธอ มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนขึ้นโอบเอวคอดกิ่วไว้แน่น รั้งร่างเธอลอย1ข้ามผ่านระยะห่างจนแนบสนิทไปกับแผงอกแกร่งที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้การปรานี บด 1เบียดความนุ่มนวลด้วยความหิวกระหายที่ถูกกักเก็บไว้ตลอดทั้งวัน ลิ้นร้อนชื้นรุกล้ำเข้ามาตักตวงความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ศศิธรครางแผ่วในลำคอ มือเรียวที่เคยพยายามผลักไสเปลี่ยนเป็นกำสาบเสื้อสูทของเขาแน่นอย่างไร้เรี่ยวแรง แรงดึงดูดระหว่างทั้งคู่รุนแรงราวกับแรงโน้มถ่วงของหลุมดำที่ดึงทุกสิ่งทุกอย่างให้ดิ่งลงสู่วังวนแห่งเสน่หา ในห้องทำงานที่เงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นและเสียงเนื้อผ้าเสียดสีกัน คริษฐ์อุ้มร่างบางขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะทำงานกระจกใสอย่างไร้ความปรานี ความเย็นเยียบของกระจกถูกแทนที่ด้วยความร้อนรุ่มจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามเรียวขาภายใต้กระโปรงทรงสอบอย่างอุกอาจ นิ้วมือแกร่งสอดแทรกเข้าไปใต้เนื้อผ้า ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มจนศศิธรต้องแอ่นกายเข้าหาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในฐานะผู้บริหารสาวผู้ทรงอิทธิพลถูกแผดเผาจนมอดไหม้เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่ตอบสนองต่อสัมผัสของเขา "คุณมัน... ร้ายกาจที่สุด..." เธอกระซิบเสียงพร่ามัวริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบ ดวงตาฉ่ำน้ำมองเขาด้วยความโกรธปนเคลิบเคลิ้ม "ผมยอมร้าย... แค่กับคุณคนเดียว" คริษฐ์กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาดำสนิทวับวาวด้วยประกายแห่งความกระหาย ร่างสูงทาบทับเข้าชิดบดเบียดส่วนโค้งเว้าอย่างไร้ช่องว่าง ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะซุกไซร้ลงที่ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มสร้างรอยรักสีจางเพื่อแสดงความเป็นเจ้า 1ของ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดของสงครามธุรกิจที่กำลังปะทุขึ้นภายนอก ทว่า ในขณะที่เปลวไฟแห่งความเสน่หากำลังลุกโชนถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวบนโต๊ะทำงานของศศิธรก็แผดเสียงดังลั่นทำลายบรรยากาศ คริษฐ์ชะงักเล็กน้อย เขายังคงฝังใบหน้าอยู่1กับลาดไหล่เนียน แต่มือข้างหนึ่งเอื้อมไปคว้าเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าที่ไม่คาดคิด คริษฐ์ชำเลืองมองหน้าจอแวบหนึ่ง ก่อนที่ดวงตาคมกริบจะหรี่แคบลง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างมีความหมาย เขากดรับสายแล้วเปิดสปีกเกอร์โฟนทันทีโดยไม่รอให้ศศิธรได้ตั้งตัว "คุณศศิธรครับ..." เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรนและตื่นตระหนก เป็นเสียงของเลขาคนสนิทของภากร "ตอนนี้เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... โครงการประมูลพันล้านถูกยกเลิกกะทันหัน และ... และท่านประธานภากรถูกตำรวจบุกเข้าจับกุมตัวคาห้องทำงานส่วนตัว ข้อหาฟอกเงินและทุจริตระดับชาติแล้วครับ!" ศศิธรเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอลืมความวาบหวามเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น หันไปมองหน้าชายหนุ่มที่ยังคงโอบกอดเธอไว้ด้วยท่าทีสุขุมราวกับล่วงรู้อนาคตอยู่แล้ว คริษฐ์ก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธออีกครั้งด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทและแฝงความเยдяй "เกมแรกจบลงแล้วครับคนสวย... แต่เกมที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" ... วริศร์วิสกี้ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความดาร์กโรมานซ์ในตอนนี้นะครับ