แผนซ้อนแผนเพื่อดึงคนทรยศ

เสียงถอนหายใจยาวนาน พร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟลาเต้ร้อนที่ถูกวางลงบนโต๊ะกระจกใสราคาแพง ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของลลินผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย นิ้วเรียวบางภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีงาช้างกำลังเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ สายตาคมกริบจับจ้องไปยังร่างของหญิงสาวอีกคนที่กำลังยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า หญิงสาวคนนั้นคือ ‘น้ำหวาน’ เลขานุการส่วนตัวผู้กุมความลับทั้งหมดของวิเวียน ศัตรูตัวฉกาจที่เคยเหยียบย่ำลลินจนจมดิน “เธอแน่ใจแล้วใช่ไหมน้ำหวาน ว่าทางเลือกนี้จะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจภายหลัง” น้ำเสียงของลลินราบเรียบแต่น่าเกรงขาม ราวกับราชสีห์ที่กำลังรอฟังคำตัดสินจากเหยื่อ “ดิฉัน… ดิฉันแน่ใจค่ะคุณลลิน” น้ำหวานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม “สิ่งที่วิเวียนทำกับคุณมันเกินกว่าจะรับไหวจริงๆ ค่ะ และ… และสิ่งที่เธอกำลังทำกับบริษัทตอนนี้ มันคือการขายชาติชัดๆ!” น้ำหวานทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าลลิน มือที่สั่นเทายื่นแฟ้มเอกสารลับสีดำสนิทออกมา ประทับตราลับสุดยอดของบริษัทคู่แข่งที่วิเวียนแอบไปเจรจาขายแบบร่างคอลเลกชันใหม่ล่าสุดของลลินให้ นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะลากคอวิเวียนลงมาจากบัลลังก์ได้อย่างถาวร ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น ประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง คินน์ก้าวเข้ามาด้วยความสง่างามในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้ม ร่างสูงใหญ่ทรงพลังหยุดยืนซ้อนหลังลลิน มือหนาวางลงบนพนักเก้าอี้ของหญิงสาวอย่างแสดงความเป็นเจ้าของและพร้อมหนุนหลังในทุกย่างก้าว ดวงตาคมปลาบกวาดมองเอกสารในมือของน้ำหวานด้วยความเยือกเย็น “ทำได้ดีมาก” คินน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ “แต่เกมนี้… เราจะไม่ได้แค่แฉเอกสารชิ้นนี้เฉยๆ หรอกนะ” ลลินเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่ม รอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยเฉี่ยว ทั้งคู่รู้ดีว่าการจะเอาชนะงูพิษอย่างวิเวียน ไม่ใช่แค่การตัดหัวมัน แต่ต้องเหยียบหางมันให้มันดิ้นรนด้วยความทรมานต่างหาก “ใช่ค่ะคุณคินน์” ลลินหันกลับมามองน้ำหวานที่ยังคงหมอบกราบอยู่ “น้ำหวาน… เธอต้องกลับไปทำตามแผนเดิมของวิเวียน แกล้งทำเป็นว่าเธอยังจงรักภักดีกับมัน ส่งข้อมูลปลอมที่เราเตรียมไว้ให้มัน หลอกให้มันตายใจว่าแผนการขโมยแบบร่างของฉันกำลังจะสำเร็จในค่ำคืนนี้” น้ำหวานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “วะ… วิเวียนฉลาดมากนะคะ เธอมักจะระแวงตลอดเวลา ถ้าเธอจับได้ว่าฉันเป็นสายให้คุณลลิน ฉันตายแน่ๆ ค่ะ!” “เธอจะไม่ตาย” คินน์กดเสียงต่ำลง ทว่าทรงพลังจนน่าขนลุก “เพราะฉันจะซื้อบอดี้เกิร์ดฝีมือดีที่สุดสิบคนไปคุ้มครองเธอเงียบๆ และถ้าวิเวียนมันกล้าทำอะไรเธอ แม้แต่เส้นผมเดียวของเธอ ฉันจะทำให้ตระกูลของวิเวียนล้มละลายและระเหเร่ร่อนออกจากประเทศนี้ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง… เธอเลือกเอา ว่าจะสู้ร่วมกับเราแล้วเป็นผู้ชนะ หรือจะรอให้วิเวียนเขี่ยทิ้งเหมือนสุนัขข้างถนนเมื่อหมดประโยชน์” คำพูดเด็ดขาดของคินน์ทำให้น้ำหวานไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากพยักหน้ารับด้วยความจำยอมและหวาดกลัวในอำนาจมืดที่ไร้ขีดจำกัดของชายหนุ่มผู้นี้ “ดิฉัน… ดิฉันจะทำตามที่ท่านประธานและคุณลลินสั่งค่ะ” ยามค่ำคืนมาเยือน เร็วกว่าที่คิด แสงไฟนีออนจากตึกสูงระฟ้าสาดส่องเข้ามาภายในห้องทำงานหรู วิเวียนกำลังนั่งไขว่ห้างจิบไวน์ราคาแพงด้วยความกระหยิ่มยิ้มย้อย รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏบนริมฝีปากที่ทาลิปสติกสีแดงสด เมื่อหน้าจอโทรศัพท์มือถือปรากฏข้อความจากน้ำหวานว่า แบบร่างคอลเลกชันใหม่ของลลินถูกส่งมาให้เรียบร้อยแล้ว และพร้อมที่จะเปิดตัวตัดหน้าในงานแฟชั่นโชว์การกุศลคืนพรุ่งนี้ “โง่เง่าสิ้นดี… ลลิน เธอก็เป็นได้แค่ขยะที่รอวันถูกฉันเหยียบย่ำซ้ำสองเท่านั้นแหละ!” วิเวียนหัวเราะออกมาอย่างสะใจ โดยไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยว่า ในวินาทีเดียวกันนี้เอง ทีมกฎหมายและฝ่ายเทคโนโลยีของคินน์กำลังแกะรอยสัญญาณไอพีที่เธอใช้ติดต่อกับบริษัทคู่แข่ง และกำลังเตรียมระเบิดเวลาลูกใหญ่ไว้รอต้อนรับเธอในงานพรุ่งนี้ ทว่า ในขณะที่วิเวียนกำลังวาดฝันถึงชัยชนะอันหอมหวาน ประตูห้องทำงานของเธอกลับถูกผลักเปิดออกอย่างแรง โดยไม่มีแม้แต่เสียงเคาะเตือน ร่างของชายชุดดำสามคนก้าวเข้ามาปิดกั้นทางออกทั้งหมด พร้อมกับร่างสูงสง่าของคินน์ที่เดินนำเข้ามาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แต่ดวงตากลับคมกริบราวดาบที่พร้อมปลิดชีพ วิเวียนหน้าถอดสี รีบซ่อนโทรศัพท์มือถือไว้ข้างหลัง “ทะ… ท่านคินน์! คุณเข้ามาในห้องดิฉันได้อย่างไรคะนี่มันเสียมารยาทมากนะ!” คินน์ไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่ปรายตามองเอกสารบนโต๊ะของวิเวียนด้วยความสมเพช ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตเครื่องหรูขึ้นมาแล้วกดเล่นวิดีโอหลักฐานการโอนเงินและบทสนทนาทั้งหมดระหว่างวิเวียนกับน้ำหวาน (ซึ่งเป็นแผนลวง) โชว์หรี่แสงไฟให้เห็นชัดเจนต่อหน้าต่อตา วิเวียนตัวชาดิ่ง เลือดในกายเย็นเฉียบ ใบหน้าที่เคยสวยเชิดเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเสียงทุ้มทรงอำนาจของคินน์เอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในโสตประสาท “คิดจะขโมยของของคนของผม… เธอคงคิดว่าตัวเองฉลาดมากสินะ วิเวียน” คินน์ยกยิ้มเย็นเยียบ ขณะที่ลลินก้าวเข้ามาสมทบจากด้านหลังด้วยชุดราตรีสีดำสนิท รางวัลแห่งความแค้นกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในวินาทีนี้เอง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!