สายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

แฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานไม้สักทองถูกปิดลงด้วยเสียงทุบเบาๆ ทว่ากลับหนักแน่นพอกลืนกินความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองจนหมดสิ้น ลลินถอนหายใจยาวออกมาเฮือกใหญ่ ดวงตาคู่สวยกวาดมองตัวเลขงบประมาณและตารางการผลิตคอลเลกชันใหม่ที่เธอต้องรับผิดชอบ ความเหนื่อยล้าจากการโหมงานติดต่อกันสามวันสามคืนเริ่มกัดกินเรียี่ยวแรงทีละน้อย แม้ชัยชนะเล็กๆ ในงานประมูลผ้าไหมเมื่อสัปดาห์ก่อนจะช่วยตบหน้ากลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเธออย่างวิเวียนจนหน้าหงายไปรอบหนึ่งแล้ว แต่โลกธุรกิจแฟชั่นก็ไม่เคยปรานีใคร มันคือสนามรบที่ไร้ซึ่งความปรานี และเธอก็เป็นเพียงแม่ทัพตัวคนเดียวที่ต้องแบกรับชื่อเสียงของอาณาจักรที่กำลังจะฟื้นคืนชีพนี้ไว้บนบ่า "ถ้ายังฝืนใช้สายตาแบบนั้นต่อไปอีกห้านาที ฉันเกรงว่าโปรเจกต์กู้ชื่อเสียงแบรนด์ของคุณคงต้องเปลี่ยนเป็นแผนจัดงานศพให้ดีไซเนอร์แทนนะคะ" เสียงทุบโต๊ะอีกครั้งเรียกสติลลินให้เงยหน้าขึ้น คินน์ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเทาเข้มที่ถูกถอดสูทนอกออกเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตพับแขนขึ้นถึงข้อศอกเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมชายชาตรี ใบหน้าคมคายดุดันไร้รอยยิ้มตามแบบฉบับประธานหนุ่มผู้กุมอำนาจหมื่นล้าน แต่ในมือของเขากลับมีแก้วเซรามิกสีขาวส่งควันกรุ่นและกลิ่นหอมละมุนของชากลีบกุหลาบผสมวานิลลาลอยมาแตะจมูก "ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นค่ะคุณคินน์ งานแค่นี้..." ลลินเอ่ยเสียงAแผ่วเบา พยายามฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความอ่อนล้า แต่ปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อยจากการถือปากกาไม่รอดพ้นสายตาคมกริบของอีกฝ่ายไปได้ คินน์ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเธออย่างรวดเร็ว มือหนายื่นออกไปฉวยแฟ้มเอกสารกองโตเลื่อนออกห่างจากตัวเธอ ก่อนจะวางแก้วชาอุ่นลงแทนที่ พร้อมกับทรุดกายลงนั่งยองๆ บนพื้นเบื้องหน้าเก้าอี้ทำงาน เพื่อให้ระดับสายตาของเขาอยู่ในระนาบเดียวกับเธอพอดี การกระทำที่อุกอาจแต่แฝงไว้ด้วยความใส่ใจนี้ทำเอาลลินชะงักงัน หัวใจดวงน้อยที่เคยด้านชาและแข็งกร้าวต่ออุปสรรคกลับเต้นผิดจังหวะขึ้นมาอย่างกะทันหัน "ดื่มซะค่ะ" น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวและราบเรียบในยามประชุมบอร์ดบริหาร กลับทุ้มต่ำและอ่อนโยนลงอย่างน่าประหลาดเมื่อพูดกับเธอเพียงลำพัง "ฉันไม่ได้จ้างคุณมาเพื่อใช้งานจนตัวตาย แต่ฉันลงทุนมหาศาลเพื่อสร้างอนาคตให้คุณต่างหาก ลลิน... ผลงานชิ้นเอกจะเกิดขึ้นไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าผู้สร้างมันกำลังจะล้มพับไปเสียก่อน" ลลินมองลึกเข้าไปในดวงตาคมปลาบของชายหนุ่ม ภายใต้ภาพลักษณ์ของนักธุรกิจผู้ไร้หัวใจและพร้อมจะบดขยี้คู่แข่งให้จมดินอย่างไร้ความปรานี ใครจะรู้เล่าว่าผู้ชายคนนี้จะมีมุมที่ละเอียดอ่อนและคอยสังเกตความเหนื่อยล้าของเธอในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปรับแก้วอุ่นๆ มาถือไว้ ความอบอุ่นจากเซรามิกแผ่ซ่านเข้าสู่ฝ่ามือ ไล่ความหนาวเหน็บจากแอร์ในห้องทำงานออกไปจนหมดสิ้น รสชาติหวานละมุนละไมของวานิลลาเจือความหอมสดชื่นของกุหลาบช่วยคลายความตึงเครียดในสมองลงได้ทันทีอย่างน่าอัศจรรย์ เธอเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า... ประธานจอมเผด็จการคนนี้แอบจำรสชาติชาโปรดที่เธอเคยบ่นพึมพำถึงเมื่อสัปดาห์ก่อนได้แม่นยำ "ขอบคุณนะคะ..." เสียงของลลินเบาราวกับเสียงกระซิบ ใบหน้าที่มักเชิดขึ้นอย่างมั่นใจยามเผชิญหน้ากับศัตรู กลับเจือความอ่อนหวานและความซาบซึ้งใจไว้อย่างปิดไม่มิด คินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่เขากลับไม่ยอมเดินกลับไปที่โซฟา เขาย้ายตัวเองมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆ ที่ชิดติดกับเธอ รัศมีแผ่อำนาจถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นใกล้ชิด มือหนายื่นมาแตะที่ปลายคางมนของเธอเบาๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา บังคับให้เธอยอมรับความเหนื่อยล้าของตัวเองเสียบ้าง แทนที่จะแบกโลกไว้คนเดียว "จำไว้นะคะลลิน... คุณไม่ต้องสู้คนเดียวอีกต่อไปแล้ว" คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังและหนักแน่น ทุกถ้อยคำราวกับคำประกาศสิทธิ์ที่ทรงพลัง "ใครหน้าไหนที่กล้าขวางทางคุณ หรือแม้แต่คิดจะทำลายผลงานของคุณ เตรียมตัวรับจุดจบที่สาสมได้เลย เพราะฉันนี่แหละที่จะเป็นคนกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบเอง" บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองอบอวลไปด้วยกระแสความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าพันธมิตรทางธุรกิจ เคมีที่ดึงดูดเข้าหากันอย่างรุนแรงทำให้ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงทีละน้อย ลลินสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ปะทะเข้ากับพวงแก้ม หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก มือที่ถือแก้วชาเริ่มสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นและหวั่นไหว ทว่า ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะขยับเข้าใกล้กันจนแทบชิดสนิท เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของเพนต์เฮาส์ก็แผดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสลับขาวกะพริบวาบไปทั่วห้องทำงานหรูหราทันที คินน์ชะงัก ดวงตาคมกريบแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันขึ้นมาในเสี้ยววินาที รัศมีนักล่าผู้พร้อมฉีกกระชากศัตรูแผ่ซ่านออกมาจนลลินสัมผัสได้ มือหนาละออกจากคางของเธออย่างรวดเร็ว หยิบแท็บเล็ตควบคุมระบบขึ้นมาเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าประตูล็อบบี้ส่วนตัว ภาพบนหน้าจอเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูทสั่งตัดพิเศษผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลใหญ่ พร้อมด้วยบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตที่กำลังยืนล้อมรอบประตูทางเข้า และบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุดกำลังก้าวเท้าเข้ามาในเขตหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต... วิเวียน ที่เดินยิ้มเยาะควงแขนมากับชายวัยกลางคนผู้กุมอำนาจสูงสุดในสภาแฟชั่นแห่งประเทศ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!