กับดักที่วางไว้รอคนโง่

“เซ็นสัญญานี่ซะ วิเวียน... แล้วเธอจะได้เป็นผู้ครอบครองตึกแฟชั่นใจกลางมหานครแบบผูกขาดแต่เพียงผู้เดียว” เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของลลินดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของโรงแรมหรู ปลายนิ้วเรียวยาวที่เคยจับแต่พู่กันและดินสอออกแบบ ตอนนี้กลับเลื่อนแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามอย่างใจเย็น นัยน์ตากลมโตภายใต้กรอบแว่นแฟชั่นราคาแพงทอประกายระยับด้วยความเยือกเย็น แฝงรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ วิเวียนสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นรัวด้วยความโลภที่พุ่งทะยานจนแทบทะลุอก อดีตเพื่อนสนิทที่เคยถูกเธอย่ำยีจนต้องก้มหน้ารับชะตากรรม วันนี้กลับนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสง่างามราวกับราชiนีผู้กุมชะตาโลก บนโต๊ะกระจกใสสะท้อนภาพโฉมหน้าของวิเวียนที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความริษยาและกระหายชัยชนะ เธอกลัว... กลัวว่าหากช้าไปเพียงเสี้ยววินาที โอกาสทองที่จะได้เหยียบย่ำลลินให้จมดินตลอดกาลจะหลุดลอยไป “ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าโครงการ ‘Grand Couture Valley’ ที่เธอกุมอยู่นี่ จะไม่ใช่แค่ภาพลวงตาเหมือนที่ผ่านๆ มา?” วิเวียนพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ เธอกวาดสายตาคมกริบมองเอกสารสัญญาที่มีตราประทับของกลุ่มทุนระดับโลก “ภาพลวงตาอย่างนั้นเหรอคะ?” ลลินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน เธอยื่นมือไปหยิบถ้วยกาแฟเซรามิกเคลือบทองขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงกระทบจานรองเสียงดัง ‘กริ๊ก’ “ถ้ามันเป็นแค่ภาพลวงตาจริง... ทำไมหุ้นของบริษัทตระกูลเธอกำลังพุ่งทะยานหลังจากได้ข่าววงในนี้ล่ะคะ วิเวียน? อย่าลืมสิว่า ข้อมูลนี้ฉันอุตส่าห์ ‘เมตตา’ ส่งให้เธอคนแรกด้วยซ้ำ เพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนเก่าที่เราเคย... แย่งชิงอะไรหลายๆ อย่างมาด้วยกัน” คำพูดจี้ใจดำนั้นทำเอาวิเวียนหน้าซีดเผือด แต่ความโลภก็บังตาจนมืดบอด เธอยกมือขึ้นเสยผมลอนยาวที่เคลียไหล่ด้วยความกระวนกระวาย สัญชาตญาณเตือนภัยในหัวกรีดร้องเสียงดังว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ตัวเลขกำไรมหาศาลที่คาดว่าจะได้รับในอีกสามวันข้างหน้ากลับดึงดูดเธอไว้ราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ในมุมมืดของห้องพักผ่อนถัดจากห้องประชุม ร่างสูงใหญ่ของคินน์ยืนกอดอกพิงผนังกระจก แววตาคมกริบดุจพญาอินทريกำลังทอดมองภาพความโง่เขลาของเหยื่อที่เดินเข้าสู่งดอย่างเต็มใจ ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มเหยียดหยาม ไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจใดๆ ทั้งสิ้น สำหรับเขาแล้ว คนที่กล้าทำร้ายผู้หญิงของเขา สมควรได้รับบทเรียนที่สาสมที่สุด และไม่มีอะไรจะเจ็บปวดไปกว่าการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างจนหมดตัวในพริบตาเดียว “เซ็นสิคะ... รออะไรอยู่ล่ะ เงินลงทุนก้อนสุดท้ายของตระกูลเธอ พร้อมจะเปลี่ยนเป็น ‘ทองคำ’ หรือ ‘อากาศธาตุ’ ก็อยู่ที่ปลายปากกานี้แล้วนะ” ลลินเอ่ยย้ำ น้ำเสียงหวานหยดแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ วิเวียนกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความลังเลเฮือกสุดท้ายพังทลายลงเมื่อนึกถึงภาพที่เธอจะสามารถเชิดหน้าชูตาเหนือลลินในงานสังคมแฟชั่นสัปดาห์หน้า เธอคว้าปากกาหรูราคาแพงขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะจรดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นสุดท้ายอย่างรวดเร็ว *แกร๊ก...* เสียงหมึกสีดำสนิทซึมลงบนกระดาษสัญญาผูกขาดโครงการหมื่นล้าน วิเวียนเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่ฉาบอยู่บนใบหน้า “ฉันเซ็นแล้ว! ทีนี้... โครงการนี้ก็เป็นของฉันคนเดียวแล้วนะ ลลิน!” ลลินไม่ได้ตอบรับ เธอกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับเพิ่งได้ยินเรื่องตลกที่สุดในรอบปี รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าสวยเฉี่ยวในตอนนี้ กลับเต็มไปด้วยความสะใจและอำนาจที่ไร้เทียมทาน ในจังหวะนั้นเอง... เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของวิเวียนก็ดังขึ้นติดต่อกันรัวๆ ราวกับพายุ *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* วิเวียนขมวดคิ้วด้วยความฉงน เธอยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูอย่างไม่สบอารมณ์ แต่เพียงแค่กวาดสายตาอ่านบรรทัดแรก สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนจากสีเลือดฝาดเป็นขาวซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด *‘ด่วนที่สุด! หุ้นบริษัทในเครือตระกูลของคุณดิ่งลงเหอ 80% ภายในสามนาที เนื่องจากถูกตรวจสอบพบว่าพัวพันกับคดีฟอกเงินระดับชาติ และโครงการลงทุน Grand Couture Valley ไม่มีอยู่จริงในสารบบกฎหมาย!’* มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาจนเกือบหล่นร่วงลงพื้น วิเวียนหันขวับมามองหน้าลลินด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ราวกับเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองเพิ่งเซ็นใบมรณะบัตรให้กับอาณาจักรธุรกิจทั้งหมดของครอบครัว “เธอ... เธอหลอกฉัน! ลลิน แกหลอกฉันให้เซ็นสัญญาซื้อหนี้เน่าๆ นี้!” วิเวียนกรีดร้องเสียงหลง พยายามพุ่งตัวจะเข้าไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายด้วยความคลุ้มคลั่ง ทว่า... ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะทันได้แตะชายเสื้อของลลิน ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชุดสูทสีดำสี่คนที่ก้าวเข้ามาล็อกตัวเธอไว้แน่นตรึงกับเก้าอี้อย่างไร้ความปรานี และในวินาทีนั้นเอง คินน์ก็ก้าวเดินออกมาจากเงามืด ร่างสูงสง่าหยุดยืนเคียงข้างลลิน พร้อมกับยื่นบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วีดวงลวดลายใดๆ ให้หญิงสาวรับไปถือไว้เล่นอย่างสบายใจ “ยินดีต้อนรับสู่นรกที่เธอเป็นคนขุดหลุมฝังตัวเองนะคะ, วิเวียน” ลลินเอ่ยกระซิบเสียงหวานข้างหูของคนที่กำลังจะล้มละลาย ขณะที่หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะปรากฏยอดเงินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของเธอทะยานแตะหลักหมื่นล้านบาทอย่างสมบูรณ์แบบ... และทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ก็บินมาจอดสนิทอยู่บนลานดาดฟ้าเหนือหัวพวกเธอ พร้อมกับตำรวจปราบปรามคดีเศรษฐกิจที่ก้าวเข้ามาพร้อมหมายจับในมือ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!