ดีลธุรกิจหรือแค่เกมสนุก

เสียงแคประเบิดของแก้วคริスタルราคาแพงที่ถูกบดขยี้ด้วยส้นรองเท้าส้นสูงคู่หรู ไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในห้องวีไอพีสุดเอ็กซ์คลูซีฟของภัตตาคารบนยอดตึกระฟ้าสั่นคลอนแม้แต่น้อย ลลินยืนนิ่งสนิท ดวงตากลมโตภายใต้กรอบหน้าเรียบเฉยฉายแววคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคมมาอย่างดี เบื้องหน้าของเธอคือข้อเสนอที่ผู้หญิงหลายคนคงยอมก้มหัวให้ แต่สำหรับอดีตดีไซเนอร์ตกอับที่เพิ่งถูกตบหน้าด้วยความจริงอันโหดร้ายจากเพื่อนสนิทอย่างวิเวียน ข้อเสนอนี้มีค่าเพียงแค่เศษกระดาษ "คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าเอาอนาคตของฉันมาต่อรองบนโต๊ะอาหารมื้อนี้คะ, คุณคินน์" น้ำเสียงของลลินราบเรียบ ทว่าเต็มไปด้วยพลังกดดันที่ทำให้บอดี้าร์ดร่างยักษ์ด้านหลังเผลอกลืนน้ำลาย คินน์ ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านแห่งอาณาจักรธุรกิจอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่ นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม ดวงตาคมกราบกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสนใจใคร่รู้ระคนชื่นชม รอยยิ้มมุมปากของเขายากจะคาดเดา ราวกับเสือดาวกำลังมองเหยื่อที่กล้าขู่คำรามใส่ "ผมไม่ใช่ผู้ใจบุญที่จะยื่นมือช่วยใครฟรีๆ หรอกนะ ลลิน" คินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจสะท้อนก้องในความเงียบ "แต่ผมเกลียดพวกตระกูล 'ศิริวรกุล' ยิ่งกว่าอะไรดี และบังเอิญว่า... ผลงานคอลเลกชันล่าสุดที่พวกมันกำลังจะเอาไปจัดแฟชั่นโชว์กู้ชื่อเสียง มันคือหยาดเหงื่อและจิตวิญญาณของคุณที่ถูกขโมยไปไม่ใช่หรือไง" คำพูดนั้นจี้ใจดำของลลินเข้าอย่างจัง มือบางที่กำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวบ่งบอกถึงคลื่นอารมณ์ที่กำลังซัดสาดอยู่ภายใน เธอกัดริมฝีปากแน่นอย่างเจ็บใจ ภาพวันที่วิเวียนนำแบบร่างของเธอไปจดลิขสิทธิ์เป็นของตัวเอง พร้อมกับข่าวลือเสียหายที่ขับไล่เธอออกจากวงการแฟชั่นอย่างไร้ความปรานี ยังคงกรีดแทะหัวใจเธอราวกับมีดกรีด วิเวียนคิดว่าเธอชนะแล้ว วิเวียนคิดว่าลลินคนนี้จะกลายเป็นแค่สุนัขข้างถนนที่ไม่มีวันลุกขึ้นมาเห่าหอนได้อีก แต่พวกมันลืมไป... ว่าเพชร ต่อให้ถูกโยนลงไปในกองโคลนตม มันก็ยังคงเป็นเพชรวันยังค่ำ! "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่?" ลลินเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบของชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว อำนาจเงินและอิทธิพลมหาศาลของคินน์คือสิ่งที่เธอไม่มีในตอนนี้ หากการล้างแค้นตระกูลศิริวรกุลต้องแลกด้วยการเป็นพันธมิตรกับซาตานหนุ่มผู้ไร้ความปรานีคนนี้ เธอก็พร้อมจะเดิมพัน คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาสمเพชและเย็นชาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเร้าใจ เขายื่นมือหนาออกไปข้างหน้า นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะช้าๆ "ผมต้องการให้คุณ 'เหยียบ' ศักดิ์ศรีของพวกมันให้จมดิน... ด้วยผลงานที่ดีที่สุดในชีวิตของคุณ และผมจะเป็นคนปูพรมแดงที่โรยด้วยเงินสดและอำนาจให้คุณเอง เรามาทำลายรากฐานของตระกูลศิริวรกุลให้พังพินาศไปพร้อมกัน... ดีลนี้ คุณสนใจไหมล่ะ?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลลินจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความดุดันและเด็ดขาด เธอรู้ดีว่านี่คือการเดินเกมบนเส้นด้ายที่หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว เธอาจจะไม่เหลือแม้แต่ซาก แต่เมื่อนึกถึงรอยยิ้มเยาะเย้ยของวิเวียนในงานสังคมเมื่อสัปดาห์ก่อน ความลังเลทั้งหมดก็พลันสลายหายไปจนหมดสิ้น ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวานละมุน แต่มันคือรอยยิ้มของนางพญาผู้พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "ดีลค่ะ" ลลินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็ดเดี่ยว และเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ฉายชัดในแววตา "ฉันจะทำให้พวกมันรู้ซึ้งถึงนรกบนดิน ที่แม้แต่เงินทองก็ซื้อคืนไม่ได้" คินน์ยิ้มรับอย่างพึงพอใจ เขายกแก้วไวน์ขึ้นจิบท่ามกลางบรรยากาศที่อุณหภูมิรอบตัวราวกับลดต่ำลงจนเยือกเย็น ทั้งสองคนต่างรู้ดีว่าเกมการแก้แค้นอันยิ่งใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และไม่มีใครหน้าไหนสามารถหยุดยั้งพวกเขาได้อีกต่อไป ทว่า ในวินาทีที่พันธมิตรแห่งความแค้นกำลังจะถูกผนึกด้วยการจับมือ เสียงแจ้งเตือนข้อความบนสมาร์ทโฟนราคาถูกของลลินก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอหยิบมันขึ้นมาเหลือบมองเพียงแวบเดียว ร่างกายก็ชะงักง้างทันที หน้าจอแสดงภาพถ่ายใบปลิวประกาศขายห้องเสื้อเก่าของมารดาเธอ ซึ่งถูกซื้อต่อไปโดยฝีมือของตระกูลศิริวรกุลอย่างเลือดเย็น และกำหนดการรื้อถอนเพื่อสร้างลานจอดรถ... คือเที่ยงคืนวันนี้! ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านจนมือสั่นเทา ลลินเงยหน้าขึ้นมองคินน์ทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใด เพราะแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะของเธอนั้นสื่อความหมายชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด คินน์หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงพลัง "ดูเหมือนว่า... เราจะต้องเปลี่ยนแผนไปจัดการพวกมันเร็วกว่ากำหนดเสียแล้วกระมั้ง" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!