เมื่อความลับในอดีตเริ่มเปิดเผย

“เอกสารบัญชีชุดนี้... ปลายทางไม่ได้อยู่ที่บริษัทแม่ของวิเวียนค่ะ” เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความเยือกเย็นของลลิน ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของเพนต์เฮาส์หรู ภายใต้แสงไฟสลัวสีอำพันที่สะท้อนลงบนหน้าจอแท็บเล็ตไอแพดโปร บ่งบอกถึงความจริงจังที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มมุมปากของหญิงสาว คินน์ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวทอดมองคนตัวเล็กที่กำลังง่วนอยู่กับการแกะรอยเส้นทางการเงิน เขายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบช้าๆ มุมปากหยักลึกยกย่องขึ้นเล็กน้อย ความดุดันและทรงอำนาจของทายาทหมื่นล้านถูกลดทอนลงเหลือเพียงความเอ็นดูและความพร้อมที่จะเป็นอาวุธร้ายให้เธอทำลายล้างศัตรู “คนที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง ไม่ใช่แค่พนักงานระดับล่างอย่างที่พวกเราคาดไว้แต่แรกสินะคะ” คินน์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองเอกสารทางการเงินที่ถูกส่งต่อมาบนหน้าจอของเขาบ้าง “ค่ะ... คนที่ช่วยวิเวียนปกปิดหลักฐานการยักยอกแบบแนบเนียนขนาดนี้ มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่เข้าถึงรหัสผ่านระดับผู้บริหารสูงสุดได้” ลลินหันมาสบตาคมของชายหนุ่ม แววตาของเธอเปล่งประกายความเฉลียวฉลาดและเด็ดเดี่ยว “พี่ชายต่างแม่ของวิเวียนเองค่ะ... คนที่นั่งแท่นเป็นประธานกรรมการบริหารฝ่ายการเงินของกลุ่มบริษัท ‘แกรนด์แฟชั่น’ ในปัจจุบัน” บรรยากาศในห้องพลเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที ชื่อของ ‘ภาคิน’ ปรากฏขึ้นในหัวของทั้งคู่ ทายาทตระกูลใหญ่ผู้กุมอำนาจเบื้องหลังความเน่าเฟะของวงการแฟชั่น ที่เคยเหยียดหยามลลินว่าเป็นแค่ดีไซเนอร์ตกอับไร้ค่าในวันนั้น “หึ...” คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นเยียบจนน่าขนลุก “กล้ามากที่เอาเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลมาเป็นเครื่องมือ และยิ่งกล้ามากกว่าเดิมที่กล้ามาแตะต้องคนของผม” ลลินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า ‘คนของผม’ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ความอบอุ่นสายหนึ่งแผ่ซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางสงครามธุรกิจที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่นี่ไม่ใช่เวลามาเขินอาย เธอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ดวงตาคู่สวยฉายแวววาวโรจน์ “ในเมื่อพวกมันคิดจะใช้เส้นสายและอำนาจเงินมาบดขยี้เรา...” ลลินโน้มตัวลงไปใกล้ชายหนุ่ม กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาจางๆ ลอยแตะจมูกคินน์ “เราก็แค่ทำให้พวกมันเห็นว่า อาณาจักรที่พวกมันสร้างด้วยความโลภ จะพังทลายลงด้วยเงินสดในบัญชีที่คุณมีอย่างไรล่ะคะ” คินน์ไม่รอช้า มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวบางของเธอไว้แน่น สัมผัสอุ่นร้อนส่งผ่านความมั่น มั่นคงและไร้ขีดจำกัดมาให้ “ต้องการเท่าไหร่คะ... สำหรับการซื้อหุ้นสามัญทั้งหมดของแกรนด์แฟชั่นในตลาดหลักทรัพย์พรุ่งนี้เช้า?” “ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” ลลินยิ้มร้ายกาจ รอยยิ้มที่ทำให้ทายาทหมื่นล้านอย่างคินน์ยังต้องยอมสยบ “แค่ส่งทีมกฎหมายไปยื่นโนติสอายัดทรัพย์สินส่วนตัวของภาคินในข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการยักยอกทรัพย์ และ... ส่งคลิปเสียงการสนทนาระหว่างวิเวียนกับพี่ชายของเธอ ไปให้กับบอร์ดบริหารทุกคนก่อนประชุมใหญ่ตอนเก้าโมงเช้าก็พอค่ะ” วิเวียนที่กำลังหลงระเริงอยู่ในงานสังคมไฮโซ คาดไม่ถึงเลยว่า หายนะกำลังคืบคลานเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็วดั่งพายุหมุน เช้าวันถัดมา ณ ห้องประชุมใหญ่ของอาคารแกรนด์แฟชั่น แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่ แต่บรรยากาศภายในห้องกลับหนาแน่นไปด้วยความตึงเครียด วิเวียนในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพง นั่งไขว่ห้างด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะคิดว่าพี่ชายของเธอจะช่วยเคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อยเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ทว่า... ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต! ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษของคินน์ก้าวเข้ามาด้วยออร่าที่กดดันจนทุกคนในห้องแทบหยุดหายใจ ด้านข้างคือลลินที่สวมสูทเข้ารูปสีขาวสะอาดตา เธอก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและสายตาที่เหยียดตรงไปข้างหน้า ราวกับพญาหงส์ที่บินกลับมาทวงบัลลังก์ “พวกคุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง! นี่มันห้องประชุมผู้บริหารนะ!” วิเวียนลุกขึ้นโวยวายด้วยความตกใจ หน้าถอดสีเมื่อเห็นว่าเป็นลลิน “ผู้บริหารเหรอคะ?” ลลินแย้มยิ้มเย็นชา กวาดสายตามองหน้าทุกคนในห้อง “อีกไม่ถึงสามนาทีข้างหน้า ตำแหน่งนั้น... จะไม่มีวันเป็นของตระกูลพวกเธออีกต่อไปแล้วค่ะ” พูดจบ ลลินก็ยกแท็บเล็ตขึ้นมาเชื่อมต่อกับโปรเจกต์เตอร์กลางห้องประชุม ทันใดนั้น หน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพเอกสารบัญชีลับและคลิปเสียงการสนทนาของวิเวียนและพี่ชายที่กำลังวางแผนขโมยผลงานดีไซน์ของเธออย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ! สีหน้าของบอร์ดบริหารทุกคนเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำทันที เสียงกระซิบกระซาบด้วยความตกใจดังระงม วิเวียนทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับเก้าอี้ ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด แต่ทว่า... ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าเกมนี้ลลินเป็นฝ่ายชนะอย่างเด็ดขาดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของคินน์ก็ดังขึ้น คินน์กดรับสาย สีหน้าที่เคยเรียบเฉยกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งขรึมอย่างฉับพลัน ดวงตาคมกริบหันมามองลลินด้วยแววตาที่ซับซ้อน “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?” ลลินขมวดคิ้วถามด้วยความสังหรณ์ใจที่ไม่สู้ดีนัก คินน์วางสายลง ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของลลินเย็นเฉียบ “คนที่อยู่เบื้องหลังวิเวียนจริงๆ ไม่ใช่แค่ภาคิน... แต่เป็นบุคคลที่ถือหุ้นใหญ่ที่สุดสามสิบเปอร์เซ็นต์ของบริษัทเราเอง และตอนนี้... เขาเพิ่งสั่งระงับบัญชีทั้งหมดของคุณค่ะ” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!