เสียงตอบรับจากตลาด

เสียงปรบมือดังสนั่นฮอลล์ก้องกังวานราวกับคลื่นทะเลคลั่งที่ซัดสาดเข้าสู่ฝั่ง ทว่าสำหรับวิเวียนแล้ว เสียงเหล่านั้นกลับฟังดูคล้ายเสียงกรีดแหลมคมของใบมีดที่กำลังเฉือนเฉือนลงบนเนื้อสดๆ ของเธอเอง ดวงตาคู่คมที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและรอยยิ้มเหยียดหยามบัดนี้เบิกกว้างจนแทบถסתกออกจากเบ้า ร่างในชุดราตรีสั่งตัดราคาแพงระยับสั่นเทาเล็กน้อยยามที่เธอกวาดสายตามองไปยังจอ LED ขนาดมหักษ์กลางเวที ตัวเลขยอดสั่งซื้อพรีออเดอร์คอลเลกชันใหม่ล่าสุดของแบรนด์ *‘Lalin Atelier’* พุ่งทะยานทะลุเพดานเป้าหมายที่ตั้งไว้ภายในเวลาไม่ถึงสามนาทีแรกที่เปิดระบบ และในวินาทีนี้ ยอดเงินหมุนเวียนได้ก้าวข้ามหลักร้อยล้านไปอย่างหน้าตาเฉย กลายเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของวงการแฟชั่นชั้นสูงที่ไม่มีดีไซเนอร์หน้าใหม่คนไหนเคยทำได้มากลอบ "เป็นไปไม่ได้..." วิเวียนพึมพำกับตัวเองริมฝีปากสั่นระริก ปลายนิ้วที่จิกเข้าหากันจนเล็บแทบจะจมลงไปในเนื้อ "พวกมันทำได้อย่างไร... นั่นมันควรจะเป็นผลงานของฉัน! แผนการทั้งหมดนั้น ฉันเป็นคนวางมันขึ้นมานะ!" ลลินก้าวเดินอย่างสง่างามออกมาจากหลังม่านกำมะหยี่สีแดงเข้ม ทุกย่างก้าวของเธอมั่นคง ราวกับราช nữผู้ทรงอำนาจที่กำลังเดินตรวจตราอาณาจักรที่เธอสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและมันสมองของตนเอง ชุดสูทกางเกงสีขาวสะอาดตาตัดเย็บด้วยคัตติ้งเนี้ยบกริบ ขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงให้ดูทรงพลังและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน ไม่มีคราบ ริ้วรอย หรือร่องรอยความตกอับหลงเหลือให้อีกฝ่ายได้เหยียบย่ำอีกต่อไป มีเพียงประกายตาที่เฉียบคมดุจเพชรน้ำงามที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคำดูถูกให้แหลقคามือ เคียงข้างเธอก็คือคินน์—ทายาทหนุ่มผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแห่งอาณาจักรธุรกิจอสังหาฯ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลานิ่งขรึมและเยียบเย็น ทว่าในยามที่เขาปรายตามองมาที่ลลิน สายตานั้นกลับเจือไปด้วยความอ่อนโยนและภูมิใจอย่างปิดไม่มิด มือหนาเอื้อมออกไปโอบกระชับรอบเอวบางอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ประกาศให้คนทั้งฮอลล์ได้รับรู้ว่า แบ็คอัพของหญิงสาวคนนี้ทรงอิทธิพลและยิ่งใหญ่เพียงใด "ตกใจอะไรหรือคะ วิเวียน" เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกเอ่ยขึ้น เมื่อลลินเดินมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าอดีตเพื่อนสนิทที่เคยหักหลังเธออย่างเลือดเย็น มุมปากของดีไซเนอร์สาวประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา ทว่ากลับทรงพลังพอที่จะทำให้วิเวียนหายใจไม่ออก "ลลิน... แก... แกใช้เส้นสายอะไร ถึงทำให้สื่อทุกสำนักและลูกค้ากระเป๋าหนักแห่กันมาซื้อของไร้รสนิยมแบบนี้!" วิเวียนแผดเสียงออกมาด้วยความคับแค้นใจ ลืมภาพลักษณ์ไฮโซผู้ดีที่เคยสร้างมาจนหมดสิ้น ยามนี้เธอกลายเป็นเพียงสุนัขจนตรอกที่กำลังเห่าหอนใส่ผู้ชนะ "เส้นสายหรือคะ?" ลลินหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไพเราะแต่กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจของคนฟัง "น่าเสียดายนะคะที่คนอย่างฉัน ไม่เคยต้องลดตัวไปใช้เส้นสายสกปรกๆ เหมือนอย่างที่คุณทำ สิ่งที่คุณเห็นบนจอนั่น... คือ 'ฝีมือ' และ 'คุณค่า' ที่แท้จริง ซึ่งต่อให้คุณพยายามลอกเลียนแบบสักกี่ครั้ง ปลอมแปลงอย่างไร ร่างเงาอย่างคุณก็ไม่มีวันเอื้อมถึงมันหรอกค่ะ" คำพูดนั้นพุ่งตรงเข้าตบหน้าวิเวียนฉาดใหญ่จนหน้าหงาย เสียงซุบซิบนินทาจากบรรดาเซเลบและกูรูแฟชั่นรอบข้างเริ่มดังขึ้น สายตาทุกคู่ที่มองมาทางวิเวียนแปรเปลี่ยนจากความชื่นชมในอดีต กลายเป็นความรังเกียจ เดียดฉันท์ และสมเพชเวทนา ราวกับเธอกำลังยืนเปลือยเปล่าอยู่ท่ามกลางผู้คนนับพัน วิเวียนหอบหายใจหนักหน่วง สมองหมุนวนด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว เธอหันไปมองคินน์ หวังจะใช้สายตาออดอ้อนแบบที่เคยทำในอดีตเผื่อว่าเขาจะเห็นใจ ทว่าสิ่งที่เธอได้รับกลับมีเพียงสายตาเยียบเย็นราวกับมองเศษขยะข้างถนนจากชายหนุ่ม "อย่ามองเธอด้วยสายตาแบบนั้น" คินน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนบรรยากาศรอบข้างราวกับลดอุณหภูมิลงไปหลายองศา "เพราะต่อให้คุณพยายามเอาชีวิตของตัวเองมาแลก ก็ไม่มีวันมีค่าเท่ากับปลายเล็บของลลิน" ประโยคนั้นทำให้วิเวียนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ชุดราตรีราคาแพงระยับเปื้อนฝุ่นละอองบนพรมแดงโดยไม่มีใครคิดจะยื่นมือเข้าไปช่วย ทว่าในจังหวะที่ลลินกำลังจะหมุนตัวเดินขึ้นไปรับรางวัลดีไซเนอร์ยอดเยี่ยมแห่งปีบนเวที เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของคินน์ก็สั่นครืดขึ้นมาเสียก่อน ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาเหลือบมองเพียงแวบเดียว มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างน่ากลัว เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมได้สำเร็จ เขากดรับสายโดยไม่คิดจะปิดเสียง ท่ามกลางความเงียบงันของฮอลล์ที่ทุกคนต่างหยุดฟัง "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงปลายสายร้อนรนจนแทบจะขาดใจ "หุ้นของบริษัทแฟชั่นคู่แข่ง... ทางเรากว้านซื้อจนหมดเกลี้ยงในตลาดแล้วครับ! และตอนนี้... ผู้ถือหุ้นใหญ่กำลังยื่นเรื่องฟ้องร้องวิเวียนข้อหายักยอกเงินบริษัทและขโมยทรัพย์สินทางปัญญา ตำรวจกำลังเดินทางไปอายัดตัวเธอที่ฮอลล์จัดงานในอีกสามนาทีนี้ครับ!" วิเวียนที่นั่งหมดแรงอยู่บนพื้นถึงกับเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เมื่อเงาของร่างในเครื่องแบบตำรวจหลายนายกำลังก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าว...ทีละก้าว พร้อมกับกุญแจมือที่สะท้อนแสงไฟวิบวับ ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาพบกับความสะใจในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!