ความสัมพันธ์ที่ไร้ข้อกังขา

“คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายมากนะคินน์” เสียงของลลินลอดผ่านริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่น ขณะที่แผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับบานกระจกใสระเบียงเพนต์เฮาส์หรูหรา เบื้องล่างคือมหานครที่สว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน แต่ความระยิบระยับเหล่านั้นแทบไม่มีความหมายเลย เมื่อเทียบกับเงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาประชิด จนแทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศหายใจ คินน์ไม่ได้ถอยหนี เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนกระจก กักตัวเธอไว้ในอาณาเขตของตัวเอง สายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองใบหน้าเนียนที่พยายามซ่อนความหวั่นไหวอย่างไม่มิดชิด รอยยิ้มมุมปากของเขามันช่างน่าหมั่นไส้และทรงอำนาจในเวลาเดียวกัน “เกมอะไรล่ะครับ... หรือหมายถึงเกมที่คุณกำลังพยายามผลักไสผมออกไปจากชีวิต ทั้งที่หัวใจของคุณมันฟ้องว่าตรงกันข้าม” คินน์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย “อย่ามาทำเป็นรู้ดีนะ!” ลลินเชิดหน้าขึ้น สบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมา “ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาในกำมือของคุณ คินน์... ฉันคือลลิน ดีไซเนอร์ที่กำลังจะกู้ชื่อเสียงของตัวเองคืนมา ฉันไม่ต้องพึ่งพาความสงสารจากทายาทหมื่นล้านอย่างคุณหรอก” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ คินน์ไม่โกรธเลยสักนิดเมื่อได้ยินวาจาท้าทายนั้น ตรงกันข้าม แววตาของเขากลับฉายประกายความเอ็นดูผสมผสานกับความลุ่มลึกที่ยากจะคาดเดา นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มใสของเธอแผ่วเบา สัมผัสนั้นอบอุ่นจนลลินเผลอสะดุ้ง “ความสงสารเหรอ?” คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มนั้นสั่นพร่าเล็กน้อย “ลลิน... ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณเดินเข้ามาในชีวิตผม พังชุดราตรีราคาแพงของผมด้วยกาแฟแก้วนั้น จนถึงวันที่คุณยืนหยัดตบหน้าวิเวียนกลางงานแฟชั่นวีค... ในสายตาผม คุณไม่เคยเป็นผู้หญิงน่าสงสารเลย คุณคือเพชรเม็ดงามที่ถูกซ่อนไว้ใต้โคลนตมต่างหาก” หัวใจของลลินกระตุกวูบ คำพูดของเขาไม่ได้เคลือบด้วยน้ำตาลปลอมๆ แต่มันหนักแน่นและจริงจังจนเธอหาคำมาโต้แย้งไม่ได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอต้องต่อสู้เพียงลำพัง ถูกวิเวียนหักหลัง แย่งชิงผลงาน และเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดี มีเพียงผู้ชายคนนี้... คนที่ถือครองความมั่งคั่งระดับท็อปของประเทศ ที่คอยยืนอยู่เบื้องหลัง จัดการทุกอุปสรรคให้เธออย่างเงียบเชียบ โดยไม่เคยเรียกร้องสิทธิ์ใดๆ เลย “ทำไมคุณถึงต้องทำเพื่อฉันขนาดนี้ด้วยล่ะคินน์...” น้ำเสียงของลลินอ่อนลง ความแข็งกร้าวเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันแข็งแกร่ง “ฉันมีแต่ตัวกับหนี้สินรุงรัง... ส่วนคุณมีทุกอย่างบนโลกใบนี้” “เพราะคุณคือคนเดียวที่มองเห็นตัวตนจริงๆ ของผม ไม่ใช่ฐานะ ไม่ใช่นามสกุลตระกูลคินน์” ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มของเธอ “ลลิน... ผมตกหลุมรักผู้หญิงที่กล้าต่อกรกับโลกทั้งใบเพื่อความฝันของตัวเอง ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันแล้ว” สัมผัสจากปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นอุ้งมืออุ่นที่ประคองกรอบหน้าของเธอไว้อย่างทะนุถนอม สายตาของคินน์เต็มไปด้วยความเว้าวอนและจริงใจอย่างที่ผู้ชายเย็นชาคนนี้ไม่เคยแสดงให้ใครเห็น ลลินหลับตาลงชั่วพรีบตา ปล่อยให้ความรู้สึกที่อดกลั้นมานานนับแรมปีไหลvล้นออกมา กำแพงทิฐิที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองพังทลายลงในพริบตา เมื่อริมฝีปากอุ่นของคินน์ประทับลงมาบนเรียวปากของเธออย่างนุ่มนวลและลึกซึ้ง มันไม่ใช่จูบที่เร่งเร้า แต่มันคือการยอมรับ... การเปิดใจยอมรับความรู้สึกที่ต่างฝ่ายต่างซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความแข็งแกร่ง มือเล็กยกขึ้นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโอบรอบคอแกร่ง ดึงรั้งให้ร่างสูงเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความหวานละมุนและหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน นานเท่าไหร่แล้วนะที่เธอไม่ได้รู้สึกปลอดภัยและเป็นที่รักอย่างแท้จริง... เมื่อถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ลลินซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของเขา ปล่อยให้ความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้โอบล้อมหัวใจที่เคยหนาวเหน็บ คินน์กระชับกอดแน่นขึ้น ราวกับต้องการบอกเธอว่า ต่อจากนี้จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายผู้หญิงคนนี้ได้อีกเด็ดขาด “เราจะก้าวผ่านมันไปด้วยกัน” คินน์กระซิบชิดใบหู “ทั้งเรื่องแบรนด์แฟชั่นของคุณ และเรื่องของวิเวียน” ลลินพยักหน้ารับเบาๆ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้า ความมั่นใจและความแข็งแกร่งที่แท้จริงกลับคืนสู่ร่างเธออีกครั้ง พร้อมที่จะฟาดฟันศัตรูให้ราบคาบในก้าวต่อไป ทว่า... ในวินาทีที่ความสุขกำลังโอบกอดทั้งสองไว้ เสียงสัญญาณเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะของเพนต์เฮาส์ก็ดังขึ้นกะทันหัน พร้อมกับหน้าจอแท็บเล็ตบนผนังที่ปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นล่าง ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งในชุดหรูหรากำลังยืนอยู่หน้าลิฟต์ส่วนตัว ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและรอยยิ้มเยือกเย็นที่แม้แต่มองผ่านจอก็ยังทำให้รู้สึกขนลุก วิเวียน... ก้าวเข้ามาถึงถ้ำเสือได้เร็วกว่าที่คาดคิด พร้อมกับแฟ้มเอกสารลับในมือที่เตรียมไว้ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างของลลินให้พินาศในค่ำคืนนี้! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาพบกับความเข้มข้นในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!