เพื่อนสนิทหรือคนพิเศษ

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมวานิลลาที่ลอยอวลมาแตะจมูกไม่ได้ทำให้บรรยากาศรอบตัวผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับทำให้อุณหภูมิในห้องรับแขกส่วนตัวของเพนต์เฮาส์หรูลดฮวบลงจนติดลบ ในเมื่อแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนนี้ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ และสายตาที่มองตรงมายังคินน์ด้วยความสนิทสนมเกินกว่าคำว่า "เพื่อนร่วมงาน" "ไม่คิดว่าคุณคินน์จะมีแขกคนอื่นอยู่ด้วยนะคะ... แย่จิง รบกวนเวลาส่วนตัวหรือเปล่าคะเนี่ย" เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่างเพรียวระหงในชุดเดรสเข้ารูปสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาอย่างไร้พิธีรีตอง "มีนา" ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับคินน์อย่างถือวิสาสะ มือเรียวยาวเอื้อมไปแตะที่แขนเสื้อสูทของชายหนุ่มแผ่วเบา โดยไม่แยแสเลยสักนิดว่าสายตาของใครอีกคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกำลังลุกเป็นไฟ เรนยืนนิ่งเป็นรูปปั้น ความรู้สึกชาดิ่งแล่นพล่านตั้งแต่ปลายนิ้วเท้าขึ้นมาถึงขมับ สมองที่ปกติประมวลผลได้อย่างรวดเร็วกลับสะดุดกึก ภาพของผู้หญิงคนนี้ที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างเขากับคินน์มันตอกย้ำบางอย่างในอกอย่างเจ็บแปลبي แปลกเสียจริง... ทั้งที่ตัวเขาเองกับคินน์ก็เป็นแค่ "คู่สัญญา" ที่ต้องมาพัวพันกันเพราะเรื่องเงิน แล้วทำไมหัวใจเจ้ากรรมถึงได้กระตุกวูบ และรู้สึกเหมือนมีก้อนสะอื้นจุกอยู่ที่ลำคอแบบนี้ล่ะ "ถ้าผมจำไม่ผิด ผมไม่ได้นัดคุณไว้นะครับ มีนา" น้ำเสียงของคินน์ราบเรียบ เย็นชา และไร้เยื่อใย ไหล่กว้างขยับหลบสัมผัสจากหญิงสาวอย่างไม่ไว้หน้า ดวงตาคมกริบเหลือบมองเรนแวบหนึ่งราวกับจะสังเกตปฏิกิริยา แต่เรนกลับเลือกที่จะเบือนหน้าหนี มองออกไปนอกกระจกใสที่สะท้อนภาพเมืองหลวงยามค่ำคืนแทน "โธ่... คินน์คะ อย่าใจร้ายนักเลยค่ะ มีนาก็แค่อยู่แถวนี้แล้วคิดถึงคุณ เลยแวะเอาเอกสารโปรเจกต์สำคัญมาให้ ถึงเราจะไม่ได้นัด แต่ฐานะที่เรา... สองคนเคย..." มีนากลืนคำพูดลงคอเมื่อปรายตามองมาที่เรน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "อุ๊ย หรือว่ามีนามาขัดจังหวะอะไรสำคัญระหว่างคุณกับ... น้องคนนี้หรือเปล่าคะ?" คำว่า "น้องคนนี้" ถูกเน้นเสียงด้วยจริตจะก้านที่ชวนให้หมั่นไส้ เรนแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ หันกลับมาเผชิญหน้าพร้อมรอยยิ้มเยาะที่ฉาบไว้บนใบหน้าคมคาย ปากเก่งๆ ที่ไม่เคยยอมใครเริ่มทำงานทันที "ถ้าคำว่าน้องหมายถึงคนที่มีสิทธิ์ยืนอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเขาในเวลานี้... ผมว่าคุณต่างหากครับที่มีนาเกินกว่าหน้าที่" เรนก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะกระจก กอดอกมองผู้หญิงตรงข้ามด้วยสายตานิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมจนอีกฝ่ายชะงัก "เอกสารสำคัญอะไรเหรอครับ ถึงต้องเอามาส่งดึกดื่นป่านนี้ หรือว่ากลัวว่าถ้าปล่อยไว้ข้ามคืน ความสัมพันธ์ฉาบฉวยมันจะจืดจางไปเสียก่อน" "นี่คุณ!" มีนาหน้าเสีย หันไปมองคินน์ราวกับฟ้องร้อง "คินน์คะ ดูเด็กนี่สิคะ พูดจาไม่มีมารยาทเอาเสียเลย คุณไปเอาคนแบบนี้เข้ามาอยู่ในชีวิตได้ยังไง" เรนกำมือแน่นในกระเป๋าเสื้อ หัวใจเต้นแรงด้วยความโกรธปนความน้อยใจที่เจ้าตัวก็ไม่อยากยอมรับ เขากำลังรอ... รอว่าผู้ชายปากร้ายอย่างคินน์จะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร คินน์จะปกป้องเขา หรือจะปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ยืนเยาะเย้ยเขาต่อไปกันแน่ ความเงียบโรยตัวปกคลุมห้องรับแขกชั่วขณะ คินน์ยังคงนั่งนิ่ง ดวงตาคมกริบกวาดมองเรนที่ยืนตัวเกร็งด้วยความอึดอัด ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวชายหนุ่มจนแม้แต่มีนายังต้องผถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "กลับไปซะ มีนา" คินน์เอ่ยเสียงต่ำ ทุบโต๊ะเบาๆ เป็นสัญญาณไล่ที่ชัดเจนที่สุด "และจำไว้ว่า พื้นที่ตรงนี้... ไม่มีที่ว่างสำหรับคนที่ไม่ได้รับเชิญ โดยเฉพาะคนที่พูดมากเกินกว่าสถานะของตัวเอง" มีนากัดริมฝีปากแน่นด้วยความอับอาย หันมามองเรนด้วยสายตาอาฆาตก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกส้นเท้าออกจากห้องไป เสียงปิดประตูดังปังสะท้อนก้องความเงียบ ภายในห้องเหลือเพียงความอึดอัดที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดิม เรนยืนนิ่ง ไม่ยอมสบตาคนที่เดินเข้ามาใกล้ ฝ่าเท้าหนาของคินน์หยุดลงตรงหน้า ห่างกันเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นโคโลญจ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าจมูก "หึงเหรอครับ?" เสียงทุบถามดังขึ้นแผ่วเบา ทว่าชัดเจนในความเงียบ เรนสะดุ้งเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตตวัดมองคินน์ด้วยความไม่พอใจ ปากบางเม้มเข้าหากันแน่นก่อนจะสวนกลับทันควัน "หึง? คุณเอาสมองส่วนไหนคิดครับ ผมเนี่ยนะจะหึงคุณ? อย่าหลงตัวเองให้มันมากนักเลยคินน์ เราเป็นอะไรกันล่ะ? คู่สัญญากู้เงินเหรอ? หรือแค่คนอาศัยชั่วคราว? คุณจะควงใคร นอนกับใคร หรือพาใครมาเหยียบห้องนี้ มันก็เรื่องของคุณ! ไม่มีสิทธิ์มาเหมาเอาเองว่าผมจะรู้สึกอะไรทั้งนั้น!" เรนร่ายยาวด้วยความโมโห ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาหลายวันระเบิดออกมาเป็นชุด มือเรียวผลักอกแกร่งของคินน์เบาๆ เพื่อให้ถอยห่าง แต่ทว่า... คินน์กลับไม่ขยับเลยแม้แต่นقเดียว มือหนาคว้าข้อมือของเรนไว้ รวบมันไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดายก่อนจะดึงร่างเพรียวเข้าไปชิดติดอก แรงดึงที่รวดเร็วทำให้เรนเสียหลัก เซถลาเข้าไปปะทะแผงอกกว้าง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ "ปล่อยนะ!" เรนดิ้นขลุกขลัก ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินปนโกรธ "ถ้าไม่ได้หึง... ทำไมต้องตาแดงขนาดนั้นล่ะครับเรน" คินน์ก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหู เสียงทุบต่ำพากย์ความอบอุ่นเข้ามาล้อมกรอบร่างบางจนหนีไปไหนไม่รอด "ทำไมคำพูดของคุณมันถึงได้แสดงอาการหวงแหนชัดเจนขนาดนั้น ตั้งแต่ผู้ชายคนก่อน จนถึงยัยมีนาเมื่อกี้... คุณกำลังตั้งคำถามกับความสัมพันธ์ของเราใช่ไหม?" เรนชะงัก ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อถูกจี้ใจดำ ดวงตาคมกริบของคินน์ที่มองลงมาในระยะประชิดเต็มไปด้วยความจริงจัง ความซับซ้อน และประกายความคลั่งรักที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชามาตลอด "ผมไม่ได้..." เรนปฏิเสธเสียงสั่น ลำคอตีบตันเมื่อปลายนิ้วเรียวอุ่นของคินน์เอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากออกแผ่วเบา สัมผัสนั้นนุ่มนวลจนหัวใจที่เคยแข็งกระด้างยอมจำนน "อย่าโกหกผมเลยครับเรน..." คินน์กระซิบชิดริมฝีปาก ระยะห่างระหว่างกันลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง "เพราะผมเองก็กำลังตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกัน... ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมมองคุณไม่ใช่แค่ 'คู่สัญญา' แต่เป็น 'คนพิเศษ' ที่ผมไม่อยากแบ่งให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น" คำสารภาพที่พรั่งพรูออกมาท่ามกลางความเงียบทำให้เรนหยุดหายใจ สมองขาวโพลน หัวใจเต้นโครمครามจนแทบทะลุออกมานอกอก ร่างกายแข็งทื่อเมื่อใบหน้าคมคายโน้มต่ำลงมาเรื่อยๆ ปลายจมูกชนกันแผ่วเบา และริมฝีปากหยักลึกกำลังจะทาบทับลงมาปิดกั้นคำปฏิเสธทั้งหมดของเขา ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ริมฝีปากทั้งคู่กำลังจะแนบชิดกัน เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงของคินน์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานก็แผดเสียงกริ่งแหลมสูงทำลายบรรยากาศสีชมพูจนย่อยยับ! คินน์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด ชะงักริมฝีปากไว้เพียงแค่ไม่กี่มิลลิเมตร เรนได้สติ รีบใช้มือดันอกคินน์ออกสุดแรงก่อนจะกระโดดถอยหลังไปสามก้าว หายใจหอบถี่ ใบหน้าร้อนผ่าวราวกับจะระเบิด คินน์สบถเบาๆ ในลำคออย่างหัวเสีย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ชั่วพริบตาที่ดวงตาคมกริบกวาดมองชื่อบนหน้าจอ สีหน้าของนักธุรกิจหนุ่มผู้เยือกเย็นก็แปรเปลี่ยนไปเป็นความเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ความตึงเครียดระลอกใหม่พุ่งทะยานขึ้นมาทันทีที่เขากดรับสาย "ว่ายังไงนะ... คุณพ่ออาการทรุดหนักงั้นเหรอ?!" -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความสัมพันธ์ที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ของคินน์และเรน แล้วมาลุ้นบททดสอบครั้งใหญ่ที่กำลังจะพลิกผันชีวิตของพวกเขาทั้งคู่ในตอนต่อไปด้วยกันนะครับ!