อุปสรรคจากคนเก่า

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาบนโต๊ะทำงานราคาแพงไม่ได้ดังพอที่จะกลบความเงียบอันน่าอึดอัดที่แผ่ซ่านไปทั่วห้องกระจกชั้นบนสุดของตึกระฟ้าแห่งนี้ เรนยืนกอดอก แววตาคมกริบมองร่างสูงของคินน์ที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิด ปมปัญหาเรื่องสัญญาจ้างที่เคยคิดว่าเคลียร์ลงตัว กลับถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยเงื่อนไขที่น่ารำคาญใจ และดูเหมือนว่าความอดทนของทั้งคู่กำลังจะหมดลงในไม่กี่วินาทีข้างหน้า "คุณจะไม่มีวันเข้าใจหรอกเรน ว่าบางครั้งโลกธุรกิจมันไม่ได้ขาวหรือดำ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบพร้อมกับดวงตาคมปลาบที่ตวัดมองคนตรงหน้า "สิ่งที่ผมทำลงไปทั้งหมด ก็เพื่อให้..." "เพื่อความสมบูรณ์แบบในแบบของคุณเองน่ะเหรอครับคุณคินน์?" เรนสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความเย้ยหยันที่อีกฝ่ายเกลียดนักหนา "อย่าเอาคำว่าธุรกิจมาอ้างเพื่อกลบเกลื่อนความเผด็จการของคุณเลยครับ ผมไม่ใช่ลูกน้องในโอการที่จะต้องมานั่งก้มหัวรับคำสั่งอย่างไร้เหตุผล... เราตกลงกันไว้แล้วนี่ครับ" คินน์พ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างเหลืออด เขาสกิดเนกไทสีเข้มให้คลายลงเล็กน้อยเพื่อระบายความร้อนรุ่มในอก มือหนายันขอบโต๊ะแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเรนราวกับต้องการจะกลืนกินคนตรงหน้าเข้าไปทั้งตัว "ถ้าผมบอกว่าข้อตกลงนั้นมันเปลี่ยนไปแล้วล่ะ" คินน์เค้นเสียงลอดไรฟัน "คุณจะทำไม" "ผมก็จะฉีกมันทิ้งตรงนี้ ให้มันรู้กันไปเลยว่าระหว่างทนายความหน้าเงินกับนักธุรกิจปากร้าย ใครจะพังก่อนกัน!" เรนก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานอย่างไร้ความเกรงกลัว ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนเหลือเพียงไม่กี่คืบ เคมีคุกรุ่นที่อัดแน่นด้วยความดื้อรั้นและแรงดึงดูดประหลาดทำให้บรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นมาทันตาเห็น เรนเชิดหน้าขึ้นท้าทาย ขณะที่คินน์ทำได้เพียงขบกรามแน่นด้วยความขัดใจ ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองคนกำลังเต้นระส่ำด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เสียงเคาะประตูก็กระแทกเข้ามาสามครั้งรวด—ไม่รอให้อนุญาต ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท เรนชะงัก คินน์ขมวดคิ้วฉับด้วยความไม่พอใจ ดวงตาทั้งสองคู่หันไปมองผู้มาใหม่พร้อมกัน ร่างบางระหงในชุดสูทแบรนด์ดังระดับโลกก้าวเข้ามาด้วยท่าทีมั่นอกมั่นใจ เรือนผมยาวสลวยถูกรวบเก็บไว้อย่างเนี้ยบ ใบหน้าเฉี่ยวคมแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่งแต้มรอยยิ้มเยือกเย็นที่เรนไม่เคยเห็นมาก่อน แต่สำหรับคินน์... รอยยิ้มนั้นคือสิ่งที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียน "สวัสดีค่ะคุณคินน์... ไม่คิดเลยนะคะว่าบริษัทจะยังมีบรรยากาศคึกคักแบบนี้อยู่" น้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงความร้ายกาจเอ่ยทักทาย สายตาคู่คมกวาดมองเรนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความประเมิน ก่อนจะหยุดลงที่ใบหน้าของคินน์ที่ตอนนี้เผือดสีลงเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด เรนหรี่ตาลงทันทีเมื่อสมองประมวลผลได้ว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร กลิ่นอายความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของที่แผ่ออกมาจากตัวเธอมันชัดเจนเสียจนไม่ต้องเดา "มินra..." คินน์พึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่แห้งผาก มิร่าแย้มยิ้มกว้างขึ้น เธอเดินลอยชายเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานราวกับเป็นเจ้าของพื้นที่ ก่อนจะวางมือเรียวลงบนไหล่กว้างของคินน์อย่างสนิทสนม สายตาเย้ายวนหันมาสบตากับเรนที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้น "ฉันกลับมาแล้วนะคะคุณคินน์... และดูเหมือนว่าฉันพลาดอะไรสนุกๆ ระหว่างที่คุณกำลังจัดการกับ 'เด็กใหม่' คนนี้หรือเปล่าคะ?" หัวใจของเรนกระตุกวูบ ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างพุ่งชนหน้าอกอย่างจัง ขณะที่คินน์เบือนหน้าหนีสัมผัสนั้นพร้อมกับขบกรามแน่นด้วยความเครียดจัด... ปัญหาเก่าที่คิดว่าฝังกลบไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาขัดขวางทุกอย่างในวินาทีที่หัวใจของเขากำลังจะเปิดรับใครบางคนอย่างแท้จริง ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านบททดสอบความรักของคินน์และเรนไปพร้อมกับดรากอนไรเดอร์นะครับ!