ของขวัญล้ำค่าที่ไม่ได้อยากได้

เสียงเคาะไม้เท้าหัวมังกรทองกระทบพื้นหินอ่อนดัง “ก๊อก... ก๊อก...” เป็นจังหวะหนักหน่วงที่สะท้อนก้องไปทั่วโถงต้อนรับชั้นบนสุดของตึกระฟ้า บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งในชั่วพริบตาเดียว แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างของชายชราผู้มาใหม่จนพนักงานรักษาความปลอดภัยและเลขาหน้าห้องต่างก้มหน้าตัวสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง รินรดากวาดสายตาคมกริบมองสถานการณ์ตรงหน้า สมองอันปราดเปรื่องระดับวิศวกรโยธาหัวกะทิประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ชายชราคนนี้ไม่ใช่แค่แขกธรรมดา แต่เขาคือผู้กุมอำนาจสูงสุดที่แม้แต่ซีอีโอหนุ่มผู้เย่อหยิ่งอย่างคิรากรยังต้องเปลี่ยนสีหน้า “คุณปู่...” คิรากรเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ร่องรอยความตกใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเรียบเฉยอันเป็นเอกลักษณ์ แต่ดวงตาคมกลาสกลับไหววูบเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด ท่านประธานใหญ่แห่งตระกูลมหาเศรษฐีตวัดสายตาดุดั่งพญาอินทรีมองหลานชาย ก่อนจะเบนสายตามาหยุดอยู่ที่วิศวกรสาวในชุดเซฟตี้ผสมเสื้อเชิ้ตพับแขน รินรดายืนหลังตรงเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาอย่างไม่เกรงกลัว เธอไม่เคยคิดจะก้มหัวให้ใครเพียงเพราะอำนาจเงินตราอยู่แล้ว ต่อให้เป็นผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศก็เถอะ “นี่น่ะหรือ... แม่หนูนักคำนวณที่ทำให้หลานชายตัวดีของฉันเสียศูนย์จนต้องลงทุนส่งของขวัญราคาแพงระยับมาประเคนถึงไซต์งานก่อสร้าง” น้ำเสียงแหบห้าวแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด รินรดากระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ ดวงตากลมโตฉายแววเยาะหยัน “ถ้าท่านหมายถึงกล่องของขวัญแบรนด์เนมราคาหลายล้านที่กองอยู่บนโต๊ะทำงานฉันล่ะก็... ต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีฉันไม่มีรสนิยมใช้ของที่ได้มาฟรีๆ จากผู้ชายที่ชอบใช้เงินซื้อความรู้สึกคนอื่นค่ะ” สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศในห้องประชุมแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ คิรากรขมวดคิ้วมุ่น รังสีความไม่พอใจแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ทว่าในขณะเดียวกันแววตาที่มองหญิงสาวกลับเจือความท้าทายอย่างประหลาด ส่วนท่านประธานใหญ่กลับหัวเราะในลำคอเสียงดัง “ฮึ่ม! กล้าหาญดีนี่ สมกับที่เป็นยัยตัวแสบที่ทำให้หุ้นบริษัทฉันปั่นป่วนเล่นได้” แต่เรื่องราวยังไม่ทันได้คลี่คลาย เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของรินรดาก็สั่นครืดคราดขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน เธอหยิบขึ้นมาดูด้วยความรำคาญใจ ปรากฏว่าเป็นชื่อของเมธาวี ไฮโซสาวคู่ปรับที่มักจะหาเรื่องมาจิกกัดเธอไม่เว้นแต่ละวัน พร้อมกับรูปถ่ายกล่องของขวัญล็อตใหญ่กว่าเดิมที่ถูกส่งตรงมาถึงหน้าห้องพักส่วนตัวของเธอ พร้อมข้อความเย้ยหยัน *[อุ๊ย! คุณคิรากรเขาส่งของขวัญล้ำค่าพวกนี้มาให้ฉันอีกแล้วล่ะค่ะ สงสัยเขาคงเบื่อของเล่นราคาถูกอย่างเธอเต็มทีแล้วมั้งคะวิศวกรจนๆ]* รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างเหลืออด เธอมองหน้าคิรากรสลับกับหน้าจอโทรศัพท์ด้วยแววตาเหยียดหยามขั้นสุด ผู้ชายปากแข็งคนนี้คิดจะเล่นเกมอะไรกันแน่ ด้านหนึ่งทำทีเป็นส่งของมาให้เธอปฏิเสธ แต่อีกด้านกลับปล่อยให้ผู้หญิงอีกคนเอาไปอวดอ้างได้ตามใจชอบ ช่างเป็นเกมตบหัวแล้วลูบหลังที่น่ารังเกียจสิ้นดี! “ท่านประธานคะ แล้วก็... คุณคิรากร” รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ กวาดสายตามองสองปู่หลานตระกูลดังด้วยความเยือกเย็น “กรุณาบอกหลานชายของท่านด้วยนะคะว่า ของขวัญราคาแพงลิบลิ่วพวกนั้น เก็บเอาไปประเคนให้คนที่เขารubได้เลยค่ะ เพราะสำหรับฉัน... สิ่งเดียวที่ฉันต้องการจากผู้ชายคนนี้ คือการ ‘ไสหัวออกไป’ ให้พ้นจากโปรเจกต์ของฉันเสียที!” พูดจบเธอก็คว้ากระเป๋าเครื่องมือคู่ใจ หมวกนิรภัย และเอกสารแบบแปลนโครงสร้าง เดินกระแทกส้นเท้าผ่านหน้าท่านประธานใหญ่และคิรากรไปอย่างไร้ความเกรงกลัว ทิ้งให้ซีอีโอหนุ่มยืนนิ่งค้าง ท่ามกลางสายตาคมกริบของปู่ของเขาที่หันมามองหลานชายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ คิรากรกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคมก้าวร้าวพุ่งตามแผ่นหลังบางที่เดินจากไปอย่างไม่คิดชีวิต เขาไม่เคยถูกผู้หญิงคนไหนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยขนาดนี้มาก่อน ยิ่งเธอพยศมากเท่าไหร่ เกมนี้ก็ยิ่งน่าสนุกขึ้นเท่านั้น ทว่า ในขณะที่รินรดาก้าวเท้าเดินพ้นประตูลิฟต์แก้วลงมาถึงชั้นล่างสุดของตึก เธอกลับต้องชะงักกึก เมื่อร่างสูงโปรดของใครบางคนยืนขวางทางอยู่ พร้อมกับรอยยิ้มเยרהเย้ยที่เคลือบด้วยยาพิษของเมธาวี ที่กำลังยืนกอดอกรอเธออยู่พร้อมกับพนักงานส่งของแบรนด์ดังนับสิบชีวิตที่ถือกล่องของขวัญหรูหราเต็มไม้เต็มมือ! “อุ๊ย ตายจริง... นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็โดนเขี่ยทิ้งตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มคบสินะคะคุณวิศวกร” เมธาวีเอ่ยเสียงDัดจริต ปรายตามองรินรดาหัวจรดเท้าด้วยความสะใจ “ดูสิคะ ขนาดคุณคิรากรส่งของขวัญมาง้อฉันชุดใหญ่ไฟกระพริบขนาดนี้ เธอยังไม่มีปัญญาแม้แต่จะได้แตะเลย น่าสมเพชจริงๆ!” รินรดาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่กำลังพุ่งปรี๊ดขึ้นมาถึงขีดสุด ดวงตากลมโตหรี่ลงอันตราย เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้นก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวไฮโซสาวจอมปลอมจนอีกฝ่ายผถอยหลังกรูด “อยากได้มากใช่ไหมคะ ของเหลือเดนพวกนี้... งั้นก็รับไปให้หมดเลยสคะ!” รินรดาพูดจบก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดปุ่มโอนเงินผ่านระบบดิจิทัลวอลเล็ตมหาศาลเข้าบัญชีกลางของบริษัทคู่ค้าด้วยความเร็วสูง พร้อมกับเอ่ยประโยคเด็ดที่ทำให้รอยยิ้มบนหน้าเมธาวีแข็งค้างในเสี้ยววินาที “เพราะฉันเพิ่งซื้อตึกสำนักงานใหญ่ของเธอนี้ด้วยเงินสด... และตอนนี้ ฉันไล่เธอออกจากการเป็นพาร์ทเนอร์เรียบร้อยแล้วค่ะ!” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ!