หน้ากากของคนรวย

"เอกสารทั้งหมดถูกอายัดเรียบร้อยครับท่านซีอีโอ! นี่คือหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับในต่างประเทศ... มีลายเซ็นของคุณประภาสชัดเจนทุกหน้า!" เสียงรายงานของเจ้าหน้าที่ ป.ป.ช. ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของอาณาจักร "คิรากร กรุ๊ป" บรรยากาศภายในห้องที่เคยโอ่อ่าและเงียบสงบ บัดนี้กลับคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียดชนิดที่แทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของความพินาศ ร่างสูงสง่าของคิรากรยืนนิ่งสนิท ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีย์กวาดมองเอกสารในมือด้วยแววตาที่เย็นชาจนน่ากลัว เขากำลังมอง "ประภาส" หุ้นส่วนอาวุโสผู้เปรียบเสมือนมือขวาและคนที่เขาไว้วางใจมากที่สุดในบริษัทแห่งนี้ ประภาสหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับ ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก เมื่อครู่เขายังนั่งยิ้มเยาะรินรดาด้วยความดูแคลน หาว่าเธอเป็นแค่เด็กจบใหม่ไร้ประสบการณ์ที่อาจหาญมาขัดขาผู้ใหญ่ แต่ในตอนนี้... โลกทั้งใบของเขากำลังพังทลายลงตรงหน้า รินรดายืนกอดอกพิงขอบโต๊ะประชุมด้วยท่าทีสบายๆ เธอสวมชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มที่ขับเน้นความเฉี่ยวคมและสง่างาม รอยยิ้มมุมปากของเธอบ่งบอกถึงชัยชนะอย่างสมบูรณ์แบบ วิศวกรสาวสายฟาดอย่างเธอไม่เคยเล่นเกมใต้ดิน เธอใช้สมอง ตัวเลข และหลักฐานที่แน่นหนาชนิดที่เรียกว่า "ดิ้นไม่หลุด" ในการตบหน้าพวกเหลือบไรในคราบคนดี "คุณประภาสคะ... ดูท่าทางคุณจะเหงื่อตกเยอะนะคะ สงสัยแอร์ในห้องประชุมนี้จะเสีย หรือว่า... ร้อนตัวเพราะเอกสารพวกนั้นกันแน่คะ?" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหยด แต่ทว่าเฉียบคมบาดลึกราวกับใบมีดโกนที่อาบยาพิษ "ระ... รินรดา! เธอใส่ร้ายฉัน! เอกสารพวกนี้มันปลอม!" ประภาสแผดเสียงลั่นด้วยความตื่นตระหนก พยายามโผนทะยานเข้าหาโต๊ะเพื่อคว้าแฟ้มหลักฐาน แต่ทว่ารวดเร็วยิ่งกว่าแสง ร่างสูงใหญ่ของคิรากรก้าวเข้ามาขวางไว้เสียก่อน แรงกดดันจากมหาเศรษฐีหนุ่มแผ่ซ่านจนประภาสต้องผถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว "ปลอมงั้นเหรอ?" คิรากรเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรก น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ "ลายเซ็นของคุณ บัญชีธนาคารในสวิสเซอร์แลนด์ของคุณ และโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำมูลที่งบประมาณหายไปกว่าพันล้าน... ทุกอย่างมันถูกตรวจสอบโดยระบบ AI อัจฉริยะที่รินรดาเป็นคนออกแบบเองทั้งหมด คุณคิดว่าตัวเองฉลาดพอจะตบตาฉันได้งั้นสินะ ประภาส?" คำพูดของคิรากรราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางกระหม่อมของประภาส เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เมธาวี ไฮโซสาวผู้เป็นพันธมิตรลับๆ ของประภาส ซึ่งนั่งหน้าซีดตัวสั่นอยู่มุมห้อง พยายามจะก้าวถอยหลังเพื่อหลบฉากออกไปเงียบๆ แต่สายตาดุจเหยี่ยวของรินรดาไวกว่า เธอพุ่งเป้าไปที่ไฮโซสาวผู้เคยใช้ความรวยเข้าข่มเหงเธอก่อนหน้านี้ทันที "จะรีบไปไหนล่ะคะคุณเมธาวี? งานเลี้ยงส่งเพื่อนรักเข้าคุกยังไม่เริ่มเลยนะคะ" รินรดาหันไปยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เมธาวีที่ตอนนี้ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว "เธอ! นังวิศวกรชั้นต่ำ เธอไม่มีสิทธิ์มาพูดจากับฉันแบบนี้นะ! รู้ไหมว่าตระกูลฉันถือหุ้นใหญ่แค่ไหน!" เมธาวีแว้ดใส่ด้วยความเหลืออด เผลอหลุดมาandคายความเย่อหยิ่งออกมาจนหมดสภาพ "หุ้นใหญ่เหรอคะ?" เสียงทุ้มของคิรากรแทรกขึ้นอย่างเย็นชา เขาหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยระบบสแกนใบหน้า ก่อนจะกดส่งคำสั่งบางอย่างด้วยท่าทีเรียบเฉย "ตอนนี้ตระกูลของคุณไม่ได้ถือหุ้นอะไรในคิรากร กรุ๊ปอีกต่อไปแล้วครับ เพราะผมเพิ่งใช้สิทธิ์ซื้อหุ้นคืนทั้งหมด และฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการทุจริตเรียบร้อยแล้ว... เชิญออกไปจากบริษัทของผมได้แล้วครับ ก่อนที่ผมจะให้ รปภ. ลากตัวออกไปทั้งคู่" สิ้นคำประกาศิตของซีอีโอหนุ่ม เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและตำรวจนอกเครื่องแบบก็ก้าวเข้ามาประกบตัวประภาสและกันตัวเมธาวีให้ออกห่างจากพื้นที่ทันที เสียงกรีดร้องด้วยความอับอายของเมธาวีดังระงมไปทั่วชั้น เธอมองรินรดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย แต่สิ่งที่เราได้รับกลับมาคือรอยยิ้มเยาะที่สวยหยาดเยิ้มและทรงพลังที่สุด เมื่อความวุ่นวายสงบลง ห้องประชุมกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง คิรากรหันกลับมามองหญิงสาวตรงหน้า แววตาที่เคยเย็นชาและห่างเหิน บัดนี้กลับเจือไปด้วยประกายความชื่นชมและลุ่มลึกอย่างปิดไม่มิด ร่างสูงก้าวเข้าไปใกล้รินรดาช้าๆ จนกลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในระยะประชิด "เก่งมาก... คู่หมั้นตัวแสบของผม" คิรากรกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูของเธอ นัยน์ตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าเนียนใสที่เชิดขึ้นอย่างไม่เกรงกลัวใคร "เธอทำให้ฉันเซอร์ไพรส์ได้ตลอดเวลาจริงๆ รินรดา" "เลิกชมฉันแล้วเอาเวลาไปเคลียร์บัญชีที่เหลือเถอะค่ะคุณคิรากร งานของฉันในฐานะวิศวกรที่นี่จบลงแล้ว และฉันก็กำลังจะ..." รินรดายังไม่ทันพูดจบประโยค เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของคิรากรก็แผדเสียงดังขึ้นขัดจังหวะ ซีอีโอหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่สบอารมณ์ที่ถูกขัดเวลาส่วนตัว เขากดรับสายโดยไม่ละสายตาไปจากใบหน้าหวานของวิศวกรสาว "มีอะไร?" คิรากรกรอกเสียงถามปลายสายด้วยความหงุดหงิด "ท่านซีอีโอครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงเลขาฯ ส่วนตัวของเขารายงานเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "มี... มีเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่บินตรงมาลงจอดบนดาดฟ้าตึกใหญ่ของเราครับ! และคนที่ก้าวลงมาจากเครื่อง... คือบุคคลต้องห้ามที่ท่านสั่งห้ามเข้าประเทศเด็ดขาด... ท่านประธานใหญ่ หรือก็คือ 'คุณปู่' ของท่านเองครับ!" คิรากรชะงักกึก ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจอย่างที่หาได้ยากยิ่ง รินรดาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของชายหนุ่ม เธอกำลังจะเอ่ยปากถาม แต่ทว่า... ประตูลิฟต์แก้วส่วนตัวที่เชื่อมตรงจากดาดฟ้ากลับเปิดออกเสียงดัง "ติ๊ง!" พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชราในชุดสูทสั่งตัดพิเศษและไม้เท้าหัวมังกรทองที่ก้าวเข้ามาด้วยบรรยากาศกดดันอันน่าสะพรึงกลัว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ!