กับดักในไซต์งาน

"ถ้าเอกสารฉบับนี้ยังไม่ถูกฉีกทิ้งภายในสามวินาที ฉันจะทำให้ไซต์งานมูลค่าพันล้านตรงนี้กลายเป็นแค่กองขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะมองค่ะคุณเมธาวี" เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมชั่วคราวในไซต์งานก่อสร้าง รินรดายืนกอดอก รอยยิ้มมุมปากของเธอมันช่างเย้ายวนแต่แฝงไปด้วยพิษสงที่พร้อมจะแผดเผาให้คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามมอดไหม้เป็นจุล เอกสารสัญญาฉบับปลอมที่ถูกยัดเยียดให้เธอเซ็นเมื่อครู่ ถูกปัดร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ค่า เมธาวีหน้าถอดสี ริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกราคาแพงสั่นระริกด้วยความโกรธ ไฮโซสาวผู้สูงศักดิ์ไม่เคยคิดเลยว่าวิศวกรสาวโนเนม (ในสายตาหล่อน) จะกล้าต่อปากต่อคำและรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมตื้นๆ แบบนี้ "เธอ... รินรดา! อย่ามาทำเป็นอวดดีนะคิดว่ามีท่านซีอีโอหนุนหลังแล้วจะทำอะไรตามอำเภอใจก็ได้เหรอ? สัญญาบ้าๆ นั่นเธอก็ต้องเซ็น เพราะฉันคือนักลงทุนหลักของโปรเจกต์นี้!" เมธาวีกระแทกเสียงกร้าว พยายามกู้หน้าคืนต่อหน้าเหล่าวิศวกรและคนงานนับร้อยที่ยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่รอบนอก "นักลงทุนหลักเหรอคะ? น่าขันสิ้นดี..." รินรดาหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยันอย่างไม่ปิดบัง "คนที่เอาเงินมาลงทุนด้วยเงื่อนไขสกปรก หวังฮุบสิทธิ์การออกแบบและโยกยุ่นงบประมาณไปเข้ากระเป๋าตัวเองแบบคุณ เค้าไม่เรียกว่านักลงทุนหรอกค่ะ... เค้าเรียกว่า 'โจรใส่สูท' ต่างหาก!" "กรี๊ด! นังสารเลว!" เมธาวีทนไม่ไหวเงื้อมือขึ้นหมายจะตบหน้าอีกฝ่ายให้หายแค้น หมับ! ทว่ามือเรียวยาวกลับถูกคว้าเอาไว้แน่นด้วยฝ่ามือของใครบางคนที่มีแรงบิดมหาศาล รินรดาไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคย—กลิ่นไม้จันทน์หอมผสมความเย็นยะเยือกของคิรากร ซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ดวงตาคมกริบดั่งพญายเหยี่ยวกวาดมองเมธาวีด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ก่อนจะสะบัดมือไฮโซสาวออกอย่างไร้เยื่อใยจนเซถลาเกือบล้ม "มือสกปรกแบบนี้... ไม่สมควรแม้แต่จะเฉียดเข้าใกล้คู่หมั้นของผมด้วยซ้ำครับ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ฉันติดนิสัยพูดความจริงแรงไปหน่อย" คิรากรจงใจเปลี่ยนสรรพนามและน้ำเสียงเยาะเย้ยได้อย่างเจ็บแสบ ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นกวาดมองเอกสารบนพื้น ก่อนจะแค่น "ไม่ต้องเซ็นอะไรทั้งนั้นแหละ... รินรดา เพราะโปรเจกต์นี้ถูกโอนสิทธิ์ทั้งหมดให้เป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียวแล้ว ตามคำสั่งของฉันเอง!" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วทั้งไซต์งาน เหล่าวิศวกรต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เมธาวีหน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย ขาทั้งสองข้างแทบจะพยุงร่างตัวเองไว้ไม่อยู่เมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองกำลังเล่นอยู่กับใคร รินรดายิ้มรับความสะใจระดับพีก เธอยื่นมือไปรับแท็บเล็ตสีดำสนิทจากเลขาฯ ของคิรากร ปลายนิ้วเรียวกดอนุมัติผ่านระบบบล็อกเชนระดับองค์กรด้วยท่าทีสบายๆ เสียงแจ้งเตือน *'ติ๊ง'* ดังสะท้อนก้องกังวาน บ่งบอกว่าอำนาจการบริหารทั้งหมดถูกย้ายมาอยู่ในมือของเธออย่างสมบูรณ์แบบแล้ว "ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์ลงทุนลงแรงมาถึงไซต์งานนี้ด้วยตัวเอง..." รินรดาก้าวเข้าไปกระซิบข้างหูเมธาวีด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าขนลุก "แต่ตอนนี้... เชิญไสกหัวออกไปจากพื้นที่ของฉันได้แล้วค่ะ ก่อนที่ฉันจะสั่งให้ รปภ. หามพวกคุณโยนออกไปจริงๆ" เมธาวีกัดริมฝีปากจนเลือดซึม กำมือแน่นด้วยความคับแค้นใจจนตัวสั่นเทิ้ม หล่อนพยายามจะอ้าปากเถียงแต่ก็ต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ เมื่อบอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบคนเดินเข้ามาล้อมรอบตัวหล่อนไว้แบบไม่ให้ขยับ ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลายและชัยชนะตกเป็นของรินรดาอย่างงดงามนั้น... *บรึ้มมม!* เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจากชั้นใต้ดินของโครงสร้างอาคารหลักดังขึ้นจนพื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ผู้คนกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก คิรากรคว้าเอวบางของรินรดาเข้าหาตัวเพื่อปกป้องทันที ทว่าก่อนที่ใครจะได้ตั้งสติ... หน้าจอโทรศัพท์มือถือทุกเครื่องในไซต์งานก็ดับวูบลงพร้อมกัน และปรากฏภาพวิดีโอสตรีมมิ่งสดจากบุคคลปริศนาที่สวมหน้ากากอนามัยสีดำสนิท กำลังจ้องมองตรงมาที่พวกเขาทั้งคู่ผ่านเลนส์กล้อง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนผ่านลำโพงสนาม "ยินดีต้อนรับสู่เกมรอบใหม่ครับคุณวิศวกร... และคุณซีอีโอผู้ยิ่งใหญ่ หวังว่าฐานรากตึกพันล้านนี้ จะแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของ 'ความจริง' ที่กำลังจะถล่มลงมานะ" ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นระทึกกับความฟินและปมปริศนาในตอนต่อไปด้วยกันนะคะ!