รอยแยกของมิติ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณคละคลุ้งตลบอบอวลอยู่ในห้องทำงานใต้ดิน ทว่าสิ่งที่ทำให้ศิลาต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ ไม่ใช่กลิ่นเหล่านั้น หากเป็นรอยแยกสีม่วงเข้มขนาดเท่าฝ่ามือที่กำลังฉีกกระชากอากาศเบื้องหน้าให้ปริแตกออกราวกับกระจกเปราะบาง "อาจารย์อิงฟ้า ถอยหลังไปค่ะ!" ศิลาตะโกนสุดเสียง มือเรียวรีบสะบัดไพ่ทาโรต์สำรับสำรองออกจากกระเป๋าเสื้อคลุม ไพ่สำรับพิเศษที่ผ่านการปลุกเสกด้วยพลังงานธาตุทั้งสี่เปล่งแสงเรืองรองสีฟ้าคราม สกัดกั้นแรงดันอากาศที่กำลังหมุนวนเป็นพายุขนาดย่อมภายในห้อง สัมผัสที่หกของเขาเตือนภัยด้วยการกรีดร้องในหัวอย่างบ้าคลั่ง *ติ๊ด! [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมิติระดับวิกฤต - ช่องว่างระหว่างภพกำลังถูกฉีกกระชาก]* ร่างระหงของอิงฟ้าในชุดเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทไม่ได้ถอยหนีอย่างที่เขาบอก เธอกลับก้าวเข้าไปใกล้รอยแยกนั้นมากขึ้น แววตาสีเทานิลคู่นั้นสะท้อนภาพแสงประหลาดที่กำลังเต้นเร่าราวกับมีชีวิต ปอยผมสีดำขลับปลิวสยายตามแรงลมมิติที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "มันไม่ใช่ความผิดพลาดของเวทมนตร์หรอกนะศิลา..." เสียงหวานใสแต่นิ่งสงบของอาจารย์สาวเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามต่ำๆ จากรอยแยก "แต่มันคือการ 'ตื่น' ต่างหาก ประตูที่ถูกผนึกไว้ด้วยวิญญาณของมารดาแห่งไพ่ทาโรต์กำลังถูกเปิดออกด้วยเงื่อนไขที่เราคาดไม่ถึง" "เงื่อนไขอะไรกันคะ? หรือว่า..." ศิลาเบิกตากว้างเมื่อนึกถึงข้อความแจ้งเตือนจากระบบเมื่อไม่กี่นาาทีก่อนหน้านี้ *[จงฆ่าอิงฟ้า หรือปล่อยให้เธอกลืนกินวิญญาณของท่านเสีย...]* หัวใจของเด็กหนุ่มกระหน่ำรัวด้วยความตื่นตระหนก เขาไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด ไม่ว่าทางเลือกไหนเขาก็ไม่มีทางเลือกเด็ดขาด! เด็กหนุ่มกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน ท่องคาถาบทสืบสวนที่เรียนรู้มาจากตำราโบราณของภาควิชา พร้อมกับโยนไพ่ *The Hierophant (สังฆราช)* พุ่งตรงไปยังศูนย์กลางของรอยแยกมิติ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นทำหน้าที่เป็นเสมือนตะปูเวทมนตร์ตรึงรอยแตกร้าวไม่ให้ขยายตัวใหญ่ไปมากกว่านี้ ทว่า... พลังของไวยากรณ์โบราณกลับสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อแรงดึงดูดจากอีกด้านหนึ่งของมิติตอบสนอง *เปรี๊ยะ!* เสียงราวกับแก้วแตกดังลั่น รอยแยกสีม่วงขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นหลุมดำขนาดยักษ์ แรงลมมหาศาลพัดพาทุกสิ่งภายในห้องกระจัดกระจาย หนังสือตำราเวทนับร้อยเล่มลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ก่อนจะถูกดูดหายเข้าไปในความมืดมิดอย่างไร้ร่องรอย "ศิลา ระวัง!" อิงฟ้าพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของศิลาไว้ได้ทันก่อนที่แรงดูดมหาศาลจะกระชากเขาเข้าไปในรอยแยกมิติ แรงปะทะทำให้ร่างทั้งสองกระเด็นไปกระแทกกับชั้นหนังสือไม้โอ๊กเก่าแก่ หนังสือหนาเตอะหล่นลงมาทับถมกันจนเกิดเสียงดังสนั่น ศิลารู้สึกจุกที่หน้าอกจนหายใจไม่ออก แต่เขาก็รีบยันตัวลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าอิงฟ้ากำลังใช้พลังเวทของเธอสร้างเกราะคุ้มกันสีเงินยวงต้านทานแรงดึงดูดของมิติที่กำลังแปรสภาพเป็นพายุดูดวิญญาณ "อาจารย์คะ ไหวไหมคะเนี่ย?" ศิลาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน มือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับข้อมือเรียวของเธอเพื่อถ่ายTenerพลังเวทส่วนเกินที่เขามีเข้าไปช่วยเสริมเกราะป้องกัน อิงฟ้าหันมามองเขา รอยยิ้มบางเบาที่ประดับบนริมฝีปากของเธอยังคงมีความเยือกเย็นและลึกลับเช่นเคย แม้ว่าเหงื่อเม็ดเล็กๆ จะผุดขึ้นตามไรผมและใบหน้าสวยหวานนั้นจะซีดเซียวลงถนัดตา "ฉันไม่เป็นไร... แต่ดูเหมือนว่า 'แขก' ที่เราไม่อยากต้อนรับที่สุด กำลังจะเดินทางมาถึงแล้วล่ะ" สิ้นคำพูดของอาจารย์สาว พื้นห้องใต้ดินที่สั่นสะเทือนก็พลันสงบลงอย่างฉับพลัน ความเงียบงันที่น่ากลัวเข้าปกคลุม ทว่าไม่ใช่ความสงบสุข รอยแยกมิติสีม่วงเข้มบิดตัวโค้งงอจนกลายเป็นรูปทรงของบานประตูโบราณ บานประตูที่แกะสลักด้วยลวดลายของไพ่ทาโรต์ชุดใหญ่ (Major Arcana) ทุกใบเรียงรายอย่างสมบูรณ์แบบ และที่น่ากลัวที่สุดคือ... ประตูบานนั้นกำลังถูกผลักให้เปิดออกช้าๆ จากด้านใน *แอ๊ดดดด...* เสียงบานประตูเหล็กโบราณเสียดสีกันดังสนั่น กลิ่นอายโบราณที่กดทับจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่างแผ่ซ่านออกมา ศิลาสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่เสียดแทงลึกลงไปถึงกระดูกดำ ระบบในหัวของเขาเริ่มส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วจนแทบฟังไม่ทัน *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! [คำเตือนขั้นวิกฤต: ตรวจพบการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตระดับพระเจ้า - 'มารดาแห่งไพ่ทาโรต์' ก้าวข้ามผ่านเขตแดนสำเร็จ]* หมอกควันสีเทาจางๆ ไหลทะลักออกมาจากรอยแยกมิติที่เปิดกว้าง ก่อนที่เงาร่างระหงในชุดคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์ปักดิ้นทองลายกลุ่มดาวจะก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นห้องใต้ดินอย่างแผ่วเบา ร่างนั้นงดงามราวกับภาพวาดของเทพธิดาโบราณ ทว่าดวงตากลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยอำนาจมืดที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกสลาย ศิลาและอิงฟ้ายืนนิ่งค้าง ราวกับถูกสะกดให้ตรึงอยู่กับที่ด้วยแรงกดดันระดับมหาศาล หญิงสาวผู้มาใหม่กวาดสายตาช้าๆ มองสำรวจห้องทำงาน ก่อนที่ริมฝีปากสีชาดจะคลี่ยิ้มออกมาเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของศิลาหยุดเต้นไปชั่วขณะ "ในที่สุด... เราก็ได้พบกันเสียทีนะ ลูกหลานผู้สืบทอดสายเลือดแห่งไพ่ทาโรต์" เสียงหวานใสที่ก้องกังวานอยู่ในหัวของศิลาโดยตรงเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่เธอยื่นมือเรียวขาวราวกับหยกมาเบื้องหน้า "ส่งวิญญาณของเธอมาให้ฉันเสียเถอะ แล้วฉันจะบันดาลให้โลกใบนี้สงบสุข..." ศิลาสูดหายใจเข้าลึกที่สุด สมองที่เคยตื่นตระหนกกลับมาสงบนิ่งด้วยการฝึกฝนจิตใจมาอย่างยาวนาน เขารู้ดีว่าหากถอยตอนนี้ ทุกอย่างจะจบลงอย่างถาวร มือเรียวของเด็กหนุ่มค่อยๆ เอื้อมไปหยิบไพ่ใบสุดท้ายที่ซ่อนอยู่ก้นกระเป๋า ไพ่ใบที่เขาไม่เคยเปิดอ่านให้ใครฟังมาก่อนในชีวิต "ขอปฏิเสธค่ะ..." ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและชัดถ้อยชัดคำ แม้ว่าร่างกายจะสั่นเทาด้วยแรงกดดันมหาศาลก็ตาม "เพราะชะตาชีวิตของฉัน... ฉันจะเป็นคนกำหนดมันเองค่ะ!" *เปรี้ยง!* แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานจากมือของศิลาเข้าปะทะกับร่างของมารดาแห่งไพ่ทาโรต์อย่างจัง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง อิงฟ้าที่ยืนอยู่เคียงข้างเขากลับสะดุ้งเฮือก ดวงตาสีเทานิลเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเธอก้มลงมองที่หน้าอกของตัวเอง รอยแผลสีดำสนิทรูปสัญลักษณ์ไพ่ทาโรต์ปรากฏขึ้นบนเสื้อผ้าของเธอ พร้อมกับกระแสเวทมนตร์ของเธอที่รั่วไหลออกมาอย่างไร้การควบคุม! "อาจารย์...?" ศิลาหันไปมองด้วยความตกใจสุดขีด อิงฟ้าหันมามองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เธอยกมือขึ้นแตะแก้มของเด็กหนุ่มเบาๆ ก่อนจะกระซิบด้วยเสียงอันแผ่วเบาจนแทบกระซิบ "ศิลา... แท้จริงแล้ว รอยแยกของมิตินี้ไม่ได้ถูกเปิดจากข้างนอกหรอกนะ... แต่มันถูกเปิดจาก 'วิญญาณอีกครึ่งหนึ่ง' ที่อยู่ในตัวฉันต่างหาก..." ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับศิลาและอาจารย์อิงฟ้าในตอนนี้นะคะ!