จดหมายจากอดีต

เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตของระบบสั่นสะเทือนถี่รัวในโสตประสาทของศิลา จนเด็กหนุ่มต้องกัดฟันแน่นเพื่อข่มความตื่นตระหนกที่พยายามตีตื้นขึ้นมา หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เต็มไปด้วยรหัสข้อความเตือนภัยที่วิ่งพล่านราวกับกระแสเลือดคลั่ง ไร้ซึ่งรายชื่อของอิงฟ้าในฐานข้อมูลมนุษย์... ข้อความนั้นสطิตชัดเจนและเย็นเยียบจนน่าขนลุก มันไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ และยิ่งไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ดวงตาคมกริบของศิลาตวัดมองแผ่นหลังบอบบางในชุดโค้ทสีเข้มของอาจารย์สาว ที่กำลังยืนหันหลังให้อยู่เบื้องหน้า หญิงสาวผู้เปรียบเสมือนทั้งผู้ชี้นำ ผู้คุ้มครอง และเงาปริศนาที่คอยก้าวเดินเคียงข้างเขามาตลอดในเส้นทางไสยเวทอันมืดมนนี้ "ศิลา... เธอหยุดยืนนิ่งตรงนั้นทำไมคะ? หลุมศพบรรพบุรุษตระกูลของเรากำลังจะเปิดออกแล้วนะ" เสียงหวานใสที่เคยอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ กลับดังแว่วเข้ามาในความเงียบงันของห้องใต้ดินโบราณราวกับมาจากระยะทางนับพันโยชน์ อิงฟ้าหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มบางเบາที่มุมปาก รอยยิ้มที่ปกติมักทำให้ศิลารู้สึกอุ่นใจ แต่ในวินาทีนี้... มันกลับซ่อนความหนาวเหน็บที่ชวนให้หัวใจกระตุกวูบ "อาจารย์ครับ... อ้อ ไม่สิครับ" ศิลาเผลอหลุดคำเรียกขานเดิมออกไป ก่อนจะรีบกลืนคำพูดนั้นลงคอเมื่อตระหนักได้ถึงความจริงข้อใหม่ที่ระบบเพิ่งกระชากหน้ากากออก "ผมควรจะเรียกคุณว่าอะไรดีครับ... อิงฟ้า หรือว่า สิ่งที่อยู่ในร่างของเธอกันแน่?" บรรยากาศภายในห้องเก็บสมบัติโบราณใต้คฤหาสน์ตระกูลศิลาพลันลดฮวบลงจนแทบติดลบ ฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้างในอากาศหยุดนิ่งราวกับเวลาถูกแช่แข็ง แสงไฟจากคบเพลิงสีนวลสะท้อนเงาของทั้งคู่ทอดตัวยาวน่ากลัวบนผนังหินศิลาแลง อิงฟ้าไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย ดวงตาสีนิลคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนที่เสียงหัวเราะเบาๆ จะหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่ม "แหม... ดูเหมือนว่าระบบตัวน้อยของเธอจะมีประโยชน์มากกว่าที่ฉันประเมินไว้เสียอีกนะคะ เด็กดีของฉันเติบโตจนกล to จับไต๋ผู้ดูแลได้แล้วหรือนี่" น้ำเสียงนั้นเปลี่ยนไป... มันไม่ใช่เสียงของอาจารย์สาวผู้ใจดีอีกต่อไป แต่เป็นน้ำเสียงที่ก้องกังวาน ซ้อนทับกันหลายชั้นราวกับเสียงกระซิบจากห้วงมิติที่ลึกที่สุด ศิลาไม่รอช้า นิ้วมือเรียวยาวตวัดหยิบไพ่ทาโรต์สำรับโบราณที่พกติดตัวออกมาอย่างรวดเร็ว พลังงานออร่าสีทองสว่างวาบขึ้นรอบตัวเพื่อป้องกันการจู่โจมฉับพลัน ไวยากรณ์แห่งธาตุทั้งสี่ถูกปลุกเร้าในพริบตาเพื่อสร้างเกราะคุ้มกัน "ถอยออกไปจากร่างของอาจารย์ซะ!" ศิลาคำรามต่ำ นัยน์ตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังร่างตรงหน้า "เธอกำลังใช้ร่างของเธอเพื่อปิดบังอะไรอยู่กันแน่?" "ฉันไม่ได้ปิดบังอะไรเลยค่ะ... ฉันก็คือส่วนหนึ่งของที่นี่ และในขณะเดียวกัน ก็เป็นผู้ปกป้องเธอยังไงล่ะ" อิงฟ้าก้าวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ทุกย่างก้าวที่เธอก้าวผ่าน พื้นหินโบราณปรากฏรอยร้าวและอักขระเวทสีดำเรืองแสงขึ้นตามจังหวะเท้า "แต่ถ้าเธออยากรู้ความจริงนัก... ทำไมไม่ลองเปิดดูสมุดบันทึกเล่มนั้นที่พ่อของเธอทิ้งเอาไว้ดูล่ะคะ" ปลายนิ้วเรียวชี้ไปยังโต๊ะไม้เก่าแก่ที่ตั้งอยู่มุมอึกทึกของห้อง บนนั้นมีสมุดปกหนังสีดำสนิทที่ฝุ่นเกาะหนาเตอะวางอยู่ มันคือบันทึกส่วนตัวของคุณพ่อศิลา—บุคคลที่หายตัวอย่างลึกลับเมื่อหลายปีก่อน ทิ้งไว้เพียงปริศนาและสำรับไพ่ทาโรต์ปริศนาสำรับนี้ ศิลาขบกรามแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่านี่อาจเป็นกับดัก แต่ความอยากรู้และความจริงที่ค้างคาใจมาตลอดชีวิตทำให้เขาละสายตาไม่ได้ มือข้างหนึ่งยังคงถือไพ่ทาโรต์เตรียมพร้อมตั้งรับ ส่วนอีกข้างเอื้อมไปเปิดปกสมุดบันทึกเล่มนั้นช้าๆ กระดาษสีเหลืองกรอบส่งกลิ่นอายอับชื้นของกาลเวลา หน้าแรกเปิดออกเผยให้เห็นลายมือหวัดๆ ที่คุ้นเคยของคุณพ่อ *[บันทึกวันที่ 12 ตุลาคม: หากใครก็ตามที่ได้อ่านบันทึกนี้... ขอจงรู้ไว้ว่า 'อิงฟ้า' ไม่ใช่มนุษย์ สิ่งนั้นถูกผนึกไว้ใต้ตระกูลเรามาหลายชั่วอายุคนเพื่อคุมสมดุลแห่งไสยเวท และข้อแลกเปลี่ยนในการกักขังมัน คือวิญญาณของบรรพบุรุษ... รวมถึงตัวฉันเอง]* ศิลาอ่านทวนข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความจริงอันโหดร้ายเริ่มปะติดปะต่อกันในหัว อาจารย์สาวที่คอยเคี่ยวเข็ญ คอยปกป้อง และอยู่เคียงข้างเขามาตลอด แท้จริงแล้วคือสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่ตระกูลของเขาต้องแลกด้วยชีวิตเพื่อพันธนาการเอาไว้! "อ่านจบแล้วสินะคะ..." น้ำเสียงนุ่มนวลกระซิบแผ่วเบาอยู่ข้างใบหูของศิลา ทั้งที่เมื่อครู่เธอยังยืนอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง! ศิลาสะดุ้งสุดตัว รีบดีดตัวถอยหลังพร้อมกับเหวี่ยงไพ่ในมือเข้าใส่ทันที แต่ทว่า... ไพ่ทาโรต์ใบนั้นกลับทะลุผ่านร่างของอิงฟ้าไปราวกับเธอเป็นเพียงกลุ่มควันสีหมอก "ระเบียบวินัยและความกล้าหาญของเธอน่าประทับใจมากค่ะ ศิลา" อิงฟ้าแย้มยิ้มกว้างขึ้น ดวงตากลายเป็นสีประกายมุกแปลกตา "แต่ทว่า... ตอนนี้พิธีเปิดผนึกได้เริ่มต้นขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และคนที่จะต้องเลือก ว่าจะให้ฉัน 'อยู่' หรือ 'ดับสูญ'... ก็คือตัวเธอเอง" พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำขนาดใหญ่เปิดออกตรงกลางห้อง พร้อมกับแรงดึงดูดมหาศาลที่พยายามกระชากตัวศิลาให้ร่วงหล่นลงไปในความมืดมิดเบื้องล่าง สมุดบันทึกของคุณพ่อร่วงหล่นลงพื้น หน้ากระดาษพลิกเปิดไปยังหน้าสุดท้ายเผยให้เห็นข้อความที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่ด้วยหมึกสีแดงสดราวกับหยดเลือด: *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบเป้าหมายระดับภัยพิบัติ 'มารดาแห่งไพ่ทาโรต์' ตื่น 100% - เริ่มต้นภารกิจบังคับชีวิต: จงฆ่าอิงฟ้า หรือปล่อยให้เธอกลืนกินวิญญาณของท่านเสีย...]* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ