วิญญาณผู้พิทักษ์

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนระดับวิกฤตที่กรีดแหลมบาดแก้วหู ข้อความแจ้งเตือนระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศไม่ได้ทำให้ศิลาตื่นตระหนกเท่ากับแรงกดดันมหาศาลที่จู่โจมเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์อิงฟ้า อากาศรอบตัวกลายเป็นสีเทาหม่น อุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจ 'ความลับแห่งเงา' เข้าสู่ขั้นวิกฤต!] [คำเตือน: คุณเพิ่งทำลายอนาคตของตัวคุณเอง... โปรดเตรียมรับมือกับผลกระทบที่จะตามมาในอีก 10 วินาที!] "สิบ... เก้า..." เสียงนับถอยหลังของระบบดังขึ้นในหัวของศิลา เด็กหนุ่มกำไพ่ทาโรต์ในมือแน่นจนปลายนิ้วซีดเผือด นัยน์ตาคู่คมกวาดมองไปรอบห้องเพื่อประเมินสถานการณ์ ไหวพริบและสัญชาตญาณเตือนภัยระดับสูงสุดบอกเขาว่า เงาที่ทอดตัวอยู่มุมห้องไม่ได้เป็นเพียงเงาธรรมดาอีกต่อไป แต่มันกำลังขยายตัวและกลืนกินมิติรอบตัว "ศิลา ถอยมาข้างหลังฉันค่ะ" เสียงหวานนุ่มทว่าทรงอำนาจดังขึ้น อาจารย์อิงฟ้าก้าวเข้ามาขวางหน้าเด็กหนุ่มเอาไว้ ร่างระหงในชุดคลุมยาวสีดำสนิทโบกมือขึ้นเบาๆ วงแหวนเวทสีครามปรากฏขึ้นกลางอากาศ สลักด้วยอักษรโบราณที่หมุนวนด้วยความเร็วสูงเพื่อสร้างเกราะป้องกันพลังงานด้านลบที่กำลังทะลักเข้ามาจากรอยแยกของมิติ หก... ห้า... "อาจารย์ครับ ดูเหมือนระบบจะไม่ได้เตือนเล่นๆ แล้วล่ะครับ" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้สถานการณ์จะคับขัน แต่เขากลับดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว สมองทำงานด้วยตรรกะและเหตุผล เขาวิเคราะห์จากทิศทางของพลังงานไสยเวทที่ไหลเวียน "รอยแยกนั่น... ไม่ใช่แค่เงาธรรมดา แต่มันคือประตูเชื่อมต่อกับห้วงสำนึกของวิญญาณโบราณที่ถูกผนึกไว้ใต้ตึกคณะประวัติศาสตร์เมื่อสามสิบปีก่อน" สี่... สาม... อิงฟ้าเหลือบมองลูกศิษย์คนเก่งด้วยหางตา แววตาของเธอมีความชื่นชมเจืออยู่เล็กน้อย ท่ามกลางความกดดันที่ทำให้คนทั่วไปเข่าอ่อนได้ เด็กหนุ่มข้างกายเธอกลับมีสติและพร้อมรับมือเสมอสมกับที่เป็นผู้มีสัมผัสที่หกสายเลือดบริสุทธิ์ "ฉลาดมากค่ะศิลา สมกับที่เป็นผู้ช่วยของฉัน" อิงฟ้าแย้มรอยยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก "ในเมื่อพวกมันอยากออกมานัก เราก็คงต้องต้อนรับเสียหน่อย... เตรียมสำรับไพ่ของคุณให้พร้อม เราจะใช้พิธีกรรม 'ศิลาเรียกวิญญาณ' ดึงข้อมูลจากพวกมันออกมาก่อนที่ระบบจะลงทัณฑ์เรา" สอง... หนึ่ง... สิ้นเสียงนับถอยหลังของระบบ แสงสีแดงฉานดับวูบลงพร้อมกับความเงียบงัดที่น่าสะพรึงกลัว แต่ทว่า ในวินาทีต่อมา... พื้นห้องทับซ้อนด้วยเงาสัมผัสสีดำสนิท ร่างโปร่งแสงนับสิบตนพุ่งทะยานออกมาจากพื้นผิวผนังและเพดาน ส่งเสียงโหยหวนระงมจนแก้วหูแทบแตก พลังงานอาฆาตพุ่งเข้าชนเกราะเวทของอิงฟ้าจนเกิดประกายไฟสีม่วงสว่างวาบไปทั่วห้อง "ตอนนี้แหละศิลา!" อิงฟ้าตะโกนลั่น มือเรียวบางสะบัดคถาเวทมนตร์ออกไปเพื่อตรึงร่างของวิญญาณตนที่แกร่งที่สุดเอาไว้กลางอากาศ ศิลาสูดหายใจเข้าลึก ศาสตราเวทในมือคือสำรับไพ่ทาโรต์สำรับพิเศษที่ผ่านการปลุกเสกด้วยพลังญาณทิพย์ เขาดีดนิ้วเบาๆ ไพ่สามใบพุ่งออกจากสำรับ ลอยคว้างอยู่กลางอากาศแล้วพลิกหงายขึ้นทีละใบด้วยความเร็วแสง ใบแรก... *The Hanged Man* (ชายผู้ห้อยหัว) ปรากฏขึ้นเพื่อตรึงพลังงานและหยุดยั้งการเคลื่อนไหวของวิญญาณร้าย ใบที่สอง... *The High Priestess* (มหาปุโรหิต) ส่องแสงสว่างสีนวลเพื่อเปิดม่านความลับและสะกดจิตวิญญาณให้ยอมจำนนต่อสัจธรรม และใบสุดท้าย... *The Judgement* (การพิพากษา) ไพ่ใบสำคัญที่ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกคนเป็นและโลกคนตาย เสียงระฆังโบราณก้องกังวานขึ้นในจิตสำนึกของทุกคนในห้อง "ข้าขออัญเชิญนามแห่งไพ่ทาโรต์ จงเปิดเผยความจริงที่ถูกซ่อนเร้น จงคายความลับที่พวกเจ้าแบกรับเอาไว้!" ศิลาประกาศก้อง ดวงตาส่องประกายแสงสีทองจางๆ สะท้อนภาพวิญญาณที่กำลังดิ้นรน ไหวพริบและสมาธิของเขาถูกดึงออกมาใช้จนถึงขีดสุด พลังงานออร่ารอบตัวแผ่ขยายออกไปโอบล้อมวิญญาณเหล่านั้นไว้ด้วยความเมตตาและเด็ดขาดในเวลาเดียวกัน วิญญาณตนที่ถูกตรึงอยู่ตรงกลางหยุดดิ้นรน ดวงตากลวงโบ๋ของมันจ้องมองมาที่ศิลา ก่อนที่ริมฝีปากโปร่งแสงจะขยับอ้าออก เสียงแหบพร่าราวกับมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทรดังสะท้อนก้องในหัวของเด็กหนุ่ม *"ผู้ถือครอง... เจ้ากำลังเดินเข้าสู่... หุบเหวแห่งความตาย..."* "ผมรู้ว่ามันอันตราย แต่ผมไม่มีทางเลือกอื่น" ศิลาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบแต่มั่นคง "ถ้าคุณไม่อยากถูกผนึกตลอดกาล จงบอกผมมา... ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังการทดลองเมื่อสามสิบปีก่อน? และเป้าหมายที่แท้จริงของมันคืออะไรกันแน่?" วิญญาณตนนั้นส่งเสียงหัวเราะเยือกเย็น ร่างของมันเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำ แต่ก่อนที่มันจะหายลับไปในอากาศ มันได้ยื่นมือโปร่งแสงออกมาชี้ไปยังเบื้องหลังของอิงฟ้า พร้อมกับทิ้งประโยคสุดท้ายที่ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม *"ระวัง... อาจารย์ของเจ้า... นางไม่ใช่คน... ที่เจ้าควรไว้วางใจ..."* สิ้นเสียงนั้น ละอองแสงทั้งหมดก็สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้งในห้องทำงาน แต่ทว่า... บรรยากาศระหว่างศิลาและอิงฟ้ากลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ศิลาชะงักค้าง มือที่ถือไพ่ทาโรต์ลดต่ำลงอย่างช้าๆ เขายืนนิ่งสนิท ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ ออกมาจากริมฝีปาก แม้เขาจะฉลาดและเชื่อมั่นในตัวอาจารย์สาวมาตลอด แต่คำเตือนจากวิญญาณตนนั้นประกอบกับข้อมูลที่ระบบเพิ่งแจ้งเตือนเมื่อครู่... มันสร้างรอยร้าวเล็กๆ ในความรู้สึกที่ยากจะมองข้าม อิงฟ้ายืนหันหลังให้เธอค่อยๆ หันกลับมามองเด็กหนุ่ม รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าอันงดงามนั้นจางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาที่ล้ำลึกและอ่านไม่ออก เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้ศิลาช้าๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นห้องดังสะท้อนก้อง ท่ามกลางความตึงเครียดที่แทบจะหยุดหายใจ "เชื่อมันไหมคะ... ศิลา" เสียงของอิงฟ้ากระซิบแผ่วเบาอยู่ข้างหูของเด็กหนุ่ม ขณะที่มือเรียวบางเอื้อมมาแตะที่ไหล่ของเขาอย่างแผ่วเบา "คำพูดของวิญญาณตนนั้น... หรือว่า... เธอแอบสงสัยฉันมานานแล้วกันแน่?" ศิลาไม่ตอบ เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะที่หางตาเหลือบไปเห็นหน้าจอโฮโลแกรมของระบบที่สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อความอัปเดตสถานะใหม่ที่ทำให้หัวใจของเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบตัวตนที่แท้จริงของเป้าหมาย... 'อิงฟ้า' ไม่ได้มีรายชื่ออยู่ในฐานข้อมูลมนุษย์!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ