รอยเท้าในห้องปิดตาย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กตีเข้าจมูกทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูห้องสมุดเก่าแก่ประจำคณะอักษรศาสตร์ แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดนีออนกะพริบถี่ราวกับมันกำลังหายใจรวยริน ศิลาชะงักกึก ความเย็นเยียบไม่ได้มาจากอากาศภายนอกอีกต่อไป หากแต่ไหลวนอยู่ตามกระดูกสันหลัง เมื่อเงาดำมหึมาบนเพดานห้องไม่ได้เป็นเพียงแค่รอยไหม้อีกต่อไป แต่มันกำลัง... 'ลืมตา' ขึ้นมองพวกเขาด้วยดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ "อย่ามองตรงๆ ค่ะ ศิลา" เสียงหวานทุ้มกังวานดังกั่วนิ่งสนิทท่ามกลางความเงียบงัน อาจารย์อิงฟ้าในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทขยับตัวเข้ามาใกล้ ไหล่บางเฉียบของเธอแทบจะแนบชิดกับแขนของเด็กหนุ่ม กลิ่นอายจางๆ ของดอกการ์ดิเนียผสมผสานกับกลิ่นหมึกโบราณโชยเข้าจมูก ปลายนิ้วเรียวยาวสวมแหวนเงินโบราณสลักอักขระรูนสะบัดเบาๆ ส่งผลให้ไพ่ทาโรต์สำรับสีทองในมือของเธอเปล่งประกายแสงสีฟ้าครามขับไล่ความมืดมัวที่แผ่ขยายออกไปได้ชั่วขณะ ศิลาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เด็กหนุ่มปัดเป่าความหวาดกลัวออกไปจากห้วงความคิดอย่างรวดเร็ว ในฐานะผู้มีสัมผัสที่หกและคุ้นเคยกับการอ่านไพ่ทาโรต์เพื่อไขปริศนา เขาตระหนักดีว่าความตื่นตระหนกคือจุดเริ่มต้นของความตาย ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องปิดตายแห่งนี้ หน้าต่างทุกบานลงกลอนจากด้านใน ประตูทางเข้ามีเพียงบานเดียวที่ถูกล็อกตายด้วยกุญแจเหล็กหนาเตอะ แล้วรอยเท้าเปื้อนโคลนที่กำลังเดินวนเวียนอยู่รอบโต๊ะทำงานกลางห้องล่ะ... มาจากไหนกัน? "อาจารย์คิดว่ารอยพวกนั้น..." ศิลาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ขณะดึงสำรับไพ่ 'ไรเดอร์-เวท' ออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต ปลายนิ้วสัมผัสผิวสัมผัสกระดาษที่คุ้นเคยเพื่อเรียกสมาธิ "ไม่ใช่รอยของมนุษย์แน่ๆ ค่ะ" "ฉลาดมากค่ะ" อิงฟ้าปรายตามองลูกศิษย์คนโปรดด้วยแววตาพึงพอใจ เธอย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะรอยโคลนบนพื้นไม้ปาร์เกต์ที่เริ่มแห้งกรัง "พลังงานวิญญาณที่ตกค้างตรงนี้มีความหนาแน่นสูงมาก มากเสียจนบิดเบือนกฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์ ห้องนี้ถูกปิดตายด้วยอาคมระดับสูง แต่คนร้าย... หรือจะเรียกว่า 'สิ่งนั้น' ไม่ได้ใช้วิธีเดินทะลุมิติ แต่มันใช้วิธี 'ซ้อนทับ' มิติเวลาต่างหาก" คำอธิบายของอาจารย์สาวทำให้ศิลาต้องขมวดคิ้วมุ่น สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลอย่างรวดเร็ว การซ้อนทับมิติเวลาหมายความว่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย... ศาสตราจารย์ไพโรจน์ อาจจะไม่ได้เสียชีวิตในเวลาปัจจุบันที่พวกเขายืนอยู่ ศิลาไม่รอช้า เขาดีดนิ้วเบาๆ ไพ่สามใบพุ่งออกมาจากสำรับด้วยความเร็วแสงและตกลงบนฝ่ามืออย่างแม่นยำ เด็กหนุ่มหลับตาลงตั้งจิตอธิษฐานก่อนจะพลิกไพ่ทั้งสามใบหงายขึ้นท่ามกลางแสงสลัว ใบแรก... 'The Hanged Man' กลับหัว ใบที่สอง... 'Three of Swords' ใบที่สาม... 'Death' บรรยากาศรอบตัวพลันอึดอัดขึ้นอีกเท่าตัว ดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่บนเพดานเริ่มขยับไหว เสียงกระซิบกระซาบด้วยภาษาโบราณที่ฟังไม่ได้ศัพท์ดังระงมไปทั่วห้อง ราวกับมีวิญญาณนับร้อยกำลังกรีดร้องอยู่ข้างหู "ไพ่บอกอะไรคุณคะ ศิลา" อิงฟ้าเอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับทอประกายจริงจังขึ้น "การเสียชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นจากความแค้นส่วนตัวค่ะอาจารย์" ศิลาลืมตาขึ้น แววตาของเด็กหนุ่มฉายแววเฉียบคมเกินอายุ "แต่เป็นการ 'บูชายัญ' ไพ่ 'The Hanged Man' กลับหัวบ่งบอกถึงการยอมจำนนต่ออำนาจมืดโดยไม่เต็มใจ สามดาบแทงทะลุหัวใจหมายถึงการทรยศหักหลังอย่างเลือดเย็น และใบสุดท้าย... ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่มันคือการเปิดประตูให้บางสิ่งข้ามฝั่งมา" ฉับพลันนั้นเอง! เงาดำมหึมาบนเพดานก็แยกตัวออกจากกัน เสียงกรีดแหลมสูงบาดแก้วหูจนเลือดกำเดาของศิลาไหลซึมออกมาที่มุมปาก รอยเท้าเปื้อนโคลนรอบโต๊ะทำงานไม่ได้หยุดอยู่แค่การเดินวนอีกต่อไป แต่มันพุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ด้วยความเร็วสูง! อิงฟ้าขยับตัวอย่างรวดเร็วดั่งภูตผี เธอคว้าเอวบางของศิลาแล้วกระโดดหลบฉากไปด้านข้างได้อย่างหวุดหวิด โต๊ะทำงานไม้สักหนักอึ้งถูกพลังปริศนาอัดกระแทกจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ "ระวังค่ะ!" อิงฟ้าผลักศิลาไปด้านหลังขณะที่มือเรียววาดลวดลายกลางอากาศ สร้างม่านพลังงานรูปวงแหวนเวทสีทองป้องกันการโจมตีระลอกสองที่กำลังพุ่งเข้ามา ทว่า สิ่งที่ทำให้ศิลาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไม่ใช่ความรุนแรงของปีศาจเงาตรงหน้า... แต่เป็นร่างของชายชราในชุดสูทรisวิชาการที่ร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่าบนเพดาน ร่างนั้นไร้วิญญาณ ดวงเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด และที่น่ากลัวที่สุดคือ... บนหน้าอกข้างซ้ายของศาตราจารย์ไพโรจน์ มีไพ่ทาโรต์ใบหนึ่งเสียบคาอยู่ มันคือไพ่ 'The Fool' ที่อาบไปด้วยหยดเลือดสดๆ! ระบบเสียงแจ้งเตือนภายในจิตสำนึกของศิลาพลันดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภารกิจระดับ SSS 'เงาแห่งความตายในห้องปิดตาย'] [เงื่อนไข: คลี่คลายคดีฆาตกรรมภายใน 24 ชั่วโมง มิฉะนั้นคำสาปจะกลืนกินวิญญาณผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด] [ผู้เล่น 'ศิลา' ได้รับเบาะแสลับ: ฆาตกรตัวจริงไม่ได้อยู่ในห้องนี้... แต่อยู่ในรายชื่อแขกผู้มาเยือนเมื่อสามปีก่อน!] ศิลาสูดหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นผสมความท้าทาย เขากำไพ่ในมือแน่น ขณะที่อาจารย์อิงฟ้าหันมาสบตาเขาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ยากจะคาดเดา ขอบคุณที่ร่วมติดตามและก้าวผ่านความมืดมิดไปกับขวัญเนตรทายใจนะคะ