รอยสักประหลาด

กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบสนิมเหล็กคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นไอฝนที่เพิ่งซาลง ปลายนิ้วเรียวยาวของอาจารย์อิงฟ้ากดลงบนแฟ้มคดีลับสีน้ำตาลเข้มด้วยแรงที่มากพอจะทำให้กระดาษยับย่น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำหันมาสบตากับเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่ยืนอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวต่อคำเตือนเรื่อง ‘บางสิ่ง’ ใต้ตึกศาลากลางเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ศิลากลับกำลังจดจ่ออยู่กับสำรับไพ่ทาโรต์ในมือที่ส่งกระแสความร้อนผ่าวทะลุถุงมือหนังออกมาอย่างผิดธรรมชาติ "พวกมันไม่ได้แค่รอเวลาค่ะอาจารย์" ศิลาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เสียงทุ้มต่ำของเด็กหนุ่มราบเรียบแต่มั่นคง ดวงตาคมกวาดมองไพ่ใบสุดท้ายที่เพิ่งหงายขึ้นบนโต๊ะไม้สัก—*The Tower* ที่ถูกปกคลุมด้วยรอยไหม้สีดำสนิทตรงมุมไพ่ "พลังงานด้านลบจากใต้ถุนศาลากลางกำลังกัดกินโครงสร้างทางเวทมนตร์ของเมืองนี้ทีละน้อย และฉันคิดว่า... เราไม่มีเวลาเหลือให้วางแผนรอบคอบกันอีกแล้วล่ะค่ะ" อิงฟ้าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากสวย เธอดึงแฟ้มคดีตรงหน้าออกแล้วดันเอกสารแผ่นใหม่ออกมาแทนที่ มันคือภาพถ่ายขาวดำจากที่เกิดเหตุ อาชญากรรมที่ตำรวจท้องถิ่นพยายามปกปิดให้พ้นจากสายตาประชาชน "ถ้าอย่างนั้น เธอก็คงต้องเตรียมใจรับมือกับเรื่องที่น่ารื่นรมย์น้อยกว่าเดิมล่ะนะ ศิลา" อาจารย์สาวผายมือไปยังภาพถ่ายใบนั้น "เพราะก่อนที่พวกมันจะทันได้ขุดคุ้ยอะไรขึ้นมาจากใต้ดิน... ศพแรกก็ถูกส่งขึ้นมาต้อนรับพวกเราบนดินเสียก่อนแล้วค่ะ" แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดไฟนีออนกระพริบไหวในห้องชันสูตรศพชั่วคราว กลิ่นน้ำยาฟอร์มาลีนฉุนกึกจนแสบจมูก ศิลายืนนิ่งอยู่หน้าเตียงสแตนเลสไร้ชีวิต ร่างของเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายเป็นชายหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบปลายๆ สภาพศพไม่ได้มีร่องรอยการต่อสู้หรือบาดแผลจากการถูกทำร้ายด้วยอาวุธปรกติ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเด็กหนุ่มจนแทบหยุดหายใจ คือรอยสักขนาดใหญ่ที่แผ่ขยายจากต้นคอด้านซ้ายลามขึ้นไปจนถึงกกหูและขมับ รอยสักนั้นไม่ใช่หมึกพิมพ์ธรรมดา ทว่ามันถูกกรีดลงไปบนเนื้อเยื่อด้วยของมีคม ลึก และสมานตัวด้วยคราบเลือดแห้งกรังจนกลายเป็นสีดำคล้ำ รูปทรงของมันบิดเบี้ยวคล้ายอักขระโบราณที่ศิลาเคยเห็นในตำราไสยเวทต้องห้าม แต่อิงฟ้ากลับรู้ดีกว่านั้น... มันคือสัญลักษณ์ของการ ‘เซ่นสังเวย’ "รอยสักนี้ไม่ได้เกิดขึ้นหลังความตายค่ะอาจารย์..." ศิลาพึมพำ น้ำเสียงจริงจังขึ้นทุกขณะ นิ้วมือเรียวภายใต้ถุงมือขยับเข้าใกล้ผิวหนังของศพอย่างระมัดระวัง "มันถูกสลักลงไปตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ และทุกๆ เส้นที่ถูกกรีดลงไป... ถูกคำนวณเวลาให้สอดคล้องกับตำแหน่งของดวงดาวบนท้องฟ้าในคืนเดือนมืดพาร์เฟต์พอดี" "ถูกต้องค่ะ" อิงฟ้าก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้าง เธอใช้ปลายปากกาโลหะชี้ไปยังจุดกึ่งกลางของรอยสัก ซึ่งมีรูปดวงตาที่สามถูกวาดทับด้วยเส้นสายเรขาคณิตที่ซับซ้อน "และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ ลายเส้นเหล่านี้ใช้หมึกผสมกับ ‘ผงแร่เหล็กไหล’ จากใต้ตึกศาลากลาง—สถานที่เดียวกับที่เราเพิ่งพูดถึงเมื่อชั่วโมงก่อน" บรรยากาศในห้องชันสูตรพลันเยียบเย็นลงทันตาเห็น ความเงียบงันเข้ามาแทนที่บทสนทนา ศิลารู้สึกได้ถึงแรงกระตุ้นประหลาดจากไพ่ทาโรต์ในกระเป๋าเสื้อ มันสั่นระริกราวกับมีชีวิต ราวกับกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยถึงสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่จากความมืดภายนอกหน้าต่างกระจกฝ้า เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ตั้งสมาธิและดึงพลังแห่งญาณทิพย์ขึ้นมาหล่อเลี้ยงดวงตา ภาพเหตุการณ์ในอดีตเริ่มฉายชัดขึ้นมาทีละน้อยในห้วงความคิด—ภาพของชายผู้เคราะห์ร้ายกำลังถูกตรึงร่างไว้กับเก้าอี้ไม้ เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานที่ไร้เสียงเล็ดลอดออกมา เพราะถูกสะกดด้วยอาคมบางอย่าง และเหนือสิ่งอื่นใด คือเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่กำลังใช้มีดกรีดรอยสักนี้ลงบนผิวหนัง พร้อมกับท่องบทสวดภาษาโบราณที่ทำให้แผ่นดินใต้ร่างสั่นสะเทือน *กึก... กึก...* เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอกห้องชันสูตร มันไม่ใช่เสียงของเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือแพทย์นิติเวช แต่เป็นเสียงย่างก้าวที่เชื่องช้า หนักแน่น และเต็มไปด้วยจิตสังหารที่แผ่พุ่งจนขนลุกซู่ อิงฟ้าหันขวับไปมองที่ประตูเหล็กบานหนา ใบหน้าเรียบเฉยเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความระแวดระวัง เธอยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ศิลาก้าวถอยหลังไปตั้งหลัก พร้อมกับร่ายอาคมคุ้ม กันรอบตัวอย่างเงียบเชียบ ประกายแสงสีฟ้าจางๆ วับแวมขึ้นที่ปลายนิ้วเรียว "ดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญจะมาเร็วกว่าที่เราคาดไว้นะคะ" อิงฟ้ากระซิบเสียงเบา ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อลูกบิดประตูเหล็กค่อยๆ หมุนวนด้วยมือปริศนาจากด้านนอก ศิลากัดริมฝีปากแน่น มือขวาควักสำสำรับไพ่ทาโรต์ออกมาถือไว้มั่น พลังงานออร่าสีทองสว่างวาบขึ้นรอบตัวเด็กหนุ่มเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะพังประตูเข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ทว่า... ก่อนที่ประตูบานนั้นจะเปิดออก เสียงแจ้งเตือนความถี่ต่ำจากระบบภายในจิตสำนึกของศิลาก็แผดเสียงดังขึ้นในหัว พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานระดับ SSS กำลังเข้าใกล้เป้าหมาย] [เงื่อนไขภารกิจลับ: ป้องกันการทำลายหลักฐานและรอดชีวิตจากการปะทะกับ "ผู้คุมกฎแห่งความตาย"] [คำเตือนจากระบบ: เป้าหมายที่กำลังมาเยือน... คืออดีตอาจารย์ผู้ล่วงลับของสำนักไสยเวทที่คุณรู้จักดีที่สุด] สิ้นเสียงแจ้งเตือน ประตูเหล็กบานหนาก็ถูกกระชากกระเด็นหลุดออกจากวงกบด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับร่างของบุคคลในชุดคลุมสีดำที่ก้าวพ้นความมืดเข้ามา... พร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นที่สลักอยู่บนใบหน้าครึ่งซีกซึ่งเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นชนิดเดียวกันกับศพบนเตียง! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปด้วยกันนะคะ!