รหัสลับใต้เวที

คมกระบี่โบราณสะท้อนแสงไฟนีออนสีม่วงอมแดงจากป้ายหน้าร้านสะดวกซื้อฝั่งตรงข้าม รัศมีเย็นเยียบของเหล็กกล้าพุ่งตรงเข้าหาใจกลางอกของอาจารย์อิงฟ้า ไม่มีความลังเล ไม่มีความหวาดกลัวในแววตาสีรัตติกาลคู่นั้น มีเพียงประกายความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะแลกด้วยทุกสิ่ง "อาจารย์!" ศิลาคำรามลั่นในลำคอ ร่างกายเคลื่อนไหวเร็วกว่าความคิด นิ้วมือทั้งห้าดีดไพ่ทาโรต์สำรับพิเศษออกจากซองหนังอย่างแม่นยำ ไวยากรณ์แห่งไสยเวทพุ่งแหวกอากาศด้วยเสียงหวีดหวิวเบาๆ เสี้ยววินาทีนั้น เขาส่งพลังจิตผสานเข้ากับ *ไพ่ The Magician* ปลายทางพุ่งตรงไปกระแทกเข้าที่ข้อมือของอาจารย์สาวอย่างพพอดี *แกร๊ง!* กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เบี่ยงเบนทิศทางเฉียดผ่านเนื้อผ้าบริเวณหัวใจไปเพียงมิลลิเมตรเดียว ปักลงกับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กจนเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว แรงสะท้อนจากคาถาทำให้อาจารย์อิงฟ้าวัดถอยหลังไปสองก้าว ลมหายใจของเธอหอบกระชั้นเล็กน้อย แต่มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจ "ปฏิกิริยาไวใช้ได้นี่ ศิลา... สมกับที่เป็นเด็กปั้นของฉัน" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบของตรอกมืด เธอก้มลงมองรอยขาดที่หน้าอกเสื้อเล็กน้อย ก่อนจะสะบัดมือเก็บกระบี่เข้าฝักราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "แต่ถ้าเธอช้ากว่านี้อีกเสี้ยววินาที หัวใจฉันคงได้หลุดออกมาเต้นข้างนอกจริงๆ นะคะ" "อาจารย์เล่นบ้าอะไรครับ... เอ๊ย! อาจารย์เล่นบ้าอะไรคะ!" ศิลาเผลอหลุดปากใช้สรรพนามเดิมเกือบไม่ทันเมื่อนึกถึงกฎเหล็กในใจ มือหนายกขึ้นปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม "เอาชีวิตมาล้อเล่นแบบนี้ เกิดผมคำนวณระยะพลาดขึ้นมา อาจารย์ไม่ได้ไปยมโลกก่อนจะได้สางคดีไอดอลวง *StarLight Girls* หรอกหรือครับ... หรอกหรือคะ!" เด็กหนุ่มขยับแว่นตาที่เริ่มเอียงด้วยความหงุดหงิดระคนโล่งอก เขารู้ดีว่าอาจารย์อิงฟ้าไม่ใช่คนที่จะทำอะไรโดยไม่มีเหตุผลรองรับ แต่การใช้ชีวิตของตัวเองมาเสี่ยงกับพิธีกรรมแก้เคล็ดหรือการล่อลวงเงาดำเมื่อครู่ มันเกินขอบเขตคำว่า 'ความเสี่ยงที่ยอมรับได้' ไปไกลโข อิงฟ้าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับซ่อนความเย็นยะเยือกเอาไว้ เธอย่ำเท้าเข้ามาใกล้เด็กหนุ่ม กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิผสมกับกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณลอยแตะจมูก "เงามืดตนนั้นไม่ใช่ภูตผีธรรมดา ศิลา มันคือ 'อาคมเงาสะท้อน' ที่ผูกติดกับจิตวิญญาณของเด็กๆ ในวงไอดอล ถ้าฉันไม่ใช้เลือดและจิตวิญญาณของตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อสะกดรอยพลังงานหลัก เราไม่มีทางรู้เลยว่าห้องซ้อมลับใต้เวทีคอนเสิร์ตใหญ่ในวันพรุ่งนี้อยู่ที่ไหน" เธอยื่นสมาร์ทโฟนหน้าจอแสดงแผนผัง 3 มิติของ 'แกรนด์สเตเดียม' สถานที่จัดงานคอนเสิร์ตใหญ่ของวง *StarLight Girls* ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าให้เขาดู จุดสีแดงกะพริบอยู่บริเวณชั้นใต้ดินลึก ซึ่งตามผังอาคารเดิมควรจะเป็นแค่ห้องเก็บอุปกรณ์เก่า ศิลาหรี่ตามองแผนผังนั้น สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วด้วยตรรกะและสัญชาตญาณไพ่ทาโรต์ที่ฝึกฝนมา "ชั้นใต้ดินระดับสาม... พื้นที่นั้นถูกปิดตายตั้งแต่เหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อห้าปีก่อนนี่ครับ แต่วิศวกรรมโครงสร้างบอกว่ามันมีทางลับเชื่อมต่อกับห้องแต่งตัวของศิลปินโดยตรง" "ถูกต้องค่ะ" อิงฟ้าพยักหน้ารับ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม "และภารกิจของเราในคืนนี้ คือการแฝงตัวเข้าไปในตึกสตูดิโอหลักของค่าย *Aura Entertainment* เพื่อหา 'ศิลาอาคมต้นกำเนิด' ก่อนที่คอนเสิร์ตจะเริ่มต้นขึ้นในวันพรุ่งนี้ ไม่อย่างนั้น... เด็กสาวทั้งเจ็ดคนบนเวทีจะกลายเป็นเครื่องสังเวยวิญญาณให้แก่พลังชั่วร้ายที่พวกมันหล่อเลี้ยงมานานนับปี" การเดินทางสู่ใจกลางตึกสตูดิโอไอดอลยักษ์ใหญ่ในยามวิกาลไม่ใช่เรื่องง่าย แม้ภายนอกตึกกระจกสูงระฟ้าสไตล์โมเดิร์นจะดูเงียบสงบ แต่ระบบรักษาความปลอดภัยระดับทหารและกล้องวงจรปิดอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับ AI ตรวจจับความเคลื่อนไหว ทำให้การเดินผ่านประตูหน้าเป็นทางเลือกที่โง่ที่สุด ศิลาในชุดฮู้ดสีดำสนิทเพื่ออำพรางตัว ย่อกายลงแนบกับกำแพงด้านข้างอาคาร ขณะที่อาจารย์อิงฟ้ายืนพิงเสาไฟด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับกำลังมาเดินเล่นชมวิวในยามค่ำคืน ทั้งคู่มาหยุดอยู่หน้าท่อระบายอากาศขนาดใหญ่ที่เชื่อมตรงไปยังชั้นใต้ดิน "อาจารย์แน่ใจนะครับว่าเราต้องมุดท่อนี้จริงๆ?" ศิลาทำหน้ายู่เมื่อมองเข้าไปในความมืดมิดของท่อโลหะที่มีคราบฝุ่นหนาเตอะ "ภาพลักษณ์นักพยากรณ์ผู้ทรงเกียรติของผมคงป่นปี้หมดแน่ถ้าต้องคลานเข้าไปในนี้" "ถือว่าเป็นการออกกำลังกายเพื่อความอยู่รอดก็แล้วกันนะคะ ศิลา หรือเธออยากจะรอให้ รปภ. หุ่นยนต์ติดปืนช็อตไฟฟ้าด้านหน้าต้อนรับด้วยกระสุนจริงล่ะ?" อิงฟ้าไม่พูดเปล่า เธอย่อตัวลงแล้วก้าวเข้าไปในท่อระบายอากาศอย่างคล่องแคล่วเกินกว่าที่หญิงสาวชุดกระโปรงยาวจะทำได้ "ตามมาเร็วค่ะ อย่ามัวแต่บ่น" ความชื้นและกลิ่นอับของโลหะเก่าผสมกับกลิ่นอายเวทมนตร์จางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืด ศิลาต้องอาศัยแสงสีฟ้าจางๆ จากไพ่ทาโรต์ในมือที่ร่ายคาถา 'ดวงประทีปแห่งนักพยากรณ์' เพื่อนำทาง การคลานไปตามท่อแคบๆ นานนับสิบนาทีทำให้กล้ามเนื้อเริ่มประท้วง แต่เสียงฝีเท้าและจังหวะการหายใจสม่ำเสมอของอาจารย์สาวที่อยู่ด้านหน้า ทำให้เขายังคงต้องกัดฟันตามไปอย่างไม่ลดละ จนกระทั่ง... ทั้งคู่มาถึงจุดสิ้นสุดของท่อระบายอากาศ มันคือช่องระบายลมที่มองลงไปเห็นห้องโถงกว้างขวางใต้ดิน แสงไฟนีออนสีฟ้าสลัวเผยให้เห็นภาพที่ทำให้ศิลาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง กลางห้องโถงนั้น มีแท่นพิธีกรรมวงกลมขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยอักขระโบราณที่กำลังเรืองแสงสีเลือด ตรงกลางแท่นมีร่างของเด็กสาวคนหนึ่งในชุดไอดอลสีขาวบริสุทธิ์นอนหลับตาพริ้มไร้สติ บนหน้าอกของเธอมียันต์กระดาษสีดำสนิทแปะอยู่ และรอบๆ แท่น... มีเงาร่างสีดำนับสิบตนกำลังร่ายรำรอบร่างนั้นด้วยท่าทางบิดเบี้ยวผิดมนุษย์ "นั่นมัน... น린ริน สมาชิกเซ็นเตอร์ของวง *StarLight Girls*" ศิลาพึมพำเบื้องล่างด้วยเสียงแผ่วเบา แต่อาจารย์อิงฟ้ากลับไม่ได้มองไปที่เด็กสาวบนแท่น สายตาคมกริบของเธอกำลังจ้องมองไปที่มุมมืดอีกด้านหนึ่งของห้อง ที่ซึ่งชายในชุดสูทสากลเรียบร้อยกำลังยืนกอดอกมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มเย็นชา รอยยิ้มที่ศิลาคุ้นเคยจากหน้าจอโทรทัศน์ในฐานะประธานค่ายเพลงผู้ทรงอิทธิพล "ดูเหมือนว่าเราจะไม่ต้องเสียเวลาหาตัวการใหญ่แล้วล่ะค่ะ ศิลา..." อิงฟ้ากระซิบข้างหูของเด็กหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก "เพราะ 'แขกที่ไม่ได้รับเชิญ' อีกคน... กำลังเดินมาต้อนรับเราทางด้านหลังแล้วล่ะค่ะ" ยังไม่ทันที่ศิลาจะได้หันกลับไปมองตามคำเตือน เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลังท่อระบายอากาศที่พวกเขาเพิ่งคลานผ่านมา *แปะ... แปะ... แปะ...* "ยินดีต้อนรับสู่เบื้องหลังความงดงามของวงการบันเทิงนะเด็กน้อย... ฉันรอนักพยากรณ์กับแม่มดน้อยอย่างพวกเธอมานานพอสมควรแล้วล่ะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับแสงไฟฉายแรงสูงส่องตรงมาที่แผ่นหลังของทั้งคู่โดยไม่มีทางหนี ขวัญเนตรทายใจขอขอบคุณคุณรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและก้าวผ่านความมืดมิดไปพร้อมกับศิลาและอาจารย์อิงฟ้านะคะ