พันธมิตรผู้ไม่คาดคิด

กลิ่นอายความเย็นเยือกของสนิมและคราบเลือดโบราณบนพื้นหินแกรนิตไม่ได้ทำให้กวินถอยร่างหนีแม้แต่ก้าวเดียว ดวงตาสีเข้มคู่นั้นกวาดมองอักขระไสยเวทที่กำลังสั่นกระพิกเหมือนหน้าจอโค้ดดิ้งที่กำลังรันคำสั่งผิดพลาด เสียงกระซิบโหยหวนจากมุมมืดของห้องใต้ดินสมาคมอาคมเก่าแก่ค่อยๆ เงียบเสียงลง เมื่อปลายนิ้วเรียวยาวของกวินแตะลงบนแท่นบูชา "อาจารย์คะ..." เสียงของกวินเปลี่ยนเป็นแหบพร่าและเย็นชา "ดูเหมือนว่า... บทเรียนบทต่อไป เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ แล้วล่ะค่ะ" อาจารย์รินรดาชะงักฝีเท้า ปลายพู่กันอาคมในมือที่ชุ่มด้วยหมึกสีชาดหยุดนิ่งกลางอากาศ ดวงตาสคมคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด นางมองลูกศิษย์คนโปรดที่เวลานี้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กวินไม่ได้ดูเหมือนเด็กหนุ่มผู้หลงเข้ามาในโลกเร้นลับแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว แต่เขากำลังยืนอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของสมการพลังงานอันซับز้อนที่แม้แต่ปรมาจารย์เช่นนางยังต้องทึ่ง "เจ้ากำลังเล่นกับไฟนะ กวิน" รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงความกังวลลึกซึ้งที่นางมักจะซ่อนไว้ใต้ท่าทีเยชา "วิญญาณอาฆาตตระกูลหลินตนนั้นไม่ใช่แค่ภูตผีทั่วไป มันคือ 'เงาบาป' ที่ถูกผนึกไว้ด้วยอาคมโบราณ การที่เจ้าเลือกสื่อสารกับมันโดยตรง... เท่ากับเจ้ากำลังเปิดประตูให้มันเข้ามาในจิตสำนึกของตัวเอง" "บางครั้งนะคะอาจารย์... การที่เราจะแก้บั๊กของระบบ เราจำเป็นต้องเข้าไปดูในซอร์สโค้ดจริงๆ ค่ะ" กวินหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ รอยยิ้มนั้นทั้งสุภาพและมั่นใจในแบบฉบับของเขา "อีกอย่าง ฉันไม่ได้ทำคนเดียวนะคะ" สิ้นคำพูดของกวิน พื้นห้องใต้ดินก็สั่นสะเทือนเบาๆ ม่านหมอกสีเทาจัดรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนเหนือแท่นบูชา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างโปร่งแสงของหญิงสาวในชุดโบราณ เส้นผมยาวสลวยปลิวไสวไร้สายลม ดวงตาของวิญญาณตนนั้นไม่ได้เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชังดังเช่นตอนแรก หากแต่ทอดมองมาที่กวินด้วยความรู้สึกซับซ้อน—ความเคารพ ความโล่งใจ และ... การปกป้อง วิญญาณพิทักษ์ตระกูลหลินเลือกข้างแล้ว และมันไม่ได้เลือกปรมาจารย์อาคมผู้เก่งกาจอย่างรินรดา แต่มันเลือกกวิน รินรดากล่าวไม่ออก ปลายพู่กันในมือตกลงกระทบพื้นหินเสียงดังสะท้อนก้อง นางจ้องมองวิญญาณระดับภัยพิบัติที่ควรจะคลุ้มคลั่ง แต่วินาทีนี้กลับคุกเข่าลงเบื้องหน้ากวิน ราวกับอัศวินที่กำลังถวายสัตย์ปฏิญาณต่อราชาผู้ชอบธรรม [ระบบตรวจพบเหตุการณ์พิเศษ: วิญญาณพิทักษ์ระดับ A 'หลินซูYue' ยอมรับพันธะสัญญาทางจิตวิญญาณกับผู้ใช้ระบบ] [เงื่อนไขภาระกิจ: 'ล้างมลทินตระกูลหลิน' อัปเดตสถานะเป็น 45%] [ปลดล็อกสกิลพิเศษ: 'เนตรโลหิตสะกดวิญญาณ'] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของกวินอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับกระแสพลังงานอุ่นวาบที่ไหลทะลักเข้าสู่เส้นชีพจรอาคมของเขา ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ยืดเยื้อเมื่อหลายชั่วโมงก่อนมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความตื่นตัวและประสาทสัมผัสที่เฉียบคมราวกับถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น "นี่มัน..." รินรดาก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว นางไม่เคยเห็นวิญญาณอาฆาตตนใดสยบยอมต่อมนุษย์ด้วยความสมัครใจเช่นนี้มาก่อน "เจ้าทำอะไรลงไป กวิน? วิชาอาคมสายไหนที่เจ้าใช้กันแน่?" "ฉันไม่ได้ใช้อาคมหรอกค่ะอาจารย์" กวินตอบเสียงนุ่ม ขณะที่มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบอากาศเบื้องหน้าอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังสัมผัสกับกลุ่มควันสีเทาที่ล้อมรอบตัวเขาอยู่ วิญญาณของหลินซูYueขยับเข้ามาใกล้ ปล่อยไอเย็นที่ให้ความรู้สึกปลอดภัยประหลาด "ฉันแค่อ่าน 'บันทึก' ของเธอค่ะ... ทุกคนมักจะมองว่าวิญญาณพวกนี้คือความชั่วร้ายที่ต้องกำจัด แต่ถ้าเราลองเปลี่ยนมุมมอง อ่านเรื่องราวของพวกเขาด้วยความเข้าใจ... เราจะพบว่าพวกเขาก็แค่เหยื่อของระบบที่บิดเบี้ยวเหมือนกัน" รินรดานิ่งเงียบ นางมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่ยืนตระหง่านท่ามกลางความมืดมิด ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจของปรมาจารย์ผู้เยชา ความรู้สึกที่นางไม่ได้สัมผัสมานานนับสิบปี—ความเชื่อใจ "เจ้าทำให้ฉันประหลาดใจครั้งแล้วครั้งเล่าจริงๆ กวิน" รินรดาถอนหายใจยาว แววตาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด นางก้มลงเก็บพู่กันขึ้นมาปัดฝุ่นเบื้องหน้า "แต่จำไว้ว่า การมีวิญญาณระดับนี้อยู่ข้างกาย ไม่ใช่แค่เรื่องดี เจ้าจะมีเป้าหมายหลังแผ่นหลังเพิ่มขึ้น... และศัตรูในเงามืดก็คงไม่นิ่งเฉยแน่" "ฉันทราบดีค่ะ" กวินหันกลับมาสบตากับอาจารย์ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนเรียวปาก "เพราะดูเหมือนว่า... ตอนนี้แขกไม่ได้รับเชิญของเรา มาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้นะคะ" ฉับพลันนั้น เปลวไฟสีเขียวมรกตที่จุดอยู่ตามผนังห้องใต้ดินก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดสนิทเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบจะดังขึ้นจากบันไดทางลง เสียงโลหะกระทบกันกังวานและกลิ่นอายอาคมอันชั่วร้ายพุ่งทะยานเข้ามาปิดล้อมทุกเส้นทางหนี [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: กลุ่มมือสังหาร 'เงาโลหิต' ปรากฏตัวในรัศมี 50 เมตร] [เป้าหมาย: กำจัดกวินและชิงตัววิญญาณพิทักษ์] [คำเตือน: ผู้บุกรุกมีอุปกรณ์สะกดวิญญาณระดับสูง เตรียมพร้อมรับมือการปะทะ] กวินหรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความสุขุมลุ่มลึก เขาผายมือออกเล็กน้อย ปล่อยให้พลังงานจากเนตรโลหิตสะกดวิญญาณส่องประกายเรืองรองสีแดงฉานในความมืด พร้อมกับที่วิญญาณของหลินซูYueแผ่ไอสังหารสีดำทมิฬพุ่งทะยานไปรอรับการปะทะที่ประตูทางเข้า "อาจารย์คะ..." กวินเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่ละสายตาจากความมืดเบื้องหน้า "ดูเหมือนว่าบทเรียนภาคปฏิบัตินอกสถานที่... จะเริ่มขึ้นตอนนี้เลยค่ะ" -------------------------------------------------- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!