แต้มบุญที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

กลิ่นสนิมเหล็กผสมกับไอเย็นจัดพุ่งปะทะปลายจมูกทันทีที่เงาร่างมหึมานั้นก้าวข้ามธรณีประตูห้องเก็บศพ กวินไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ร่างโปร่งดีดตัวหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณดิบ พร้อมกับที่มือเรียวคว้าแขนเสื้อของอาจารย์รินรดาเอาไว้แน่น แรงฉุดนั้นทำให้ปรมาจารย์สาวผู้เยือกเย็นเซถลาเข้ามาในมุมอับของชั้นวางศพไม้สักทองอย่างหวุดหวิด "อาจารย์... อย่าเพิ่งใช้อาคมรุนแรงค่ะ" กวินกระซิบเสียงเบาหวิว ลลมหายใจของเขาขาดช่วงเล็กน้อยเมื่อดวงตาสีดำสนิทภายใต้กรอบแว่นกวาดมองผ่านความมืด ไอสังหารที่แผ่ออกมาจากเงาร่างนั้นไม่ใช่ภูตผีทั่วไป แต่มันคือ "จิตอาฆาต" ที่ถูกบีบอัดจนกลายเป็นรูปธรรม คล้ายกับรหัสโปรแกรมที่ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อล้างบางทุกอย่างที่ขวางหน้า อาจารย์รินรดานิ่งเงียบ ไหล่บางแนบชิดกับผนังเย็นเฉียบ ปลาย นิ้วเรียวยาวของนางกำลังหมุนวนยันต์กระดาษสีชาในความมืด ดวงตาคมกริบกวาดมองผ่านความสลัวเพื่อประเมินสถานการณ์ "มันไม่ใช่ศพเดินได้ธรรมดา... กวิน พลังวิญญาณในตัวมันเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับสามขั้นปลายเลยทีเดียว เจ้ามีแผนอะไร หรือจะให้ฉันเป็นคนเปิดทาง" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเด็ดเดี่ยวเอמהขึ้นข้างหูของเขา "ยังไม่ใช่เวลาปะทะค่ะ... รอจังหวะที่มันส่งเสียงคำรามครั้งแรก" กวินตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุขุม ดวงตาคมกวาดมองการเคลื่อนไหวของเงาร่างนั้นราวกับกำลังวิเคราะห์บั๊กในระบบคอมพิวเตอร์ ในห้องเก็บศพที่มืดมิด เสียงรองเท้าบูทหนักๆ หยุดลงตรงกลางห้อง เงาร่างสูงใหญ่กว่าสองเมตรสวมชุดคลุมหนังสีดำสนิท ใบหน้าถูกบดบังด้วยหน้ากากโลหะรูปอสูรโบราณ มันยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งราวกับกำลังดมกลิ่นอายชีวิต ก่อนจะเงยศีรษะขึ้นและเปล่งเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ *ตู้ม!* นั่นคือจังหวะที่กวินรอคอย ในเสี้ยววินาทีที่เงาร่างมหึมาอ้าปากเพื่อปลดปล่อยพลังงานวิญญาณ คลื่นความถี่รอบตัวมันจะเกิดช่องโหว่ชั่วพริบตา กวินไม่รอช้า นิ้วมือทั้งสองข้างประสานอินทร์อย่างรวดเร็ว อาคมสะกดวิญญาณระดับเริ่มต้นที่เขาเพิ่งทำความเข้าใจจาก "บันทึกคดีวิญญาณคนบาป" ถูกปลดปล่อยออกไปเป็นเส้นแสงสีฟ้าจางๆ พุ่งเข้าตรึงข้อเท้าของเงาร่างนั้นทันที "ตอนนี้แหละค่ะอาจารย์!" สิ้นเสียงคำสั่งของลูกศิษย์ อาจารย์รินรดาก็ไม่รอช้า นิ้วมือเรียวดีดออกไปพร้อมกับยันต์กระดาษสามแผ่นที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีคราม พุ่งตรงเข้าแปะที่กลางหน้าอกของร่างมหึมาอย่างแม่นยำ แรงระเบิดเบาๆ ส่งผลให้เงาร่างนั้นเซถอยหลังไปสามก้าว และก่อนที่มันจะตั้งตัวได้ทัน กวินก็พุ่งเข้าไปประชิด พร้อมกับใช้ด้ามไม้เท้าอาคมฟาดเข้าที่จุดชีพจรวิญญาณด้านหลังทิวทัศน์ของเงาร่างนั้นอย่างแม่นยำรา과จับวาง ร่างมหึมานิ่งค้างไปในทันที ก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นละอองควันสีดำและจางหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความอบอ้าวที่ค่อยๆ คลายตัวลง ในวินาทีนั้นเอง เสียงใสรากับระฆังแก้วก็ดังขึ้นในโสตประสาทของกวิน ชัดเจนและทรงพลังจนทำให้เขาต้องหลับตาลงเพื่อตั้งสติ [ติ๊ง! ยืนยันการเคลียร์คดีพิเศษ: เงาอสูรแห่งห้องเก็บศพสำเร็จ] [ระบบกำลังประเมินผลงานและคำนวณแต้มบุญ...] [วิเคราะห์ความแม่นยำในการใช้กลยุทธ์: 98.5%] [การประสานงานกับผู้ร่วมทีม: ยอดเยี่ยม] [ท่านได้รับ "แต้มบุญ" จำนวน +1,500 แต้ม!] [แต้มบุญรวมปัจจุบัน: 2,350 แต้ม (เลื่อนขั้นสู่ระดับ: ผู้หยั่งรู้ฝึกหัด)] กวินลืมตาขึ้น ดวงตาสีดำสนิททอประกายระยิบระยับด้วยความพึงพอใจ หน้าต่างโปร่งใสสีทองเรืองรองปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แสดงผลทักษะและแต้มบุญที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ การทำภารกิจไขคดีครั้งนี้ให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าเกินคาดหมายจริงๆ แต้มบุญจำนวนนี้ไม่เพียงพอที่จะปลดล็อกทักษะใหม่เท่านั้น แต่มันยังสามารถใช้แลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณระดับสูงที่อาจารย์รินรดากำลังต้องการเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายในได้อีกด้วย "เจ้า... ยิ้มอะไรอยู่คนเดียว?" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลเอ่ยถามขึ้น อาจารย์รินรดาก้าวเข้ามาใกล้ ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองสำรวจตัวเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยความเป็นห่วงที่ถูกซ่อนไว้ใต้ท่าทางเย็นชา "บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า สีหน้าเจ้าดูแปลกๆ ไปนะ" กวินส่ายหัวช้าๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "เปล่าเลยค่ะอาจารย์... แค่รู้สึกว่าแต้มบุญของเราในตอนนี้ ทำให้เรามีโอกาสรอดชีวิตจากภัยพิบัติครั้งต่อไปสูงขึ้นมากทีเดียวค่ะ" เขาตอบพร้อมกับปัดฝุ่นตามไหล่เสื้อให้อย่างเบามือ การกระทำที่เป็นธรรมชาติและแฝงความใส่ใจนี้ทำให้อาารย์สาวชะงักไปเล็กน้อย ใบเนียนขาวผ่องมีร่องรอยสีเรื่อจางๆ ขึ้นที่พวงแก้มอย่างรวดเร็ว ก่อนที่นางจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนอาการเขินอาย "เหลวไหล... เจ้าคิดว่าแต้มบุญซื้อความปลอดภัยได้ตลอดหรือไง ระวังตัวไว้บ้างเถอะ วิญญาณระดับนั้นไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นมาเองโดยไม่มีสาเหตุหรอกนะ" อาจารย์รินรดากล่าวเสียงแข็งกลบเกลื่อนความรู้สึก แต่ไม่ทันที่ทั้งสองจะได้พูดคุยอะไรกันต่อ บรรยากาศภายในห้องเก็บศพก็เริ่มบิดเบี้ยวอีกครั้ง อุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ประตูไม้สักทองที่ปิดสนิทเมื่อครู่กลับถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงลมปริศนา และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... บนพื้นห้องที่ควรจะว่างเปล่า กลับมีรอยเท้าชุ่มเลือดปรากฏขึ้นทีละก้าว... ทีละก้าว... มุ่งตรงมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของพวกเขา ไม่เพียงแค่นั้น หน้าต่างระบบสีทองที่เคยนิ่งสงบ กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็ว พร้อมกับข้อความขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรสีเลือดสด [คำเตือนระบบระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้บงการเงา" (Shadow Puppeteer)] [ภารกิจลับระดับ SSS ถูกบังคับเปิดใช้งาน: จงเปิดโปงความลับของศพศาลที่สาม ก่อนที่ระฆังแห่งความตายจะตีครบสามครั้ง!] *ก๊อง... ก๊อง...* เสียงระฆังโบราณดังแว่วมาจากความมืดเบื้องนอก ทั้งกวินและอาจารย์รินรดากำอาวุธในมือแน่นขึ้นทันที เมื่อเงาร่างลึกลับในชุดคลุมสีขาวเปื้อนเลือดก้าวพ้นขอบประตูเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มฉีกกว้างจนถึงใบหูที่จ้องมองตรงมายังพวกเขาด้วยแววตากระหายเลือด! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปไขปริศนาด้วยกันนะคะ