บันทึกคดีวิญญาณคนบาปฉบับวายร้ายอมตะ•ตอนที่ 20

ระบบสุ่มไอเทมระดับเทพ

ผลงานโดย นภากระซิบผี
กลิ่นอายความอับชื้นของสุสานใต้ดินโบราณผสมผสานกับกลิ่นอายโลหะหนักที่คาวคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน รินรดาตวัดปลายนิ้วสร้างม่านอาคมสีครามเข้มขึ้นปกป้องเบื้องหน้า แรงกดดันจากวิญญาณอาฆาตตระกูลเก่าแก่เบื้องหน้ากำลังบีบอัดอากาศรอบตัวให้เบาบางลงทุกที ขณะที่กวินกวาดสายตาเร็วปรื๋อวิเคราะห์โครงสร้างค่ายกลวิญญาณที่สลักอยู่บนผนังศิลา ราวกับเขากำลังอ่านโค้ดโปรแกรมที่กำลังรันคำสั่งผิดพลาดเพื่อหาจุดบกพร่องในการคอมไพล์ "โครงสร้างอักขระตรงมุมซ้ายมือมีความหนาแน่นของพลังปราณวิญญาณมากกว่าจุดอื่นถึงสี่เท่าค่ะอาจารย์... ถ้าเราทำลายจุดเชื่อมต่อตรงนั้น ระบบอาคมทั้งหมดน่าจะพับฐานลงในพริบตา" กวินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าลมหายใจกลับหอบถี่เล็กน้อยเนื่องจากแรงกดดันทางจิตวิญญาณที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย รินรดาเหลือบสายตาคมกริบมองลูกศิษย์หนุ่มผู้ไม่เคยแสดงความตื่นตระหนกออกมาให้เห็นแม้แต่ปลายนิ้ว นางพยักหน้ารับน้อยๆ มือเรียวบางสะบัดพัดเหล็กกล้าในมือจนเกิดประกายไฟสีทองสว่างวาบเพื่อดึงความสนใจของร่างเงาสีดำทมิฬที่กำลังพุ่งทะยานเข้ามาหมายจะปลิดชีพ "ระวังตัวด้วย... เจ้าเด็กโง่" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเตือนด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชา ก่อนที่นางจะทะยานร่างเข้าปะทะกับไอวิญญาณสีดำมืดมิดอย่างไม่เกรงกลัวความตาย ในเสี้ยววินาทีที่สมาธิของกวินจดจ่ออยู่กับการคำนวณรหัสอาคมขั้นสูง เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบที่เขาคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบความเข้าใจในโครงสร้างวิญญาณระดับสูงเกินขีดจำกัด...] [เงื่อนไขลับพิเศษ: การเผชิญหน้ากับวิญญาณบรรพบุรุษผู้ถูกจองจำด้วยสติปัญญา สมบูรณ์แบบ 100%] [ระบบกำลังทำการสุ่มไอเทมระดับเทพเพื่อสนับสนุนผู้ถือครอง... กรุณารอสักครู่...] แสงสว่างวาบสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานออกมาจากความว่างเปล่า กลางอากาศเหนือศีรษะของกวินปรากฏวงแหวนเวทมนตร์ซ้อนทับกันเจ็ดชั้น หมุนวนด้วยความเร็วสูงพร้อมเสียงเฟืองจักรกลโบราณขบกันดังสนั่น กวินถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกราบจับจ้องไปยังวัตถุที่กำลังร่วงหล่นลงมาอย่างนิ่มนวลตรงหน้า เมื่อแสงสีทองจางหายไป สิ่งที่ปรากฏอยู่บนฝ่ามือของเขาคือถุงมือหนังสีเงินยวงยืดหยุ่นพิเศษ ทอด้วยเส้นใยไหมดาราและอักขระเวทโบราณที่ยังคงเปล่งประกายเรืองรองจางๆ พื้นผิวสัมผัสเย็นเยียบแต่กลับเชื่อมต่อเข้ากับกระแสประสาทของกวินได้อย่างน่าอัศจรรย์ ราวกับมันเป็นอวัยวะชิ้นที่สาม11ของร่างกายเขา [ขอแสดงความยินดี! ท่านได้รับ: "ถุงมือวิเคราะห์วิญญาณบรรพกาล (Aether-Grip Analyzer)" - ไอเทมระดับ SSS] [คุณสมบัติพิเศษ: สามารถเจาะลึก แยกแยะโครงสร้างพลังงาน คำนวณจุดอ่อน และดึงข้อมูลความทรงจำตกค้างของเป้าหมายออกมาแปลงเป็นชุดข้อมูลตัวเลขได้แบบเรียลไทม์ พร้อมระบบช็อกไฟฟ้าพลังจิตเพื่อระงับการเคลื่อนไหว] กวินสวมถุงมือข้างนั้นอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกเย็นวาบแล่นปราดจากปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจ สมองของเขาประมวลผลเร็วขึ้นเป็นร้อยเท่า ภาพของร่างเงาวิญญาณที่อาจารย์รินรดากำลังต่อสู้ด้วยเปลี่ยนไป ในสายตาของกวินตอนนี้ ร่างของภูตผีไม่ได้น่ากลัวอีกต่อไป แต่มันกลับเต็มไปด้วยเส้นสายพลังงานสีดำที่โยงใยซับซ้อน และมีจุดสีแดงฉานกะพริบอยู่บริเวณหน้าอกซ้าย—จุดอ่อนสูงสุดของมัน "อาจารย์รินรดาครับ! เล็งไปที่จุดศูนย์กลางห่างจากหัวใจของมันสามนิ้วทางด้านซ้าย! ตรงนั้นคือแกนกลางพลังงานที่เสื่อมสลายที่สุด!" กวินตะโกนสุดเสียง ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของวิญญาณร้าย รินรดาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำสั่งที่แม่นยำราวดั่งตาเห็น นางไม่ลังเลแม้แต่น้อย รวบรวมพลังปราณทั้งหมดไว้ที่ปลายนิ้วแล้วซัดกระบี่แสงพุ่งตรงไปยังเป้าหมายที่กวินระบุทันที *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ไอหมอกสีดำสลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวบริสุทธิ์ล่องลอยไปในอากาศ แรงปะทะทำให้รินรดากระเด็นถอยหลังมาเล็กน้อย กวินพุ่งเข้าไปรับร่างบางของอาจารย์ไว้อย่างรู้หน้าที่ กลิ่นอายหอมละมุนจางๆ จากเรือนร่างของหญิงสาวปะทะเข้ากับจมูกท่ามกลางบรรยากาศที่คุกรุ่น "เจ้า... ทำได้ดีมาก" รินรดากล่าวเสียงแผ่วเบา ใบหน้างามขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยอ่อนและสถานการณ์ที่แนบชิด นางรีบผละออกจากการโอบกอดอย่างนุ่มนวลแต่รวดเร็วเพื่อรักษามาרגของปรผู้เฒ่า ทว่า ความเงียบสงบยังไม่ทันได้คืนกลับมา ถุงมือวิเคราะห์วิญญาณบนมือของกวินกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาโดยอัตโนมัติ พร้อมกับข้อความเตือนภัยสีแดงฉานที่ทำให้หัวใจของกวินกระตุกวูบ [คำเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต!] [ตรวจพบสัญญาณชีพปริศนาใต้พื้นห้องโถงลึก 10 เมตร... รหัสพลังงานตรงกับ "ผู้สร้างระบบ" ที่หายสาบสูญไปเมื่อสามพันปีก่อน] [กำลังดาวน์โหลดข้อมูลความทรงจำ... 3... 2... 1...] "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน" เสียงกระซิบเย็นเยียบดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องล่าง พร้อมกับพื้นศิลาใต้เท้าของทั้งสองที่กำลังแตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นดวงตาสสีแดงคู่ยักษ์ที่ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นจากความหลับใหลอันยาวนาน! ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้อาจารย์รินรดาและกวินมาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!
สารจากนักเขียน (นภากระซิบผี)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บันทึกคดีวิญญาณคนบาปฉบับวายร้ายอมตะ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%