เล่ห์นางหงส์: บัลลังก์เลือดใต้รอยยิ้มหวาน•ตอนที่ 16

คืนพายุโหมกระหน่ำ

ผลงานโดย ไป๋เหลียนฮวา
“หากฝ่าบาทเชื่อในรอยยิ้มของหม่อมฉันมากเท่ากับที่ทรงเชื่อในดาบเล่มนี้ ความตายก็คงเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านไปเท่านั้นเพคะ” หลินฟางเซียนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในตำหนักบรรทม นางยืนอยู่เบื้องหลังเงาตะคุ่มของจ้าวเฟยหลง มือเรียวบางที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อยาวสั่นระริกเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อเพื่อเรียกสติ บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างใหญ่ถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายอับชื้นของพายุฝนที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก สายฟ้าแลบแปลบปลาบผ่านหน้าต่างกระดาษสา เผยให้เห็นเงาร่างของนักฆ่าหลายสิบคนที่เกาะอยู่บนหลังคาตำหนักดั่งฝูงค้างคาวกระหายเลือด จ้าวเฟยหลงแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีของจักรพรรดิหนุ่มไม่ได้ฉายแววหวาดกลัว เขาวางถ้วยชาในมือลงบนโต๊ะไม้จันทน์หอมด้วยจังหวะที่มั่นคง “เจ้ากำลังจะบอกข้าว่า นางสนมตัวน้อยอย่างเจ้า มีค่ามากกว่าองครักษ์เสื้อแพรนับร้อยที่ข้าทุ่มเทเลี้ยงดูมาอย่างนั้นหรือ ฟางเซียน?” “องครักษ์ของฝ่าบาทเก่งกาจ แต่พวกเขาไม่ได้รู้ว่า ‘คนใน’ ของกุ้ยเฟยเหม่ยหลิงกำลังจะจุดไฟเผาตำหนักนี้ในอีกสามลมหายใจข้างหน้าเพคะ” ฟางเซียนก้าวขึ้นมายืนเคียงข้างเขา ดวงตางดงามคู่นั้นเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก “ฝ่าบาท… โปรดก้มลง” สิ้นคำสั่งที่ก้าวก่ายอำนาจจักรพรรดิ แทนที่จะโกรธเคือง จ้าวเฟยหลงกลับโน้มกายลงตามสัญชาตญาณในเสี้ยววินาทีที่ลูกธนูอาบยาพิษนับสิบพุ่งแหวกอากาศทะลุผ่านผนังไม้เข้ามา ปักลงบนตำแหน่งที่ศีรษะของเขาเพิ่งจะอยู่เมื่อครู่! ความโกลาหลระเบิดขึ้นทันที เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำราม องครักษ์ลับที่แฝงตัวอยู่พุ่งตัวออกมาจากเงามืด ฟางเซียนไม่ได้กรีดร้องเหมือนสตรีทั่วไป นางหยิบมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในสาบเสื้อออกมา ขยับตัวว่องไวราวกับภูตพราย นางไม่ได้เข้าปะทะกับนักฆ่าตรงๆ แต่นางเลือกที่จะขว้างแจกันหยกไปที่คานไม้หลักของตำหนัก แรงกระแทกทำให้โคมไฟระย้าขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมาขวางกั้นเส้นทางของมือสังหารที่กำลังพุ่งเข้าหาจ้าวเฟยหลง “ไปที่ห้องลับหลังภาพวาดมังกร!” ฟางเซียนตะโกนสั่ง เสียงของนางทรงพลังจนจ้าวเฟยหลงต้องหันกลับมามองด้วยความฉงน นี่มิใช่กิริยาของหญิงสาวในห้องหอ แต่เป็นยุทธวิธีของแม่ทัพผู้ผ่านสมรภูมิ จ้าวเฟยหลงรั้งร่างของฟางเซียนเข้ามากอดแนบอกแล้วพุ่งตัวหลบคมดาบที่กวาดผ่านหน้าผากไปเพียงนิดเดียว เขาหมุนตัวกลับหลังเตะก้านคอนักฆ่าคนหนึ่งจนคอพับก่อนจะคว้ากระบี่จากพื้นขึ้นมาถือไว้ในมือ “เจ้ากล้าสั่งข้าถึงสองครั้งในคืนเดียว ฟางเซียน... หากคืนนี้เราผ่านไปได้ เจ้าจะต้องตอบข้าว่าเหตุใดจึงรู้เรื่องห้องลับ!” “หากฝ่าบาทสิ้นพระชนม์ ความลับของหม่อมฉันก็ไร้ความหมาย!” นางสวนกลับ พลางสะบัดมีดสั้นปาดเข้าที่ข้อมือของนักฆ่าที่พยายามจะลอบทำร้ายจากด้านหลัง เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นลงบนอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ของนางจนด่างพร้อย ทว่าดวงตาของหลินฟางเซียนกลับสว่างไสวด้วยความเด็ดเดี่ยว ทั้งคู่พุ่งตัวเข้าไปในห้องลับทันทีที่จ้าวเฟยหลงผลักกลไกกำแพงปิดตาย เสียงตะโกนสาปแช่งและเสียงฝีเท้าที่ไล่ตามมาหยุดลงเพียงแค่หน้าบานประตูหินที่ปิดสนิท ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในทางเดินแคบๆ ที่มีเพียงแสงสลัวจากคบเพลิง จ้าวเฟยหลงหอบหายใจเล็กน้อย เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ฟางเซียนจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างของกันและกัน กลิ่นหอมจางๆ จากกายของนางที่ผสมกับกลิ่นคาวเลือดทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนในอกอย่างประหลาด เขาเชยคางนางขึ้นด้วยปลายนิ้ว “เจ้าช่วยข้า... เพื่อต้องการอะไรกันแน่? อำนาจ? ยศถา? หรือตำแหน่งฮองเฮาที่ใครต่างก็หมายปอง?” ฟางเซียนสบตาเขาโดยไม่หลบเลี่ยง สายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคืองและรอยร้าวในอดีตฉายชัด “หม่อมฉันต้องการเพียงลมหายใจของคนที่พรากทุกอย่างไปจากชีวิตหม่อมฉันเพคะ ฝ่าบาททรงเป็นกุญแจดอกเดียวที่จะเปิดประตูขุมนรกของเหม่ยหลิงได้” จ้าวเฟยหลงนิ่งงัน เขาหรี่ตาลง มองดูสตรีตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิม ความหวาดระแวงค่อยๆ เจือจางลงด้วยความสนใจที่ทวีคูณ “เจ้าช่างกล้านักที่ใช้ข้าเป็นหมากในกระดานของเจ้า” “หากฝ่าบาทคือหมาก ข้าก็คือผู้เล่นที่เดิมพันด้วยชีวิตเพคะ” ทว่า ในขณะที่จ้าวเฟยหลงกำลังจะเอ่ยตอบ เสียงกลไกบางอย่างก็ดังขึ้นจากกำแพงฝั่งตรงข้าม ผนังหินที่ควรจะทึบตันกลับเลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างของสตรีผู้หนึ่งที่สวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าของนางถูกปิดบังด้วยผ้าคลุมหน้า ทว่าแววตาที่จ้องมองมานั้นกลับทำให้ฟางเซียนต้องชะงักลมหายใจ สตรีผู้นั้นถือจดหมายลับฉบับหนึ่งไว้ในมือ พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของฟางเซียนแทบหยุดเต้น เพราะตราประทับบนจดหมายนั้น... คือตราประทับประจำตัวของมารดาที่ตายไปแล้วของนางเอง! “ในเมื่อพวกท่านมากันพร้อมหน้าเช่นนี้” เสียงหวานใสดุจระฆังเงินเอ่ยขึ้น แต่น้ำเสียงนั้นกลับแฝงด้วยไอสังหารที่เย็นยะเยือก “ก็จงอ่านพินัยกรรมที่มารดาของเจ้าฝากไว้กับข้า... หลินฟางเซียน เจ้าไม่ใช่บุตรสาวของตระกูลหลิน แต่เจ้าคือบุตรสาวที่แท้จริงของอดีตจักรพรรดิที่ถูกปลงพระชนม์!” ไป๋เหลียนฮวาหวังว่าตอนนี้จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบพระคุณที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับชะตากรรมของฟางเซียนเสมอมาค่ะ!
สารจากนักเขียน (ไป๋เหลียนฮวา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เล่ห์นางหงส์: บัลลังก์เลือดใต้รอยยิ้มหวาน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%