พันธมิตรจากเงามืด

"ถ้าคุณกลัวมือจะเปื้อนเลือด ก็จงเป็นเพียงผู้ชมที่นั่งจิบชาดูละครโศกนาฏกรรมบทนี้ไปจนจบเถอะค่ะ คุณหลวง... แต่ถ้าคุณพร้อมจะทำลายบ้านหลังนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง อย่ามัวแต่ลังเลกับเศษเสี้ยวของศีลธรรมที่คุณเหลืออยู่เลยค่ะ" รินลดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทุกพยางค์ที่เปล่งออกมานั้นกรีดลึกลงไปในความรู้สึกของชายหนุ่มตรงหน้า เธอจิบไวน์แดงในมือช้าๆ สายตาคมกริบดุจมีดโกนจ้องมองไปยังคุณหลวงธนาที่ยืนประจันหน้าอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่มืดสลัว คุณหลวงธนาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งและเต็มไปด้วยความขมขื่น เขาขยับกายเข้าใกล้รินลดาจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่ซ่อนเร้นความเย็นชาเอาไว้ "ศีลธรรมน่ะหรือคะรินลดา? สิ่งนั้นมันตายไปตั้งแต่วันที่ตระกูลมินตราพรากทุกอย่างไปจากครอบครัวผมแล้ว สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่คำสั่งสอน แต่มันคือชัยชนะ... ชัยชนะที่เหยียบย่ำพวกมันลงไปในโคลนตมอย่างสาสม" รินลดาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะไม้สักขัดเงาเสียงดัง ‘กริ๊ก’ ราวกับเสียงสัญญาณเริ่มเกม เธอหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าถือใบหรู "ธุรกิจขนส่งสินค้าข้ามแดนของตระกูลมินตรา ไม่ได้มีแค่ไม้แปรรูปอย่างที่พวกเขากล่าวอ้างหรอกค่ะ ใต้ท้องเรือเหล่านั้น... มันคือคลังสินค้าสีเทาที่ใหญ่ที่สุดในเขตอิทธิพลนี้ และนี่คือบัญชีลับที่ระบุเส้นทางการเงินทั้งหมด รวมถึงรายชื่อเจ้าหน้าที่รัฐที่รับส่วยใต้โต๊ะด้วย" คุณหลวงธนารับแฟ้มนั้นมาเปิดดู นิ้วเรียวยาวของเขาสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาผ่านตัวเลขและรายชื่อที่คุ้นตา "คุณไปได้สิ่งนี้มาจากไหน? นี่มันคือตั๋วเดินทางไปสู่ความตายชัดๆ ถ้ามินตราจับได้ คุณไม่มีวันได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีก" "ตายเหรอคะ?" รินลดาแค่นยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "คนอย่างรินลดาตายไปตั้งแต่วันที่ถูกผลักตกจากบันไดบ้านหลังนั้นแล้วค่ะ สิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้มีเพียง 'วิญญาณที่หิวกระหายความแค้น' มินตราคิดว่าตัวเองเป็นนักบุญผู้เมตตา เธอสร้างภาพลักษณ์ที่แสนสะอาดสะอ้านไว้ให้คนทั้งเมืองกราบไหว้ แต่ใครจะรู้ล่ะคะว่าเบื้องหลังรอยยิ้มหวานๆ นั่น มันคือน้ำมือที่เปื้อนคราบเลือดของคนบริสุทธิ์นับไม่ถ้วน" บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักๆ คุณหลวงธนาปิดแฟ้มลงแล้วมองสบตาหญิงสาวด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป จากความแค้นเคือง กลายเป็นความยำเกรงในความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวตรงหน้า เขาตัดสินใจโยนเอกสารชุดหนึ่งลงบนโต๊ะบ้าง "ถ้าคุณกล้าเดิมพันด้วยชีวิต ผมก็มีหลักฐานมัดตัวมินตราในคดีฉ้อโกงที่ดินมรดก ซึ่งจะทำให้เธอสูญเสียอำนาจการบริหารงานในบริษัททั้งหมดในคราวเดียว... เราจะเริ่มเปิดเกมรุกพร้อมกันในงานเลี้ยงการกุศลคืนวันเสาร์นี้" รินลดาหยิบเอกสารขึ้นมาดู เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของชัยชนะที่ใกล้เข้ามาถึง "งานเลี้ยงคืนนั้นสินะคะ... เป็นโอกาสที่เหมาะเจาะที่สุด เพราะแขกเหรื่อระดับสูงจะมารวมตัวกัน มินตราคงจะคาดไม่ถึงว่าของขวัญที่เตรียมไว้ให้เธอ จะเป็นการล่มสลายของทั้งอาณาจักรที่เธอภาคภูมิใจ" "อย่าประมาทมินตราให้มากนัก รินลดา" คุณหลวงธนาเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เธอมีสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ฉลาดเป็นกรด เธอรับรู้ถึงความผิดปกติได้เร็วกว่าที่คุณคิด" "นั่นแหละค่ะที่ฉันต้องการ" รินลดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายวาวโรจน์ "เมื่อสัตว์ร้ายตื่นตระหนก มันจะเผยจุดอ่อนออกมาให้เราเห็นเอง ยิ่งเธอพยายามปกป้องอำนาจของเธอมากเท่าไหร่ เธอก็จะยิ่งผูกมัดตัวเองด้วยบ่วงที่ฉันเตรียมไว้ให้มากขึ้นเท่านั้น..." ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ก้าวผ่านความเงียบจากระเบียงด้านนอกก็ทำเอาทั้งคู่ชะงัก คุณหลวงธนารีบขยับตัวไปหยิบปืนที่ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นชักโต๊ะ ส่วนรินลดาสงบนิ่งราวกับรูปปั้น เธอมองไปยังประตูบานใหญ่ที่ค่อยๆ แง้มออกด้วยมือของใครบางคน เงาร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำสนิทก้าวเข้ามาในแสงไฟที่สลัวรำไร รอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนจนน่าขนลุกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมินตรา เธอถือแก้วแชมเปญในมือพลางทอดสายตามองคนทั้งสองด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "คุยอะไรกันอยู่หรือคะ น้องรัก?" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหยด ทว่ากลับเย็นเยียบไปถึงกระดูก "ดูเหมือนว่าแผนการใหญ่จะสนุกน่าดู พี่สาวคนนี้ขอมีส่วนร่วมใน 'ความลับ' ครั้งนี้ด้วยคน คงไม่ว่ากันใช่ไหมคะ?" รินลดากำแฟ้มในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอเสียอาการ เธอยกยิ้มตอบกลับไปอย่างงดงามราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าในใจกลับเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เมื่อปีศาจที่เธอหวังจะกำจัด เดินเข้ามาในกับดักด้วยตัวเองเช่นนี้ ความสัมพันธ์ที่เปราะบางของรินลดาและคุณหลวงธนาจะพังทลายลง หรือมินตราคือผู้ถือไพ่เหนือกว่าในศึกครั้งนี้กันแน่... แล้วพบกันในบทถัดไปนะคะ รี้ดเดอร์ผู้น่ารักของมนตรากรรมสะท้อนค่ะ